Loading AI tools
port lotniczy w Niemczech Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Port lotniczy Frankfurt (także znany jako port lotniczy Ren-Men, ang.: Frankfurt Airport, niem.: Rhein-Main-Flughafen lub Flughafen Frankfurt am Main, IATA: FRA, ICAO: EDDF) – główny międzynarodowy port lotniczy w Niemczech[2], usytuowany we Frankfurcie nad Menem, w dzielnicy Flughafen. Operatorem zarządzającym portem jest spółka Fraport[2][3].
Ten artykuł należy dopracować |
![]() | |||||||||
Państwo | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||
Zarządca | |||||||||
Data otwarcia |
1936 | ||||||||
Kod IATA |
FRA | ||||||||
Kod ICAO |
EDDF | ||||||||
Strefa czasowa |
UTC +1 | ||||||||
Wysokość |
111 m n.p.m. | ||||||||
Statystyki ruchu (2018[1]) | |||||||||
Liczba pasażerów |
69 514 414 | ||||||||
Cargo |
2 123 801 t | ||||||||
Liczba operacji |
512 115 | ||||||||
Drogi startowe | |||||||||
| |||||||||
Położenie na mapie Hesji ![]() | |||||||||
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |||||||||
![]() | |||||||||
Strona internetowa |
Obiekt w obecnej lokalizacji został oficjalnie otwarty 8 lipca 1936 jako port sterowców i lotnisko Ren-Men (niem.: Flug-und Luftschiffhafens Rhein-Main). W pierwszym roku działalności port obsłużył 58 tys. pasażerów, a w 1937 już 70 tys. Przed II wojną światową lotnisko obsługiwane było przez 27 linii lotniczych, które łączyły Frankfurt z większością większych miast europejskich. Na lotnisku stacjonowały sterowce LZ 127 Graf Zeppelin oraz LZ 129 Hindenburg. Hindenburg spłonął podczas podejścia do lądowania na lotnisku w Lakehurst w USA, co doprowadziło do wycofania sterowców z użytku turystycznego. W 1940 zburzono dwa hangary, które były dla nich przeznaczone.[4][5]
W trakcie wojny lotnisko było wykorzystywany wyłącznie do celów wojskowych i znajdowało się pod kontrolą Luftwaffe. Od 1944 siły alianckie zrzuciły na płytę i obiekty lotniska około 2000 bomb, zaś w marcu 1945, na krótko przed wycofaniem się, oddziały Wermachtu wysadziły w powietrze pozostałe budynki, w tym składy paliwa. 25 marca 1945 wojska amerykańskie wkroczyły na teren lotniska. Latem tego samego roku zbudowały one betonowy pas startowy o długości 1800 metrów i szerokości 45 metrów, który stał się poprzednikiem dzisiejszego południowego pasa startowego 07R/ 25L.[5]
W 1948, podczas pierwszego kryzysu berlińskiego, lotnisko we Frankfurcie odegrało kluczową rolę w zapewnieniu mostu powietrznego do Berlina ramach Operacji Vittles. Z Rhein-Main startowały samoloty dostarczające zaopatrzenie do zachodniego Berlina, który był odcięty przez radziecką blokadę. W ramach tej operacji lotnisko obsłużyło tysiące lotów transportowych, co umocniło jego znaczenie strategiczne.[5]
Lotnisko we Frankfurcie posiada dwa duże terminale składające się łącznie z pięciu hal, terminalu dla prywatnych samolotów i mały terminal dla pasażerów pierwszej klasy Lufthansy. Obecnie na południe od istniejących terminali budowany jest trzeci duży terminal pasażerski, którego otwarcie planowane jest na 2026.[6]
Od 1994 roku między terminalami na lotnisku we Frankfurcie kursuje automatyczna kolejka SkyLine. Trasa o długości 3,8 km obejmuje cztery przystanki, a każdy odcinek pokonywany jest w 90 sekund. W związku z budową Terminala 3 linia przechodzi modernizację i rozbudowę, a po zakończeniu prac będzie osiągać prędkość do 80 km/h i pokonywać całą trasę w 8 minut.[7]
Terminal 1 jest starszym i większym z dwóch terminali pasażerskich. Otwarty w 1972, był kilkakrotnie powiększany, a obecnie podzielony jest na cztery hale (A, B, C i Z), jego przepustowość wynosi około 50 milionów pasażerów rocznie. Budynek terminala posiada trzy poziomy: na najwyższym zlokalizowany jest poziom odlotów z punktami odprawy, na środkowym poziom przylotów z obszarem odbioru bagażu i dworcem autobusowym, a najniższy poziom to przestrzeń dystrybucyjna, która zapewnia dostęp do stacji kolejowej oraz parkingów. Terminal posiada łącznie 103 bramki, w tym 53 wyposażonych w rękawy pasażerskie. Hala Z oddana do użytku w 2012 przeznaczona jest wyłącznie dla lotów poza strefę Shengen.
W latach 2006-2009 przeprowadzono gruntowną modernizację Terminalu 1. Hala C została rozbudowana o dodatkowy budynek, zwiększając przepustowość o cztery miliony pasażerów rocznie. Rozszerzono także przejście między Terminalem 1 a Terminalem 2, aby pomieścić dodatkowe stanowiska dla Airbusa A380. W Hali B zmodernizowano bramki, dostosowując je do wymogów bezpieczeństwa i przepisów unijnych. We wszystkich halach terminala powstały nowe przestrzenie handlowe i gastronomiczne, a przedłużenie hali A umożliwiło dodanie nowych pasów kontrolnych, odciążając istniejące punkty kontroli bezpieczeństwa.[8]
Z Terminalu 1 korzystają przede wszystkim Lufthansa oraz jej spółki zależne (min. Austrian Airlines, Brussels Airlines i Swiss), a także inni członkowie sojuszu Star Alliance, w tym m.in. Air China, LOT, Singapore Airlines, TAP oraz United Airlines.
Terminal 2, otwarty w 1994, ma przepustowość wynoszącą 15 milionów pasażerów rocznie. Podzielony jest na dwie hale: D i E, i wyposażony w 42 bramki. Terminal ten jest przystosowany do obsługi dużych samolotów szerokokadłubowych, takich jak Airbus A380.
Z terminalu korzystają głównie linie z sojuszy Oneworld (min. American Airlines, British Airways, Qatar Airways) oraz SkyTeam (min. Air France, Delta, KLM, Saudia). Terminal obsługuje również linie lotnicze, które nie są zrzeszone w żadnym z głównych sojuszy.
W 2026 roku planowane jest tymczasowe zamknięcie Terminalu 2 na okres około trzech lat w celu przeprowadzenia gruntownego remontu. Operacje lotnicze obsługiwane dotychczas przez Terminal 2 zostaną przeniesione do nowo otwartego Terminalu 3.[9]
Budowa Terminala 3 rozpoczęła się w październiku 2015, a jego otwarcie planowane jest na 2026. Terminal zlokalizowany jest na południe od istniejących dwóch głównych terminali, na miejscu dawnej bazy wojskowej amerykańskich sił powietrznych.
Terminal 3 ma na celu znaczące zwiększenie przepustowości lotniska, z planowaną obsługą do 19 milionów pasażerów rocznie w początkowej fazie, z możliwością dalszej rozbudowy. Pierwsza faza obejmuje budowę trzech hal: G, H i J. Docelowo pierwsza z hal przeznaczona będzie dla tanich linii lotniczych, druga będzie obsługiwać loty do krajów strefy Shengen, a trzecia poza nią.[10][11]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.