łuczniczka z łukiem (1.1)
łuk (1.2)
łuk (1.3) rzeki
łuk (1.4) paraboli
łuk (1.5)- wymowa:
- ?/i, IPA: [wuk], AS: [u̯uk]
- homofon: ług
- ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (1.1) sport. wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii; zob. też łuk (broń) w Wikipedii
- (1.2) archit. element budowli w kształcie łuku (1.1); zob. też łuk (architektura) w Wikipedii
- (1.3) każdy kształt przypominający łuk (1.1)
- (1.4) mat. różniczkowalny odcinek krzywej
- (1.5) fiz. widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; zob. też łuk elektryczny w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-5)
- przykłady:
- (1.1) Żołnierz napiął łuk i wystrzelił.
- (1.2) Wejście katedry zdobiły łuki.
- (1.3) Rzeka otaczała pastwiska szerokim łukiem.
- (1.4) Trudno jest dokładnie obliczyć długość łuku.
- (1.5) Między przewodami pojawił się łuk.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) strzelać z łuku napiąć łuk
- (1.2) łuk triumfalny
- (1.3) łuk rzeki / tęczy • szeroki łuk
- (1.4) długość / promień łuku
- (1.5) gasić łuk • łuk się pali
- synonimy:
- (1.5) wyładowanie, zwarcie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) majdan, ramię, cięciwa
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łucznik m, łuczniczka ż, łucznictwo n
- zdrobn. łuczek m
- przym. łukowy, łukowaty, łuczny
- przysł. łukowo, łukiem
- związki frazeologiczne:
- omijać szerokim łukiem • tere-fere kuku, strzela baba z łuku
- etymologia:
- może st.czes. luk, st.rus. lukъ < prasł. *lǫkъ[1]
- uwagi:
- (1.1) por. kusza; ballista
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) hark m
- angielski: (1.1) bow; (1.2) arch; (1.3) bend, curve; (1.4) arc; (1.5) arc
- arabski: (1.1) قوس m; (1.2) قنطرة ż
- arumuński: (1.1) arcu
- asturyjski: (1.1) arcu
- baskijski: (1.1) arku, uztai; (1.2) arku; (1.4) arku; (1.5) arku
- białoruski: (1.1) лук m
- bretoński: (1.1) gwareg
- bułgarski: (1.1) лък m; (1.2) арка ż
- chorwacki: (1.1) luk m; (1.2) luk m; (1.3) luk m; (1.4) luk m
- czirokeski: (1.1) ᎦᏦᏗ (gatsodi)
- duński: (1.1) bue w; (1.2) bue w
- esperanto: (1.1) pafarko, arko; (1.2) arko, arkaĵo; (1.3) arko; (1.4) arko; (1.5) arko
- fiński: (1.1) jousi
- francuski: (1.1) arc m
- gocki: (1.1) 𐌱𐍉𐌲𐌰 m
- grenlandzki: (1.1) orseq
- hawajski: (1.1) keʻa
- hiszpański: (1.1) arco m; (1.2) arco m; (1.3) arco m; (1.4) arco m; (1.5) arco m
- interlingua: (1.1) arco
- islandzki: (1.1) bogi m, örk m; (1.2) bogi m, örk m; (1.3) bogi m, örk m; (1.4) bogi m, örk m
- japoński: (1.1) 弓(ゆみ)
- kataloński: (1.1) arc m; (1.2) arc m; (1.3) arc m; (1.4) arc m
- koreański: (1.1) 활 (hoal)
- łaciński: (1.1) arcus m; (1.2) arcus m; (1.3) arcus m; (1.4) arcus m
- niderlandzki: (1.1) boog m
- niemiecki: (1.1) Bogen m; (1.2) Bogen m; (1.3) Bogen m; (1.4) Bogen m; (1.5) Bogen m
- niwchijski: (1.1) пуньдь (puņd̦)
- nowogrecki: (1.1) τόξο n; (1.2) τόξο n; (1.3) τόξο n; (1.4) τόξο n; (1.5) τόξο n
- portugalski: (1.1) arco m; (1.2) arco m; (1.3) arco m; (1.4) arco m; (1.5) arco m
- rosyjski: (1.1) лук m; (1.2) арка ż; (1.3) дуга ż; (1.4) дуга ż; (1.5) электрическая дуга ż
- sanskryt: (1.1) शार्ङ्ग; (1.3) आभोग
- starogrecki: (1.1) τόξον n; (1.2) τόξον n; (1.3) τόξον n; (1.4) τόξον n
- szwedzki: (1.1) båge w; (1.2) båge w; (1.3) båge w; (1.4) båge w
- tuvalu: (1.1) kausana; (1.2) āke
- ukraiński: (1.1) лук m; (1.2) арка ż
- walijski: (1.1) bwa
- węgierski: (1.1) íj; (1.2) ív; (1.4) ív
- wilamowski: (1.1) bȫga m, böga m; (1.2) bȫga m, böga m; (1.3) bȫga m, böga m; (1.4) bȫga m, böga m; (1.5) bȫga m, böga m
- włoski: (1.1) arco m
- źródła: