- wymowa:
- IPA: [ˈvʲĩna], AS: [vʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czyn niezgodny z normami postępowania
- (1.2) odpowiedzialność za czyn niezgodny z normami postępowania
- (1.3) daw. grzywna, kara pieniężna[1]
- (1.4) muz. instrument szarpany z rodziny lutni pochodzący z południowych Indii
- (1.5) muz. daw. rodzaj harfy o pięciu strunach
rzeczownik, forma fleksyjna
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (2.1) D. lp, M., B. i W. lm od: wino
- odmiana:
- (1.1-5)
- przykłady:
- (1.1) Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
- (1.2) To nie moja wina, że lodówka nie działa.
- (1.2) Do winy ich dodaj winę, / niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) poczucie winy
- synonimy:
- (1.1) przewinienie, wykroczenie, występek, grzech
- (1.4) vina, veena
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1-3)
- rzecz. winowajca mos, winowajczyni ż, obwinienie n, obwinianie n, przewinienie n, przewina ż, zawinienie n, winienie n, niewinność ż
- czas. zawinić dk., winić ndk., obwiniać ndk., obwinić dk., zawinić dk.
- przym. winny, niewinny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-3) prasł. *vina → czyn naruszający uznane normy postępowania, wykroczenie, przewinienie, błąd, grzech, to, co powoduje złe, naganne skutki, przyczyna, powód złego[3]
- (1.4) sanskr. वीणा (vīṇā)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
Hasło „wina” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.Księga Psalmów 69,28, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
Hasło „wina” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.