oficer marynarki (1.2) wkłada marynarkę (1.1)wymowa: IPA : [ˌmarɨ̃ˈnarka] , AS : [ma rỹna rka] , zjawiska fonetyczne: nazal. • akc. pob. ? /i
znaczenia: rzeczownik, rodzaj żeński
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
(1.1) kraw. rodzaj męskiej kurtki , noszonej jako część garnituru lub munduru
(1.2) wojsk. wojska walczące na wodzie
(1.3) ogół statków , infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu
(1.4) rzad. neol. kobieta należąca do załogi okrętu [1]
odmiana :
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Zbigniew wygląda bardzo elegancko w tej marynarce .
(1.2) Mój ojciec służył w marynarce , był marynarzem na niszczycielu .
składnia:
kolokacje :
(1.1) marynarka dwurzędowa / jednorzędowa • zakładać / nosić marynarkę
(1.2) wstąpić / zaciągnąć się do marynarki • służyć w marynarce
(1.3) marynarka wojenna / handlowa
synonimy:
(1.1) reg. śl. kabot
(1.3) flota ; hist. armada
antonimy:
(1.1) spodnie
(1.2) armia
hiperonimy:
(1.1) ubranie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. marynarz mos
(1.1) zgrub. marynara ż
przym. marynarkowy , marynarski , marynistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. marynarz + -ka
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia: źródła: Hasło „marynarka” w: Słownik nazw żeńskich polszczyzny , pod red. Agnieszki Małochy-Krupy, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2015, ISBN 978-83-229-3465-4 .