Loading AI tools
wieś w województwie zachodniopomorskim, powiecie białogardzkim Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rarwino (niem. Rarfin) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 213 mieszkańców. Jest najbardziej na zachód położoną miejscowością w gminie.
wieś | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
31 m n.p.m. |
Liczba ludności (2007) |
213 |
Strefa numeracyjna |
94 |
Kod pocztowy |
78-217[1] |
Tablice rejestracyjne |
ZBI |
SIMC |
0303048 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Białogard ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego ![]() | |
![]() |
Wieś leży ok. 15 km na południowy zachód od Białogardu, przy trasie byłej linii wąskotorowej Białogard – Lepino. W niewielkiej odległości przepływa rzeka Pokrzywnica. Wieś w układzie owalnicy, w terenie pagórkowatym. Otoczona przez pola, łąki oraz lasy.
Rarwino to wieś o metryce średniowiecznej. W 1299 r. był wzmiankowany Gustlavusde Rarvyn. Wieś pojawia się w dokumentach po raz pierwszy w 1380 r. Miejsce należało do najstarszych posiadłości rodziny von Flemming. W 1491 roku wzmiankowana jako lenno rodziny von Podewils. W 1729 r. Grzegorz Henryk v. Podewils sprzedał majątek generałowi Janowi Fryderkowi von Platen. W 1775 r. następuje alodyfikacja majątku przez von Platen. W 1784 r. wieś stanowiła własność szlachecką. Król Fryderyk II w 1780 r. dał środki na melioracje i postawienie folwarku, wśród pól, nosił nazwę Friderichshofe. W 1. poł. XIX wieku majątek przechodzi w ręce rodziny Guse. Na początku XX wieku właścicielem był Hans Henryk Guse. W rękach tej rodziny majątek pozostawał aż do końca II wojny światowej[3].
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:[4]
We wsi znajduje się kotłownia węglowa, funkcjonuje zbiorczy system odprowadzania ścieków.
W Rarwinie znajduje się przystanek komunikacji autobusowej.
Ze wsi do Podwilcza po obu stronach drogi rosną dęby szypułkowe i kasztany tworzące aleję o długości 2000 m o obw. 178–320 cm.
Przez miejscowość wiodą dwa lokalne szlaki turystyczne:
W miejscowości jest świetlica wiejska.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.