- wymowa:
- IPA: [ˈmãŋkɔ], AS: [mãŋko], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (1.1) ekon. hand. niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji; zob. też manko w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
- przykłady:
- (1.1) Co miesiąc nasz premier z Gdańska robi manko na 5 miliardów złotych[1].
- (1.1) Hania spowodowała manko, które będzie musiała pokryć z własnej kieszeni.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zrobić / spowodować / mieć manko • manko wynosi
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) superata
- hiperonimy:
- (1.1) niedobór
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mankowicz mos, mankowiczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. manco[2] < łac. mancus → skaleczony
- uwagi:
- Dawniej pisano także: manco[2].
- tłumaczenia:
- źródła:
A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 18.