Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Skra Bełchatów
polski męski klub siatkarski z siedzibą w Bełchatowie Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
KPS Skra Bełchatów SA[9] – polski, jednosekcyjny, męski klub siatkarski z siedzibą w Bełchatowie[6]. Założony w 1930 r.[4], sekcję siatkówki posiada od 1957 r.[4] W 1991 r. patronat nad drużyną objęła Elektrownia Bełchatów[4]. Od 20 grudnia 2004 działa jako spółka akcyjna[1]. Właścicielem jest stowarzyszenie EKS Skra Bełchatów które posiada 100% akcji[9].
Remove ads
Gra w najwyższej klasie rozgrywkowej nieprzerwanie od sezonu 2001/2002[11]. Dziewięciokrotny Mistrz Polski (rekord PlusLigi[12][13]), i siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski[12], Finalista Ligi Mistrzów (2012)[12], oraz dwukrotny Klubowy Wicemistrz Świata (2009, 2010[12])
W latach 2007–2023 występowała jako PGE Skra Bełchatów, od nazwy głównego sponsora: PGE (Polska Grupa Energetyczna[14]), zaś od 2023 r. jako PGE GiEK Skra Bełchatów, od nazwy spółki PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna (PGE GiEK) z Grupy PGE[15]. Od 2012, jako pierwsza drużyna siatkarska na świecie[16], a zarazem pierwsza (i jedyna) polska drużyna sportowa[17][18], współpracuje z UNICEF[16][17][18]. Swoje mecze rozgrywa w Hali „Energia” im. Edwarda Najgebauera, nazwanej tak na cześć, byłego prezesa zarządu Elektrowni Bełchatów, który zmarł w 2006 roku[19][20].
Remove ads
Historyczne nazwy
- od 1930 (założenie klubu[4]): Robotniczy Klub Sportowy (RKS) Skra Bełchatów[4]; 1957 (utworzenie sekcji siatkarskiej[4])
- 1991-2004: Energetyczny Klub Sportowy (EKS) Skra Bełchatów[4]
- 2004-2005: Klub Piłki Siatkowej (KPS) Skra Bełchatów[21]
- 2005-2007: BOT Skra Bełchatów
- 2007-2023: PGE Skra Bełchatów[14]
- od 2023: PGE GiEK Skra Bełchatów
- Adnotacja[b]:
Historia
Podsumowanie
Perspektywa
W pierwszych sezonach zawodowych rozgrywek rywalizacja przebiegała pod dyktando Mostostalu-Azotów Kędzierzyn-Koźle, a drugą siłą był częstochowski AZS. Oba zespoły miały w składach wielu reprezentantów Polski. Tak więc w potyczkach z tymi zespołami nie mieliśmy szans.
W 1930 r. założono Robotniczy Klub Sportowy „Skra”[4]. Sekcja siatkówki powstała w 1957 r.[4] W 1977 r., wydzielono z klubu piłkarzy – tworząc tym samym nową drużynę (GKS Bełchatów) pod patronatem miejscowej kopalni[4]. Siatkarze „Skry” przez wiele lat występowali wyłącznie w rozgrywkach amatorskich[4].
W 1991 r., właścicielem „Skry” została Elektrownia Bełchatów[4], a klub zmienił nazwę na EKS (Energetyczny Klub Sportowy) „Skra”[4]. W 1994 r., awansował do II ligi[4]. Przed sezonem 1996/1997, trenerem drużyny został Paweł Blomberg[4][23][24]. W pierwszym roku pracy, wprowadził zespół do I ligi Serii B[4][23][24].

Skra nie miała najwyższych budżetów. Pierwsze sukcesy osiągaliśmy w czasach dominacji PZU AZS Olsztyn, który miał wyższy budżet od nas. W Resovii też były duże pieniądze (..) To, że mówiło się o Skrze, że wygrywa wszystko, bo ma największy budżet, jest zrozumiałe. Taka opinia brała się pewnie trochę z zazdrości. Z drugiej strony byliśmy prekursorami niektórych praktyk. Zatrudniliśmy trenera przygotowania fizycznego, dwóch fizjoterapeutów. Wyznaczaliśmy trendy. Przyczyniliśmy się do tego, że wzrastał poziom organizacyjny klubów. Możemy być dumni z tego, że liga jest dobrze zorganizowana, kluby są mocne.
Konrad Piechocki, [27]
W 1999 r. uzyskano promocję do I ligi Serii A (zwycięstwo 3:2[c] w barażu z BBTS-em Bielsko-Biała[4]). Trenerem nadal był Blomberg, a o sile zespołu stanowili: Jacek Nawrocki (rozgrywający), Robert Malicki (atakujący), Maciej Bartodziejski, Marek Kwieciński (obaj przyjmujący), Krzysztof Domagała, Jacek Pasiński (obaj środkowi[4]), oraz przyjmujący Sławomir Augustyniak (w ostatnich meczach pauzował z powodu kontuzji[28][29]).
W sezonie 1999/2000, klub zadebiutował w ekstraklasie[4]. Przed jego rozpoczęciem, zwolniono szkoleniowca Pawła Blomberga[4]. Nowym został Waldemar Kuczewski; jego z kolei, pod koniec sezonu zastąpił Zbigniew Zarzycki[4]. Drużyna mimo kilku wzmocnień (Dariusz Luks, Grzegorz Kosatka, Leszek Czerlonek, Tomasz Paluch, Sergiej Kriwoszjew) spadła do Serii B po porażce 1:3[c] z Górnikiem Radlin[4][5].
W 2000 r. trenerem został Wiesław Czaja, zespół wzmocnili też Piotr Szulc (przyjęcie) oraz Tomasz Skalski (atak[21]). Po rocznej grze na „zapleczu” ekstraklasy (sezon 2000/2001[21]), drużyna awansowała do nowo powstałej Polskiej Ligi Siatkówki[30] (po barażu wygranym 3:2[c] ze Stilonem Gorzów[21]).
Sezon 2001/2002 bełchatowianie, rozpoczęli od 5. porażek z rzędu[21]. Choć celem klubu było utrzymanie się w lidze[31], niespodziewanie zdobyli brązowy medal mistrzostw Polski[31]. Pokonując w trzech meczach faworyzowany Jastrzębski Węgiel[31][32]. W składzie byli wówczas m.in. Jakub Bednaruk, Maciej Bartodziejski, Sławomir Kudłaczewski, czy weteran ligowych parkietów Zbigniew Zieliński[31]. Nieco później dołączyli Robert Prygiel i Adam Nowik[31].
Rozgrywki 2002/2003 to odległa 6. lokata[33], mimo 4. miejsca po fazie zasadniczej (bilans 10-8[34]). To także debiut w europejskich pucharach, konkretnie w Pucharze CEV. Skra po zajęciu drugiego miejsca w turnieju w Rovaniemi odpadła z dalszej rywalizacji[35].

Przed sezonem 2003/2004 doszło do zmiany szkoleniowca Wiesława Czaję zastąpił eks-selekcjoner Ireneusz Mazur[37][36]. Pojawili się też reprezentanci Andrzej Stelmach, Krzysztof Ignaczak, Michał Bąkiewicz, Michał Ruciak[38]. W drużynie zadebiutował Mariusz Wlazły[39]. Skra choć prezentowała wówczas ładną siatkówkę[40] zajęła 4. miejsce w lidze[41]. Ulegając najpierw minimalnie w półfinale PZU AZS Olsztyn[40], a następnie w pięciu meczach rywalizacji o brązowy medal AZS-owi Częstochowa[41] (mimo prowadzenia 2:0[c] w serii[39]). Przegrała też w finale Pucharu Polski (który odbył się w Bełchatowie) z KP Polska Energia Sosnowiec 1:3 (14:25, 25:20, 20:25, 20:25), oraz w drugiej rundzie Pucharu CEV – przegrany dwumecz z Lokomotiwem Jekaterynburg[42].
W 2004 r. nastąpiła zmiana prezesa klubu[30]. Z funkcji tej ustąpił Edward Maruszak, a zastąpili go Andrzej Lewandowski (prezes) i Konrad Piechocki (wiceprezes)[30][27]. W sezonie 2004/2005 zespół po raz pierwszy w swojej historii zdobył Mistrzostwo i Puchar Polski – w finale ligi pokonał w trzech meczach AZS Olsztyn[43], na MVP rozgrywek wybrano bełchatowskiego przyjmującego Piotra Gruszkę[44] (po sezonie odszedł do klubu ze stolicy Warmii i Mazur[45]) w finale pucharu bełchatowianie również wygrali z ekipą z Olsztyna, tym razem 3:1 (17:25, 25:23, 25:23, 25:16)[46].
Już bez Gruszki, za to z Michałem Winiarskim[47] i Krzysztofem Stelmachem[48]. Klub powtórzył to osiągnięcie w rozgrywkach 2005/2006 zdobywając drugie z rzędu Mistrzostwo Polski – w finale pokonując w czterech meczach Jastrzębski Węgiel, a także drugi z rzędu Puchar Polski zwyciężając w finale AZS Częstochowa 3:0 (25:22, 25:21, 25:18)[49]. Już w debiucie w Lidze Mistrzów sprawił wielką niespodziankę pokonując Lokomotiw Biełgorod 3:1 (25:20, 16:25, 25:20, 25:23[50]). Doszedł do drugiej rundy fazy play-off, w międzyczasie eliminując belgijskie Noliko Maaseik[51]. Gdzie jego przeciwnikiem był Iraklis Saloniki (po przegraniu dwumeczu Skra nie awansowała do Final Four[50]).

Prowadzeni już przez Daniela Castellaniego[53], bełchatowianie trzeci raz z rzędu zdobyli mistrzostwo (2006/2007) pokonując w pięciu meczach Jastrzębski Węgiel[54]. Notując w fazie zasadniczej bilans 17. zwycięstw przy tylko 1. porażce[55]. Zwyciężyli także w Pucharze Polski – w finale pokonali AZS Olsztyn 3:0 (25:23, 28:26, 25:17)[56]. W fazie grupowej Ligi Mistrzów pokonali m.in. drużynę Lube Banca Macerata[57], w pierwszej rundzie fazy play-off ulegli jednak ekipie Portol Palma de Mallorca[58], klubowi Stephane Antigi[59], który po sezonie zasilił Skrę[59].


10 września 2007 prezesem Skry został Konrad Piechocki, który zastąpił na tym stanowisku Andrzeja Lewandowskiego[61]. W sezonie 2007/2008 klub zdobył Mistrzostwo Polski, pewnie wygrywając trzy mecze finałowe z AZS Częstochowa. W półfinale Pucharu Polski przegrał 2:3 (19:25, 15:25, 25:17, 25:19, 12:15) z Jastrzębskim Węglem[62], tracąc tym samym szansę na historyczny czwarty tryumf z rzędu[62]. W łódzkiej hali MOSiR rozegrano turniej finałowy Ligi Mistrzów którego gospodarzem była Skra, bełchatowianie zajęli w nim 3. miejsce[51]. W półfinale ulegli ekipie Dynama Kazań, a w meczu o brązowy medal pokonali Sisley Treviso[51]. Najlepszym atakującym imprezy wybrano Mariusza Wlazłego[51].
Sezon 2008/2009, to pierwszy rok na rozegraniu mistrza Europy z 2007 roku Miguela Angela Falasci, a także transfery Dawida Murka, Piotra Gacka, Bartosza Kurka[63]. Zawodnicy ci pomogli zdobyć piąte z rzędu Mistrzostwo Polski zwyciężając w finale w trzech meczach Resovię[64] i czwarty Puchar Polski w historii – w finale wygrali pewnie z AZS Olsztyn 3:0 (25:20, 25:21, 25:20)[65]. W Lidze Mistrzów Skra pokonała Dynamo Moskwa w dwumeczu[51], ale uległa w drugiej rundzie fazy play-off Iskrze Odincowo[66], którą co warto odnotować bełchatowianie pokonali u siebie w fazie grupowej 3:0[57].
W 2009 Castellani został trenerem Reprezentacji Polski (z którą wygrał Mistrzostwa Europy 2009[67]), a jego następcą dotychczasowy asystent Jacek Nawrocki[68]. We wrześniu bełchatowianie wygrali po raz trzeci z rzędu Memoriał im. Zdzisława Ambroziaka[69]. W listopadzie Skra Bełchatów zajęła drugie miejsce w Klubowych Mistrzostwach Świata[70], imprezie reaktywowanej po 17 latach przerwy[71]. W ćwierćfinale Pucharu Polski bełchatowianie przegrali dwumecz z Resovią[72][73]. Final Four Ligi Mistrzów które miało odbyć się 10 i 11 kwietnia 2010 w hali Atlas Arena w Łodzi, zostało przełożone ze względu na katastrofę lotniczą w Smoleńsku w której zginął m.in. Prezydent Polski Lech Kaczyński[74][75]. Skra ostatecznie zajęła w nim 3. miejsce[76]. Ulegając w półfinale Dynamo Moskwa[51], a w meczu o brąz pokonując słoweński ACH Volley Bled[51]. Mariusz Wlazły został najlepiej punktującym siatkarzem imprezy[51]. Zdobyła też kolejne Mistrzostwo Polski, w finale pokonując w czterech meczach Jastrzębski Węgiel[77].
Rok później Skra ustanowiła rekord PlusLigi, zdobywając siódmy tytuł mistrzowski z rzędu[78] (3:1[c] z ZAKSĄ[79]). W całych rozgrywkach przegrała tylko trzy mecze, odnosząc serię 24. kolejnych zwycięstw[78]. W finale krajowego pucharu również pokonała kędzierzynian, tym razem 3:0 (25:19, 26:24, 25:18)[80] – po roku przerwy puchar powrócił do Bełchatowa[81]. W Lidze Mistrzów została wyeliminowana w drugiej rundzie playoff przez Zenit Kazań[82], odnosząc wszakże pamiętne zwycięstwo nad włoskim Trentino w fazie grupowej[57]. W drugim z rzędu występie w Klubowych Mistrzostwach Świata ponownie zdobyła srebrne medale[83].
Porażka 1:3 z Resovią w finale (2012), była sporą niespodzianką[85][86]. Zwłaszcza że rzeszowianie przez 6 lat nie potrafili pokonać Skry w lidze[73], a aż 8. w Bełchatowie[85]. PGE Skra obroniła jednak Puchar Polski, łatwo wygrywając 3:0 z Jastrzębskim Węglem (25:16, 25:20, 25:19[87]). Zorganizowała też po raz trzeci turniej finałowy Ligi Mistrzów[51]. W 1/2 pokonując Arkas Spor Izmir[51]. Dramatyczny przebieg miał finał Champions League, gdzie Zenit Kazań potrzebował dopiero tie-breaka (2:3; 15:25, 25:16, 25:22, 24:26, 15:17[88]) by pokonać Bełchatów[89], który miał nawet piłkę meczową[89]. Na wynik mógł wpłynąć błąd sędziów, którzy w kluczowym momencie spotkania nie dostrzegli bloku po ataku Michała Winiarskiego[89] (pokazały go powtórki telewizyjne[90]).
Z budżetem mniejszym o 20%[91], i bez gwiazd takich jak Miguel Angel Falasca[92], Stephane Antiga[93], Bartosz Kurek[94] drużyna przystąpiła do sezonu 2012/2013. Mariusz Wlazły przeszedł na przyjęcie[95]. Ściągnięto m.in. Dejana Vincicia, Yosleydera Calę i Srećko Lisinaca (wypożyczony do AZS-u Częstochowa[91]). Trofeami które zdobyto były Superpuchar Polski (pierwsza edycja[91]) i brąz Klubowych Mistrzostw Świata[96]. Dopiero 5. miejsce w lidze, odebrano jako porażkę[97]. W fazie grupowej LM, Skra dwukrotnie pokonała Dynamo Moskwa[57], w I rundzie playoff uległa niestety Arkasowi Izmir[98].

Powrót Mariusza Wlazłego na atak[100], zmiana na stanowisku szkoleniowca, i gruntowna przebudowa zespołu – to zmiany jakie zaszły przed sezonem 2013/2014. Na ławce trenerskiej, Jacka Nawrockiego zastąpił wracający po epizodzie w Uralu Ufa Miguel Angel Falasca (debiut trenerski[101]). Sprowadzono Facundo Conte, Nicolasa Uriarte[100]. Wrócił także Stephane Antiga[100]. Z zespołem pożegnali się m.in. Michał Winiarski, który wybrał lukratywną ofertę z Rosji[102], Aleksandar Atanasijević[100] i Paweł Woicki[103]. Skra odzyskała tytuł mistrzowski pokonując w finale, w trzech meczach Resovię[104]. W półfinale Pucharu CEV uległa Guberni Niżny Nowogród[105]. Po finałach Mistrzostw Polski, Paweł Zatorski ogłosił, że opuszcza drużynę[106]. Jeszcze w trakcie trwania sezonu Antiga został selekcjonerem Reprezentacji Polski[107]. Poprowadził on Polaków do złota Mistrzostw Świata 2014[108]. Statuetkę MVP i najlepszego atakującego całej imprezy otrzymał Mariusz Wlazły[108].
Kolejny sezon, to brązowy medal Mistrzostw Polski[109], Superpuchar[110], 4. miejsce w Lidze Mistrzów[51]. W drodze do finału rozgrywanego w Berlinie Skra wyeliminowała włoskich gigantów Cucine Lube Treia (tracąc tylko seta[111]) oraz Sir Safety Perugia[112]. W „polskim” półfinale uległa Resovii[51], a w meczu o 3. miejsce Berlin Recycling Volleys[51]. Najlepszym przyjmującym turnieju wybrano Facundo Conte[51].
Rozgrywki 2015/2016 to brąz Mistrzostw Polski[109] Puchar Polski[113], oraz porażka w dwumeczu z późniejszym triumfatorem rozgrywek Zenitem Kazań, w drugiej rundzie playoff LM[43][114]. Pod koniec ligi, ze względu na konflikt w drużynie, zwolniono trenera Miguela Falascę, zastąpił go Philippe Blain[115].
Spore roszady w składzie nastąpiły przed sezonem 2016/2017. Odszedł m.in. jeden z liderów – Facundo Conte[116], zastąpić go mieli dwaj młodzi polscy przyjmujący Bartosz Bednorz i Artur Szalpuk[117]. Wicemistrzostwo Polski, finał Pucharu Polski i 11. start w Lidze Mistrzów (porażka z Cucine Lube Civitanova w drugiej rundzie playoff) to krótkie podsumowanie tych rozgrywek[118].

Z Roberto Piazzą u steru, Michałem Winiarskim jako asystentem (zakończył karierę[120][121]), Miladem Ebadipourem[122], oraz Grzegorzem Łomaczem na rozegraniu (zastąpił Nicolasa Uriarte[123]) zawodnicy Skry sięgnęli po 9. mistrzostwo w PlusLidze 2017/2018. Zajęli 4. miejsce w Klubowych Mistrzostwach Świata[124] oraz ulegli Cucine Lube Civitanova w pierwszej rundzie playoff LM[125]. Po sezonie ekipę opuścił Srećko Lisinac[126].
Kolejny rok, to najgorszy wynik od 16 lat – dopiero 6. pozycja w tabeli[127], ale też i zwycięstwo w Superpucharze Polski[128]. W pucharach Skra ponownie uległa Cucine Lube Civitanova, tym razem w półfinale Ligi Mistrzów[129]. Po sezonie następcą Roberto Piazzy został Michał Mieszko Gogol[130].
W rozgrywkach 2019/2020, zakończonych przedwcześnie z powodu pandemii koronawirusa, bełchatowianie z bilansem 17 zwycięstw i 7 porażek[131] zajęli 3. miejsce[132]. Medali nie przyznawano[132]. Wywalczyli również awans do Turnieju Finałowego Pucharu Polski, który z powodu pandemii również został odwołany[133]. Ikona klubu, Mariusz Wlazły ogłosił swoje odejście po 17 latach spędzonych w Bełchatowie[134]. W okresie transferowym klub pozyskał m.in. Taylora Sandera[135]. Amerykanin głównie jednak leczył kontuzję, a „zasłynął” przede wszystkim tym, że po przedłużeniu umowy o kolejny rok, nie stawił się już w klubie (zakończył karierę[136]). Skra zmuszona była szukać zastępstwa w osobie doświadczonego Holendra z włoskim paszportem – Dicka Kooya[136]. Latem 2021, trenera M.M. Gogola zastąpił Slobodan Kovač, który nie dotrwał na stanowisku do końca sezonu[137]. Drużynę w ostatnich meczach poprowadził jego asystent Radosław Kolanek[137]. Mimo nowych, znanych zawodników którzy „przewinęli” się przez skład, jak np. środkowi: Mateusz Bieniek, Norbert Huber, atakujący: Dušan Petković, Bartosz Filipiak, Aleksandar Atanasijević czy przyjmujący Robert Täht[138][139], Skra zajęła w sezonach 2020/2021 i 2021/2022 czwarte miejsce, ponosząc bolesne porażki w wyrównanych meczach o brąz, kolejno z Vervią Warszawa Orlen Paliwa 1:2[c][140], oraz Aluronem CMC Wartą Zawiercie 1:3[c][141]. Oznaczało to brak kwalifikacji do rozgrywek Ligi Mistrzów[141].
Sezon 2022/2023 już na zawsze zapisał się w historii klubu z Bełchatowa, lecz w zdecydowanie negatywnym kontekście. To właśnie w tym sezonie PGE Skra zanotowała bezprecedensowe w dziejach klubu serie pięciu[142], a następnie ośmiu ligowych porażek z rzędu[143]. Mimo tego, bełchatowianie byli bardzo blisko awansu do fazy play-off[144]. Nie wywalczyli go jednak (choć wystarczyły do tego wygrane za pełną pulę w dwóch ostatnich kolejkach z AZS Olsztyn i LUK Lublin), co wydarzyło się pierwszy raz w historii występów klubu w PlusLidze[144]. Na domiar złego sezon zakończył się porażką w dwumeczu o 11 miejsce z GKS Katowice, co było równoznaczne z zajęciem przez PGE Skrę 12. pozycji w Pluslidze[145]. W trakcie sezonu doszło też do zmiany trenera. Joel Banks oraz Andrea Gardini, który zastąpił Anglika po kompromitującej porażce u siebie z Barkomem Każany Lwów (0:3)[146], zostali odpowiednio piątym i szóstym szkoleniowcem drużyny w ciągu zaledwie 6 lat[147]. Kulminacją było natomiast odejście z klubu Konrada Piechockiego, który z dniem 17 marca oficjalnie przestał pełnić funkcję prezesa zarządu PGE Skry Bełchatów[148]. Jako pracownik klubu był związany ze Skrą od 1999 roku[148]. Swoje odejście zapowiedział również środkowy bloku Karol Kłos, który spędził w klubie 13 lat[149]. Im bliżej było końca sezonu, tym coraz częściej pojawiały się też niepokojące spekulacje na temat złej sytuacji finansowej klubu oraz możliwego wycofania się Skry z rozgrywek Plusligi[150][151][152]. Co więcej, po odejściu Konrada Piechockiego w kasie klubu miało rzekomo znajdować się tylko 3 tysiące złotych[153]. Ostatecznie jednak Skrze udało się porozumieć w sprawie zaległości płatniczych z zawodnikami oraz wyjść na finansową prostą dzięki nowej umowie sponsorskiej[154].
Przed kolejnym sezonem konieczna była całkowita przebudowa drużyny. Ze Skrą pożegnali się bowiem wszyscy zawodnicy reprezentujący jej barwy w sezonie 2022/2023, poza Grzegorzem Łomaczem oraz Jakubem Rybickim[155]. W Skrze pozostał również szkoleniowiec - Andrea Gardini[155]. Dyrektorem sportowym klubu został za to Jacek Pasiński[156] - siatkarz Skry w latach 1997-2001. To przed nim postawiono zadanie zbudowania zespołu na sezon 2023/2024, którego celem, wobec niższego niż w ostatnich latach budżetu, miał być przede wszystkim awans do fazy play-off[154]. Po podpisaniu nowej umowy sponsorskiej, zmieniającej nazwę klubu na PGE GiEK Skra Bełchatów[15], sternicy żółto-czarnych przystąpili do transferowej ofensywy. Zmiennikiem Grzegorza Łomacza na rozegraniu został wychowanek Skry - Wiktor Nowak[155]. Formację przyjęcia wzmocnili: Bartłomiej Lipiński, Adrian Aciobăniței, Mateusz Mika oraz Pierre Derouillon[155][157], sprowadzony awaryjnie wobec kontuzji Miki, który zresztą jeszcze w trakcie sezonu odszedł z klubu[158]. Na pozycji środkowego w nadchodzącym sezonie występować mieli: Bartłomiej Lemański, Mateusz Poręba, Łukasz Wiśniewski i Mateusz Nowak[155]. Atak tworzyć mieli natomiast: dwukrotny mistrz świata Dawid Konarski oraz Przemysław Kupka[155]. Na pozycję libero sprowadzono Benjamina Dieza oraz Kajetana Marka[155]. Nowy zespół Skry nie zaczął sezonu 2023/2024 najlepiej, gdyż po pierwszych 9 meczach miał na koncie aż 6 porażek. W późniejszym czasie forma drużyny uległa jednak poprawie i przez większość rozgrywek Skra plasowała się w okolicach 8. miejsca, ostatniego gwarantującego udział w fazie play-off, lecz w ostatecznym rozrachunku żółto-czarni zajęli dziewiątą pozycję tracąc do ósmego AZS-u Olsztyn 3 punkty[159]. O niepowodzeniu w osiągnięciu celu, jakim była kwalifikacja do play-off, zdecydować mogły w szczególności dotkliwe porażki ze Ślepskiem Malow Suwałki (1:3 u siebie i 2:3 na wyjeździe) oraz beniaminkiem - Norwidem Częstochowa (1:3 na wyjeździe)[159]. Skra nie była również w stanie przeciwstawić się najlepszym drużynom ligi i w zdecydowanej większości takich starć nie potrafiła wywalczyć choćby jednego punktu. W dwumeczu o 9. miejsce Skra zmierzyła się natomiast z ZAKSĄ Kędzierzyn-Koźle i po wygranej 3:1 na wyjeździe oraz porażce 2:3 u siebie wyszła z tej rywalizacji zwycięsko[160].
Włodarze bełchatowskiego klubu zdawali sobie sprawę, że przed kolejnym sezonem należało dokonać znaczących wzmocnień, aby tym razem zakwalifikować się do fazy play-off oraz podjąć w niej równorzędną walkę. Budowę rozpoczęto od trenera, którym został Gheorghe Crețu[161]. Zatrudnienie rumuńskiego szkoleniowca miało być poważnym krokiem ku powrotowi Skry na szczyt Plusligi[162]. Pierwszym zadaniem nowego trenera było skompletowanie kadry na sezon 2024/2025, której celem był awans do najlepszej ósemki ligi oraz walka o miejsce premiowane grą w europejskich pucharach[163]. W Skrze pozostał duet rozgrywających: Grzegorz Łomacz i Wiktor Nowak, środkowi: Bartłomiej Lemański, Łukasz Wiśniewski i Mateusz Nowak, a także libero Kajetan Marek[164]. Całkowitej wymianie uległa za to linia przyjęcia, którą mieli tworzyć: Miran Kujundžić, Pavle Perić, Žiga Štern oraz David Dinculescu[164]. W miejsce odchodzącego Mateusza Poręby sprowadzono Michała Szalachę[164]. Część decyzji personalnych wzbudziła jednak kontrowersje. Koncepcja składu przedstawiona przez nowego trenera wymusiła na włodarzach Skry rezygnację z Dawida Konarskiego oraz Benjamina Dieza, z którym w trakcie sezonu nawet przedłużono umowę, lecz ostatecznie ją rozwiązano[165]. Nowym podstawowym atakującym został bowiem Irańczyk Amin Esmaeilnezhad, a to oznaczało konieczność obsadzenia pozycji libero zawodnikiem krajowym[164]. Skra postawiła w takim przypadku na Rafała Buszka - nominalnego przyjmującego, który na sezon 2024/2025 postanowił zmienić pozycję[166]. Żółto-czarni rozpoczęli rozgrywki obiecująco wygrywając 4 z pierwszych 5 meczów[167]. W późniejszym czasie podopieczni trenera Cretu nie zachwycali grą, lecz unikali wpadek i spokojnie utrzymywali pozycję w czołowej ósemce Plusligi[167]. Niewiele też zabrakło, aby Skra zakwalifikowała się do ćwierćfinału Pucharu Polski, lecz niestety w decydującym meczu uległa u siebie Norwidowi Częstochowa (1:3)[167]. Początek 2025 roku przyniósł aż trzy porażki z rzędu, po których, według medialnych doniesień, posada rumuńskiego szkoleniowca Skry wisiała na włosku[168]. Bełchatowianie wzięli się jednak w garść i wygrali pięć następnych spotkań, w tym z Jastrzębskim Węglem (3:1) oraz Aluronem CMC Wartą Zawiercie (3:1), dzięki czemu na 3 kolejki przed zakończeniem fazy zasadniczej zapewnili sobie udział w play-off[169]. W ćwierćfinale mistrzostw Polski rywalem Skry był zespół PGE Projekt Warszawa, z którym żółto-czarni przegrali w fazie zasadniczej dwukrotnie (2:3 na wyjeździe, 1:3 u siebie)[167]. Rywalizacja była bardzo zacięta, a o jej rozstrzygnięciu zdecydowały detale, lecz to warszawska drużyna okazała się lepsza wygrywając 3:0 w Warszawie (25-23, 25-23, 27-25) oraz 3:2 w Bełchatowie (19-25, 25-19, 18-25, 25-20, 21-23)[170]. Tym samym Skra musiała zadowolić się 7 miejscem w sezonie 2024/2025, co i tak było jej najlepszym rezultatem od trzech lat.
Remove ads
Najwięksi rywale
Podsumowanie
Perspektywa
Rywalizacja z Asseco Resovią
Ogółem
Po raz pierwszy, obie drużyny zmierzyły się ze sobą, w I lidze serii B w sezonie 2000/2001[21]. Brak danych co do spotkań w rundzie zasadniczej. Górą w playoffach byli bełchatowianie, którzy wygrali w pięciu meczach[21].
PlusLiga
Resovia dołączyła do PlusLigi (ówczesny PLS) trzy lata po Skrze, a nastąpiło to w 2004 roku[73]. Od początku tych zmagań, Skra zanotowała serię aż 20 kolejnych zwycięstw nad ekipą z Rzeszowa, w ciągu pierwszych sześciu lat rywalizacji[73]. Aż 15 z nich kończyło się wynikiem 3:0[86]. Na pierwsze, wyjazdowe zwycięstwo, ekipa z województwa podkarpackiego musiała czekać jeszcze dłużej, bo aż osiem lat[85].
Siatkarze
Wielu zawodników, grało w obu klubach[73]. Pierwszym „resoviakiem”, w barwach Skry był Zbigniew Zieliński (sezon 2001/2002[31]). Kolejnym był Paweł Woicki (lata 2010–2013). Pierwszy w 2007 roku odwrotną drogę przebył Krzysztof Ignaczak (który później został nawet prezesem tego klubu[182][183]). Kolejni byli Dawid Gunia[f] i Maciej Dobrowolski. Pozostali gracze, z przeszłością w obu ekipach to Nicolas Marechal, Maciej Muzaj, Paweł Zatorski, Jakub Kochanowski, Nikołaj Penczew, Marcin Możdżonek, Bartosz Kurek, Robert Täht[73]. Warto, wymienić też nazwisko Piotra Gruszki, byłego zawodnika Skry, a później trenera Asseco Resovii[184].
Rywalizacja z Jastrzębskim Węglem
Ogółem
Szkoleniowcy obu klubów
2. Roberto Piazza 2017 – 2019
3. Slobodan Kovač 2021 – 2022
4. Andrea Gardini 2023 –
Aż czterech, byłych szkoleniowców Jastrzębskiego Węgla obejmowało później Skrę – na zdjęciach powyżej, brakuje pierwszego z nich – Waldemara Kuczewskiego (sezon 1999/2000).
Po raz pierwszy, oba zespoły zagrały ze sobą w Ekstraklasie w 3. kolejce sezonu 1999/2000[4]. 3:1 wygrali bełchatowianie, doznali jednak porażki w meczu rewanżowym[4].
Skra legitymowała się bardzo dobrym ligowym bilansem meczów z Jastrzębskim Węglem[185] (47-19[g]) do czasu zadziwiającej serii 14 porażek z rzędu w PlusLidze w latach 2017–2022[186][187]. W tym okresie nie mogło „osłodzić” tego nawet zwycięstwo nad nimi w półfinale Superpucharu Polski 2020 rozgrywanego w Arłamowie[188].
PlusLiga
Rywalizacja z ZAKSĄ
Ogółem
Początek tej rywalizacji przypada na szczyt dominacji ówczesnego Mostostalu (2000 – 2003[196][22]). Nie powinno więc dziwić to, że bełchatowianie mieli spory problem z pokonaniem utytułowanych rywali[22]. Z czasem sytuacja uległa zmianie – to Skra zaczęła dominować w lidze (2005 – 2011[197]). Kędzierzynianie zaś na kilka lat popadli w przeciętność (2005 – 2008[198]).
PlusLiga
Rywalizacja z AZS Olsztyn (historyczna)
Ogółem
PlusLiga
Rywalizacja z AZS Częstochowa (historyczna)
Ogółem
Już w historycznym, pierwszym meczu Bełchatowa w ekstraklasie, obie drużyny stanęły naprzeciw siebie[4][5]. Górą byli częstochowianie, którzy wygrali 3:0[4][5]
PlusLiga
Remove ads
Symbole klubu
Podsumowanie
Perspektywa


Barwy
Tradycyjne barwy klubowe zawierają kolory: żółty i czarny[3].
Logo
Obecne logo jest używane od sezonu 2010/2011[211]. Zostało zaprojektowane przez Ludwika Berezowskiego i zastąpiło stary znak z 2004 roku. Autor, absolwent Paryskiej Akademii Sztuk Pięknych, pracował wcześniej dla takich marek jak Louis Vuitton czy Citroen[211]. Jest to trzeci logotyp w historii klubu. Posiada dwie wersje: podstawową – żółtą, oraz czarną. Znajduje się m.in. na koszulkach siatkarzy, bandach reklamowych, karnetach, oraz gadżetach i materiałach klubowych[211][212].
Hymn
Nikt nie będzie sam,
Wielka moc jest w nas!
Pasja to nasz znak,
To nasz klub, nasz świat!Kto jest mistrzem, mistrzem?
Tylko Skra! (x4)Z gardeł krzyk do gwiazd,
Polska wie, kto gra.
Z krótkiej strzał jak flesz!
Tie break nasz, set, mecz!Kto jest mistrzem, mistrzem?
Tylko Skra! (x13)
23 stycznia 2013, przed meczem siatkarskiej Ligi Mistrzów z Arkasem Izmir, zaprezentowano pierwszy w historii oficjalny hymn klubu[214]. Słowa napisał Jacek Cygan, muzykę – Robert Janson[213]. Dawniej rolę nieoficjalnego hymnu pełniła piosenka zespołu Lady Pank – „Zawsze tam, gdzie ty”[214], a także utwór rapera Piotra „Stroju” Strożka[215].
Stroje
Przez lata dominacji w Pluslidze partnerem technicznym Skry Bełchatów była włoska Errea[216][217], a następnie francuska Hungaria Sport[216]. Na sezon 2012/2013 przygotowano biały komplet, który zastąpił żółty w meczach LM[218]. Rok później siatkarze Skry występowali w koszulkach na których znajdowały się podobizny ich twarzy[219]. Był to pierwszy przypadek zastosowania tego pomysłu wśród drużyn sportowych[220]. Ponadto na koszulkach nie było koloru żółtego, zastąpił go biały uzupełniony złotymi wykończeniami[220].
W latach 2018-2024 siatkarze Skry występowali w strojach dostarczanych przez hiszpańską firmę Joma[221]. Od sezonu 2024/2025 partnerem technicznym klubu z Bełchatowa jest polski producent odzieży sportowej - 4F[222].
domowy, 2009/10[223]
|
domowy, 2012/13[226]
|
wyjazdowy, 2012/13[226]
|
alternatywny (LM), 2012/13[227]
|
domowy, 2013/14[228]
|
wyjazdowy, 2013/14[228]
|
domowy, 2014/15[229]
|
wyjazdowy, 2014/15[229]
|
domowy, 2015/16[230]
|
wyjazdowy, 2015/16[230]
|
domowy (LM), 2015/16[231]
|
wyjazdowy (LM), 2015/16[231]
|
domowy, 2016/17[232]
|
wyjazdowy, 2016/17[232]
|
domowy (LM), 2016/17[233]
|
wyjazdowy (LM), 2016/17[233]
|
- Adnotacja[i]:
Remove ads
Hale
Podsumowanie
Perspektywa
Hala „Energia”
W 1999 r., bełchatowianie przenieśli się z sali Szkoły Podstawowej nr 13 na osiedlu Przytorze, do hali widowiskowo-sportowej KWB Bełchatów[4]. Od 14 sierpnia 2006 rozgrywają ligowe mecze w Hali „Energia” im. Edwarda Najgebauera, przy ul. Dąbrowskiego 11[19]. Oddana wówczas do użytku[19], była jedną z najnowocześniejszych w kraju[234]. Koszt budowy wyniósł 18 milionów złotych, po połowie sfinansowały go miasto i elektrownia[235]. Dzięki temu do 2021 r., klub mógł bezpłatnie użytkować obiekt[235]. Trybuny hali mogą pomieścić do 2700 widzów. Cały obiekt jest klimatyzowany[19]. Na co dzień, oprócz siatkarzy, korzystają z niego uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1, z którą hala sąsiaduje[19]. Budynek spełnia standardy CEV i można w nim rozgrywać mecze europejskich pucharów[19]. Planowana jest rozbudowa, w celu zwiększenia pojemności trybun o dodatkowe kilkaset miejsc[8]. 20 listopada 2016, rewanżowy mecz eliminacji Ligi Mistrzów z PAOK Saloniki, rozegrano w Wieluniu, ponieważ hala Energia gościła 20. Uliczny Bieg „Bełchatowska Piętnastka”[236].
Atlas Arena
W 2008 roku, Skra podjęła się organizacji turnieju finałowego Ligi Mistrzów[237]. Odbył się w hali MOSiR przy ul. Skorupki w Łodzi[237]. W grudniu 2009 po raz pierwszy zagrała w łódzkiej Atlas Arenie[237] (otwarto ją pół roku wcześniej[238]). Rywalem była drużyna Radnicki Kragujevac[237]. W 2010 i 2012 roku Skra zorganizowała w niej kolejne turnieje Final Four[237]. W Atlas Arenie regularnie rozgrywa mecze Ligi Mistrzów[239], wyjątkiem są spotkania z rywalami mniej atrakcyjnymi dla kibiców, rozgrywane w bełchatowskiej Hali „Energia”[239]. W sezonie 2009/2010 pobito rekord frekwencji rozgrywek[240]. Trzy spotkania fazy grupowej obejrzało w Łodzi łącznie 33,5 tys. kibiców[240], dla porównania spotkania drugiej w rankingu Resovii 12,6 tys.[240]
Kolejny rekord pobito 30 listopada 2014 podczas wygranego 3:0 meczu „na szczycie” z Resovią[241]. Na trybunach łódzkiej Atlas Areny zasiadło 12,5 tys. widzów[241], ustanawiając tym samym nowy rekord frekwencji dla meczu PlusLigi, a także dla meczu siatkówki rozgrywanego w Europie[242]. Poza tym, był to pierwszy w historii klubu, mecz ligowy w którym występował jako gospodarz poza macierzystym miastem.
Remove ads
Znaczenie klubu
Podsumowanie
Perspektywa
W ostatnim czasie dominuje PGE Skra Bełchatów. W przeciwieństwie do innych naszych zazdrośników ja im zazdroszczę pozytywnie. Oni wzięli przykłady z dobrze zorganizowanych klubów i wprowadzili w życie. My w kraju jesteśmy znani z tego, że mówimy że coś zrobimy i na tym poprzestajemy. W Skrze wprowadzili wiele dobrych rzeczy w życie. Nie zmarnowali pieniędzy, które otrzymali od sponsora. Bełchatowski klub jest doskonale zorganizowany i jak miałbym komuś powierzyć swoje pieniądze do zainwestowania, to przekazałbym właśnie im.
Ryszard Bosek, 2009[243]
Dominacja w latach 2005–2011
W latach 2005–2011 bełchatowianie siedem razy z rzędu wygrali PlusLigę[12]. We wspomnianym okresie, pięciokrotnie zdobywali też Puchar Polski (lata 2005–2007 oraz 2009, 2011[12]). W 2012, zdobyli szósty już Puchar Polski[12], wystąpili także po raz ósmy z rzędu w finale ligi[13], ale ulegli w nim Resovii, która zakończyła ich hegemonię na krajowych parkietach[13][244].
Sukcesy Skry w Polsce robią wrażenie: od sezonu 2004/[200]5, gdy pierwszy raz zdobyli mistrzostwo Polski, zwyciężyli w 13 z 15 edycji PlusLigi i Pucharu Polski! W Europie równać się może z nimi jedynie VfB Friedrichshafen, które zwyciężyło w niemieckiej ekstraklasie już siedem razy z rzędu. Jednak słabiej wypada w Pucharze Niemiec – nie zdobyło tego trofeum już trzykrotnie, podczas gdy bełchatowianie nie wygrywali PP tylko w 2008 i 2010 roku. W innych europejskich ligach nie ma nikogo, kto mógłby równać się ze Skrą pod względem wyników.
Kamil Składowski (Przegląd Sportowy), 24 stycznia 2012[197]
Sukces PGE Skry w Rosji świadczy także o długoterminowej i mądrej polityce prowadzenia klubu i pozyskiwania zawodników. Do Bełchatowa na dłużej trafiają siatkarze – niekoniecznie najlepsi z najlepszych – ale na pewno tacy, którzy pasują do drużyny charakterem i umiejętnościami. Czasami działacze rezygnowali z wielkich nazwisk, gdy uznawali, że dany zawodnik – mimo posiadania dużych możliwości – nie wkomponuje się w zespół. Czapka z głowy przed prezesem Konradem Piechockim, bo PGE Skra od lat pokazuje, że pieniądze można wydawać mądrze, nie szastając nimi na lewo i prawo.
Gospodarz turniejów Final Four Ligi Mistrzów
Bełchatowianie, trzykrotnie, w Łodzi (2008, 2010, 2012) byli gospodarzami turnieju finałowego Ligi Mistrzów[j][246]. Za prawo organizacji dwóch pierwszych edycji, musieli każdorazowo, uiścić standardową opłatę na rzecz CEV-u, w wysokości 200 tys. euro[246][247]. Ze względu na niespotykane gdzie indziej zainteresowanie kibiców oraz ustanawiane rekordy frekwencji na meczach[247], CEV w 2012 roku, zaoferował klubowi przyznanie kolejnej takiej imprezy, za zaledwie 50 tys. euro[247][248]. Szefowie federacji, nazwali też Łódź: „Europejską Mekką siatkówki”[247].
Marka regionalna
Skra Bełchatów została uznana za najlepiej zorganizowany klub sportowy w Polsce, co miało miejsce podczas gali Nagród Biznesu Sportowego DEMES 2009[249], a w 2012 roku za najlepszą organizację sportową[250].

W 2013, klub otrzymał dofinansowanie ze środków unijnych, w celu realizacji programu „PGE Skra Bełchatów sportową perłą województwa łódzkiego”[252]. Będąc wizytówką regionu bełchatowskiego i całego województwa[251][253], Skra zobowiązała się do jego formalnej promocji[251][252] m.in. poprzez organizowanie akcji promocyjnych, edukacyjnych i branżowych na terenie Polski i Europy[252], a także poprzez rozdawanie gadżetów i broszur promujących Skrę i region podczas wyjazdowych meczów w europejskich pucharach. Klub podjął się również organizacji konferencji tematycznych poświęconych: marketingowi, współpracy z samorządem, mediami oraz sponsorami. Jednocześnie kreując markę „PGE Skry” jako czołowego siatkarskiego klubu na „Starym Kontynencie”[252]. W sezonach 2012/2013 i 2013/2014 na strojach siatkarzy znajdował się herb województwa łódzkiego[251][252]. Ponadto umieszczono go także na płycie boiska[251].

W 2015 Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (CEV) przyznała klubowi nagrodę „Best Press Award” za najlepsze biuro prasowe[254]. Wcześniej czterokrotnie wyróżniono go drugim miejscem[254].
Współpraca z UNICEF
Od 2012, jako pierwszy klub siatkarski na świecie[16], czwarty sportowy w ogóle[16], a pierwszy (i jedyny) polski[17][18], współpracuje z UNICEF[16][17][18]. Oprócz niego sportowymi partnerami organizacji są m.in. kluby piłkarskie: FC Barcelona[255], Manchester United[256], Rangers FC[256] oraz Olympiakos Pireus[256].
Fani
Przychodzi na nasz mecz 5000 ludzi, z czego 4000 to kibice Skry, a garstka jest za nami (...). A do tego, że w naszej hali bardziej kibicują Bełchatowowi, zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Za każdym razem, kiedy Skra przyjeżdża, mają głośniejszy doping (...) niż my.
Od 24 czerwca 2010 roku Skra posiada swój oficjalny profil na Facebooku[k][258]. W grudniu 2013 liczba fanów przekroczyła 100 tys., co sprawiło, że była najpopularniejszym klubem siatkarskim na świecie, który był obecny na tym serwisie społecznościowym[258][259]. Z kolei na początku 2015 roku, Resovia jako pierwsza przekroczyła liczbę 150 tys. polubień[260] (przy 135 tys. Skry[260][261]). Bełchatowska ekipa, jest obecnie druga wśród klubów siatkarskich, ustępując jedynie Resovii[262]. W klasyfikacji ogólnopolskiej, dla wszystkich dyscyplin sportu, zajmuje 9. miejsce (stan na kwiecień 2020[263]). Jednocześnie, bełchatowski klub od lat jest najpopularniejszą drużyną sportową w województwie łódzkim[264][265]. Posiada także, cieszące się dużym zainteresowaniem, profile w serwisach Twitter i Instagram[261].
Podczas meczów AZS Politechnika Warszawska – PGE Skra Bełchatów publiczność od lat jest za bełchatowianami. To (...) na pewno nie pomaga naszym zawodnikom.
Adrian Komorowski, rzecznik prasowy AZS Politechniki, 29 listopada 2012[266]
Ma wielu sympatyków w Łodzi[267], a także w Warszawie[266][268][269][270][271]. Jak dotąd, grając w stolicy, Skra mogła liczyć na wsparcie większości kibiców, w meczach z miejscową AZS Politechniką Warszawską[266][269][271]. Mecze tych drużyn, ze względu na liczną widownię, rozgrywa się przeważnie na Torwarze[266][268][269].
Także w innych polskich miastach, odnotowuje się zwiększone zainteresowanie, towarzyszące meczom lokalnych ekip ze Skrą[257][272][273]. Jak również dopingowanie w nich drużyny przyjezdnych[257].
Od 2011, w Bełchatowie organizowany jest Ogólnopolski Zlot Kibiców PGE Skry[274]. Od 2013 roku jest częścią trzydniowego Siatkarskiego Weekendu Mocy[275]. Gromadzi on kibiców z całego kraju[274]. Główne punkty to: prezentacja drużyny, mecz pokazowy oraz koncert[275]. Dotychczas Skra mierzyła się z BBSK Stambuł[275], Arkasem Izmir[275], Polonią Londyn[275] oraz Legią Warszawa[275]. Wystąpili też następujący artyści: Mrozu[275], Pectus[275], Afromental[275], Video[275], Future Folk[275], Sławomir[276] oraz Smolasty[277].
Klub ma także licznych fanów wśród Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii[278], Francji[278], czy Belgii[278].
Remove ads
Bilans sezon po sezonie
Podsumowanie
Perspektywa
Przed powstaniem ligi profesjonalnej
Poziom rozgrywek:
najwyższy ogólnokrajowy
drugi
trzeci
czwarty
Polska Liga Siatkówki/PlusLiga
Rekordy
- Najwięcej mistrzostw z rzędu – 7.
- Najwięcej medali z rzędu – 8.
- Najwięcej finałów z rzędu – 8.
- Najwięcej pierwszych miejsce po fazie zasadniczej z rzędu – 8.
- Najwięcej punktów w sezonie – 73 punkty.
- Najdłuższa seria zwycięstw w fazie zasadniczej – 24 mecze.
- Najwięcej zwycięstw w sezonie – 26.
- Najlepszy bilans po fazie zasadniczej – (17 – 1).
- Najwyższy procent zwycięstw po fazie zasadniczej – 94,44%.
- Najwyższy procent zwycięstw w fazie zasadniczej ogółem – 77,39%.
- Najwyższy procent zwycięstw w fazie playoff ogółem – 70,29%.
- Najwyższy procent zwycięstw ogółem – 75,43%.
- Najlepszy stosunek setów ogółem – (+811).
- Najlepszy stosunek „małych punktów” ogółem – (+4666).
- Najwięcej zwycięstw w Superpucharze Polski – 4.
- Najwięcej udziałów w Lidze Mistrzów – 14.
- Najwięcej udziałów w Lidze Mistrzów z rzędu – 8.
- Każdorazowo wychodziła z grupy w Lidze Mistrzów – 14.
- Najwięcej udziałów w Europejskich Pucharach – 20.
- Najwięcej udziałów z rzędu w Europejskich Pucharach – 17.
- Najwięcej meczów w Europejskich Pucharach – 180.
- Najwięcej wygranych meczów w Europejskich Pucharach – 119.
- Najwyższy procent zwycięstw w Europejskich Pucharach – 66,11%.
- Najwięcej medali Klubowych Mistrzostw Świata – 3.
- Najwięcej udziałów w Klubowych Mistrzostwach Świata – 5.
- Najwięcej rozegranych meczów w Klubowych Mistrzostwach Świata – 23.
Ostatnia aktualizacja 30 marca 2023 – opracowanie na podstawie sekcji Bilans sezon po sezonie. Uwzględnione wyłącznie kluby PlusLigi.
Remove ads
Sukcesy
Rozgrywki oficjalne
- Źródło[12]:
Turnieje towarzyskie
Turniej 90. lecia PGE Skry Bełchatów
- Źródło[279]
PreZero Grand Prix PLS
2. miejsce (1x): 2020
- Źródło[280]
Memoriał im. Zdzisława Ambroziaka:
- Źródło[281][282][283]:
Memoriał im. Arkadiusza Gołasia:
- Źródło[284][285][286][287][288]:
Turniej „Giganci Siatkówki”:
- Źródło[289][290][291][292][293][294]:
Turniej w Krośnie:
- Źródło[295]:
London Legacy Cup:
- Źródło[296]:
Turniej w Elblągu:
- Źródło[297]:
Turniej Mistrzów o Puchar Prezesa PLPS:
- Źródło[298]:
Turniej w Sosnowcu:
- Źródło[299]:
Turniej w Miliczu:
- Źródło[300]:
Remove ads
Występy w europejskich pucharach

Kadra zespołu na sezon 2024/2025 [301]
Podsumowanie
Perspektywa
Sztab szkoleniowy
- Trener:
Gheorghe Crețu
- Asystent trenera:
Mateusz Nykiel
- Statystyk:
Jakub Nalepka
- Trener przygotowania fizycznego:
Gioele Rosellini
- Lekarz:
Wojciech Łucarz
- Fizjoterapeuta:
Dominika Bogaczyk
- Fizjoterapeuta:
Tomasz Kuciapiński
- Menadżer drużyny:
Weronika Kubiak
- Wiceprezes zarządu ds. sportowych:
Michał Bąkiewicz[302].
Transfery
Numery zastrzeżone
Reprezentanci Polski w zespole

W Skrze występowało do tej pory 46. Reprezentantów Polski[m].
Galeria Reprezentantów Polski





























Obcokrajowcy w zespole
Galeria Obcokrajowców
























Od 2001 roku (awans do PlusLigi), w Skrze występowało 50. obcokrajowców.
Indywidualne sukcesy siatkarzy
Mistrzowie świata, kontynentu, olimpijscy lub zwycięzcy innych rozgrywek międzynarodowych (43)
Aleksandar Atanasijević (ME 2011, LŚ 2016, ME 2019)
Mateusz Bieniek (MŚ 2018)
Michał Bąkiewicz (ME 2009)
Dante Boninfante (IŚ 2001)
Aleksa Brđović (LŚ 2016)
Facundo Conte (IPAN 2015)
Benjamin Diez (LN 2022)
Milad Ebadipur (IA 2014, IA 2018, MA 2019, MA 2021)
Miguel Ángel Falasca (ME 2007)
Piotr Gacek (ME 2009)
Marcel Gromadowski (ME 2009)
Piotr Gruszka (ME 2009)
Krzysztof Ignaczak (ME 2009, LŚ 2012, MŚ 2014)
Jakub Jarosz (ME 2009, LŚ 2012)
Milan Katić (LŚ 2016)
Jakub Kochanowski (MŚ 2018)
Wytze Kooistra (LE 2006, LE 2012)
Karol Kłos (MŚ 2014)
Bartosz Kurek (ME 2009, MŚ 2018)
Filippo Lanza (IŚ 2013)
Dan Lewis (MAPŚIK 2015)
Srećko Lisinac (LŚ 2016, ME 2019)
Dražen Luburić (LŚ 2016, ME 2019)
Grzegorz Łomacz (MŚ 2018)
Nicolas Maréchal (ME 2015, LŚ 2015)
Mihajlo Mitić (ME 2011)
Marcin Możdżonek (ME 2009, LŚ 2012, MŚ 2014)
Jakub Novotný (LE 2004)
Daniel Pliński (ME 2009)
Israel Rodríguez (ME 2007, LE 2007)
Michał Ruciak (ME 2009, LŚ 2012)
Taylor Sander (LŚ 2014, MAPŚiK 2017)
Damian Schulz (MŚ 2018)
Robert Täht (LE 2016, LE 2018)
Renee Teppan (LE 2016, LE 2018)
Ferdinand Tille (LE 2009, IE 2015)
Nicolas Uriarte (IPAN 2015)
Dejan Vinčić (LE 2015)
Michał Winiarski (LŚ 2012, MŚ 2014)
Paweł Woicki (ME 2009)
Andrzej Wrona (MŚ 2014)
Mariusz Wlazły (MŚ 2014)
Paweł Zatorski (LŚ 2012, MŚ 2014, MŚ 2018)
Łukasz Żygadło (LŚ 2012)
IO – Igrzyska Olimpijskie
MŚ – Mistrzostwa Świata
ME – Mistrzostwa Europy
LN - Liga Narodów
LŚ - Liga Światowa
PŚ – Puchar Świata
PWM – Puchar Wielkich Mistrzów
IE – Igrzyska Europejskie
IŚ – Igrzyska Śródziemnomorskie
LE – Liga Europejska
IPAN – Igrzyska Panamerykańskie
MAP – Mistrzostwa Ameryki Południowej
MAPŚiK – Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów
IA – Igrzyska Azji
MA – Mistrzostwa Azji
Remove ads
Trenerzy

Prezesi klubu
Szkolenie młodzieży
Podsumowanie
Perspektywa

W 2012 roku powstała „Bełchatowska Akademia Siatkówki”, działająca początkowo tylko na terenie Bełchatowa[381]. 1 lutego 2013 powołano do życia „Akademię Siatkówki Skry Bełchatów” z siedzibą w Łodzi (obiekty Wyższej Szkoły Informatyki i Umiejętności, ul. Rzgowska 17a)[267]. Koordynatorem i głównym trenerem został Jacek Pasiński, trener siatkówki (m.in. Budowlani Łódź), były siatkarz[267]. Honorowy patronat nad inicjatywą objęli marszałek województwa łódzkiego Witold Stępień, oraz Marek Jędraszewski, ówczesny ksiądz arcybiskup Metropolii łódzkiej[381].
Projekt działa w następujących województwach: łódzkim (Łódź[382], Bełchatów, Gmina Bielawy, Gmina Gomunice, Gmina Gorzkowice, Gmina Kobiele Wielkie, Łowicz, Gmina Łowicz, Gmina Masłowice, Gmina Mokrsko, Gmina Nieborów, Radomsko, Gmina Sulmierzyce, Opoczno, Gmina Domaniewice, Piotrków Trybunalski); świętokrzyskim (Chmielnik, Gmina Chmielnik); dolnośląskim (Bierutów); lubuskim (Gubin, Krosno Odrzańskie); mazowieckim (Żoliborz – dzielnica Warszawy[383]).
Klubowymi wychowankami są m.in. Paweł Zatorski[267], Sebastian Adamczyk[384], Wiktor Nowak[384], Jędrzej Maćkowiak[385] oraz Krzysztof Bieńkowski[386].
Misją Akademii Siatkówki Skry Bełchatów jest promocja aktywności fizycznej oraz zdrowego stylu życia wśród najmłodszych, promowanie siatkówki jako pasji, tak aby stała się nieodłącznym elementem życia człowieka.
Grzegorz Stawinoga, wiceprezes klubu[381]
Głównym celem Akademii Siatkówki Skry Bełchatów jest objęcie szkoleniem dzieci klas IV-VI szkół podstawowych na terenie województwa łódzkiego, a także zainteresowanych ośrodków spoza województwa. Następnym etapem jest uruchamianie profesjonalnego szkolenia w gimnazjach przy wykorzystaniu wiedzy, doświadczenia i zaangażowania instruktorów i trenerów siatkówki. W późniejszym czasie, utworzenie na tej bazie grup młodzików i kadetów lub szkolnych klubów sportowych związanych z PGE Skrą Bełchatów, uczestniczących w rozgrywkach juniorskich.
Cel projektu, Akademia Siatkówki Skry Bełchatów – strona oficjalna[387]
Sukcesy
Młoda Liga
- Źródło[388][389]:
Mistrzostwa Polski Juniorów
- Źródło[390][391][392][393][394]:
Mistrzostwa Polski Kadetów
- Źródło[395][396]:
Inną inicjatywą klubu, było objęcie patronatem klasy o profilu marketingu sportowego w II Liceum Ogólnokształcącym im. Gabriela Narutowicza w Łodzi[397].
Sponsorzy
Obecnie strategicznym sponsorem Skry jest PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Inni oficjalni sponsorzy są wyszczególnieni tutaj. Garnitury zawodnikom Skry dostarcza firma Pako Lorente[398].
Kluby partnerskie
Historyczne sekcje
- Skra II Bełchatów – drużyna rezerw, do 2008 roku występująca w I lidze[401]. W wyniku zamiany licencji z Siatkarzem Wieluń, przeniesiona do II ligi, dzięki temu wielunianie „awansowali” na zaplecze ekstraklasy[401]. Wycofana z rozgrywek w roku 2010, w związku z utworzeniem Młodej Ligi[402]. Przywrócona, od 2019 roku w III Lidze[403].
- Skra KPS Bełchatów – drużyna seniorska kobiet, została rozwiązana po zakończeniu sezonu 2007/2008 w I lidze.
- Sekcja piłki nożnej – działała od początku istnienia klubu (1930)[4]. W 1977 roku została przejęta przez nowo utworzony GKS Bełchatów[4].
Zobacz też
Uwagi
- Od 2013 roku, stowarzyszenie posiada również 70% akcji GKS Bełchatów Link data dostępu: 2023-03-24.
- Wynik podany w meczach.
- Stan rywalizacji na 28.03.2023 r.
- Trafił do Resovii, ale z rezerw Skry.
- Od tego momentu Skra ma bilans 2 – 14. stan na 26.03.2023.
- Tekst hymnu znajduje się także w programach meczowych.
- Wygląd strojów jest przybliżony.
- Skra na Facebooku nadal jest najpopularniejsza. Możesz porównać obecne wartości: SKRA, BUDOWLANI (siatkówka kobiet), WIDZEW (piłka nożna), ŁKS (piłka nożna), GKS Bełchatów, ORZEŁ ŁÓDŹ (żużel), BUDOWLANI (rugby).
- Uwzględniono wyłącznie mecze w Kadrze A.
- Kluby zostały uszeregowane według kolejności rozpoczęcia współpracy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads