Osloa [1] [2] [3] sive Ansloa [4] [5] (Norvegice Oslo ), olim Christiania ,[6] est urbs circiter 617 242 incolarum,[7] Norvegiae maxima ac caput et eodem tempore una ex huius civitatis undeviginti provinciis. Circiter quarta pars incolarum peregrini sunt. Secundum The Economist (periodicum Anglicum ), Osloa est sumptuosissima orbis terrarum urbs.
Statio ferriviae subterraneae seu viae cunicularis vulgo T-Bane appellata.
Quick Facts
Osloa
Osloa: insigne
Civitas :
Norvegia Locus :
59°54′48″N 10°44′20″E Numerus incolarum :
709 037 Zona horaria :
UTC+1 , UTC+1 Situs interretialis Nomen officiale :
Oslo
Gestio
Praefectus : Eirik Lae Solberg Procuratio superior : Ansloae municipium
Geographia
Superficies : 454.12 chiliometrum quadratum , 480.75 chiliometrum quadratum
Coniunctiones urbium
Urbes gemellae :
Antverpia , Sciamhaevum , Hafnia , Helsingia , Slesvicum et Holsatia , Reykiavica , Telavivum , Vilna , Roterodamum , Varsovia , Petropolis , Belgradum , Holmiae Municipium , Londinium , Madisonia , Novum Eboracum , Vasingtonia , Artvin , Nuuk , Thori Portus , Kiovia
Tabula aut despectus
Osloa: situs Close
Anno 1048 a Haraldo III Duro condita est. Anno 1299 a Hakone V Sancto [8] rege caput Norvegiae designatum est. Anno 1814 Norvegia a Dania libera facta est; ab anno 1850 Osloa fit prima urbs Norvegiae, quod ad incolas et res oeconomicas pertinet. Annis ab 1877 ad 1924 Christiania nominabatur.
Insigne Osloae verbum habet unanimiter et constanter: Oslo.
Vilborg, Ebbe, Nordstedts svensk-latinska ordbok , editio secunda, 2009. Adiectivo "Osloensis" reperitur.
"Ansloa, Ansloga, Asloa, Asloensis, Hasloensis, Obslo, Opslo, Osloensis ": J. G. Th. Graesse , Orbis Latinus ( Dresdae : Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici , 1972, 3 voll.) 1 2 3 . "Ansloa" etiam apud Pertsch, Erich: Langenscheidts Großes Schulwörterbuch Lateinisch-Deutsch (Berolini et Monaci: 1983), ISBN 3-468-07202-3 , p. 1325. Aliter "Ansloga", "Asloa", "Asloia": Filippo Ferrari, Lexicon geographicum . . . Illud primum in lucem edidit (1670), pp. 137, 527; Antonio Chusole, Il Mondo Antico, Moderno, e Novissimo ovvero Breve Trattato dell' Antica, e Moderna Geographia (Venetiis, 1716), 2:706; Raffaello Savonarola, Universus terrarum orbis scriptorum calamo delineatus (1713), 106
Orbis Latinus, oder Verzeichnis der wichtigsten lat. Orts- u. Ländernamen. Ed. secunda. Berolini: Transpress, 1983.