Loading AI tools
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยาง (เกาหลี: 평양 국제비행장; ฮันจา: 平壤國際飛行場; อาร์อาร์: Pyeongyang Gukje Bihaengjang; เอ็มอาร์: P'yŏngyang Kukche Pihaengchang) (IATA: FNJ, ICAO: ZKPY) มีอีกชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน (เกาหลี: 평양 순안 국제공항)[2] เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักที่ให้บริการในเขตกรุงเปียงยาง เมืองหลวงเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ในเขตซูนัน เป็นฐานการบินหลักของสายการบินประจำชาติ แอร์โครยอ ท่าอากาศยานปิดบริหารในระดับนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19[3] และเปิดบริการใหม่ใน ค.ศ. 2023 ด้วยการบริการของแอร์โครยอระหว่างปักกิ่งกับวลาดีวอสตอค[4]
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยาง 평양 국제비행장 | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() อาคารผู้โดยสาร 2 | |||||||||||||||
ข้อมูลสำคัญ | |||||||||||||||
การใช้งาน | สาธารณะ | ||||||||||||||
เจ้าของ | รัฐบาลเกาหลีเหนือ | ||||||||||||||
พื้นที่บริการ | เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ | ||||||||||||||
ที่ตั้ง | Ryongbung-ri เขตซูนัน เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ | ||||||||||||||
ฐานการบิน | แอร์โครยอ | ||||||||||||||
เหนือระดับน้ำทะเล | 34 เมตร / 111 ฟุต | ||||||||||||||
พิกัด | 39°13′26″N 125°40′12″E | ||||||||||||||
แผนที่ | |||||||||||||||
ทางวิ่ง | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
ข้อมูล: U.S. DoD FLIP[1] |
ท่าอากาศยานเปียงยางแห่งแรก ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำแทดง แต่ถูกทำลายในสงครามโลกครั้งที่สอง จึงสร้างท่าอากาศยานใหม่ ซึ่งก็คือท่าอากาศยานซูนัน ในย่านชานเมืองขึ้น
ระหว่างช่วงสงครามเกาหลี ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษ เรจินัลด์ ทอมป์สัน ได้บันทึกว่า เป็นท่าอากาศยานที่วุ่นวายมาก เนื่องจากมีเครื่องบินของกองทัพสหรัฐอเมริกาคอยขนส่งเสบียงและอาวุธในช่วงสงครามระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ต่อมาท่าอากาศยานได้ประสบมหาอุทกภัย เนื่องจากอเมริการะเบิดเขื่อนท็อกซันในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 ทำให้ต้องมีการฟื้นฟูท่าอากาศยานใหม่
ในปี ค.ศ. 2000 สายการบินแอโรฟลอต ได้ยกเลิกเที่ยวบินจากมอสโกและคาบารอฟสก์ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 สายการบินไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ ได้เปิดเที่ยวบินจากปักกิ่งเฉพาะฤดูท่องเที่ยวเท่านั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 แอร์ไชนา ได้กลับมาเปิดเที่ยวบินไปปักกิ่ง สัปดาห์ละ 3 วัน ส่วนโคเรียนแอร์ และเอเชียนาแอร์ไลน์ ก็ได้เปิดเที่ยวบินจากโซล-อินช็อนและเมืองยังยัง แต่ได้ยกเลิกในภายหลัง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ได้เปิดใช้งาน ตั้งอยู่ด้านข้างอาคารเก่า ซึ่งทันสมัยกว่าอาคารเก่ามาก โดยอาคารใหม่นี้ใช้เป็นอาคารศุลกากร และเป็นอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ส่วนอาคารเก่าได้รับการปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ. 2012[5]
มีรถแท็กซี่วิ่งระหว่างอาคารผู้โดยสารกับเปียงยาง นอกจากนี้ยังมีรถโดยสารประจำทางให้บริการอีกด้วย
ท่าอากาศยาน เปิดทำการเวลา 6-22 นาฬิกาในฤดูร้อน และ 7-21 นาฬิกาในฤดูหนาว
ท่าอากาศยานมีทางวิ่ง 2 ทาง ได้แก่ 01/19 (ฝั่งเหนือ) และ 17/35 (ฝั่งใต้) ระหว่างที่มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารใหม่ฝั่งใต้ เครื่องจะจอดที่ทางวิ่งฝั่งเหนือเป็นส่วนใหญ่ โดยที่ทางวิ่งหลัก (01/19) จะมีระบบตรวจจับเครื่องบินที่จะลงจอด
ท่าอากาศยานสามารถรับเครื่องบินได้พร้อมกันถึง 4 ลำ มีลานจอดเครื่องบิน 17 ที่ และยังมีอาคารเก็บเครื่องบินอีก 2 แห่ง
สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
---|---|---|
แอร์ไชนา | ปักกิ่ง-แคพิทอล | ระหว่างประเทศ |
แอร์โครยอ | กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ, ปักกิ่ง-แคพิทอล, คาบารอฟสก์, กัวลาลัมเปอร์, มอสโก-เชเรเมเตียโว, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง, เฉิ่นหยาง, วลาดีวอสตอค, หยานจี๋[6][7][8] เฉพาะฤดูกาล: ต้าเหลียน, ฮาร์บิน, คูเวตซิตี, สิงคโปร์-จางี | ระหว่างประเทศ |
แอร์โครยอ | ช็องจิน, แฮจู, ท็อกซัน, แคซ็อง, คังกเย, คิลชู, นัมโพ, ซัมชิย็อน, ชินอึยจู, วันซาน | ในประเทศ |
มองโกเลียแอร์ไลน์ | ชาร์เตอร์: อูลานบาตาร์[9] | ระหว่างประเทศ |
สายการบิน | จุดหมายปลายทาง
|
---|---|
แอร์โครยอ | ปักกิ่ง-แคพิทอล, ช็องจิน, แฮจู, ฮัมฮึง, แคซ็อง, คังกเย, คิลชู, มอสโก-เชเรเมเตียโว, นัมโพ, ซัมชิย็อน, ชินอึยจู, เฉิ่นหยาง, วลาดีวอสตอค, วันซาน |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.