- wymowa:
- IPA: [ˈkrɨzɨs], AS: [kryzys] ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (1.1) zła sytuacja (trwająca dłużej)
- (1.2) ekon. załamanie procesu wzrostu gospodarczego
- (1.3) med. nasilenie się choroby, pogorszenie się stanu chorego
- odmiana:
- (1.1-3)
- przykłady:
- (1.2) Pensje w Grecji pozostaną znacząco wyższe niż przeciętne wynagrodzenie w Polsce, nawet mimo kryzysu[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kryzys rządowy / gospodarczy / konstytucyjny / małżeński
- (1.2) wielki kryzys
- synonimy:
- (1.1) przesilenie
- (1.2) przesilenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kryzysowość ż, permakryzys m, kryzysówka ż
- zdrobn. kryzysik m
- przym. kryzysowy
- przysł. kryzysowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. κρίσις (krísis)[2]
- uwagi:
- Dawniej słowo rodzaju żeńskiego – jak w greckim pierwowzorze[3], podobnie w dialekcie wielkopolskim[2].
- tłumaczenia:
- źródła:
Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 258.
Por. Karol Irzykowski, Pałuba, Lwów 1903, s. 430: Pewnego dnia o zmierzchu siedział przy łóżku syna, który właśnie przebył już najcięższą kryzys.