From Wikipedia, the free encyclopedia
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Βρίσκεται υπό την εποπτεία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονται κυρίως στην περιοχή της Αττικής και στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών, ενώ έδρα της αποτελεί το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Παλαιό Φάληρο[1] Έχει ομορφοινει από τους αθλητικούς συντάκτες του ΠΣΑΤ 11 διαφορετικές χρονιές ως η κορυφαία ομάδα του ελληνικού αθλητισμού, πρώτη φορά το 1964 και πιο πρόσφατη το 2014.[2][3] Ανήκει στην «χρυσή δεκάδα» των ομάδων που έχουν στεφθεί «Πρωταθλήτριες Ευρώπης» στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Στην μόλις, δεύτερη συμμετοχή της στα τελικά του θεσμού, γίνεται Πρωταθλήτρια Ευρώπης, ως ένα από τα αουτσάιντερ, προ της έναρξης του Euro 2004.
![]() | |||
Χώρα/περιοχή που εκπροσωπεί | Ελλάδα | ||
---|---|---|---|
Προσωνύμιο | Η Γαλανόλευκη Το Πειρατικό | ||
Ομοσπονδία | Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία – ΕΠΟ | ||
Συνομοσπονδία | ΟΥΕΦΑ (Ευρώπη) | ||
Προπονητής | Ιβάν Γιοβάνοβιτς | ||
Αρχηγός | Τάσος Μπακασέτας | ||
Περισσότερες συμμετοχές | Γιώργος Καραγκούνης (139) | ||
Κορυφαίος σκόρερ | Νίκος Αναστόπουλος (29) | ||
Στάδιο έδρας | Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης | ||
Κωδικός ΦΙΦΑ | GRE | ||
Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος | ||
| |||
Κατάταξη ΦΙΦΑ | |||
Τρέχουσα | 54 ![]() | ||
Υψηλότερη | 8 (Απρίλιος 2008, Οκτώβριος 2011) | ||
Χαμηλότερη | 66 (Σεπτέμβριος 1998) | ||
Πρώτος αγώνας | |||
![]() ![]() (Πειραιάς, Ελλάδα 7 Απριλίου 1927) | |||
Ευρύτερη νίκη | |||
![]() ![]() (Αθήνα, Ελλάδα 25 Νοεμβρίου 1949) | |||
Ευρύτερη ήττα | |||
![]() ![]() (Βουδαπέστη, Ουγγαρία 25 Μαρτίου 1938) | |||
Παγκόσμιο Κύπελλο | |||
Συμμετοχές | 3 (Πρώτη συμ. 1994) | ||
Καλύτερη θέση | Φάση των 16 2014 | ||
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | |||
Συμμετοχές | 4 (Πρώτη συμ. 1980) | ||
Καλύτερη θέση | Πρωταθλήτρια, 2004 | ||
Κύπελλο Συνομοσπονδιών | |||
Συμμετοχές | 1 (Πρώτη συμ. 2005) | ||
Καλύτερη θέση | 1ος Γύρος, 2005 | ||
![]() | |||
δεδομένα ( ) |
Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου υπήρξε σχετικά «αθόρυβη» στα διεθνή των ποδοσφαιρικών. Την δεκαετία του ΄80 ξεκινά δειλά, με το «βάπτισμα» της στην Πανευρωπαϊκή Διοργάνωση του 1980, παρόλο που δεν κατάφερε να προκριθεί παρακάτω, θεωρήθηκε σημαντικό επίτευγμα ωστόσο και μόνον η εμφάνιση της, στους 8 της τότε διοργάνωσης. Επιστροφή στα «αθόρυβα» χρόνια μέχρι και το 1994 με την ιστορική πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ. Μέτρια έως κακή εμφάνιση της ομάδας χωρίς νίκη ή έστω σκορ σε κάποιο από τους αγώνες. Με σημαντικές αλλά και αρκετές μικρότερης σημασίας στιγμές για άλλη μια δεκαετία μέχρι την μεγάλη ανατροπή του 2004.
Στην διοργάνωση όπου τα φαβορί αποκλείστηκαν «πολιορκημένα» από τους Έλληνες «πειρατές» της Πορτογαλικής διοργάνωσης. Θεωρούμενη ως ένα από τα αουτσάιντερ, πριν την έναρξη, η Εθνική ομάδα επικρατεί επί της -τότε κατόχου του τίτλου- Εθνικής Γαλλίας, της ισχυρής Τσεχίας αλλά και επί των διοργανωτών Πορτογάλων. Οι Πορτογάλοι αν και προσπάθησαν δύο φορές, στον όμιλο και στον τελικό, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν την Ελλάδα να φτάσει στην κατάκτηση του τροπαίου και στην κορυφή της Ευρώπης. Ως Πρωταθλήτρια Ευρώπης, η Εθνική ομάδα εξασφαλίζει την συμμετοχή της εκπροσωπώντας την ΟΥΕΦΑ στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, το 2005.
Στα χρόνια που ακολούθησαν την ιστορική νίκη του 2004, η εθνική ομάδα προκρίθηκε σε τελικά διοργανώσεων -πλην του 2006- φτάνοντας στην φάση των 16 στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και στους προημιτελικούς του Πανευρωπαϊκού Κυπέλλου του 2012. Καθ' όλη την περίοδο εκείνη (2004 - 2014) η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) περιελάμβανε την Εθνική ομάδα της Ελλάδας, βάσει βαθμολογικής κατάταξης, στις «Κορυφαίες 20».
Η πρώτη εμφάνιση ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος ποδοσφαίρου σημειώθηκε το 1906 κατά τη διάρκεια των Μεσολυμπιακών Αγώνων των Αθηνών. Η ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσώπησε την Ελλάδα στη διοργάνωση, συγκροτήθηκε από αθλητές του σωματείου του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου και μετείχε σε δύο αγώνες.[4]
Η πρώτη ουσιαστικά αντιπροσωπευτική εμφάνιση της Εθνικής Ελλάδας έγινε το 1919, στο Παρίσι, κατά τους Διασυμμαχικούς Αθλητικούς Αγώνες το 1919, επ' ευκαιρία του εορτασμού της συμμαχικής νίκης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[5] Η συγκεκριμένη παρουσία βασίστηκε στην πρωτοβουλία του Ιωσήφ Τερεζάκη, ο οποίος το 1915 ήταν ο πρώτος που κατήρτισε στρατιωτικές ομάδες και διοργάνωσε αγώνες μεταξύ τους,[6] με τη συμμετοχή των κορυφαίων στρατευμένων Ελλήνων ποδοσφαιριστών, καθώς ο ΣΕΓΑΣ (τότε ΣΕΑΓΣ), παρότι συγκρότησε την αποστολή άλλων αθλημάτων, αποφάσισε να μην καταρτίσει ποδοσφαιρική ομάδα. Αυτή η αποστολή πάντως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, δεδομένου ότι στην επιλογή της, αφενός δεν έφερε την ευθύνη κάποιος αθλητικός φορέας της ελληνικής πολιτείας και αφετέρου δικαίωμα συμμετοχής είχαν αποκλειστικά και μόνο οι αθλητές που τελούσαν υπό καθεστώς επιστράτευσης. Την ομάδα του 1919 αποτελούσαν οι: Δημήτρης και Γεώργιος Δεμερτζής, Λουκάς Πανουργιάς, Γιώργος Καλαφάτης, Δημήτριος Καστρίτσης, Α.Παπαθανασίου, Γ.Βλαχόπουλος (παίκτες του ΠΠΑΟ), Γεώργιος Χατζηανδρέου, Ιωσήφ Τερεζάκης, Ευάγγελος Κουρέντης (Πειραϊκός Σύνδεσμος), Μ. Ησαΐας, Λ. Τραγανός, Βρασίδας Βρανόπουλος, Γ. Πρωτόπουλος (Γουδί), Γιάννης Σταυρόπουλος (Πειραϊκή Ένωσις), Κοτρώτσος (Άρης Θεσσαλονίκης), Λιόντας, Πέτρος Σαριδάκης (Ηρακλής Θεσσαλονίκης).[7]
Την επόμενη χρονιά συγκροτήθηκε η ολυμπιακή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου από την ΕΟΕ (τότε ΕΟΑ) για την εκπροσώπηση της Ελλάδας κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα.[5] Στους αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου το 1920 στην Αμβέρσα προπονητής ήταν ο Γιώργος Καλαφάτης, μετέπειτα ιδρυτικό στέλεχος του Παναθηναϊκού, ενώ αγωνίστηκαν οι: Αντώνης Φωτιάδης (τερματοφύλακας), Αγαμέμνων Γκιλής, και Θόδωρος Δημητρίου του Πανιωνίου Σμύρνης, Δημήτρης Γιώτης του Απόλλωνα Σμύρνης, Νίκος Καλούδης, Χρήστος Πέππας και Γιάννης Ανδριανόπουλος της Πειραϊκής Ένωσης, Γιώργος Χατζηανδρέου του Πειραϊκού Συνδέσμου, Απόστολος Νικολαΐδης και Γιώργος Καλαφάτης του Παναθηναϊκού και ο Θεόδωρος Νικολαΐδης από το Γουδί.[8]
Στις 7 Απριλίου 1929 διεξήχθη η πρώτη αναμέτρηση της Ελλάδας υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), η οποία είχε ιδρυθεί τρία χρόνια νωρίτερα (1926), στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης. Αντίπαλος της Ελλάδας υπήρξε η Β΄ ομάδα της Ιταλίας.[9]
Την ενδεκάδα, που παρέταξε ο Απόστολος Νικολαΐδης, εκλέκτορας της Ελλάδας, αποτελούσαν οι:
Γιώργος Γιάμαλης (ΑΕΚ), Κώστας Φερλέμης (Εθνικού Πειραιώς), Χριστόφορος Βόγας (Ηρακλή Θεσσαλονίκης), Απόστολος Μεσσάρης (Παναθηναϊκού), Στέφανος Κωνσταντινίδης (ΑΕΚ), Κώστας Ανδρίτσος (Παναθηναϊκού), Βασίλης Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακού Πειραιώς), Ντίνος Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακού Πειραιώς), Γιώργος Ανδριανόπουλος (αρχηγός) (Ολυμπιακού Πειραιώς), Άγγελος Μεσσάρης (Παναθηναϊκού) και Αλβέρτος Ναμίας (Ηρακλή Θεσσαλονίκης).
Ο αγώνας αποτέλεσε σημαντικό γεγονός τα χρόνια εκείνα, το οποίο παρακολούθησε όλη σχεδόν η "κοσμική" Αθήνα της εποχής. Χαρακτηριστικά τα όσα, μεταξύ άλλων, έγραψε η εφημερίδα «Ακρόπολις» στο φύλλο της Δευτέρας 8ης Απριλίου 1929 (σελίδες 5-6): "Το ότι η Ελλάς θα παρουσίαζε την πρώτην Εθνικήν της ομάδαν κατηρτισμένην από οργανωμένην αρχήν, συνετέλεσεν ώστε το γήπεδον του Παναθηναϊκού να μεταβληθεί εις τόπον συγκεντρώσεως όλων των ενδιαφερομένων πραγματικώς διά το ωραίον σπορ του ποδοσφαίρου".[10]
Η FIFA (ίδρ. 1904) έχει καταχωρήσει στα επίσημα αρχεία της,[11] εμφανίζει στον ιστότοπό της[12] και αναγνωρίζει ως full "A" international match,[13] τον προαναφερόμενο αγώνα της Αμβέρσας. Τον τελευταίο αυτόν όρο, από κοινού με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (International Federation of Football History & Statistics -IFFHS), αποδίδει η FIFA σε συναντήσεις επίσημου ή φιλικού χαρακτήρα όπου αμφότεροι οι αντίπαλοι είναι αποκλειστικά Α΄ εθνικές ομάδες κρατών αναγνωρισμένων (κατά την ημέρα τέλεσης) από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και όχι ολυμπιακή, μικρών ηλικιών ή αντιπροσωπευτική/μικτή ομάδα πόλης, περιοχής, περιφέρειας χώρας/χωρών, στρατιωτικού σώματος, εθνότητας, ακόμη δε και κράτους εάν δεν πληρούνται δεδομένες προϋποθέσεις (εθνόσημο στη φανέλα, προαναγγελία για άδεια FIFA, διεθνής διαιτησία).
Επισημαίνεται ότι η ΕΠΟ αναφορικά με τον αγώνα του 1920 και την εκ μέρους της αναγνώρισή του ή μη ως τον πρώτο του ελληνικού συγκροτήματος:
Οι αθλητικοί και μόνον οργανισμοί της Ελλάδας που διεξήγαγαν ή μετείχαν στη διοργάνωση των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, συνιστούν τους αποκλειστικά αρμόδιους και υπεύθυνους για την αναγνώριση. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτόν αποτελεί η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), η οποία ενέκρινε τη συμμετοχή και έφερε την ευθύνη για τον καταρτισμό και την αποστολή της ομάδας ως εκπρόσωπο της χώρας στο άθλημα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920.
Η ΕΠΟ δεν δεσμεύεται επίσης από το γεγονός ότι:
Οι Έλληνες αθλητικοί συγγραφείς τείνουν κυρίως στην παράθεση του 1920 ως αγωνιστική αφετηρία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και περιλαμβάνουν τον αγώνα με τη Σουηδία στην καταμέτρηση των αποτελεσμάτων του και την παράθεση διεθνών παικτών και τεχνικών. Ενδεικτικά αναφέρονται ο Τάκης Σακελλαρίου το 1947 (σε έκδοση της ΕΠΟ, όπου η ιστορική έναρξη μετατοπίζεται προς τα πίσω και στη συμμετοχή το 1919 στους Διασυμμαχικούς Αγώνες των Παρισίων),[18] ο Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος το 1953 (στην πρώτη απόπειρα καταγραφής της έως τότε πορείας),[19] ο Γιάννης Διακογιάννης (1978 και 1997)[20] και ο Χρήστος Φασούλας το 2008.[21] Στην αντίθετη πλευρά, ο Ανδρέας Μπόμης (1990 και 2009) αριθμεί αποκλειστικά τις συναντήσεις υπό την αιγίδα της ΕΠΟ,[22] τονίζοντας πάντως και τη θεώρηση της FIFA.[11] Ο Γιώργος Παγιωτέλης ακολουθεί το 1996 μία μέση οδό, αριθμώντας ως αγώνα 0 (μηδέν) αυτόν των Ολυμπιακών, ως πρώτο του 1929, προσμετρώντας όμως ως διεθνείς τους 11 της Αμβέρσας.[23]
Πέραν των μεμονωμένων προσωπικών απόψεων, οι δύο Ομοσπονδίες Ποδοσφαίρου δεν ενεργούν ανταγωνιστικά στην αναγνώριση ή μη κάποιου αγώνα, όπως άλλωστε δεν θα ήταν δυνατόν με τον παγκόσμιο να υφίσταται ως προϊσταμένη αρχή του εθνικού φορέα σε θέματα εκτός χώρας του. Χαρακτηριστικό είναι πως 33 συναντήσεις που η ΕΠΟ θεωρεί ως διεθνείς αναμετρήσεις της Ελλάδας, η FIFA δεν τις κατατάσσει στις full "A" internationals, καθώς δόθηκαν με Β' εθνικές ομάδες (οι 23),[24] με ολυμπιακές ομάδες στα προολυμπιακά τουρνουά έπειτα του 1956 (6),[25] σε φιλικό επίπεδο (3)[26] ή για άλλη αιτία (1).[27] Το γεγονός προκύπτει ως συνέπεια της εφαρμογής διαφοροποιημένων κριτηρίων για την ένταξη στους καταλόγους τους (τηρούμενους πάντα για σκοπούς αρχειακούς και επικύρωσης ρεκόρ), εξαιτίας του ότι διαφορετικοί παρουσιάζονται τόσο οι τομείς ενδιαφερόντων τους όσο και αυτοί που είναι σε θέση να ελέγξουν. Τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ενδιαφέρει συγκεκριμένα η τήρηση δεδομένων κανόνων και οδηγιών δικής της θέσπισης στη διεξαγωγή μίας αναμέτρησης, εν γένει δε μίας διοργάνωσης, ενώ την Ελληνική εάν και σε ποιο βαθμό η επιλογή και συγκρότηση της αντιπροσωπευτικής εθνικής ομάδας πραγματοποιείται από την ίδια και υπό διαδικασίες προκαθορισμένες από εκείνη (το οποίο φυσικά δεν μπορεί να εγγυηθεί για εποχές πριν τη σύστασή της).
Το σύνολο των αγώνων της εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών Ελλάδας, επομένως, οφείλει για ερευνητικές και στατιστικές ανάγκες να προκύπτει με τη "σύνθεση" των αντίστοιχων καταλόγων FIFA και ΕΠΟ, προφανώς δε αυτό υπήρξε και το σκεπτικό των περισσότερων αθλητικών συγγραφέων. Η αναγνώριση της συνάντησης στην Αμβέρσα εκ μέρους της παγκόσμιας Ομοσπονδίας ως full "A" international match (μόνον και όχι ως πρώτη στη διεθνή ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας, εφόσον κάτι τέτοιο δεν εμπίπτει στο δικό της τομέα ενδιαφέροντος) αποτελεί για εκείνους τους πρωτεργάτες του αθλήματος στην Ελλάδα έναν πρώτης τάξεως φόρο τιμής, αρχικά σε επίπεδο ευρύτερο από το εγχώριο.
Στις 28 Απριλίου 1974 η Ελλάδα αντιμετώπισε σε φιλικό αγώνα την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία στο Στάδιο Μαρακανά του Ρίο ντε Τζανέιρο, μπροστά σε 100.000 θεατές. Η ισοπαλία 0-0 που απέσπασε η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο της εποχής ως "άθλος του Μαρακανά". Την ομάδα που παρέταξε ο Αλκέτας Παναγούλιας αποτελούσαν οι: Τάκης Οικονομόπουλος, Θεόδωρος Πάλλας, Ντίνος Καμπάς, Τάκης Συνετόπουλος, Κώστας Ιωσηφίδης, Κώστας Ελευθεράκης, Μίμης Δομάζος, Σταύρος Σαράφης, Χρήστος Τερζανίδης, Αντώνης Αντωνιάδης, Γιώργος Δεληκάρης (65' Θωμάς Μαύρος).
Η Ελλάδα πραγματοποίησε εντυπωσιακή εμφάνιση και κράτησε στο μηδέν τους Βραζιλιάνους αστέρες, με πρωταγωνιστή τον Τάκη Οικονομόπουλο. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters είχε μεταδώσει "Ο τερματοφύλακας της Ελλάδας είχε χέρια από... μαγνήτη", ενώ ο Μάριο Ζαγκάλο έκανε λόγο για "Τερματοφύλακα μάγο".[28] και εκθείασε τους Έλληνες παίκτες, όπως τον Δομάζο, τον Συνετόπουλο και τον Ελευθεράκη.
Το 1980 η Ελλάδα είχε την πρώτη σημαντική επιτυχία της, η οποία ήταν η πρόκριση στην τελική φάση του Euro 1980 (τότε Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης) στην Ιταλία. Στη φάση των προκριματικών τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου της, αφήνοντας εκτός τελικής διοργάνωσης την ΕΣΣΔ και την Ουγγαρία (στον όμιλο συμμετείχε και η Φινλανδία).
Η ομάδα του 1980 ήταν ίσως μια από τις πιο ταλαντούχες και χαρισματικές που έχει παρουσιάσει η Ελλάδα, με ποδοσφαιριστές ηγέτες στις ομάδες τους που άφησαν εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Κούδας, Θωμάς Μαύρος, Νίκος Αναστόπουλος, Μάικ Γαλάκος, Ντίνος Κούης, Γιάννης Κυράστας, Άνθιμος Καψής, Τάκης Νικολούδης, Βασίλης Κωνσταντίνου και Γιώργος Δεληκάρης, όμως η απειρία και το εξαιρετικά υψηλό επίπεδο των αντιπάλων την εποχή εκείνη, εμπόδισαν την ομάδα αυτή να κάνει την υπέρβαση, που ωστόσο ήταν μέσα στις δυνατότητές της.
Η Ελλάδα παρότι κέρδισε τις εντυπώσεις δεν κατάφερε να διακριθεί, καθώς στους δύο πρώτους αγώνες της ηττήθηκε από την Ολλανδία (φιναλίστ δύο χρόνια νωρίτερα στο Μουντιάλ 1978) και την Τσεχοσλοβακία. Θετικό μπορεί να θεωρηθεί το ισόπαλο αποτέλεσμα στον τελευταίο αγώνα της με την παραδοσιακή ποδοσφαιρική δύναμη και μετέπειτα τροπαιούχο Δυτική Γερμανία.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Βασίλης Κωνσταντίνου | Τερματοφύλακας | 19/11/1947 (32 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
2 | Γιάννης Κυράστας | Αμυντικός | 25/10/1952 (27 ετών) | Ολυμπιακός | ||
3 | Κώστας Ιωσηφίδης | Αμυντικός | 14/01/1952 (28 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
4 | Άνθιμος Καψής ![]() | Αμυντικός | 03/09/1950 (29 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
5 | Γιώργος Φοιρός | Αμυντικός | 08/11/1953 (26 ετών) | Άρης | ||
6 | Σπύρος Λιβαθηνός | Μέσος | 08/01/1955 (25 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
7 | Χρήστος Τερζανίδης | Μέσος | 13/02/1945 (35 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
8 | Τάκης Νικολούδης | Μέσος | 26/08/1951 (28 ετών) | Ολυμπιακός | ||
9 | Χρήστος Αρδίζογλου | Επιθετικός | 25/05/1953 (27 ετών) | ΑΕΚ | ||
10 | Μάικ Γαλάκος | Επιθετικός | 23/11/1951 (28 ετών) | Ολυμπιακός | ||
11 | Γιάννης Δαμανάκης | Μέσος | 02/10/1952 (27 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
12 | Γιάννης Γούναρης | Αμυντικός | 06/07/1952 (27 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
13 | Μπάμπης Ξανθόπουλος | Αμυντικός | 29/08/1956 (23 ετών) | Ηρακλής | ||
14 | Γιώργος Κούδας | Μέσος | 23/11/1946 (33 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
15 | Θωμάς Μαύρος | Επιθετικός | 31/05/1954 (26 ετών) | ΑΕΚ | ||
16 | Ντίνος Κούης | Μέσος | 05/06/1955 (25 ετών) | Άρης | ||
17 | Πέτρος Ραβούσης | Αμυντικός | 01/10/1954 (25 ετών) | ΑΕΚ | ||
18 | Λάκης Νικολάου | Αμυντικός | 17/07/1949 (30 ετών) | ΑΕΚ | ||
19 | Γιώργος Κωστίκος | Επιθετικός | 26/04/1958 (22 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
20 | Νίκος Αναστόπουλος | Επιθετικός | 22/01/1958 (22 ετών) | Πανιώνιος | ||
21 | Λευτέρης Πουπάκης | Τερματοφύλακας | 28/12/1946 (33 ετών) | ΟΦΗ | ||
22 | Στέλιος Παπαφλωράτος | Τερματοφύλακας | 27/01/1954 (26 ετών) | Άρης | ||
C | Αλκέτας Παναγούλιας | Προπονητής | 30/05/1934 (46 ετών) | Ελλάδα | ||
Το 1994 η Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, συμμετείχε σε τελική φάση Μουντιάλ, στη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στους προκριματικούς αγώνες τερμάτισε αήττητη στην πρώτη θέση του ομίλου της, πάνω από τη Ρωσία (προκρίθηκε ως δεύτερη) και την Ουγγαρία, δύο ομάδες που είχε αντιμετωπίσει και στην προηγούμενη πρόκρισή της, 14 χρόνια νωρίτερα, ενώ στον όμιλο συμμετείχαν επίσης η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο.
Στην τελική φάση της διοργάνωσης όμως, τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά και προκάλεσαν άσχημα σχόλια για την τότε ομάδα. Ωστόσο, οι αντίπαλοι της ήταν ορισμένες από τις πιο ισχυρές και φορμαρισμένες ομάδες της διοργάνωσης. Η Αργεντινή είχε στη σύνθεσή της τον μεγάλο Ντιέγκο Μαραντόνα πριν τιμωρηθεί και ήταν ασταμάτητη έως τότε, η Βουλγαρία έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση, αποκλείοντας την κάτοχο του τροπαίου Γερμανία, ενώ και η Νιγηρία ήταν η νέα μεγάλη δύναμη της Αφρικής.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Αντώνης Μήνου | Τερματοφύλακας | 04/05/1958 (36 ετών) | Απόλλων Σμύρνης | ||
2 | Στράτος Αποστολάκης | Αμυντικός | 11/05/1964 (30 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
3 | Θανάσης Κολιτσιδάκης | Αμυντικός | 10/11/1966 (27 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
4 | Στέλιος Μανωλάς | Αμυντικός | 13/07/1961 (32 ετών) | ΑΕΚ | ||
5 | Γιάννης Καλιτζάκης | Αμυντικός | 17/02/1966 (28 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
6 | Γιώτης Τσαλουχίδης | Μέσος | 30/03/1963 (31 ετών) | Ολυμπιακός | ||
7 | Δημήτρης Σαραβάκος ![]() | Επιθετικός | 26/07/1961 (32 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
8 | Νίκος Νιόπλιας | Μέσος | 17/01/1965 (29 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
9 | Νίκος Μαχλάς | Επιθετικός | 16/06/1973 (21 ετών) | ΟΦΗ | ||
10 | Τάσος Μητρόπουλος | Μέσος | 23/08/1957 (36 ετών) | ΑΕΚ | ||
11 | Νίκος Τσιαντάκης | Μέσος | 20/10/1963 (30 ετών) | Ολυμπιακός | ||
12 | Σπύρος Μαραγκός | Μέσος | 20/02/1967 (27 ετών) | Παναθηναϊκός | ||
13 | Βάιος Καραγιάννης | Αμυντικός | 25/06/1968 (25 ετών) | ΑΕΚ | ||
14 | Βασίλης Δημητριάδης | Επιθετικός | 01/02/1966 (28 ετών) | ΑΕΚ | ||
15 | Χρήστος Καρκαμάνης | Τερματοφύλακας | 22/11/1969 (24 ετών) | Άρης | ||
16 | Αλέξης Αλεξούδης | Επιθετικός | 20/06/1972 (22 ετών) | ΟΦΗ | ||
17 | Μηνάς Χατζίδης | Μέσος | 04/07/1966 (27 ετών) | Ολυμπιακός | ||
18 | Κυριάκος Καραταΐδης | Αμυντικός | 04/07/1965 (28 ετών) | Ολυμπιακός | ||
19 | Σάββας Κωφίδης | Μέσος | 21/05/1961 (33 ετών) | Άρης | ||
20 | Ηλίας Ατματσίδης | Τερματοφύλακας | 24/04/1969 (25 ετών) | ΑΕΚ | ||
21 | Αλέξης Αλεξανδρής | Επιθετικός | 21/10/1968 (25 ετών) | ΑΕΚ | ||
22 | Αλέξης Αλεξίου | Αμυντικός | 08/09/1963 (30 ετών) | ΠΑΟΚ | ||
C | Αλκέτας Παναγούλιας | Προπονητής | 30/05/1934 (60 ετών) | Ελλάδα |
Η κορυφαία στιγμή στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος ήρθε το 2004 όταν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, με την κατάκτηση του Euro στην Πορτογαλία, νικώντας στον τελικό τη διοργανώτρια χώρα με 1-0.
Η ελληνική ομάδα κάνοντας εκπληκτικές εμφανίσεις και παίζοντας εξαιρετικά στην άμυνα και σε όλο το γήπεδο, αντιμετώπισε ως ίσος προς ίσο τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης και πραγματοποιώντας μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και όχι μόνο, κατέκτησε το τρόπαιο αφήνοντας έκπληκτους όλους τους ποδοσφαιρόφιλους παγκοσμίως.
Στην προκριματική φάση τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου της, αφήνοντας πίσω της την Ισπανία (προκρίθηκε μέσω αγώνων μπαράζ) και την Ουκρανία, ενώ στον όμιλο συμμετείχαν επίσης η Αρμενία και η Βόρεια Ιρλανδία.
Στον εναρκτήριο αγώνα της διοργάνωσης απέναντι στην "οικοδέσποινα" Πορτογαλία, η Ελλάδα αιφνιδίασε τους πάντες σκοράροντας με τον Γιώργο Καραγκούνη στα πρώτα λεπτά. Ο Άγγελος Μπασινάς με πέναλτι που κέρδισε ο Γιούρκας Σεϊταρίδης διπλασίασε τα τέρματα της Ελλάδας, με την Πορτογαλία απλώς να μειώνει σε 2-1 λίγο πριν τη λήξη με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Στον δεύτερο αγώνα οι Ισπανοί προηγήθηκαν με τον Φερνάντο Μοριέντες και προς στιγμήν πίστεψαν ότι ήταν αρκετό για να τους δώσει τη νίκη, η σέντρα ακριβείας όμως του Βασίλη Τσιάρτα στον Άγγελο Χαριστέα και το άψογο τελείωμα του τελευταίου, έφεραν τον αγώνα στα ίσα δίνοντας έτσι το βαθμό της ισοπαλίας στην Ελλάδα.
Η μοναδική ήττα στη διοργάνωση για την Ελλάδα ήρθε στον τρίτο και τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων από τη Ρωσία, όταν από πολύ νωρίς βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0. Το εκπληκτικό όμως σε εκτέλεση τέρμα του Ζήση Βρύζα μείωσε το σκορ σε 2-1 και παράλληλα έδωσε στην Ελλάδα την πρόκριση για τα προημιτελικά, καθώς στην ισοβαθμία με την Ισπανία στη δεύτερη θέση του ομίλου, υπερτερούσε στη διαφορά τερμάτων.
Επόμενη αντίπαλος ήταν η κάτοχος του τροπαίου Γαλλία και ένα από τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης. Ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος Θοδωρής Ζαγοράκης όμως με μια εντυπωσιακή ενέργεια τροφοδότησε τον Άγγελο Χαριστέα και αυτός με μια άπιαστη κεφαλιά έστειλε την Ελλάδα στους "4" και τους Έλληνες μαζικά στους δρόμους για να πανηγυρίσουν την ανεπανάληπτη αυτή επιτυχία.
Ούτε η πανίσχυρη ομάδα της Τσεχίας μπόρεσε να σταματήσει την Ελλάδα. Έπειτα από το 0-0 της κανονικής διάρκειας του αγώνα, στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης ο Τραϊανός Δέλλας με κεφαλιά έπειτα από κόρνερ του Βασίλη Τσιάρτα, οδήγησε την Ελλάδα στον τελικό με το ασημένιο γκολ (silver goal), προκαλώντας ενθουσιασμό σε όλους τους Έλληνες που βγήκαν ξανά στους δρόμους για να πανηγυρίσουν.[32]
Στον τελικό, όπως και στον εναρκτήριο αγώνα, η διοργανώτρια Πορτογαλία βρέθηκε και πάλι στον δρόμο της Ελλάδας.[33] Όλοι οι Έλληνες πλέον τραγουδούσαν ζητώντας από τους διεθνείς να σηκώσουν το τρόπαιο, όπως και τελικά έγινε όταν έπειτα από κόρνερ που εκτέλεσε ο Άγγελος Μπασινάς, ο Άγγελος Χαριστέας με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Η Πορτογαλία δεν μπόρεσε να αντιδράσει, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατακτήσει τη σπουδαία νίκη και ο αρχηγός της Θοδωρής Ζαγοράκης να σηκώσει το πολυπόθητο τρόπαιο στον ουρανό της Λισαβόνας. Οι σκηνές των πανηγυρισμών που ακολούθησαν από τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο δεν είχαν προηγούμενο, καθώς η Ελλάδα είχε καταφέρει αυτό που μέχρι τότε φάνταζε ακατόρθωτο, ήταν στην κορυφή της Ευρώπης. Αποθεωτική ήταν και η υποδοχή της ελληνικής αποστολής κατά την επιστροφή της από την Πορτογαλία.
Η κατάκτηση του τροπαίου από την Ελλάδα θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις όλων των εποχών στον ομαδικό αθλητισμό.[34]
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Αντώνης Νικοπολίδης | Τερματοφύλακας | 14/01/1971 (33 ετών) | ![]() | ||
2 | Γιούρκας Σεϊταρίδης | Αμυντικός | 04/06/1981 (23 ετών) | ![]() | ||
3 | Στέλιος Βενετίδης | Αμυντικός | 19/11/1976 (27 ετών) | ![]() | ||
4 | Νίκος Νταμπίζας | Αμυντικός | 03/08/1973 (30 ετών) | ![]() | ||
5 | Τραϊανός Δέλλας | Αμυντικός | 31/01/1976 (28 ετών) | ![]() | ||
6 | Άγγελος Μπασινάς | Μέσος | 03/01/1976 (28 ετών) | ![]() | ||
7 | Θοδωρής Ζαγοράκης ![]() | Μέσος | 27/10/1971 (32 ετών) | ![]() | ||
8 | Στέλιος Γιαννακόπουλος | Μέσος | 12/07/1974 (29 ετών) | ![]() | ||
9 | Άγγελος Χαριστέας | Επιθετικός | 09/02/1980 (24 ετών) | ![]() | ||
10 | Βασίλης Τσιάρτας | Μέσος | 12/11/1972 (31 ετών) | ![]() | ||
11 | Ντέμης Νικολαΐδης | Επιθετικός | 17/09/1973 (30 ετών) | ![]() | ||
12 | Κώστας Χαλκιάς | Τερματοφύλακας | 30/05/1974 (30 ετών) | ![]() | ||
13 | Φάνης Κατεργιαννάκης | Τερματοφύλακας | 16/02/1974 (30 ετών) | ![]() | ||
14 | Τάκης Φύσσας | Αμυντικός | 12/06/1973 (31 ετών) | ![]() | ||
15 | Ζήσης Βρύζας | Επιθετικός | 09/11/1973 (30 ετών) | ![]() | ||
16 | Παντελής Καφές | Μέσος | 24/06/1978 (25 ετών) | ![]() | ||
17 | Γιώργος Χ. Γεωργιάδης | Μέσος | 08/03/1972 (32 ετών) | ![]() | ||
18 | Γιάννης Γκούμας | Αμυντικός | 24/05/1975 (29 ετών) | ![]() | ||
19 | Μιχάλης Καψής | Αμυντικός | 18/10/1973 (30 ετών) | ![]() | ||
20 | Γιώργος Καραγκούνης | Μέσος | 06/03/1977 (27 ετών) | ![]() | ||
21 | Κώστας Κατσουράνης | Μέσος | 21/06/1979 (24 ετών) | ![]() | ||
22 | Δημήτρης Παπαδόπουλος | Επιθετικός | 20/09/1981 (22 ετών) | ![]() | ||
23 | Βασίλης Λάκης | Μέσος | 10/09/1976 (27 ετών) | ![]() | ||
C | Ότο Ρεχάγκελ | Προπονητής | 09/08/1938 (65 ετών) | ![]() |
Το 2005 η Ελλάδα συμμετείχε ως Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών της Γερμανίας, στο τουρνουά που αποτέλεσε και πρόβα ουσιαστικά του Μουντιάλ 2006.
Με εξαίρεση ίσως τον αγώνα με την πολυτάλαντη και πιο φορμαρισμένη ομάδα του κόσμου εκείνη την εποχή Βραζιλία (νικήτρια του Μουντιάλ 2002), η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν κατόρθωσε να σημειώσει κάποιο τέρμα, είχε αξιοπρεπή παρουσία. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας, μέσω των εμφανίσεων της κέρδισε το βραβείο του «ευ αγωνίζεσθαι» FIFA Fair Play Award της διοργάνωσης.
Τελικός απολογισμός ήταν ο αποκλεισμός της ομάδος από την φάση των ομίλων, με μία ισοπαλία και δύο ήττες. Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Η αποστολή της Ελλάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών:
1 Αντώνης Νικοπολίδης, 2 Γιούρκας Σεϊταρίδης, 3 Λουκάς Βύντρα, 4 Στάθης Ταυλαρίδης, 5 Σωτήρης Κυργιάκος, 6 Άγγελος Μπασινάς, 7 Θοδωρής Ζαγοράκης, 8 Στέλιος Γιαννακόπουλος, 9 Άγγελος Χαριστέας, 10 Βασίλης Τσιάρτας, 11 Δημήτρης Παπαδόπουλος, 12 Κώστας Χαλκιάς, 13 Μιχάλης Σηφάκης, 14 Τάκης Φύσσας, 15 Ζήσης Βρύζας, 16 Παντελής Καφές, 17 Γιάννης Αμανατίδης, 18 Γιάννης Γκούμας, 19 Μιχάλης Καψής, 20 Γιώργος Καραγκούνης, 21 Κώστας Κατσουράνης, 22 Φάνης Γκέκας, 23 Βασίλης Λάκης, C Ότο Ρεχάγκελ.
Στις 17 Οκτωβρίου 2007 η Ελλάδα με την εκτός έδρας νίκη της απέναντι στην Τουρκία κατέλαβε την πρώτη θέση στον τρίτο όμιλο των ευρωπαϊκών προκριματικών με δέκα νίκες και μόλις μια ισοπαλία και μία ήττα (συμμετείχαν επίσης η Νορβηγία, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η Μολδαβία, η Ουγγαρία και η Μάλτα), εξασφαλίζοντας την πρόκρισή της στο Euro 2008 που διεξήχθη στην Αυστρία και την Ελβετία για να υπερασπιστεί τον τίτλο της, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ανήκει πλέον στις υπολογίσιμες ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές δυνάμεις.
Στην τελική φάση της διοργάνωσης όμως δεν τα πήγε εξίσου καλά και αποκλείστηκε με τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες. Στον πρώτο της αγώνα, για τον τρίτο όμιλο, ηττήθηκε από τη Σουηδία. Δεν τα κατάφερε ούτε στον δεύτερο της αγώνα απέναντι στη Ρωσία, με αποτέλεσμα η ήττα αυτή να σημάνει τον αποκλεισμό της από τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στον τελευταίο διαδικαστικού χαρακτήρα αγώνα της, η Ελλάδα έχασε, παρότι προηγήθηκε στο σκορ, από την Ισπανία, μετέπειτα νικήτρια (και αήττητη) ομάδα της διοργάνωσης.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Αντώνης Νικοπολίδης | Τερματοφύλακας | 14/01/1971 (37 ετών) | ![]() | ||
2 | Γιούρκας Σεϊταρίδης | Αμυντικός | 04/06/1981 (27 ετών) | ![]() | ||
3 | Χρήστος Πατσατζόγλου | Αμυντικός | 19/03/1979 (29 ετών) | ![]() | ||
4 | Νίκος Σπυρόπουλος | Αμυντικός | 10/10/1983 (24 ετών) | ![]() | ||
5 | Τραϊανός Δέλλας | Αμυντικός | 31/01/1976 (32 ετών) | ![]() | ||
6 | Άγγελος Μπασινάς ![]() | Μέσος | 03/01/1976 (32 ετών) | ![]() | ||
7 | Γιώργος Σαμαράς | Επιθετικός | 21/02/1985 (23 ετών) | ![]() | ||
8 | Στέλιος Γιαννακόπουλος | Μέσος | 12/07/1974 (33 ετών) | ![]() | ||
9 | Άγγελος Χαριστέας | Επιθετικός | 09/02/1980 (28 ετών) | ![]() | ||
10 | Γιώργος Καραγκούνης | Μέσος | 06/03/1977 (31 ετών) | ![]() | ||
11 | Λουκάς Βύντρα | Αμυντικός | 05/02/1981 (27 ετών) | ![]() | ||
12 | Κώστας Χαλκιάς | Τερματοφύλακας | 30/05/1974 (34 ετών) | ![]() | ||
13 | Αλέξανδρος Τζόρβας | Τερματοφύλακας | 12/08/1982 (25 ετών) | ![]() | ||
14 | Δημήτρης Σαλπιγγίδης | Επιθετικός | 18/08/1981 (26 ετών) | ![]() | ||
15 | Βασίλης Τοροσίδης | Αμυντικός | 10/06/1985 (23 ετών) | ![]() | ||
16 | Σωτήρης Κυργιάκος | Αμυντικός | 23/07/1979 (28 ετών) | ![]() | ||
17 | Φάνης Γκέκας | Επιθετικός | 23/05/1980 (28 ετών) | ![]() | ||
18 | Γιάννης Γκούμας | Αμυντικός | 24/05/1975 (33 ετών) | ![]() | ||
19 | Παρασκευάς Άντζας | Αμυντικός | 18/08/1976 (31 ετών) | ![]() | ||
20 | Γιάννης Αμανατίδης | Επιθετικός | 03/12/1981 (26 ετών) | ![]() | ||
21 | Κώστας Κατσουράνης | Μέσος | 21/06/1979 (28 ετών) | ![]() | ||
22 | Αλέξανδρος Τζιόλης | Μέσος | 13/02/1985 (23 ετών) | ![]() | ||
23 | Νίκος Λυμπερόπουλος | Επιθετικός | 04/08/1975 (32 ετών) | ![]() | ||
C | Ότο Ρεχάγκελ | Προπονητής | 09/08/1938 (69 ετών) | ![]() |
Η Ελλάδα αγωνίστηκε στον δεύτερο όμιλο των προκριματικών της UEFA για το Μουντιάλ 2010, με αντιπάλους τις ομάδες του Ισραήλ, της Λετονίας, του Λουξεμβούργου, της Ελβετίας και της Μολδαβίας. Η ελληνική ομάδα τερμάτισε δεύτερη στον όμιλό της με 20 βαθμούς, πίσω από την Ελβετία που συγκέντρωσε 21 βαθμούς και πήρε, ως πρώτη του ομίλου, την απευθείας πρόκριση. Η Ελλάδα προκρίθηκε στην τελική φάση του Μουντιάλ που διεξήχθη στη Νότια Αφρική, έπειτα από τους αγώνες μπαράζ που έδωσε εναντίον της Ουκρανίας με θετική έκβαση (0-0 στην Αθήνα και εκτός έδρας νίκη με 0-1 στο Ντόνετσκ).
Η κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, έφερε στον δρόμο της Ελλάδας, που προκρίθηκε για δεύτερη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, δύο από τις αντιπάλους που είχε αντιμετωπίσει και στο Μουντιάλ 1994, την Αργεντινή και τη Νιγηρία, οι οποίες μαζί με τη Νότια Κορέα, συμμετείχαν στον δεύτερο όμιλο. Τα πράγματα δεν ξεκίνησαν ιδανικά για την Ελλάδα καθώς στον πρώτο αγώνα με τους Νοτιοκορεάτες, ηττήθηκε με 2-0. Η πρώτη νίκη καθώς και τα πρώτα τέρματα σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήρθαν τελικά στον δεύτερο αγώνα επί της Νιγηρίας με 2-1. Στην τελευταία αναμέτρηση απέναντι στην Αργεντινή, η Ελλάδα κράτησε ανέπαφη την εστία της για 77 λεπτά αλλά τελικά δεν τα κατάφερε και με ήττα 2-0 αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Κώστας Χαλκιάς | Τερματοφύλακας | 30/05/1974 (36 ετών) | ![]() | ||
2 | Γιούρκας Σεϊταρίδης | Αμυντικός | 04/06/1981 (29 ετών) | ![]() | ||
3 | Χρήστος Πατσατζόγλου | Αμυντικός | 19/03/1979 (31 ετών) | ![]() | ||
4 | Νίκος Σπυρόπουλος | Αμυντικός | 10/10/1983 (26 ετών) | ![]() | ||
5 | Βαγγέλης Μόρας | Αμυντικός | 18/08/1981 (28 ετών) | ![]() | ||
6 | Αλέξανδρος Τζιόλης | Μέσος | 13/02/1985 (25 ετών) | ![]() | ||
7 | Γιώργος Σαμαράς | Επιθετικός | 21/02/1985 (25 ετών) | ![]() | ||
8 | Αβραάμ Παπαδόπουλος | Αμυντικός | 03/12/1984 (25 ετών) | ![]() | ||
9 | Άγγελος Χαριστέας | Επιθετικός | 09/02/1980 (30 ετών) | ![]() | ||
10 | Γιώργος Καραγκούνης ![]() | Μέσος | 06/03/1977 (33 ετών) | ![]() | ||
11 | Λουκάς Βύντρα | Αμυντικός | 05/02/1981 (29 ετών) | ![]() | ||
12 | Αλέξανδρος Τζόρβας | Τερματοφύλακας | 12/08/1982 (27 ετών) | ![]() | ||
13 | Μιχάλης Σηφάκης | Τερματοφύλακας | 09/09/1984 (25 ετών) | ![]() | ||
14 | Δημήτρης Σαλπιγγίδης | Επιθετικός | 18/08/1981 (28 ετών) | ![]() | ||
15 | Βασίλης Τοροσίδης | Αμυντικός | 10/06/1985 (25 ετών) | ![]() | ||
16 | Σωτήρης Κυργιάκος | Αμυντικός | 23/07/1979 (30 ετών) | ![]() | ||
17 | Φάνης Γκέκας | Επιθετικός | 23/05/1980 (30 ετών) | ![]() | ||
18 | Σωτήρης Νίνης | Μέσος | 03/04/1990 (20 ετών) | ![]() | ||
19 | Σωκράτης Παπασταθόπουλος | Αμυντικός | 09/06/1988 (22 ετών) | ![]() | ||
20 | Παντελής Καπετάνος | Επιθετικός | 08/06/1983 (27 ετών) | ![]() | ||
21 | Κώστας Κατσουράνης | Μέσος | 21/06/1979 (30 ετών) | ![]() | ||
22 | Στέλιος Μαλεζάς | Αμυντικός | 11/05/1985 (25 ετών) | ![]() | ||
23 | Θανάσης Πρίττας | Μέσος | 09/01/1979 (31 ετών) | ![]() | ||
C | Ότο Ρεχάγκελ | Προπονητής | 09/08/1938 (71 ετών) | ![]() |
Τον Σεπτέμβριο του 2010 η Ελλάδα στον πρώτο της αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2012 ενάντια στη Γεωργία, στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», δεν κατάφερε να πάρει τη νίκη, παραχωρώντας ισοπαλία 1-1. Στον επόμενο αγώνα στο Ζάγκρεμπ, απέναντι στην Κροατία έμεινε στη "λευκή" ισοπαλία, όμως στην επιστροφή της στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» η ελληνική ομάδα σημείωσε δύο σερί νίκες με Λετονία και Ισραήλ. Τον Μάρτιο του 2011 η Ελλάδα επικράτησε στη Βαλέτα της Μάλτας και πέρασε πρώτη στον βαθμολογικό πίνακα του ομίλου, σε συνδυασμό με τη νίκη της Γεωργίας επί της Κροατίας. Στη συνέχεια νίκησε και πάλι τη Μάλτα, αυτή τη φορά εντός έδρας με σκορ 3-1, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2011 σε δύο συνεχόμενους εκτός έδρας αγώνες νίκησε στο Ισραήλ και ήρθε ισόπαλη στη Λετονία. Τον Οκτώβριο του 2011, στον κρισιμότερο αγώνα του ομίλου, επικράτησε με 2-0 της Κροατίας και τελικά με τη νίκη 2-1 στον τελευταίο αγώνα στην Τιφλίδα εναντίον της Γεωργίας, αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ, πήρε την απευθείας πρόκριση για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ούσα αήττητη.
Η κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, όπου η Ελλάδα συμμετείχε για τρίτη συνεχόμενη φορά και τέταρτη συνολικά, έφερε στον δρόμο της τη διοργανώτρια Πολωνία, τη Ρωσία και την Τσεχία, στον πρώτο όμιλο. Στην πρεμιέρα της διοργάνωσης απέσπασε ισοπαλία 1-1 από τη "διοργανώτρια-γηπεδούχο" Πολωνία, όμως η ήττα που ακολούθησε από την Τσεχία, έκανε τον τελευταίο αγώνα του ομίλου απέναντι στη Ρωσία τον πλέον καθοριστικό. Η Ελλάδα με σκόρερ τον Γιώργο Καραγκούνη νίκησε 1-0, παίρνοντας την πρόκριση για τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Εκεί, ως δεύτερη του ομίλου της, συνάντησε την πρώτη του δευτέρου ομίλου, την πανίσχυρη Γερμανία.
Στον προημιτελικό αγώνα με τα «πάντσερ» η Ελλάδα κέρδισε τις εντυπώσεις στα πρώτα 60 λεπτά καθώς είχε καταφέρει να περιορίσει την αντίπαλό της και να ισοφαρίσει με τον Γιώργο Σαμαρά το τέρμα του Φίλιπ Λαμ από το πρώτο ημίχρονο, όμως ένα δεκαπεντάλεπτο αδράνειας και ασφυκτικής πίεσης από την πλευρά των Γερμανών (60'-75') στοίχισε στην ελληνική ομάδα, η οποία ηττήθηκε τελικά με σκορ 4-2.[35]
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Κώστας Χαλκιάς | Τερματοφύλακας | 30/05/1974 (38 ετών) | ![]() | ||
2 | Γιάννης Μανιάτης | Αμυντικός | 12/10/1986 (25 ετών) | ![]() | ||
3 | Γιώργος Τζαβέλλας | Αμυντικός | 26/11/1987 (24 ετών) | ![]() | ||
4 | Στέλιος Μαλεζάς | Αμυντικός | 11/03/1985 (27 ετών) | ![]() | ||
5 | Κυριάκος Παπαδόπουλος | Αμυντικός | 23/02/1992 (20 ετών) | ![]() | ||
6 | Γρηγόρης Μάκος | Μέσος | 18/01/1987 (25 ετών) | ![]() | ||
7 | Γιώργος Σαμαράς | Επιθετικός | 21/02/1985 (27 ετών) | ![]() | ||
8 | Αβραάμ Παπαδόπουλος | Αμυντικός | 03/12/1984 (27 ετών) | ![]() | ||
9 | Νίκος Λυμπερόπουλος | Επιθετικός | 04/08/1975 (36 ετών) | ![]() | ||
10 | Γιώργος Καραγκούνης ![]() | Μέσος | 06/03/1977 (35 ετών) | ![]() | ||
11 | Κώστας Μήτρογλου | Επιθετικός | 12/03/1988 (24 ετών) | ![]() | ||
12 | Αλέξανδρος Τζόρβας | Τερματοφύλακας | 10/08/1982 (29 ετών) | ![]() | ||
13 | Μιχάλης Σηφάκης | Τερματοφύλακας | 09/09/1984 (27 ετών) | ![]() | ||
14 | Δημήτρης Σαλπιγγίδης | Επιθετικός | 18/08/1981 (30 ετών) | ![]() | ||
15 | Βασίλης Τοροσίδης | Αμυντικός | 10/06/1985 (26 ετών) | ![]() | ||
16 | Γιώργος Φωτάκης | Μέσος | 20/10/1981 (30 ετών) | ![]() | ||
17 | Φάνης Γκέκας | Επιθετικός | 23/05/1980 (32 ετών) | ![]() | ||
18 | Σωτήρης Νίνης | Μέσος | 03/04/1990 (22 ετών) | ![]() | ||
19 | Σωκράτης Παπασταθόπουλος | Αμυντικός | 09/06/1988 (23 ετών) | ![]() | ||
20 | Χοσέ Χολέμπας | Αμυντικός | 27/06/1984 (27 ετών) | ![]() | ||
21 | Κώστας Κατσουράνης | Μέσος | 21/06/1979 (32 ετών) | ![]() | ||
22 | Κώστας Φορτούνης | Μέσος | 16/10/1992 (19 ετών) | ![]() | ||
23 | Γιάννης Φετφατζίδης | Μέσος | 21/12/1990 (21 ετών) | ![]() | ||
C | Φερνάντο Σάντος | Προπονητής | 10/10/1954 (57 ετών) | ![]() |
Στην προκριματική φάση του Μουντιάλ 2014 η Ελλάδα συμμετείχε στον έβδομο όμιλο και αντιμετώπισε, κατά σειρά, τις ομάδες της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, της Σλοβακίας και του Λίχτενσταϊν. Η ελληνική ομάδα ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του ομίλου με τους Βόσνιους, κατέλαβε όμως τη δεύτερη καθώς υστέρησε στην ισοβαθμία, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε αγώνες μπαράζ, όπου τέθηκε αντιμέτωπη της Ρουμανίας. Στον πρώτο αγώνα στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης επικράτησε 3-1, ενώ στον επαναληπτικό στο Βουκουρέστι αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1, αποτέλεσμα που της έδωσε την πρόκριση για την τελική φάση της διοργάνωσης στη Βραζιλία.
Στην κλήρωση των ομίλων της τελικής φάσης, η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον τρίτο όμιλο και κλήθηκε να αντιμετωπίσει, κατά σειρά, τις Κολομβία, Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστού. Το προπονητικό κέντρο της ήταν στο Αρακαζού. Στην πρεμιέρα απέναντι στους Κολομβιανούς δεν τα κατάφερε, γνωρίζοντας την ήττα με 3-0, ενώ στον δεύτερο αγώνα με την Ιαπωνία αναδείχθηκε ισόπαλη χωρίς τέρματα, με αποτέλεσμα η αναμέτρηση εναντίον της Ακτής Ελεφαντοστού να είναι η πλέον καθοριστική. Η Ελλάδα με σκόρερ τους Ανδρέα Σάμαρη και Γιώργο Σαμαρά επικράτησε με 2-1 και για πρώτη φορά στην ιστορία της προκρίθηκε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, όπου βρήκε απέναντί της την πρώτη του τετάρτου ομίλου, Κόστα Ρίκα.
Στην αναμέτρηση για τη φάση των 16 η ελληνική ομάδα στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου βρέθηκε πίσω στο σκορ, κατόρθωσε ωστόσο με σκόρερ τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο να ισοφαρίσει στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων και να οδηγήσει τον αγώνα στην παράταση. Εκεί δεν άλλαξε κάτι με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η διαδικασία των πέναλτι, όπου οι Κοσταρικανοί επικράτησαν τελικά με 5-3.
Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Νο | Παίκτης | Θέση | Ημερ. Γέννησης | Συμμετοχές | Τέρματα | Ομάδα |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Ορέστης Καρνέζης | Τερματοφύλακας | 11/07/1985 (28 ετών) | ![]() | ||
2 | Γιάννης Μανιάτης | Μέσος | 12/10/1986 (27 ετών) | ![]() | ||
3 | Γιώργος Τζαβέλλας | Αμυντικός | 26/11/1987 (26 ετών) | ![]() | ||
4 | Κώστας Μανωλάς | Αμυντικός | 14/06/1991 (23 ετών) | ![]() | ||
5 | Βαγγέλης Μόρας | Αμυντικός | 26/08/1981 (32 ετών) | ![]() | ||
6 | Αλέξανδρος Τζιόλης | Μέσος | 13/02/1985 (29 ετών) | ![]() | ||
7 | Γιώργος Σαμαράς | Επιθετικός | 21/02/1985 (29 ετών) | ![]() | ||
8 | Παναγιώτης Κονέ | Μέσος | 26/07/1987 (26 ετών) | ![]() | ||
9 | Κώστας Μήτρογλου | Επιθετικός | 12/03/1988 (26 ετών) | ![]() | ||
10 | Γιώργος Καραγκούνης ![]() | Μέσος | 06/03/1977 (37 ετών) | ![]() | ||
11 | Λουκάς Βύντρα | Αμυντικός | 05/02/1981 (33 ετών) | ![]() | ||
12 | Παναγιώτης Γλύκος | Τερματοφύλακας | 03/06/1986 (28 ετών) | ![]() | ||
13 | Στέφανος Καπίνο | Τερματοφύλακας | 18/03/1994 (20 ετών) | ![]() | ||
14 | Δημήτρης Σαλπιγγίδης | Επιθετικός | 18/08/1981 (32 ετών) | ![]() | ||
15 | Βασίλης Τοροσίδης | Αμυντικός | 10/06/1985 (29 ετών) | ![]() | ||
16 | Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος | Μέσος | 19/12/1986 (27 ετών) | ![]() | ||
17 | Φάνης Γκέκας | Επιθετικός | 23/05/1980 (34 ετών) | ![]() | ||
18 | Γιάννης Φετφατζίδης | Μέσος | 21/12/1990 (23 ετών) | ![]() | ||
19 | Σωκράτης Παπασταθόπουλος | Αμυντικός | 09/06/1988 (26 ετών) | ![]() | ||
20 | Χοσέ Χολέμπας | Αμυντικός | 27/06/1984 (29 ετών) | ![]() | ||
21 | Κώστας Κατσουράνης | Μέσος | 21/06/1979 (34 ετών) | ![]() | ||
22 | Ανδρέας Σάμαρης | Μέσος | 13/06/1989 (25 ετών) | ![]() | ||
23 | Παναγιώτης Ταχτσίδης | Μέσος | 15/02/1991 (23 ετών) | ![]() | ||
C | Φερνάντο Σάντος | Προπονητής | 10/10/1954 (59 ετών) | ![]() |
Στα προκριματικά του Μουντιάλ του 1954 η Ελλάδα κατετάγη στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Γιουγκοσλαβία, στη σημαντικότερη έως τότε προσπάθεια πρόκρισης στην τελική φάση μίας διοργάνωσης. Παρόμοια τύχη είχε και η προσπάθειά της στα προκριματικά του Μουντιάλ 1970, όταν τερμάτισε ξανά στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Ρουμανία, χάνοντας την πρόκριση για μόλις έναν βαθμό.
Το 1976 δεν κατάφερε να βρεθεί στα τελικά του Κυπέλλου Εθνών, καθώς έμεινε και πάλι στη δεύτερη θέση του ομίλου της, με τη Δυτική Γερμανία να παίρνει την πρώτη θέση και την πρόκριση. Στα προκριματικά του Euro 1988 είχε την ατυχία να βρεθεί στον ίδιο όμιλο με τη μετέπειτα νικήτρια του τροπαίου Ολλανδία, πραγματοποίησε ωστόσο αξιόλογες εμφανίσεις (εκτός έδρας ισοπαλία 1-1 στο Ρότερνταμ με τους Ολλανδούς), τερματίζοντας τελικά στη δεύτερη θέση.
Παρά το καλό ξεκίνημα στα προκριματικά (τέσσερις συνεχόμενες νίκες) του Euro 1996, δεν υπήρξε η ανάλογη συνέχεια, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να τερματίσει τελικά στην τρίτη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Ρωσία και τη Σκωτία. Στα προκριματικά του Μουντιάλ 1998 έφτασε μια "ανάσα" από την πρόκριση, δεν κατάφερε όμως να νικήσει στον τελευταίο κρίσιμο αγώνα την πρωτοπόρο του ομίλου Δανία (0-0) στο ΟΑΚΑ, με αποτέλεσμα να καταλάβει την τρίτη θέση του ομίλου της (δεύτερη τερμάτισε η Κροατία) και να αποκλειστεί. Στο Euro 2000 η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε πάρει την πρόκριση για την τελική φάση της διοργάνωσης, πλήρωσε όμως την αδυναμία της να επικρατήσει υποδεέστερων θεωρητικά αντιπάλων, με αποτέλεσμα να τερματίσει και πάλι στην τρίτη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Νορβηγία και τη Σλοβενία.
Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2002 η Ελλάδα απέτυχε να προκριθεί, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση του ομίλου της, ενώ την ίδια κατάληξη είχε και η προσπάθεια για πρόκριση στο Μουντιάλ 2006, όπου κατετάγη και πάλι στην τέταρτη θέση. Στα προκριματικά του Euro 2016, απέναντι σε Ουγγαρία, Ρουμανία, Φινλανδία, Βόρεια Ιρλανδία και Νήσους Φερόε, η Ελλάδα απέτυχε να προκριθεί έπειτα από τέσσερις συνεχείς προκρίσεις σε τελικές φάσεις διοργάνωσης που είχαν προηγηθεί (Euro 2008, Μουντιάλ 2010, Euro 2012 και Μουντιάλ 2014).
Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2018 η Ελλάδα κατετάγη δεύτερη στον όμιλο της, πίσω από το πρώτο (και αήττητο) Βέλγιο, διεκδικώντας την πρόκριση στα play-off απέναντι στην Κροατία, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι η ελληνική ομάδα έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και είχε ιδιαίτερα δυνατή παρουσία, ανακάμπτοντας γρήγορα από την πολύ κακή της συνολική εμφάνιση την περασμένη διετία στα προκριματικά του Euro 2016, ενώ ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι δύο ομάδες που ουσιαστικά την απέκλεισαν, Βέλγιο και Κροατία, πραγματοποίησαν εξαιρετική πορεία στην τελική φάση της διοργάνωσης, φτάνοντας στα ημιτελικά και στον τελικό αντίστοιχα.
Στα προκριματικά του Euro 2024, απέναντι σε Γαλλία, Ολλανδία, Ιρλανδία και Γιβραλτάρ, η Ελλάδα τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου της, παρά το γεγονός ότι πραγματοποίησε ορισμένες αξιόλογες εμφανίσεις, όπως η ισοπαλία 2-2 με την πρώτη (και αήττητη) του ομίλου και φιναλίστ του Μουντιάλ 2022 Γαλλία και οι δύο νίκες επί της Ιρλανδίας. Ωστόσο, η πρωτιά στον όμιλο του UEFA Nations League, έδωσε στην Ελλάδα μια δεύτερη ευκαιρία να διεκδικήσει την πρόκριση στην τελική φάση του Euro, μέσω των play-off της διοργάνωσης, όμως παρά την εντυπωσιακή εντός έδρας νίκη της στον ημιτελικό επί του Καζακστάν με 5-0, στον τελικό απέναντι στη Γεωργία στην Τιφλίδα δεν τα κατάφερε, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στη διαδικασία των πέναλτι με 4-2, καθώς στην κανονική διάρκεια του αγώνα και στην παράταση που ακολούθησε οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες χωρίς τέρματα.
Ως έδρα της Εθνικής Ελλάδας χρησίμευσαν στο πέρασμα των χρόνων τα εξής στάδια:
Έδρα της Εθνικής Ελλάδας αποτελεί σήμερα το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Τα πρώτα χρόνια και για τρεις και πλέον δεκαετίες το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας (σημερινό Απόστολος Νικολαΐδης) φιλοξενούσε αποκλειστικά τους αγώνες της Ελλάδας. Το καθεστώς αυτό άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν αγώνες της Εθνικής ομάδας διεξήχθησαν τόσο στο Στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας (μετέπειτα Νίκος Γκούμας), όσο και στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης (για πρώτη φορά το 1962 και το 1964 αντιστοίχως).
Στις 16 Οκτωβρίου 1966 η Ελλάδα φιλοξένησε τη Φινλανδία στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενη για πρώτη φορά ως γηπεδούχος εκτός του λεκανοπεδίου Αττικής.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1976 η Εθνική Ελλάδας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε γήπεδο της επαρχίας, υποδεχόμενη το Ισραήλ στο Στάδιο Παναχαϊκής (σημερινό Στάδιο Κώστας Δαβουρλής) της Πάτρας.
Την 1η Δεκεμβρίου 1982 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως έδρα το νεόκτιστο τότε Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στη φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ελβετίας. Το Ολυμπιακό Στάδιο αποτέλεσε την κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδος για τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενώ σε όλο αυτό το διάστημα πραγματοποιήθηκε μεγάλος αριθμός αγώνων σε διάφορα στάδια, συμπεριλαμβανομένων παλαιών επιλογών και μερικών νέων σε διάφορες πόλεις ανά την χώρα.
Στους προκριματικούς αγώνες του Euro 2004 ως έδρα χρησιμοποιήθηκε το Στάδιο Απόστολος Νικολαίδης καθώς στο Ολυμπιακό Στάδιο είχαν προγραμματιστεί εργασίες προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Ύστερα από το 2005 και έπειτα η κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδας μεταφέρθηκε στο νεόδμητο τότε Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», με εναλλακτικές λύσεις να αποτελούν το Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς και κάποια γήπεδα της επαρχίας.
Τον Νοέμβριο του 2017 αποφασίστηκε από την ΕΠΟ η εκ νέου αλλαγή έδρας με χρησιμοποίηση και πάλι του Ολυμπιακού Σταδίου ως κύριας έδρας της Εθνικής ομάδας και εναλλακτικές το Γήπεδο Γεώργιος Καμάρας, το Πανθεσσαλικό Στάδιο και το Παγκρήτιο Στάδιο.
Στις 7 Μαρτίου του 2023 αποφασίστηκε από την ΕΠΟ η εκ νέου αλλαγή έδρας με χρησιμοποίηση του νεοδόμητου Γηπέδου Αγία Σοφία στην Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής ως κύριας έδρας της Εθνικής ομάδας.
Τον Αύγουστο του 2024 αποφασίστηκε από την ΕΠΟ η εκ νέου αλλαγή έδρας της Εθνικής Ελλάδας. Μετά από επτά χρόνια χρήσης άλλου γηπέδου ως κύριας έδρας, αποφασίστηκε η επιστροφή της στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Οι ποδοσφαιριστές που κλήθηκαν για τους δύο αγώνες της Εθνικής Ομάδας για τη Nations League με την Φινλανδία (7 Σεπτεμβρίου 2024, Στάδιο Γεώργιος Καραισκάκης, 21:45 ώρα Ελλάδας) και την Ιρλανδία (10 Σεπτεμβρίου 2024, Δουβλινο, 21:45 ώρα Ελλάδας).[37]
Τελευταία ενημέρωση: Πριν το παιχνίδι ενάντια στη Φινλανδία στις 7 Σεπτεμβρίου 2024.
|
Ποδοσφαιριστές που κλήθηκαν τον περασμένο χρόνο στην Εθνική Ελλάδας και δεν περιλαμβάνονται στην τρέχουσα σύνθεση[38]:
Τελευταία ενημέρωση μεχρι και 28 Αυγούστου 2024
|
Μέχρι 11 Ιουνίου 2024
Οι παίκτες με έντονους χαρακτήρες εξακολουθούν να είναι ενεργοί
# | Παίκτης | Περίοδος | Συμμετοχές | Τέρματα |
---|---|---|---|---|
1 | Γιώργος Καραγκούνης | 1999-2014 | 139 | 10 |
2 | Θοδωρής Ζαγοράκης | 1994-2007 | 120 | 3 |
3 | Κώστας Κατσουράνης | 2003-2015 | 116 | 10 |
4 | Βασίλης Τοροσίδης | 2007-2019 | 101 | 10 |
5 | Άγγελος Μπασινάς | 1999-2009 | 100 | 7 |
6 | Στράτος Αποστολάκης | 1986-1998 | 96 | 5 |
7 | Αντώνης Νικοπολίδης | 1999-2008 | 90 | 0 |
Σωκράτης Παπασταθόπουλος | 2008-2019 | 90 | 3 | |
9 | Άγγελος Χαριστέας | 2001-2011 | 88 | 25 |
10 | Δημήτρης Σαλπιγγίδης | 2005-2014 | 82 | 13 |
Μέχρι 11 Ιουνίου 2024
# | Παίκτης | Περίοδος | Τέρματα | Συμμετοχές |
---|---|---|---|---|
1 | Νίκος Αναστόπουλος | 1977-1988 | 29 | 74 |
2 | Άγγελος Χαριστέας | 2001-2011 | 25 | 88 |
3 | Φάνης Γκέκας | 2005-2014 | 24 | 78 |
4 | Δημήτρης Σαραβάκος | 1982-1994 | 22 | 78 |
5 | Μίμης Παπαϊωάννου | 1963-1978 | 21 | 61 |
6 | Νίκος Μαχλάς | 1993-2002 | 18 | 61 |
7 | Ντέμης Νικολαΐδης | 1995-2004 | 17 | 54 |
Κώστας Μήτρογλου | 2009-2019 | 17 | 65 | |
9 | Γιώτης Τσαλουχίδης | 1987-1995 | 16 | 76 |
10 | Τάσος Μπακασέτας | 2016- | 15 | 67 |
Ρεκόρ | Παίκτης | Ημερ. Γέννησης | Αγώνας | Ημερ. Αγώνα | Ηλικία παίκτη |
---|---|---|---|---|---|
Παρθενικό τέρμα | Αλβέρτος Ναμίας[39] | 1906 | Ελλάδα - Β΄ Ιταλίας 1-4 | 07/04/1929 | 23 ετών |
Περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα - (5 τέρματα) | Δημήτρης Σαραβάκος[40] | 26/07/1961 | Ελλάδα - Αίγυπτος 6-1 | 10/10/1990 | 29 ετών |
Νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε με την Ελλάδα | Κώστας Γκίκας | 1913 | Β' Ιταλίας - Ελλάδα 3-0 | 02/03/1930 | 16 έως 17 ετών, 2 μηνών και 2 ημερών1 |
Νεότερος παίκτης που σκόραρε με την Ελλάδα | Σωτήρης Νίνης | 03/04/1990 | Ελλάδα - Κύπρος 2-0 | 19/05/2008 | 18 ετών, 1 μήνα και 16 ημερών |
Γηραιότερος παίκτης που αγωνίστηκε με την Ελλάδα | Γιώργος Κούδας[41] | 23/11/1946 | Ελλάδα - Γιουγκοσλαβία 0-2 | 20/09/1995 | 48 ετών, 9 μηνών και 27 ημερών |
Γηραιότερος παίκτης που σκόραρε με την Ελλάδα | Μίμης Δομάζος | 22/01/1942 | Ελλάδα - Αυστραλία 3-3 | 11/11/1980 | 38 ετών, 9 μηνών και 19 ημερών |
1Στο αρχείο της ΕΠΟ αναφέρεται μόνο το έτος γέννησης (1913), χωρίς την ακριβή ημερομηνία
Παρακάτω είναι μια λίστα πρώην διεθνών ποδοσφαιριστών (με αλφαβητική σειρά) που διακρίθηκαν με την Ελλάδα. Ως κριτήριο - προϋπόθεση λαμβάνεται η συμμετοχή σε 30 (τουλάχιστον) αγώνες με τη γαλανόλευκη φανέλα.
*Κατ' εξαίρεση αναφέρονται ορισμένοι πρώην διεθνείς προηγούμενων δεκαετιών (γεννημένοι πριν το 1950) με κριτήριο τις 25 συμμετοχές, καθώς παλαιότερα η συχνότητα αγώνων των εθνικών ομάδων ήταν μικρότερη.
(Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα)
Στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας (εναντίον της Β΄ Ιταλίας, Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, 7 Απριλίου 1929), χρέη προπονητή ανέλαβε ο τότε παράγοντας της ΕΠΟ Απόστολος Νικολαΐδης, ο οποίος καταγράφεται ως ο πρώτος ομοσπονδιακός τεχνικός.
Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα δεν είχε έναν προπονητή με τη σημερινή έννοια του όρου, αλλά όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, διέθετε έναν εκλέκτορα, ο οποίος ουσιαστικά ήταν υπεύθυνος για την επιλογή παικτών από τους συλλόγους και για τη συμμετοχή τους ή όχι στην ενδεκάδα. Ο ρόλος του προπονητή περιοριζόταν σε αυτόν του γυμναστή της ομάδας, είχε όμως ενεργό λόγο στην ομάδα, σε συνεννόηση πάντα με τον εκλέκτορα, με αποτέλεσμα σε κάποιες αναφορές να εμφανίζεται τεχνικό δίδυμο, στην πραγματικότητα όμως αναφέρονται ο εκλέκτορας (που με τα σημερινά δεδομένα λογίζεται ως ο πρώτος προπονητής) και ο γυμναστής - προπονητής. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι την περίοδο 1930-31 δεν υπήρξε συγκεκριμένος εκλέκτορας και η επιλογή των διεθνών γινόταν από τεχνική επιτροπή της ΕΠΟ. Υπήρξε πάλι μια περίοδος, όπου κάποιοι προπονητές, όπως ο Αντώνης Μηγιάκης, ο Κώστας Νεγρεπόντης και ο Γιάννης Χέλμης, εναλλάσσονταν στον πάγκο. Όλα αυτά μέχρι το 1964 όταν ο Λάκης Πετρόπουλος έγινε ο πρώτος προπονητής, ο οποίος ανέλαβε όλες τις αγωνιστικές αρμοδιότητες της ομάδας.
Ο Αλκέτας Παναγούλιας υπήρξε ο προπονητής που οδήγησε για πρώτη φορά την Ελλάδα σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης με τη συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1980, ενώ ήταν αυτός που την καθοδήγησε και για πρώτη φορά στην τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και συγκεκριμένα στο Μουντιάλ 1994.
Ο μακροβιότερος όλων με εννέα χρόνια παρουσίας (2001-2010) και 106 αγώνες, αλλά και ο πλέον πετυχημένος με αποκορύφωμα την κατάκτηση του τροπαίου στο Euro 2004, καθώς και τη συμμετοχή στα τελικά του Euro 2008 και του Μουντιάλ 2010 είναι ο Ότο Ρεχάγκελ.
Τον Αύγουστο του 2010 στην τεχνική ηγεσία της Ελλάδας βρέθηκε ο Φερνάντο Σάντος, ο οποίος ανέλαβε να οδηγήσει την ομάδα στην αποκαλούμενη και ως "μετά-Ρεχάγκελ" εποχή, συνεχίζοντας το επιτυχημένο έργο του προκατόχου του με τις συμμετοχές στα τελικά του Euro 2012 και του Μουντιάλ 2014, καθώς και τις εν συνεχεία προκρίσεις στις δύο αυτές διοργανώσεις, στα προημιτελικά και στη φάση των 16 (για πρώτη φορά) αντίστοιχα.
Στις 31 Ιουλίου 2019 προσλήφθηκε ως προπονητής της Εθνικής ο Τζον φαν ΄τ Σχιπ. Το συμβόλαιό του συμφωνήθηκε να έχει διάρκεια 2,5 ετών και να ολοκληρωθεί με τη λήξη της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Στις 11 Φεβρουαρίου 2022 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Γκουστάβο Πογέτ, ο οποίος αποτέλεσε μέχρι τον Μάρτιο του 2024 τον τεχνικό της εθνικής ομάδας. Στις 17 Ιουνίου ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Υπό αυτές τις ιδιαιτερότητες, οι προπονητές της Ελλάδας και η θητεία τους από τον πρώτο αγώνα το 1929 έως και σήμερα ήταν:
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ | ΑΓΩΝΕΣ | ΝΙΚΕΣ | ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ | ΗΤΤΕΣ | ΤΕΡΜΑΤΑ | ΠΕΡΙΟΔΟΣ |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | 5 | 1 | 1 | 3 | 6 - 13 | 1929, 1934-1935 |
![]() | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 - 10 | 1929-1930 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 - 3 | 1930 |
![]() | 5 | 1 | 0 | 4 | 12 - 15 | 1930-1931 |
![]() | 4 | 0 | 0 | 4 | 2 - 14 | 1932 |
![]() | 16 | 5 | 1 | 10 | 23 - 25 | 1933-1934, 1938, 1948-1950, 1953 |
![]() | 4 | 0 | 1 | 3 | 6 - 16 | 1935 |
![]() | 2 | 0 | 0 | 2 | 6 - 10 | 1936 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 - 11 | 1938-1940 |
![]() | 12 | 3 | 4 | 5 | 13 - 16 | 1951, 1952-1953, 1954-1955, 1958, 1961 |
![]() | 8 | 3 | 1 | 4 | 9 - 10 | 1951, 1954, 1955 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 - 0 | 1951 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 - 7 | 1956 |
![]() | 7 | 2 | 1 | 4 | 8 - 17 | 1957-1958 |
![]() | 5 | 1 | 0 | 4 | 4 - 15 | 1959-1960 |
![]() | 11 | 5 | 1 | 5 | 19 - 25 | 1960-1961, 1962-1964 |
![]() | 35 | 6 | 9 | 20 | 34 - 62 | 1964-1965, 1967, 1969-1971, 1976-1977 |
![]() | 2 | 2 | 0 | 0 | 6 - 1 | 1966-1967 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 - 1 | 1968 |
![]() | 8 | 3 | 4 | 1 | 19 - 13 | 1968-1969 |
![]() | 12 | 2 | 3 | 7 | 11 - 23 | 1971-1973 |
![]() | 74 | 23 | 20 | 31 | 89 - 121 | 1973-1976, 1977-1981, 1992-1994 |
![]() | 21 | 5 | 3 | 13 | 17 - 33 | 1982-1984 |
![]() | 46 | 14 | 15 | 17 | 46 - 61 | 1984-1988 |
![]() | 7 | 3 | 1 | 3 | 13 - 10 | 1988-1989 |
![]() | 30 | 11 | 9 | 10 | 34 - 38 | 1989-1991, 1992 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 - 1 | 1992 |
![]() | 34 | 17 | 6 | 11 | 56 - 32 | 1994-1998 |
![]() | 7 | 4 | 2 | 1 | 11 - 7 | 1998-1999 |
![]() | 30 | 14 | 8 | 8 | 46 - 34 | 1999-2001 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 - 0 | 2001 |
![]() | 106 | 53 | 23 | 30 | 138 - 111 | 2001-2010 |
![]() | 49 | 26 | 17 | 6 | 56 - 36 | 2010-2014 |
![]() | 4 | 0 | 1 | 3 | 1 - 5 | 2014 |
![]() | 5 | 1 | 1 | 3 | 5 - 9 | 2014, 2015 |
![]() | 3 | 0 | 2 | 1 | 1 - 2 | 2015 |
![]() | 27 | 11 | 6 | 10 | 30 - 26 | 2015-2018 |
![]() | 7 | 2 | 1 | 4 | 8 - 11 | 2018-2019 |
![]() | 26 | 11 | 9 | 6 | 29 - 23 | 2019-2021 |
![]() | 22 | 12 | 4 | 6 | 35 - 15 | 2022-2024 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 3 - 2 | 2024 |
![]() |
0 | 0 | 0 | 0 | 0 - 0 | 2024- |
Σ΄ | 646 | 244 | 156 | 246 | 804-887 |
Μέχρι και 17 Ιουνίου 2024
Παρακάτω εμφανίζονται οι εκδοχές του διακριτικού (αναφέρεται και ως εθνόσημο)[42] της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας.
Ακολουθούν οι απεικονίσεις των εθνοσήμων όπου το πρώτο χρησιμοποιήθηκε έως το 2004, χρονιά κατά την οποία αντικαταστάθηκε με το δεύτερο, το οποίο αποτελεί και το σημερινό της διακριτικό.[43] Ενδεικτικά:
Τα παραδοσιακά χρώματα της εθνικής Ελλάδος, τα οποία και χρησιμοποιούνται ανελλιπώς στις εμφανίσεις της ομάδας, είναι το κυανό και το λευκό, που προέρχονται φυσικά από τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Ακολουθούν ορισμένες από τις πιο ιστορικές[44], όπως και άλλες εμφανίσεις οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Ελλάδας.
Μέχρι και 11 Ιουνίου 2024
Αντίπαλος | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Πρώτος αγώνας |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | 9 | 0 | 2 | 7 | 3-23 | 1971 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 5-3 | 1964 |
![]() | 2 | 2 | 0 | 0 | 6-0 | 1994 |
![]() | 10 | 5 | 2 | 3 | 18-12 | 1936 |
![]() | 3 | 3 | 0 | 0 | 7-3 | 1962 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 2-1 | 2014 |
![]() | 13 | 6 | 3 | 4 | 13-10 | 1985 |
![]() | 8 | 2 | 0 | 6 | 7-12 | 1980 |
![]() | 2 | 0 | 0 | 2 | 0-6 | 1994 |
![]() | 6 | 4 | 1 | 1 | 7-3 | 2002 |
![]() | 11 | 4 | 3 | 4 | 14-14 | 1969 |
![]() | 13 | 4 | 5 | 4 | 20-18 | 1967 |
![]() | 10 | 3 | 4 | 3 | 10-11 | 1984 |
![]() | 2 | 1 | 1 | 0 | 2-1 | 1994 |
![]() | 9 | 6 | 0 | 3 | 13-11 | 1961 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 2-2 | 2010 |
![]() | 11 | 5 | 5 | 1 | 17-9 | 1996 |
![]() | 24 | 6 | 6 | 12 | 31-43 | 1929 |
![]() | 2 | 0 | 1 | 1 | 0-3 | 1970 |
![]() | 10 | 1 | 2 | 7 | 9-26 | 1958 |
![]() | 6 | 1 | 2 | 3 | 2-4 | 1950 |
![]() | 10 | 0 | 3 | 7 | 10-23 | 1960 |
![]() | 10 | 7 | 3 | 0 | 17-6 | 1996 |
![]() | 4 | 4 | 0 | 0 | 16-1 | 2016 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 1-1 | 1999 |
![]() | 16 | 3 | 4 | 9 | 18-34 | 1952 |
![]() | 2 | 2 | 0 | 0 | 6-1 | 1999 |
![]() | 15 | 2 | 4 | 9 | 12-20 | 1968 |
![]() | 6 | 3 | 2 | 1 | 9-5 | 1999 |
![]() | 11 | 2 | 0 | 9 | 4-25 | 1965 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 1-1 | 1994 |
![]() | 2 | 0 | 1 | 1 | 0-1 | 2005 |
![]() | 5 | 4 | 1 | 0 | 6-1 | 2000 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 1-1 | 2011 |
![]() | 3 | 2 | 0 | 1 | 4-3 | 1992 |
![]() | 12 | 1 | 3 | 8 | 11-21 | 1970 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 3-7 | 1955 |
![]() | 17 | 9 | 5 | 3 | 26-20 | 1953 |
![]() | 12 | 1 | 4 | 7 | 6-22 | 1934 |
![]() | 7 | 0 | 2 | 5 | 4-20 | 1929 |
![]() | 4 | 4 | 0 | 0 | 12-2 | 2004 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0-3 | 1994 |
![]() | 4 | 3 | 1 | 0 | 5-0 | 1988 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 1-0 | 1986 |
![]() | 2 | 0 | 0 | 2 | 0-5 | 1994 |
![]() | 6 | 3 | 3 | 0 | 7-3 | 2020 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 1-1 | 2014 |
![]() | 8 | 2 | 4 | 2 | 9-10 | 1996 |
![]() | 29 | 19 | 6 | 4 | 55-27 | 1963 |
![]() | 8 | 5 | 2 | 1 | 13-6 | 1999 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 1-1 | 2006 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 4-0 | 1967 |
![]() | 4 | 2 | 1 | 1 | 4-2 | 1995 |
![]() | 5 | 4 | 1 | 0 | 8-1 | 2004 |
![]() | 9 | 8 | 0 | 1 | 17-3 | 1981 |
![]() | 12 | 8 | 3 | 1 | 26-7 | 1970 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 0 | 0-0 | 1991 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 2-2 | 2016 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 4-2 | 1952 |
![]() | 4 | 1 | 2 | 1 | 4-4 | 1971 |
![]() | 7 | 6 | 1 | 0 | 11-2 | 1999 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 2-0 | 2023 |
![]() | 4 | 2 | 1 | 1 | 4-3 | 1994 |
![]() | 9 | 5 | 2 | 2 | 13-10 | 1989 |
![]() | 4 | 0 | 1 | 3 | 1-6 | 2006 |
![]() | 11 | 1 | 1 | 9 | 3-24 | 1972 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 2-1 | 2021 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 3-4 | 1964 |
![]() | 22 | 10 | 6 | 6 | 33-37 | 1938 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 2-4 | 1931 |
![]() | 6 | 2 | 2 | 2 | 3-4 | 2002 |
![]() | 2 | 2 | 0 | 0 | 4-1 | 1938 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0-2 | 2010 |
![]() | 18 | 4 | 4 | 10 | 13-30 | 1963 |
![]() | 14 | 5 | 5 | 4 | 18-16 | 1968 |
![]() | 37 | 9 | 10 | 18 | 41-73 | 1930 |
![]() | 11 | 2 | 5 | 4 | 10-14 | 1993 |
![]() | 3 | 1 | 1 | 1 | 6-4 | 1994 |
![]() | 1 | 0 | 0 | 1 | 0-2 | 2010 |
![]() | 24 | 3 | 3 | 18 | 20-67 | 1930 |
![]() | 2 | 1 | 0 | 1 | 1-1 | 1994 |
![]() | 5 | 3 | 1 | 1 | 6-4 | 2000 |
![]() | 7 | 3 | 4 | 0 | 11-3 | 1996 |
![]() | 8 | 3 | 3 | 2 | 10-11 | 1981 |
![]() | 2 | 2 | 0 | 0 | 12-0 | 1949 |
![]() | 13 | 3 | 3 | 7 | 11-18 | 1948 |
![]() | 5 | 2 | 2 | 1 | 3-2 | 2002 |
![]() | 5 | 0 | 0 | 5 | 2-11 | 1977 |
![]() | 4 | 2 | 0 | 2 | 11-4 | 1994 |
![]() | 18 | 9 | 3 | 6 | 29-22 | 1966 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 1-0 | 1988 |
Σύνολο | 646 | 244 | 156 | 246 | 804-887 |
Παρατηρήσεις:
1 Οι δύο αγώνες έγιναν στα πλαίσια των προκριματικών του ολυμπιακού τουρνουά 1964 και όλοι οι παίκτες της Αγγλίας ήταν ερασιτέχνες.
2 Στα στατιστικά της Γερμανίας συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον της πρώην Δυτικής Γερμανίας.
3 Στα στατιστικά της Μεγάλης Βρετανίας υπολογίζεται ο αγώνας εναντίον της ολυμπιακής ομάδας.
4 Οι δύο αγώνες έγιναν εναντίον της Παλαιστίνης υπό βρετανική διακυβέρνηση (British Mandate for Palestine 1922-1948) για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 1938.
5 Στα στατιστικά της Σερβίας συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
Τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου | Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Διοργάνωση | Γύρος | Κατάταξη | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Κατάταξη | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα |
![]() | Δεν συμμετείχε | Δεν συμμετείχε | |||||||||||
![]() | Δεν προκρίθηκε | - | 1 | 0 | 0 | 1 | 0-4 | ||||||
![]() | - | 3 | 2 | 0 | 1 | 5-12 | |||||||
![]() | Δεν συμμετείχε | Δεν συμμετείχε | |||||||||||
![]() | Δεν προκρίθηκε | 2 | 4 | 2 | 0 | 2 | 3-2 | ||||||
![]() | 3 | 4 | 0 | 1 | 3 | 2-9 | |||||||
![]() | 3 | 4 | 1 | 0 | 3 | 3-8 | |||||||
![]() | 3 | 6 | 2 | 1 | 3 | 10-14 | |||||||
![]() | 2 | 6 | 2 | 3 | 1 | 13-9 | |||||||
![]() | 3 | 4 | 0 | 0 | 4 | 5-11 | |||||||
![]() | 3 | 4 | 1 | 1 | 2 | 2-6 | |||||||
![]() | 4 | 8 | 3 | 1 | 4 | 11-14 | |||||||
![]() | 3 | 6 | 1 | 2 | 3 | 5-10 | |||||||
![]() | 3 | 6 | 1 | 2 | 3 | 3-15 | |||||||
![]() | Φάση ομίλων | 24 | 3 | 0 | 0 | 3 | 0-10 | 1 | 8 | 6 | 2 | 0 | 10-2 |
![]() | Δεν προκρίθηκε | 3 | 8 | 4 | 2 | 2 | 11-4 | ||||||
![]() ![]() | 4 | 8 | 2 | 1 | 5 | 7-17 | |||||||
![]() | 4 | 12 | 6 | 3 | 3 | 15-9 | |||||||
![]() | Φάση ομίλων | 25 | 3 | 1 | 0 | 2 | 2-5 | Μπαράζ | 12 | 7 | 3 | 2 | 21-10 |
![]() | Φάση των 16 | 13 | 4 | 1 | 2 | 1 | 3-5 | Μπαράζ | 12 | 9 | 2 | 1 | 16-6 |
![]() | Δεν προκρίθηκε | Μπαράζ | 12 | 5 | 5 | 2 | 18-10 | ||||||
![]() | 3 | 8 | 2 | 4 | 2 | 8-8 | |||||||
![]() ![]() ![]() |
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
![]() ![]() ![]() |
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
![]() |
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
Σύνολο | 3/22 | 10 | 2 | 2 | 6 | 5-20 | Σύνολο | 136 | 56 | 33 | 47 | 167-179 |
Τα ρεκόρ της Ελλάδας σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Πρώτος Αγώνας | ![]() ![]() (Βοστώνη, ΗΠΑ, 21 Ιουνίου 1994) | |||||||
Μεγαλύτερη Νίκη | ![]() ![]() (Μπλουμφοντέιν, Νότια Αφρική, 17 Ιουνίου 2010) ![]() ![]() (Φορταλέζα, Βραζιλία, 24 Ιουνίου 2014) | |||||||
Μεγαλύτερη Ήττα | ![]() ![]() (Βοστώνη, ΗΠΑ, 21 Ιουνίου 1994) ![]() ![]() (Σικάγο, ΗΠΑ, 26 Ιουνίου 1994) | |||||||
Υψηλότερη Θέση | ||||||||
Χαμηλότερη Θέση |
Τελικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος | Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Διοργάνωση | Γύρος | Κατάταξη | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Κατάταξη | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα |
![]() | Δεν προκρίθηκε | Προκριματικά | 2 | 0 | 1 | 1 | 2-8 | ||||||
![]() | Δεν συμμετείχε | Δεν συμμετείχε | |||||||||||
![]() | Δεν προκρίθηκε | 2 | 6 | 2 | 2 | 2 | 8-9 | ||||||
![]() | 3 | 6 | 1 | 1 | 4 | 3-8 | |||||||
![]() | 2 | 6 | 2 | 3 | 1 | 12-9 | |||||||
![]() | Φάση ομίλων | 8 | 3 | 0 | 1 | 2 | 1-4 | 1 | 6 | 3 | 1 | 2 | 13-7 |
![]() | Δεν προκρίθηκε | 3 | 8 | 3 | 2 | 3 | 8-10 | ||||||
![]() | 2 | 8 | 4 | 1 | 3 | 12-13 | |||||||
![]() | 3 | 8 | 3 | 2 | 3 | 11-9 | |||||||
![]() | 3 | 10 | 6 | 0 | 4 | 23-9 | |||||||
![]() ![]() | 3 | 10 | 4 | 3 | 3 | 13-8 | |||||||
![]() | Πρωταθλήτρια | 1 | 6 | 4 | 1 | 1 | 7-4 | 1 | 8 | 6 | 0 | 2 | 8-4 |
![]() ![]() | Φάση ομίλων | 16 | 3 | 0 | 0 | 3 | 1-5 | 1 | 12 | 10 | 1 | 1 | 25-10 |
![]() ![]() | Προημιτελικά | 7 | 4 | 1 | 1 | 2 | 5-7 | 1 | 10 | 7 | 3 | 0 | 14-5 |
![]() | Δεν προκρίθηκε | 6 | 10 | 1 | 3 | 6 | 7-14 | ||||||
![]() | 3 | 10 | 4 | 2 | 4 | 12-14 | |||||||
![]() | 3 | 10 | 5 | 2 | 3 | 19-8 | |||||||
![]() ![]() |
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
![]() ![]() |
- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | |||
Σύνολο | 4/17 | 1 Τίτλος | 16 | 5 | 3 | 8 | 14-20 | Σύνολο | 130 | 61 | 27 | 42 | 190-145 |
Τα ρεκόρ της Ελλάδας σε τελικές φάσεις Euro | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Πρώτος Αγώνας | ![]() ![]() (Νάπολη, Ιταλία, 11 Ιουνίου 1980) | |||||||
Μεγαλύτερη Νίκη | ![]() ![]() (Πόρτο, Πορτογαλία, 12 Ιουνίου 2004) | |||||||
Μεγαλύτερη Ήττα | ![]() ![]() (Γκντανσκ, Πολωνία, 22 Ιουνίου 2012) | |||||||
Υψηλότερη Θέση | ||||||||
Χαμηλότερη Θέση |
Διοργάνωση | Γύρος | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | Φάση ομίλων | 3 | 0 | 1 | 2 | 0-4 |
Σύνολο | 1/9 | 3 | 0 | 1 | 2 | 0-4 |
Η εθνική ομάδα της Ελλάδας βρίσκεται στην 54η θέση μεταξύ των εθνικών ομάδων του κόσμου, στον σχετικό κατάλογο της FIFA. Η υψηλότερη θέση στην οποία έχει φτάσει η εθνική ομάδα στην παγκόσμια κατάταξη είναι η 8η θέση τον Απρίλιο του 2008 καθώς και τον Οκτώβριο του 2011.
Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται οι θέσεις της Ελλάδας ανά έτος (τον μήνα Δεκέμβριο), καθώς επίσης η υψηλότερη και η χαμηλότερη θέση που είχε καταλάβει κατά τη διάρκεια του κάθε έτους:
Έτος | Θέση | Υψηλότερη | Χαμηλότερη |
---|---|---|---|
1993 | 34 | 32 | 36 |
1994 | 28 | 28 | 37 |
1995 | 34 | 23 | 34 |
1996 | 35 | 30 | 45 |
1997 | 42 | 29 | 46 |
1998 | 53 | 42 | 66 |
1999 | 34 | 30 | 46 |
2000 | 42 | 31 | 42 |
2001 | 57 | 43 | 61 |
2002 | 48 | 46 | 59 |
2003 | 30 | 26 | 48 |
2004 | 18 | 14 | 36 |
2005 | 16 | 12 | 20 |
2006 | 16 | 14 | 32 |
2007 | 11 | 11 | 16 |
2008 | 20 | 8 | 20 |
2009 | 13 | 11 | 20 |
2010 | 11 | 11 | 13 |
2011 | 14 | 8 | 14 |
2012 | 11 | 9 | 14 |
2013 | 12 | 11 | 16 |
2014 | 24 | 10 | 25 |
2015 | 41 | 24 | 44 |
2016 | 42 | 37 | 52 |
2017 | 47 | 38 | 47 |
2018 | 43 | 42 | 47 |
2019 | 54 | 43 | 60 |
2020 | 53 | 53 | 54 |
2021 | 55 | 53 | 55 |
2022 | 51 | 48 | 55 |
2023 | 47 | 47 | 52 |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.