- wymowa:
- IPA: [ˈpɨxa], AS: [pyχa]
- ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nadmierne przekonanie o własnej doskonałości
wykrzyknik
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (2.1) …służący do wyrażenia zachwycenia nad smakiem czegoś
- odmiana:
- (1.1)
- (2.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Jerzy uważa, że jest najmądrzejszy! To chyba jest pycha!
- (2.1) Babciu, twój makowiec jest bardzo smaczny! Pycha!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) popaść w pychę • oślepiony / zaślepiony przez pychę
- synonimy:
- (1.1) zarozumiałość, wyniosłość, buta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) czas. pysznić się; przym. pyszny
- (2.1) przym. pyszny
- związki frazeologiczne:
- pycha się w niebie urodziła, a w piekle mieszka • pycha i chciwość na jednym drzewie rosną
- etymologia:
- prasł. *pychati → dmuchać, dyszeć
- uwagi:
- (1.1) Zwykle w lp[1]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pride
- arabski: (1.1) مباهاة ż, عجب, زهو
- duński: (1.1) hovmod, indbildskhed; (2.1) storartet!
- esperanto: (1.1) fieregeco, malhumileco, orgojlo
- islandzki: (1.1) dramb n, hroki m
- japoński: (1.1) 高慢 (kōman), 傲慢 (gōman)
- niderlandzki: (1.1) hoogmoed m
- niemiecki: (1.1) Hochmut m
- polski język migowy:
- rosyjski: (1.1) высокомерие n
- szwedzki: (1.1) högmod n, högfärd w, övermod n, hybris w, förhävelse w
- ukraiński: (1.1) пиха ż
- włoski: (1.1) superbia ż, boria ż, alterigia ż, fierezza ż, orgoglio m; (2.1) squisito
- źródła:
Hasło „pycha” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.