Poprzednia siedziba szkoły przy ulicy JagiellońskiejWidok siedziby szkoły od ul. Żwirki i Wigury (2012)Kamień z tablicą pamiątkową przy szkolePomnik upamiętniający wiernych obrządku greckokatolickiego pochowanych w tym miejscuKamień za tablicą pamiątkową przy szkoleTablica upamiętniająca nadanie imienia Karola Adamieckiego szkoleTablica pamiątkowa absolwentów w gmachu szkołyPrzypinka z okazji jubileuszu szkoły 1925-1995Pochód roczników absolwentów w czasie Zjazdu w 2010
Obecny budynek szkoły, położony przy ulicy Jana III Sobieskiego 23 stanowił pierwotnie koszary wojskowe. Kamień węgielny pod budynek koszar przeznaczonych dla 57. batalionu obrony krajowejc. i k. armii (którego ówczesnym komendantem był kpt. Florian Zatłaukal) został wmurowany 9 kwietnia 1891; w uroczystościach uczestniczyli; plan budowy przygotował inż. powiatowy Klemens Lewicki, kierownikiem budowy został Władysław Beksiński, a przedsiębiorcą budowy Robert Barański; aktu poświęcenia dokonali ks. Franciszek Salezy Czaszyński (rz.-kat.) i Wasylij Czemarnyk (gr.-kat.)[2][3][4]. W pierwszym okresie (Austro-Węgry do 1918) budynek służył za garnizon 57. batalionu Landwehry. Pierwotnie budynek był pod numerem 222[5]. W okresie II Rzeczypospolitej w budynku stacjonował I batalion 2 Pułku Strzelców Podhalańskich[4]. Budynek koszar, określany przed 1939 jako landwerkasernia, opisał pisarz Kalman Segal w swojej powieści pt. Nad dziwną rzeką Sambation, napisanej w 1955 i wydanej w 1957[6].
Do 1790 roku[7] parcela na której znajduje się szkoła należała do cerkwi prawosławnej (z 1507 roku), a następnie unickiej pw. Narodzenia NMP, przy której znajdował się cmentarz grzebalny[8]. Parafia greckokatolicka w miejscu szkoły mieściła się w XIX wieku pod numerem budynku 198[9]. Podczas remontu budynku szkoły w latach 80., oraz podczas prac archeologicznych w 2011 natrafiono na resztki pochówków[10]. Miejsce to upamiętnione zostało granitowym krzyżem[11].
Podczas II wojny światowej i funkcjonującej w trakcie okupacji niemieckiej Polskiej Szkoły Handlowej zajęcia w tej placówce odbywały się w kilku miejscach: dotychczasowych lokalach przy ul. H. Sienkiewicza, w klasztorze o. franciszkanów, budynku przy ul. Podgórze, pomieszczeniach Szkoły Powszechnej im. Klementyny Hoffmanowej (późniejsza SP nr 5) oraz Szkoły im. Św. Kingi[15]. Przez rok po zakończeniu działań wojennych szkoła nadal działała w klasztorze franciszkanów[16].
Na wiosnę 1945 szkoła została przeniesiona do budynku przy ul. Jagiellońskiej 22 (później pod przemianowaną nazwą ulicy Karola Świerczewskiego)[17]. Decyzją z 23 kwietnia 1963 szkoła otrzymała przydział do obecnego budynku przy ul. Jarosława Dąbrowskiego; później pod przemianowaną nazwą ulicy Jana III Sobieskiego (po 1945 działały w nim Przedsiębiorstwo Jajczarsko-Drobiarskie, które opuściło lokale w 1963 oraz Spółdzielnia Krawiecka funkcjonująca jeszcze do stycznia 1970)[18]. Gdy w 1970 szkoła opuściła budynek przy ul. Jagiellońskiej, pozostawiono tam zasadnicze klasy wielobranżowe jako odrębną placówkę, zaś ZSE został przeniesiony na stałe do gmachu przy obecnej ulicy Jana III Sobieskiego. W latach 60. i 70. trwały prace remontowe tego budynku w związku z jego przejęciem i zaadaptowaniem na potrzeby szkoły[19]. Starania względem objęcia nowej siedziby oraz jej wyremontowania wykonał ówczesny dyrektor Ryszard Nocuń[20]. Za sprawą jego następcy Ryszarda Borowca w roku szkolnym 1986/1987 została przeprowadzona przebudowa budynku w postaci podniesienia ostatniej kondygnacji o ok. 90cm. i zrekonstruowania dachu, dzięki czemu dotychczasowa powierzchnia strychu o rozmiarze ok. 700 m² przyniosła nowe miejsce dydaktyczne[21]. Remont został zakończony w 1988[22]. Dzięki temu do od roku szkolnego 1988/1989 szkoła zyskała dodatkowych sześć sal lekcyjnych[23].
16 października 1976 –: Zespół Szkół Ekonomicznych im. Karola Adamieckiego[29]
1 września 2002 –: Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
W roku szkolnym 1925/1926 Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych w Sanoku założyło Dwuklasową Prywatną Szkołę Handlową. Popularna „Handlówka” została przekształcona w szkołę trzyletnia, a następnie w czteroletnie Koedukacyjne Gimnazjum Kupieckie. Placówka przetrwała okupację jako Polska Szkoła Handlowa. Mimo wysokiego czesnego cieszyła się dużym zainteresowaniem, gdyż dawała solidne przygotowanie zawodowe. Po reformie oświatowej z 1932 roku absolwenci Gimnazjum Kupieckiego mogli kontynuować naukę w liceach i ukończyć wyższa uczelnię, lub szukać zatrudnienia w przedsiębiorstwach, bankach i urzędach.
Po zakończeniu wojny miejscowa społeczność postarała się, by od października 1944 roku nauka w Gimnazjum znów się rozpoczęła. W placówce działały Gimnazjum Kupieckie (czteroletnie) i Liceum Handlowe (dwuletnie)[31]. Po upaństwowieniu szkoły w 1949 powstały Państwowe Liceum Administracyjno-Handlowe I stopnia oraz Państwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze II stopnia[32]. Od 1949 roku szkołę upaństwowiono i z bezpłatnej już nauki korzystała młodzież z powiatu sanockiego, a także sąsiednich. W 1951 znalazła się w resorcie Ministerstwa Finansów i została przekształcona w Technikum Finansowe, w roku 1955 w Technikum Rachunkowości[33]. W 1957 roku szkoła wróciła do Ministerstwa Oświaty jako Technikum Ekonomiczne i Zasadnicza Szkoła Handlowa, do której dołączały Zasadnicza Szkoła Wielobranżowa, Technikum Hotelarskie i Technikum Administracji Terenowej. Rozpoczął się jej intensywny rozwój pod patronatem Powszechnej Spółdzielni Spożywców i Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego. Kolejna zmiana strukturalna zostawiła Liceum Ekonomiczne i zasadnicze klasy dla sprzedawców, kucharzy i kelnerów.
15 marca 1975 szkoła została przemianowana na zakład łączny Zespół Szkół Ekonomicznych w Sanoku[34]. W 1976 szkoła obchodziła 50-lecie istnienia. Z tej okazji otrzymała patronat Karola Adamieckiego[35]. W dniach 17–18 czerwca 1995 roku szkoła obchodziła 70-lecie istnienia[36]. W październiku 2000 odbył się jubileusz 75-lecia istnienia szkoły[37]. Od 1 września 2002 szkoła nosi nazwę Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego. U progu reformy edukacji do szkół ponadpodstawowych, w ZSE prowadzono kształcenie kucharzy, gastronomów, handlowców, pracowników administracyjno-biurowych i techników ekonomistów. W czerwcu 2010 roku odbyły się obchody jubileuszu 85-lecia istnienia szkoły[38].
W historii szkoła zyskała przydomki „handlówka” oraz „ekonomik”[40].
Kamień z tablicą pamiątkową z inskrypcją opisującą historię budynku szkoły w latach 1891–2010.
Pomnik w formie krzyża (tzw. „Krzyż Przebłagania”) z tablicą pamiątkową, upamiętniający wiernych obrządku greckokatolickiego pochowanych w tym miejscu, gdzie do XIX wieku znajdowała się cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z cmentarzem. Pomnik wraz z tablicą, zaprojektowane przez Władysława Pulnara, został odsłonięty 18 czerwca 2001 i poświęcony przez ks. dr. Andrzeja Skibę[41][42]. Inskrypcja głosi: „Chryste, ci, których ciała / Śpią już w bezmiernym pokoju, / Niech w Twoim Świetle się zbudzą, / By Ciebie wielbić na wieki.” Miejsce upamiętniające wieczny odpoczynek Wiernych obrządku greckokatolickiego, gdzie do XIX w. znajdowała się cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wraz z cmentarzem. Sanok, 18 czerwca 2011 r.”.
Pierwsza – treść inskrypcji: „1926 ZSE 1976. Dla upamiętnienia 50-lecia szkół ekonomicznych i nadania imienia Karola Adamieckiego. Komitet Rodzicielski”[43]. Została odsłonięta 14 października 1976[35][44].
Druga o treści: „1915 ZSE 1995 Dla upamiętnienia 70-lecia Szkół ekonomicznych. Absolwenci”. Tablica najprawdopodobniej nie istnieje[43].
Tablica pamiątkowa z inskrypcją: „Jest miejsce czas i ludzie, których się nie zapomina. Nauczycielom wdzięczni absolwenci 1925 2010”. Została ustanowiona z okazji Zjazdu absolwentów wszystkich roczników sanockiego Ekonomika w dniach 5–6 czerwca 2010 roku.
Kazimierz Bogacz – geolog (nauka w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
Feliks Stramik – generał dywizji Wojska Polskiego (nauka do 1942 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
Leszek Giec – kardiolog (nauka do 1944 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
Ryszard Kuzyszyn – scenograf (nauka do 1944 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
„Źródła podają, że w 1784 roku miał on ok. 30 metrów długości i 15 metrów szerokości”, w: Piotr Kotowicz, Agnieszka Frączek – Rzecznik Prasowy Urzędu Miasta w Sanoku – Pierwsze odkrycia archeologiczne przy rewitalizacji Placu Św. Michała! grudzień 2011.
„Podczas remontu budynku, natrafiono na resztki pochówków pochodzących z cmentarza grzebalnego, otaczającego cerkiew. Historyk piszący o dziejach starego Sanoka zanotował „W miejscu, gdzie dziś stoi kasarnia (koszary obrony krajowej), był jeszcze przed 30 laty stary cmentarz, już wtedy nieużywany (ok. 1880 roku). Cmentarz był nieogrodzony, więc w poprzek niego prowadziły liczne ścieżki dla skrócenia drogi.”, w: Czajkowski. Łemkowie w historii i kulturze Karpat, część 2, s. 141.
Marcin Glinianowicz, Małgorzata Kępa, Piotr N. Kotowicz, Anna Orłowska-Synus.Nowożytne pochówki z nieistniejącego cmentarza przy ul. Sobieskiego w Sanoku.„Rocznik Sanocki 2014”,s.42,2014.Towarzystwo Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka.ISSN0557-2096.
Wojciech Sołtys:Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925–1939). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.20–21. ISBN83-903469-0-7.
Wojciech Sołtys:Polska Szkoła Handlowa/Polnische Öffentliche Handelsschule (1941–1944). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.51, 54/55. ISBN83-903469-0-7.
Alicja Wolwowicz:Dzieje szkoły w zarysie (1945–1995). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.75, 76. ISBN83-903469-0-7.
Alicja Wolwowicz:Dzieje szkoły w zarysie (1945–1995). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.84–85. ISBN83-903469-0-7.
JaninaOdyniec:Życie szkoły na dziesięć miesięcy podzielone. W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.109. ISBN83-903469-0-7.
TeresaŹrebiec:Od trzech budynków do jednego, czyli o szkolnym internacie. W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.217–238. ISBN83-903469-0-7.
Wojciech Sołtys:Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925–1939). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.17. ISBN83-903469-0-7.
Alicja Wolwowicz:Dzieje szkoły w zarysie (1945–1995). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.78/79. ISBN83-903469-0-7.
Wojciech Sołtys:Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925–1939). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.20–27. ISBN83-903469-0-7.
Wojciech Sołtys:Polska Szkoła Handlowa/Polnische Öffentliche Handelsschule (1941–1944). W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.46–51. ISBN83-903469-0-7.
Władysław Stachowicz.Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990.„Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”,s.288,Sanok: 2008.Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”.ISSN1731-870X.
HalinaOsenkowska:Działalność organizacji młodzieżowych. W:Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995.Sanok:1995,s.194. ISBN83-903469-0-7.