Britoj kaj aŭstralianoj konkeris Bardia, Libio, kaj faris 25 000 italajn prizonulojn.
La germanoj bombardadis Avonmouth.
6-a de januaro: Per diskurso antaŭ la Usona Kongreso, Franklin D. Roosevelt anoncis la "kvar liberecojn": esprimlibereco, kredlibereco, libereco vivi senmalriĉe kaj libereco vivi sentime.
Hitler premis la reĝon Boriso la 3-a de Bulgario por ke li aliĝu al la Akso Romo-Berlino-Tokio kaj unuiĝu al la militagado de la Akso permesante la pasadon de germanaj unuoj tra sia teritorio.
La greka registaro malakceptis la amasan britan helpon pro timo al germana interveno.
La registaro de Meksiko deklaris, ke atako al membro de la Tutamerika Alianco estos konsiderata atako kontraŭ Meksiko kaj iniciatis politikajn reprezaliojn kontraŭ simpatiantoj de la nazioj en meksika teritorio.
La unua hungara ĉefministro, Pál Teleki, memmortigis malkapabla malhelpi la eniron de sia lando en la militon de la flanko de la germanoj, antaŭ la sinteno de la reganto Miklós Horthy kaj de sia propra registaro. Li estis anstataŭita per László Bárdossy.
La atena haveno de Pireo estis praktke detruita de la bombardado fare de germanoj.
Belgrado, deklarita malferma urbo, estis akre bombardita de la Luftwaffe same kiel la flughavenoj kie estis detruita la plej parto de la jugoslava aerforto.
La RAF atakis Berlinon kaj damaĝis kelkajn gravajn publikajn konstruaĵojn. Hitler koleris kontraŭ Goering pro la senkompetenco de la Luftwaffe en la defendo.
Post la konkero de Zagrebo fare de germanoj, Kroatio deklaris sin sendependa. La estro de la faŝisma Ustaše, nome Ante Pavelić, proklamiĝis Poglavnik (Gvidisto) de la Regno Kroatio.
17-a de majo: Finis la batalo de Amba Alagi pere de kapitulaco de italoj. Etiopio estis liberigita.
18-a de majo: Mussolini nomumis Aimone Torino, duko de Spoleto, reĝo de Kroatio nome Tomislav la 2-a. Krome Kroatio donis al Italio Dalmation kaj kelkajn dalmatiajn insulojn, kreante la italan Gubernion Dalmatio.
20-a de majo: Batalo de Kreto: 15 000 germanaj paraŝutistoj de la generalo Kurt Student invadis la kretan insulon.
La germana kirasŝipo Bismarck estis vrakigita de la brita ŝiparo de la admiralo John Tovey.
Rommel retirigis Archibald Wavell en la egipta landlimo.
28-a de majo: Startis la brita evakuado el Kreto, kio daŭris ĝis la 31a.
30-a de majo: La irakanoj haltigis reziston kontraŭ la britoj; Raŝid Ali rifuĝiĝis en Germanio kie li restos dum la cetero de la milito. Bagdado estis okupita.
31-a de majo: La irakanoj subskribis la batalĉeson kun la britoj.
Ion Antonescu, rumana registarestro, estis ricevita de Hitler kiu informis al li pri la tuja atako al Sovetunio, por kio li enkalkulis kun la kunlaborado de la Regno Rumanio.
Fortaj aerbataloj super la insulo Malto.
13-a de junio: La trupoj de la generalo De Gaulle finkonkeris Libanon.
Ribelo en Litovio, la aŭtonoma soveta registaro estis elpostenigita kaj la ribeluloj proklamis la sendependecon de la lando.
Winston Churchill anstataŭis la Ĉefkomandanton Archibald Wavell en la estreco de Nordafriko pro la lastaj ofensivaj malsukcesoj. Li estis anstataŭita de la generalo Claude Auchinleck.
La restaĵoj de la itala armeo en Orienta Afriko rezistis en la zono de la lago Tana, kie ili rezistos ĝis novembro.
Startis la batalo de Tartu, en Estonio, inter estonaj partizanoj kaj sovetanoj.
Latvio estis totale okupita de nazioj.
Oni kreis en Moskvo la Alta Stabanaro de la Centra Partizana Movado, kies misio estis organizi la gerilan luktadon en la teritorioj okupitaj de la malamiko.
En la Sakstrato de Uman, en la suda fronto, la sovetaj aremoj estis venkitaj. Oni faris prizonuloj 103 000 soldatojn.
La japana ambasadoro en Vaŝingtono, nome admiralo Kiĉisaburō Nomura, proponis kunsidon inter Roosevelt kaj sia ĉefministro, nome la princo Fumimaro Konoe.
6-a de septembro: La usona embargo de nafto kaj metalo malpliigis la japanajn rezervojn. La japanaj militestroj decidis ataki kaj Usonon kaj Unuiĝintan Reĝlandon se ne estas solvo por la diplomatia problema por la 10-a de oktobro.
11-a de septembro: La usona floto ricevis la ordonon pafi kontraŭ germanaj ŝipoj en akvoj de defendo. Antaŭaĵo estis pafinterŝanĝo inter usona torpedŝipa caŝilo Greer kaj la germana U 652, norde de Islando.
9-a de novembro: La germana konkero de Tiĥvin tranĉis la fervojon al Leningrado kak komplikigis la liveron al la urbo. La sovetanoj decidis konstrui vojon tra la Lago Ladoga por alporti liveraĵojn profitante la frostiĝon de la lago.
Operaco Crusader, nome ofensivo de la 8a brita armeo kontraŭ Rommel en Cirenaiko. Tria kaj definitiva klopodo por rekuperi Tobrukon, kiu estis poste perdita.
La generalo Georges Catroux proklamis la sendependecon de Libano.
Oni rompis la negocadojn inter Usono kaj Japanio. La kondiĉoj de Vaŝingtono inkludis la japanan retirigon el Ĉinio kaj el Hindoĉinio kaj la rompo de la alianco kun Germanio.
Granda Britio, Kanado, Aŭstralio, Novzelando kaj Sudafriko deklaris la militon al Finnlando, Hungario kaj Rumanio.
La Ruĝa Armeo forpelis sukcese la germanan ofensivon kontraŭ Moskvo. La Wehrmacht, kiu estis jam je nur 30km el Moskvo, estis devigita ekretiriĝi ĝis ĉirkaŭ 250km diste. Moskvo liberiĝis de invado definitive fare de germanoj.
La usona prezidento Roosevelt subskribas la Militdeklaron kontraŭ Japanio unu tagon post la atako al Pearl Harbor: tio markis la militan eniron de Usono en la Dua Mondmilito.
Japana elŝipiĝo en Tajlando, la nura sendependa kaj neŭtrala lando de la zono, nome ĉe la haveno Singora.
Startis la Batalo de Vejkinsulo inter japanoj kaj usonanoj. La insuloj Gvamo kaj Vejkinsulo estis bombarditaj de la japanoj; ankaŭ Luzono kaj Mindanao suferis atakojn en havenoj kaj flughavenoj.
La japanoj okupis la internacian zonon de Ŝanhajo.