Loading AI tools
สตูดิโออัลบั้มโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์ ค.ศ. 2020 จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โฟล์กลอร์ (อังกฤษ: Folklore) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นอัลบั้มเซอร์ไพรส์วางจำหน่ายผ่านค่ายเพลงรีพับลิกเรเคิดส์ ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เธอใช้ช่วงเวลาในเหตุการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในการประพันธ์เพลง หลังจากที่ยกเลิกคอนเสิร์ตทัวร์ของอัลบั้มก่อนหน้าคือ เลิฟเวอร์ (2019) ในระหว่างการกักตัวเธอรู้สึกว่า โฟล์กลอร์ คือ "การรวบรวมบทเพลงและเรื่องราวที่เลื่อนไหลอยู่ในจิตใต้สำนึก" โดยมีโปรดิวเซอร์คือแอรอน เดสเนอร์ และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ ในการบันทึกเสียง เธอใช้ช่วงเวลาบันทึกที่สตูดิโอในตัวที่พักของเธอในเมืองลอสแอนเจลิส ขณะที่เดสเนอร์และแอนโตนอฟฟ์ทำงานในฮูดสันแวลลีย์และนครนิวยอร์กตามลำดับ
โฟล์กลอร์ | ||||
---|---|---|---|---|
![]() ปกมาตรฐาน | ||||
สตูดิโออัลบั้มโดย | ||||
วางตลาด | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 | |||
บันทึกเสียง | เมษายน – กรกฎาคม ค.ศ. 2020 | |||
สตูดิโอ |
| |||
แนวเพลง |
| |||
ความยาว | 63:29 (รุ่นมาตรฐาน) | |||
ค่ายเพลง | รีพับลิก | |||
โปรดิวเซอร์ |
| |||
ลำดับอัลบั้มของเทย์เลอร์ สวิฟต์ | ||||
| ||||
ซิงเกิลจากโฟล์กลอร์ | ||||
|
อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่แตกต่างจากแนวเพลงป็อปเดิมที่มีจังหวะสนุกสนานเป็นหลักของรุ่นก่อน โฟล์กลอร์ให้ความกลมกล่อมด้วยแนวเพลงบัลลาดที่ไพเราะ ขับเคลื่อนด้วยเสียงดนตรีนีโอคลาสสิก ด้วยแนวเพลงอินดีโฟล์ก ออลเทอร์นาทิฟร็อก และอิเล็กโทรคูสติก ได้รับอิทธิพลจากความเหงาในช่วงกักตัว ในอัลบั้มสวิฟต์พาสำรวจในอรรถบทของการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง ความเข้าอกเข้าใจ ความคิดถึง และความโรแมนติก โดยใช้ชุดของตัวละคร เรื่องเล่าสมมติ และโครงเรื่องหลัก ซึ่งตรงกันข้ามกับโทนอัตชีวประวัติของโครงการก่อนหน้าของเธอ ชื่ออัลบั้มได้รับแรงบันดาลใจจากแนวเพลงอันยาวนานของดนตรีโฟล์ก ในขณะที่สุนทรียภาพสะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบคอตเทจคอล
เมื่อโฟล์กลอร์วางจำหน่าย ได้สร้างปรากฏการณ์สถิติใหม่ เป็นอัลบั้มศิลปินหญิงที่มีการสตรีมมากที่สุดภายใน 24 ชั่วโมงแรกบนสปอติฟาย[หมายเหตุ 1] ในสามเพลงไต่ขึ้นถึง 10 อันดับแรกของชาร์ตเพลงในแปดประเทศ ได้แก่ เพลง "คาร์ดิแกน" "เดอะวัน" และ "เอ็กไซล์" ซิงเกิลนำของอัลบั้มสามารถครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐ โฟล์กลอร์ยังติดอันดับชาร์ตในประเทศต่าง ๆ และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมในออสเตรเลีย เดนมาร์ก นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐ เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ในสหรัฐ ซึ่งครองตำแหน่งสูงสุดเป็นเวลาแปดสัปดาห์และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2020
อัลบั้มได้รับการวิจารณ์ชื่นชมอย่างกว้างขวาง โดยกล่าวถึงการเน้นที่น้ำหนักทางอารมณ์ ลักษณะบทประพันธ์เพลงกวี และจังหวะที่ผ่อนคลาย นักวิจารณ์อธิบายถึงสาระสำคัญของการทบทวนความคิดหรือความรู้สึกของตัวเองนั้น เหมาะสมกับช่วงเวลาสำหรับการระบาดครั้งใหญ่นี้ และมองว่าเสียงเพลงของสวิฟต์เป็นการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะขึ้นมาใหม่ อัลบั้มนี้ติดอันดับในการจัดอันดับสิ้นปี 2020 จำนวนมาก เรียกได้ว่าเป็นอัลบั้มหัวใจของล็อกดาวน์โควิด-19 ซึ่งได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปี จากงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 63 ทำให้สวิฟต์เป็นหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ที่คว้ารางวัลเกียรติยศนี้ถึง 3 อัลบั้มรวมจากผลงาน เฟียร์เลส (2008) และ 1989 (2014) เธอได้พูดคุยถึงโฟล์กลอร์ และการแสดงสดในสารคดีคอนเสิร์ตของดิสนีย์+ ในโฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ ฉายครั้งแรกในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 และเปิดตัวผลงานภาคต่อของโฟล์กลอร์ คือ เอฟเวอร์มอร์ (2020) ในสองสัปดาห์ต่อมา ศิลปินเพลงหลายคนกล่าวถึงโฟล์กลอร์ว่าเป็นที่มาของแรงบันดาลใจ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เทย์เลอร์ สวิฟต์ได้วางแผนทัวร์ เลิฟเวอร์เฟสต์ ซึ่งเป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 6 ของเธอเพื่อสนับสนุนสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 เลิฟเวอร์ (2019) แต่ถูกยกเลิกหลังจากการระบาดของโควิด-19[2] ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 รูปภาพเก้ารูปถูกอัปโหลดไปยังบัญชีอินสตาแกรมของสวิฟต์ โดยทั้งหมดไม่มีคำบรรยาย เป็นรูปขาวดำภาพนักร้องยืนอยู่คนเดียวในป่า ต่อจากนั้นเธอโพสต์อีกครั้งในบัญชีโซเชียลมีเดียทั้งหมดของเธอ โดยประกาศว่าสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของเธอจะวางจำหน่ายในเวลาเที่ยงคืน สวิฟต์กล่าวว่า: "หลายสิ่งที่ฉันวางแผนไว้ในช่วงซัมเมอร์นี้กลับไม่จบลงเสียที แต่มีบางอย่างที่ฉันไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะเกิดขึ้น และสิ่งนั้นก็คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของฉันที่ใช้ชื่อว่าโฟล์กลอร์" เธอได้เผยแพร่ภาพปกอัลบั้มและเปิดเผยรายชื่อเพลง[3] เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัลให้ความเห็นว่าการประกาศที่น่าประหลาดใจนี้ "ทำให้แฟน ๆ และธุรกิจเพลงนั้นตั้งตัวไม่ทัน"[4] บิลบอร์ดระบุว่า "ทำให้โลกดนตรีป็อปที่มืดบอด" กลายเป็น "ข่าวที่น่าตื่นเต้น" ในช่วงล็อกดาวน์[5] โฟล์กลอร์ได้รับการเปิดตัวสิบเอ็ดเดือนหลังจากอัลบั้มเลิฟเวอร์ ซึ่งเร็วที่สุดสำหรับสตูดิโออัลบั้มของสวิฟต์ในเวลานั้น โดยเอาชนะช่องว่างระยะเวลาระหว่าง เรพิวเทชัน (2017) และเลิฟเวอร์ถึงหนึ่งปีกับเก้าเดือน ในอีกโพสต์หนึ่งสวิฟต์ประกาศว่าจะมีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลง "คาร์ดิแกน" จะเปิดตัวพร้อมกับอัลบั้ม[6]
ในระหว่างการนับถอยหลังสู่มิวสิกวิดีโอเพลง "คาร์ดิแกน" ครั้งแรกบนยูทูบสวิฟต์บอกใบ้ว่าบทประพันธ์เพลงของอัลบั้มนี้มีไข่อีสเตอร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอหลายอย่าง: "สิ่งหนึ่งที่ฉันตั้งใจทำในอัลบั้มนี้คือใส่ไข่อีสเตอร์ไว้ในบทประพันธ์เพลงมากกว่าแค่วิดีโอ ฉันสร้างส่วนโค้งของตัวละครและแก่นเรื่องที่เกิดซ้ำ ๆ โดยกำหนดว่าใครร้องเพลงเกี่ยวกับใคร... ตัวอย่างเช่น มีชุดของเพลงสามเพลงที่ฉันเรียกว่า รักสามเศร้าของวัยรุ่น สามเพลงนี้สำรวจรักสามเส้าจากมุมมองของคนทั้งสาม ที่มีช่วงเวลาต่าง ๆ ในชีวิต"[7] เธอเรียกอัลบั้มนี้ว่า "ความโหยหาและเต็มไปด้วยการหลีกหนีจากโลกของความเป็นจริง ความเศร้า ความสวยงาม ความน่าสลดใจ เช่นเดียวกับอัลบั้มภาพที่เต็มไปด้วยภาพต่าง ๆ และเรื่องราวทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังของภาพนั้น"[8] โดยอธิบายว่าเพลง "คาร์ดิแกน" เป็นเพลงที่สำรวจ "ความรักที่หายไป และเหตุใดความรักของหนุ่มสาวจึงมักติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเราอย่างถาวร" และชี้ให้เห็นถึงแทร็กที่ประพันธ์ขึ้นเอง "มายเทียส์ริกโกเชต์" ซึ่งเป็นเพลงแรกที่เธอประพันธ์ขึ้นของอัลบั้ม[9][8] อัพพร็อกซ์ บรรยายว่า"ในคืนวันพฤหัสบดี อักษรตัว 'T' และ 'S' ที่วาดด้วยมือที่เห็นได้ทั้งบนและล่างของไทม์ไลน์ แฟนเพลงและนักวิจารณ์จากหลากหลายแนวเพลงต่างเปิดเผยประเด็นร้อน อ้างอิงถึงเนื้อเพลงเช่นเดียวกับวัยรุ่นในมายสเปซที่เขียนบนหลังหนังสือเรียน หรือสร้างข้อความจากเอไอเอ็มที่สมบูรณ์แบบ และถกเถียงกันของพื้นที่โฟล์กลอร์ในหลักการของเทย์เลอร์ สวิฟต์ที่ไม่มีใครเทียบได้"[10]
สวิฟต์ไม่ได้คาดหวังที่จะทำอัลบั้มใหม่ในช่วงต้นปี 2020[11] แต่หลังจากยกเลิกทัวร์เลิฟเวอร์เฟสต์[2] สวิฟต์ได้กักตัวเอง ในระหว่างนี้เธอได้ดูภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น หน้าต่างชีวิต (1954), ดับโหด แอล.เอ.เมืองคนโฉด (1997), อัศจรรย์แดนฝัน มหัศจรรย์เขาวงกต (2006), เจน แอร์ หัวใจรักนิรันดร (2011), แมริเอจสตอรี (2019),[11] และเดอะลาสต์แดนซ์ (2020),[12] และอ่านหนังสือมากกว่าที่เธอเคยอ่าน หนังสือ "ว่าด้วยอดีต โลกที่ไม่มีอยู่จริง" เช่น รีเบกกา (1938) โดยดาฟเน ดู โมริเยร์[13] นิยายเรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจให้สวิฟต์ก้าวไปไกลกว่ารูปแบบการแต่งเพลงอัตชีวประวัติตามปกติที่เธอเคยทำ[11] และทดลองกับจุดยืนการเล่าเรื่องที่แตกต่างกัน เธอปล่อยให้จินตนาการของเธอ "โลดแล่น" ทำให้เกิดภาพ และภาพที่ตามมาก็กลายเป็นโฟล์กลอร์[14]
– สวิฟต์ถึงพูดแนวทางการพัฒนาของ โฟล์กลอร์, บิลบอร์ด[14]
ภาพบางส่วนที่นักร้องสร้างขึ้นได้แก่: "ชายที่ถูกเนรเทศเดินไปตามหน้าผาของดินแดนที่ไม่ใช่ของเขาเอง สงสัยว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร มันผิดพลาดอย่างมหันต์, ผู้ทรมานอย่างขมขื่นปรากฏตัวขึ้นที่งานศพที่ตกเป็นวัตถุแห่งความหลงใหลที่ร่วงหล่นของเขา เด็กอายุ 17 ปียืนอยู่บนระเบียงและเรียนรู้ที่จะขอโทษ เด็กหลงทางขึ้นและลงฮายไลน์อันเขียวขจี คุณปู่ของฉัน ดีน ลงจอดที่กัวดัลคะแนลในปี ค.ศ. 1942 แม่ม่ายที่ไม่เหมาะสมได้รับการแก้แค้นอย่างมีความสุขในเมืองที่ขับไล่เธอออกไป"[14] สวิฟต์ "เทความปรารถนา [ของเธอ] ความฝัน ความกลัว และการครุ่นคิดทั้งหมด" ลงในเพลง และเอื้อมมือไปหา "วีรบุรุษแห่งดนตรี" ของเธอเพื่อร่วมงานด้วย[15] ตอนแรกเธอวางแผนที่จะเผยแพร่ โฟร์กลอร์ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2021 แต่มัน "จบลงด้วยการเสร็จสิ้น" เร็วกว่านั้น และปล่อยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 โดยไม่ได้คิดอะไรอีก เธอเข้าใกล้การสร้างอัลบั้มโดยไม่อยู่ภายใต้กฎใด ๆ และอธิบายว่าเธอ "เคยใส่พารามิเตอร์เหล่านี้ทั้งหมดลงใน [ตัวเธอเอง] เช่น "เพลงนี้จะฟังดูเป็นอย่างไรในสนามกีฬา? เพลงนี้จะฟังดูเป็นอย่างไรในวิทยุ?" หากคุณนำพารามิเตอร์ทั้งหมดออกไป คุณจะทำอะไร? และฉันเดาว่าคำตอบนั้นคือโฟร์กลอร์"[13]
การแต่งเพลงในอัลบั้มโฟล์กลอร์ เทย์เลอร์ สวิฟต์ได้เน้นไปที่แนวการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริงและศิลปะจินตนิยม[13] เธอได้เชิญโปรดิวเซอร์ 2 คนเพื่อมาร่วมทำงาน ได้แก่ แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ ผู้ทำงานร่วมกันมานาน ซึ่งทำงานร่วมกับเธอในอัลบั้ม 1989 (2014) เรพิวเทชัน และเลิฟเวอร์ และทำงานร่วมกันครั้งแรกกับแอรอน เดสเนอร์ มือกีตาร์ของวงอินดีร็อกอเมริกันเดอะเนชันแนล[16] เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับโควิด-19 สวิฟต์ แอนโตนอฟฟ์ และเดสเนอร์ต้องกักตัวด้วยระยะที่ไกลกัน การทำโฟล์กลอร์จึงเป็นการทำงานผ่านการแลกเปลี่ยนไฟล์ในรูปแบบดิจิทัลของเครื่องดนตรีและเสียงร้องอย่างต่อเนื่อง[17] อัลบั้มนี้เกิดจากกระบวนการดีไอวาย[18] ผสมและออกแบบโดยบุคลากรที่กระจายอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา[5]
สวิฟต์เคยพบกับเดอะเนชันแนลในตอนของรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ในปี ค.ศ. 2014 และเข้าร่วมหนึ่งในคอนเสิร์ตของพวกเขาในปี ค.ศ. 2019 ซึ่งเธอได้พูดคุยกับเดสเนอร์และพี่ชายฝาแฝดของเขา ไบรซ์[19] เธอถามแอรอน เดสเนอร์เกี่ยวกับเทคนิคการแต่งเพลงของเขา เพราะมันเป็น "สิ่งที่เธอชอบที่จะถามคนที่ฉันเป็นแฟนคลับของเขา" และเขาตอบกลับมาว่าสมาชิกในวงของเขาอาศัยอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของโลก และเขาจะทำเพลงบรรเลงส่งให้นักร้องนำ แมตต์ เบอร์นิงเกอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเนื้อเพลง—สิ่งนี้ได้จุดประกายความคิดของสวิฟต์ในการสร้างเพลงในช่วงกักกัน[13]
เนื่องจากโรคระบาด สตูดิโออัดเสียงทั้งหมดจึงถูกปิดลง ดังนั้นสวิฟต์จึงสร้างโฮมสตูดิโอที่บ้านของเธอในลอสแอนเจลิสขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่าคิตตีคอมมิตตี โดยได้รับความช่วยเหลือจากวิศวกรอย่างลอรา ซิสก์[11] กับแอนโตนอฟฟ์นั้นสวิฟต์ทำเพลงห้าเพลงจากอัลบั้มนี้ด้วย โดยการดำเนินงานจากนครนิวยอร์ก ขณะที่ซิสก์บันทึกเสียงร้องของสวิฟต์ในลอสแอนเจลิส "มายเทียส์ริกโกเชต์" เป็นเพลงแรกที่เขียนขึ้นของโฟล์กลอร์ สวิฟต์แต่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับสกอตต์ บอร์เชตตา ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเก่าของเธอซึ่งกำลังจะถึงจุดจบอย่างกะทันหัน[11] แอนโตนอฟฟ์ทำการปรับขั้นตอนการเขียนเพลง "มิเรอร์บอล" และ "ออกัสต์" กับ "เอาต์ออฟเดอะวุดส์" (2016)[20] สวิฟต์กล่าวว่า "มิเรอร์บอล" เป็นผลงานที่เกิดจากการหลังยกเลิกงานเลิฟเวอร์เฟสต์ ซึ่งเป็นบทกวีสำหรับแฟน ๆ ในการการปลอบใจด้วยดนตรีและคอนเสิร์ตของเธอ[21] เธอเขียนเพลง "ออกัสต์" เกี่ยวกับหญิงชู้คนหนึ่งที่สมมติขึ้น และ "ดิสอิสมีไทร์อิง" โดยอิงจากเรื่องเล่าหลาย ๆ เรื่อง เช่น การรับมือกับการเสพติด และสุขภาพจิตของเธอเองในปี ค.ศ. 2016–2017 เมื่อเธอรู้สึกว่าเธอ "ไม่มีค่าอะไรเลย"[11]
ในช่วงปลายเดือนเมษายน สวิฟต์ได้ติดต่อไปยังเดสเนอร์ เพื่อขอให้เขาร่วมเขียนในบางเพลงจากระยะไกล เขาทำงานใน 11 เพลงจากทั้งหมด 16 เพลงของอัลบั้ม ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า[22] เดสเนอร์ "คิดว่าคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะได้ไอเดียเพลง" และ "ไม่มีความคาดหวังถึงสิ่งที่เราสามารถทำได้จากระยะทางที่ห่างไกล" แต่ก็แปลกใจที่ "ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากแชร์เพลง โทรศัพท์ของฉันก็สว่างขึ้นพร้อมกับบันทึกเสียงเพลงที่แต่งขึ้นเองของเทย์เลอร์—การเคลื่อนไหวไม่เคยที่จะหยุดนิ่งเลย"[23] สวิฟต์และเดสเนอร์ "ติดต่อกันทุกวันเป็นเวลาสามหรือสี่เดือนผ่านทางข้อความและโทรศัพท์"[19] เขาจะคอยส่งโฟลเดอร์เสียงดนตรีให้เธอ และเธอจะเขียนเพลงใน "บรรทัดบนสุดทั้งหมด"—ทำนองและเนื้อร้อง และ "เขาไม่รู้ว่าเพลงนี้จะเกี่ยวกับอะไร จะเรียกมันว่าอะไร ที่[เธอ]กำลังจะขับร้อง"[13] เพลงที่ทั้งคู่เขียนก็คือ "คาร์ดิแกน" ซึ่งมีพื้นฐานอ้างอิงมาจากภาพร่างของเดสเนอร์คนหนึ่งที่ชื่อว่า "เมเปิล"[23] "คาร์ดิแกน" ตามด้วย "เซเวน" และ "พีซ"[24] เมื่อได้ยินทำนองประกอบของ "พีซ" สวิฟต์รู้สึกถึง "ความสงบในทันที" ที่ปลุกความรู้สึกสงบสุข แต่รู้สึกว่าตัวเธอเองเขียนเพลงซับซ้อนเกินไป "มันขัดแย้งกัน" ความรู้สึกตรงกันข้ามกับเสียงที่สงบนิ่งของเพลง[11] และเธอได้บันทึกเสียงใหม่อีกครั้งในเทคเดียว[19]
ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เมื่อสวิฟต์และเดสเนอร์เขียนเพลงลำดับที่ "หกหรือเจ็ด" เธอก็ได้อธิบายให้เขาฟังเกี่ยวกับแนวคิดของโฟล์กลอร์[24] เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับงานที่เธอทำร่วมกับแอนโตนอฟฟ์ก่อนหน้านี้ โดยสรุปว่างานทั้งสองของเธอสะท้อนออกมาเป็นอัลบั้ม[23] สวิฟต์และเดสเนอร์ยังแต่งเพลง "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" "แมดวูแมน" และ "อีพิฟฟานี" โดยเพลงแรกมีกีตาร์ไฟฟ้าหลายชุดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอัลบั้มเซอร์ไพรส์ อินเรนโบว์ส ของเรดิโอเฮด[23] เนื้อเพลงที่บันทึกถึงรีเบกกา ฮาร์กเนส นักสังคมสงเคราะห์ชาวอเมริกัน ซึ่งสวิฟต์อยากเขียนถึงตั้งแต่เธอซื้อบ้านพักตากอากาศในปี ค.ศ. 2013[11] เดสเนอร์แต่งทำนองเปียโนให้กับเพลง "แมดวูแมน" โดยคำนึงถึงผลงานก่อนหน้านี้ในเพลง "คาร์ดิแกน" และ "เซเวน"[24] ส่วนเพลง "อีพิฟฟานี" เขาลดความเร็วลงและกลับเสียงของเครื่องดนตรีต่าง ๆ เพื่อสร้าง "ความกลมกลืนซ้อนกันขนาดใหญ่" และเพิ่มเปียโนเพื่อเปรียบเหมือนภาพยนตร์[23] สวิฟต์เขียนเพลงนี้โดยอิงจากประสบการณ์ของคุณปู่ที่เป็นทหารผ่านศึกของเธอ และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในช่วงโรคระบาด[11]
สวิฟต์ประพันธ์เพลง "เอ็กไซล์" และ "เบ็ตตี" ร่วมกับแฟนหนุ่มของเธอโจ อัลวิน เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอพัฒนาเพลง "เอ็กไซล์" เป็นเพลงคู่และเดสเนอร์ได้บันทึกร่างการร้องเพลงของเธอทั้งในส่วนของชายและหญิง และสวิฟต์ชอบเสียงของจัสติน เวอร์นอนจากวงบอนอีแวร์ เดสเนอร์ส่งเพลงให้เวอร์นอน ซึ่งเขาก็ชอบเพลงนี้ และได้เพิ่มเนื้อเพลงของตัวเองในบางส่วนและก็ได้ร่วมร้องในเพลงนี้[23] "เบ็ตตี" เป็นเพลงเดียวในอัลบั้มที่ผลิตโดยทั้งเดสเนอร์และแอนโตนอฟฟ์; สวิฟต์ได้รับอิทธิพลจากอัลบั้ม เดอะฟรีวีลลินบ็อบดิลลัน (1963) ของบ็อบ ดิลลัน และจอห์น เวสลีย์ ฮาร์ดิง (1967) สำหรับการประพันธ์เพลง[24][23] อัลวินใช้นามแฝงว่า วิลเลียม บาวเวอรี สำหรับเครดิตของเขา เมื่อปล่อยอัลบั้มสื่อกระแสหลักและแฟน ๆ ชี้ว่าบาวเวอรีไม่ได้แสดงตนบนออนไลน์[25][22] และสันนิษฐานว่าเป็นการใช้นามแฝงของอัลวิน[26][27] สวิฟต์ยืนยันในภายหลังว่าบาวเวอรีคืออัลวินจริง ๆ เขาเขียนคอรัสของเพลง "เบ็ตตี" ไลน์เปียโน และท่อนแรกใน "เอ็กไซล์"[28] สองเพลงสุดท้ายที่เขียนคือ "เดอะวัน" และ "โฮกซ์" ซึ่งเป็นเพลงแรกและเพลงสุดท้ายของอัลบั้มตามลำดับ สวิฟต์ประพันธ์เพลงทั้งสองภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง[23] เมื่อพูดถึงการร่วมงานกับเธอ เดสเนอร์แสดงความคิดเห็นว่า "มีความเป็นมนุษย์ที่สัมผัสได้ ความอบอุ่นและอารมณ์ดิบในเพลงเหล่านี้ ซึ่งฉันหวังว่าคุณจะรักและสบายใจเช่นเดียวกับฉัน"[29]
ในการสัมภาษณ์ในโรลลิงสโตนกับพอล แม็กคาร์ตนีย์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 สวิฟต์กล่าวว่าเธอเริ่มใช้คำในเนื้อเพลงของอัลบั้มที่เธอต้องการใช้เสมอ โดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะเหมาะกับวิทยุหรือไม่ เธอใช้คำว่า "bigger, flowerier, prettier" (แปลว่า ใหญ่กว่า, อุดมไปด้วยดอกไม้, สวยกว่า) คำอื่น ๆ เช่น "epiphany" (แปลว่า ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและน่าทึ่ง), "elegies" (แปลว่า สง่างาม) และ "divorcée" (แปลว่า หย่าร้าง) เพียงเพราะมัน "ฟังดูสวยงาม" สวิฟต์เปิดเผยว่าเธอเก็บรายชื่อคำเหล่านั้นไว้ และเรียกใช้โดย "คาไลโดสโคป" ในเพลง "เวลคัมทูนิวยอร์ก" (2014)[13] ในการสัมภาษณ์เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี เดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สวิฟต์กล่าวว่าเนื้อเพลง ทำนอง และการผลิตของโฟล์กลอร์เป็นแบบที่เธอต้องการโดยไม่อยู่ภายใต้ความคาดหวังของผู้อื่น[11]
เทย์เลอร์เปิดประตูให้ศิลปินไม่รู้สึกกดดันที่จะมี "บ็อพ" เพื่อสร้างบันทึกเสียงที่เธอทำ ในขณะที่การแข่งขันของรายการวิทยุเพลงป็อปนั้นสูง เธอได้สร้างสถิติที่ต้านต่อเพลงป็อปขึ้นมา
— เดสส์เนอร์พูดถึงทิศทางเสียงใหม่ของสวิฟต์ในโฟล์กลอร์, บิลบอร์ด[30]
โฟล์กลอร์ถูกเขียนและบันทึกไว้เป็นความลับโดยสวิฟต์ แฟนหนุ่ม ครอบครัว ทีมผู้บริหาร แอนโตนอฟฟ์ และเดสเนอร์ รับรู้ถึงการสร้างอัลบั้มนี้ เธอไม่ได้เปิดเผยข่าวหรือเปิดอัลบั้มให้เพื่อน ๆ ฟังเหมือนเช่นผลงานที่ผ่านมา[11] เมื่อใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของกระบวนการบันทึกเสียงของโฟล์กลอร์ เดสเนอร์ได้ติดต่อไปยังผู้ร่วมงานประจำของเขา ซึ่งรวมถึงเพื่อนร่วมวงเดอะเนชันแนล เพื่อจัดหาเครื่องดนตรีจากระยะไกล[24] ไบรซ์เรียบเรียงเพลงหลายเพลง ขณะที่ไบรอัน เดเวนดอร์ฟตีกลองในเพลง "เซเวน"[16] เดสเนอร์เก็บความเกี่ยวข้องของสวิฟต์ไว้เป็นความลับไม่ให้ครอบครัวและเพื่อนร่วมงานของเขาทราบจนกว่าจะมีการประกาศ[31] ในขณะที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "คาร์ดิแกน" สวิฟต์สวมหูฟังและลิปซิงก์เพลง เพื่อป้องกันไม่ให้รั่วไหล[32] เดสเนอร์ระบุว่าค่ายเพลงของสวิฟต์ รีพับลิกเรเคิดส์ ก็ไม่รู้ถึงการมีอัลบั้มนี้จนกระทั่งหลายชั่วโมงก่อนเปิดตัว[19]
– สวิฟต์กล่าวถึงแนวคิดของ โฟล์กลอร์, อินสตาแกรม [33]
อัลบั้มโฟล์กลอร์รุ่นมาตรฐานมีความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง 3 นาที ประกอบด้วยแทร็ก 16 เพลง ในขณะที่รุ่นดีลักซ์จะเพิ่มเพลงโบนัส "เดอะเลกส์" เป็นเพลงที่ 17 บอนอีแวร์ร่วมขับร้องในเพลง "เอ็กไซล์" ซึ่งเป็นเพลงที่ 4 อัลบั้มประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยสวิฟต์ เดสเนอร์ แอนโตนอฟฟ์ และอัลวิน พร้อมเครดิตการประพันธ์เพิ่มเติมให้กับเวอร์นอน นักร้องนำวงบอนอีแวร์ในเพลง "เอ็กไซล์"[16][34] เป็นอัลบั้มแรกของสวิฟต์ที่มีป้ายกำกับเนื้อหาที่ผู้ปกครองควรแนะนำ[35]
นักวิจารณ์ส่วนใหญ่จัดประเภทแนวเพลงอัลบั้มโฟล์กลอร์เป็นออลเทอร์เนทิฟ อินดีโฟล์ก และอิเล็กโทรโฟล์ก โดยจัดแยกออกจากแนวป็อปสุดโต่งและเสียงที่ขับเคลื่อนด้วยซินท์ของผลงานก่อนหน้าของสวิฟต์[36][37] นอกจากนี้ยังจัดรวมไว้ในแนวเพลงอินดีร็อก[38] อิเล็กทรอนิกา[39] ดรีมป็อป[40] คันทรี[41] และมีองค์ประกอบโฟล์กร็อก[42] ฮันนาห์ มิลเรีย จากเอ็นเอ็มอี เขียนวิจารณ์อัลบั้มนี้ว่า "ดำดิ่งสู่โลกของโฟล์ก ออลเทอร์นาทิฟร็อก และอินดี"[41] ในขณะที่แกรี ไรอัน จากนิตยสารฉบับเดียวกันจัดว่าเป็นอินดีโทรนิกาและแชมเบอร์ป็อป[43] เคเลน เบลล์ จากเอ็กซ์แคม กล่าวว่า โฟล์กลอร์เป็นแผ่นเสียงป็อปที่ผ่อนคลาย[44] คริส วิลแมนแห่งวาไรเอตี[45] และจิลเลียน เมปส์แห่งพิตช์โฟร์ก ระบุว่าเป็นแนวเพลงแชมเบอร์ป็อป[46] ไมเคิล ซัมชันแห่งป็อปแมตเทอร์ส อธิบายว่าเป็นการผสมผสานระหว่าง แชมเบอร์ป็อปและออลต์-โฟร์ก[47] และไรซา บรูเนอร์ จากนิตยสารไทม์ ถือว่าเป็นแนว "ออลเทอร์นาทิฟป็อปโฟล์ก"[48] นักข่าวเพลงอแมนดา เปตรูซิช นักวิจารณ์จากเดอะนิวยอร์กเกอร์ รู้สึกว่าโฟล์กลอร์เป็นแผ่นเสียงที่ "ไม่มีแนวเพลง" ซึ่งเป็นบรรยากาศแนวไปทางป็อปมากกว่าโฟล์ก[49] ด้วยความไม่เห็นด้วยของจอน คารามานิกา นักวิจารณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ เรียกอัลบั้มนี้ว่าเป็นอัลบั้มที่มีกลิ่นอายความเป็นร็อกละทิ้งความเป็นป็อป[50] สเปนเซอร์ คอนฮาเบอร์ จากดิแอตแลนติก กล่าวว่าอัลบั้มนี้เป็น "การแหวกว่ายดนตรีคลาสสิกที่สลับซับซ้อนและการประพันธ์ดนตรีโฟล์ก" จัดขึ้นพร้อมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์[51]
เป็นอัลบั้มที่ไม่เหมาะกับการออกอากาศในรายการวิทยุเพลงป็อป[7][52] โฟล์กลอร์หลีกเลี่ยงเพลงในกระแสหลักเหมือนผลงานเก่า ๆ ของเธอ[45] ซึ่งองค์ประกอบของเพลงบัลลาดจังหวะช้า ๆ แบบภาพยนตร์[23][53][45] ที่มีความเป็นมินิมัล[46] ผลิตแบบโลไฟ[54]และท่วงทำนองเพลงที่สง่างาม มีการหยิบยืมการแต่งเพลงแบบดั้งเดิมมาใช้ในสมัยใหม่[53] โดยสร้างขึ้นจากเครื่องดนตรีนีโอคลาสสิก อาทิ เสียงเปียโนที่มีความนุ่มนวล[39] เบาบาง[46] และกังวาน[53] เสียงมูดดี[46] ปิ๊ก[53] และเสียงอึกทึกของกีตาร์[39] เสียงกลิตชี และมีองค์ประกอบแฟรกเชอร์อิเล็กทรอนิกส์[39] เสียงการสั่นอ่อน ๆ ของเพอร์คัชชัน[44][55] กลองโปรแกรมที่กลมกล่อม เมลโลตรอน[45] การประสานเสียงที่กว้างไกล[46] ด้วยสตริงที่เบาหวิว[40] และแตรที่ลุ่มลึก[56] อัลบั้มนี้ไม่ได้หลีกเลี่ยงซินท์ที่หรูหราและจังหวะที่ตั้งโปรแกรมไว้ครบถ้วนของเพลงป็อปของสวิฟต์ แต่แทนที่จะลดเสียงเหล่านั้นลงให้มีพื้นผิวที่ละเอียดอ่อน[53] ให้ซาวด์สเคปอิเล็กโทรอะคูสติก[57] ซึ่งเน้นเสียงและเนื้อเพลงของสวิฟต์[58][45][40] โรลลิงสโตนระบุว่าโทนของอัลบั้มคล้ายกับ "เซฟแอนด์ซาวด์" ซิงเกิลของสวิฟต์ในปี ค.ศ. 2012 ในอัลบั้ม เดอะฮันเกอร์เกมส์: ซองส์ฟรอมดิสทริกต์ 12 แอนด์บียอนด์[7] เดอะริงเกอร์ตั้งข้อสังเกตว่าแอนโตนอฟฟ์วางรูปแบบเสียงซินท์ให้กับการบันทึกเสียง ขณะที่เดสเนอร์ให้เสียงเอนไปทางเปียโน และเชื่อมโยงโฟล์กลอร์กับสองเพลงในอัลบั้มเลิฟเวอร์—"ดิอาร์เชอร์" และ "อิตส์ไนซ์ทูแฮฟอะเฟรนด์"—โดยอัลบั้มของสวิฟต์ "มักจะมีเพลงสองสามเพลงที่หวนนึกถึงอัลบั้มที่แล้วหรือปิดท้ายด้วยการเชื่อมต่อกับอัลบั้มถัดไป"[59]
โฟล์กลอร์ประกอบด้วยเพลงที่สำรวจมุมมองที่แตกต่างจากชีวิตของสวิฟต์ รวมถึงการเล่าเรื่องของบุคคลที่สาม[56]ที่เขียนขึ้นจากมุมมองของตัวละครที่สอดแทรกอยู่ในเพลง[23] รูปแบบการแต่งเพลงผสมผสานระหว่างเพลงบัลลาดกับประสบการณ์เรื่องราวของตัวเองและการเล่าเรื่องที่ขับเคลื่อนด้วยตัวละคร[60] และโดดเด่นเป็นพิเศษด้วยอรรถบทของความโหยหา การหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง[61] การโหยหาอดีต[23] การทบทวนความคิด[62] และความร่วมรู้สึก[51] แม้ว่าสวิฟต์จะเลือกใช้เสียงใหม่ อัลบั้มนี้ยังคงไว้ซึ่งไว้รูปแบบการแต่งเพลงที่เป็นเครื่องหมายการค้าของเธอ เช่น การส่งความโศกเศร้าและความหลงใหลในนวนิยายพัฒนาบุคคล[59]
เมื่อเปรียบเทียบกับผลงานเก่า ๆ ของเธอแล้ว โฟล์กลอร์สะท้อนให้เห็นถึงการรับรู้ตนเองที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปของสวิฟต์[39] การใคร่ครวญ[47] และการเล่าเรื่องที่มีชีวิตชีวา[41] ซึ่งแสดงให้เห็นระดับที่สูงขึ้นของการเล่าเรื่องสมมติและลดการอ้างอิงตนเองน้อยลง[45] ปิดท้ายด้วยแนวทางที่มองออกไปภายนอก[51] ในส่วนเนื้อเพลงเป็นทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องที่แต่งขึ้น และทั้งสองอย่างผสมผสานกันในบางครั้ง[63] ช่วงอารมณ์และการเล่าเรื่องของโฟล์กลอร์กว้างขึ้นโดยขยายจุดสนใจจากเรื่องราวส่วนตัวของสวิฟต์ไปสู่ตัวละครและตัวตนในจินตนาการ[62]
เรื่องเล่าที่บรรยายไว้ในโฟล์กลอร์ ได้แก่ ผีที่ตามหาฆาตกรที่งานศพ, เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบกับเพื่อนที่บอบช้ำ, หญิงม่ายชราคนหนึ่งถูกชาวเมืองปฏิเสธ, การฟื้นฟูผู้ติดสุรา และรักสามเส้าระหว่างตัวละครเบ็ตตี เจมส์ และผู้หญิงนิรนาม[หมายเหตุ 2] ตามที่ปรากฎในเพลง "คาร์ดิแกน" "เบ็ตตี" และ "ออกัสต์" โดยแต่ละเพลงในสามเพลงนี้เขียนขึ้นจากมุมมองของตัวละครแต่ละตัวในช่วงเวลาต่าง ๆ ในชีวิต[7] แอน พาวเวอร์ส จากเอ็นพีอาร์ ได้กำหนดโฟล์กลอร์ ว่า "กายนั้นสร้างขึ้นจากความทรงจำ ความรู้สึกร่วมกันของโลก สร้างขึ้นจากตำนาน และเรื่องราวที่ได้ยินมา" ตามแนวคิดที่ว่า "เราแต่ละคนมีโฟล์กลอร์เป็นของตัวเอง" โดยอัลบั้มนี้เป็นโฟล์กลอร์ของสวิฟต์[66] หลายเพลงในอัลบั้มมีความเป็นภาพยนตร์ที่มีคุณภาพแทรกอยู่ในเนื้อเพลง[67] และอ้างอิงถึงวัตถุและปรากฏการณ์ในธรรมชาติ เช่น สุริยุปราคา ดาวเสาร์ แสงออโรรา ท้องฟ้าสีชมพูอมม่วง อากาศเค็ม วัชพืช และวีสเตียเรีย[68]
"เดอะวัน" เพลงเปิดแนวซอฟต์ร็อก[69] ขับเคลื่อนด้วยการบรรเลงเปียโนอย่างมีชีวิตชีวา มินิมัลเพอร์คัชชัน และเน้นเสียงอิเล็กทรอนิกส์[39] ในมุมมองของเพื่อนสวิฟต์ "เดอะวัน" อธิบายแนวทางใหม่ในเชิงบวกของชีวิตและความรักในอดีต โดยหวังว่าพวกเขาจะได้เป็นเนื้อคู่กัน[41][23] เพลง "คาร์ดิแกน" ที่เนิบช้าเป็นแนวเพลงโฟล์ก[70] บัลลาดที่ขับกล่อมด้วยดนตรีสตริปดาวน์ซึ่งประกอบด้วยกลองและเปียโนที่นุ่มนวล;[71][72] สวิฟต์ร้องเพลงจากมุมมองของตัวละครชื่อเบ็ตตี[55] ซึ่งระลึกถึงการแยกทางและการมองโลกในแง่ดีในระยะยาวของความสัมพันธ์กับเด็กหนุ่มชื่อเจมส์[67]
"เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" เป็นเพลงอินดีป็อปออลเทอร์เนทิฟที่มีดนตรีคลาสสิก เช่น กีตาร์สไลด์ วิโอลา ไวโอลิน กลอง และองค์ประกอบการผลิตกลิตชี[41][73] เพลงเสียดสีบอกเล่าเรื่องราวของฮาร์กเนส ผู้ก่อตั้งฮาร์กเนสบัลเลต์ เมื่อเธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์โรดไอส์แลนด์ของสวิฟต์ มีรายละเอียดว่าฮาร์กเนสแต่งงานกับครอบครัวชนชั้นสูงอย่างไร ถูกเกลียดชังโดยชาวเมือง และถูกกล่าวหาว่าเป็นสาเหตุการตายของสามีและทายาทของสแตนดาร์ดออยล์ วิลเลียม ฮาร์กเนส และการล่มสลายของชื่อครอบครัวของเขา และมีความคล้ายคลึงกับชีวิตของสวิฟต์[74][48] "เอ็กไซล์" เป็นเพลงได้รับอิทธิพลของกอสเปล[57] อินดีโฟล์ก[75] ขับร้องคู่กับบอน อีแวร์ ผสมผสานเสียงร้องที่นุ่มนวลของสวิฟต์กับเสียงแบริโทนคำรามของเวอร์นอน[76] ทำหน้าที่เป็นบทสนทนาที่ไม่มีการโต้เถียงระหว่างอดีตคนรักสองคน[75] เริ่มต้นด้วยเปียโนที่ไพเราะและถึงจุดไคลแมกซ์ที่น่าทึ่งพร้อมกับเครื่องสาย ซินท์[77] และฮาร์โมนี[40]
ร้องจากมุมมองของวิญญาณคู่รักที่เสียชีวิต "มายเทียส์ริกโกเชต์" เป็นเพลงอารีนากอทิกที่เยือกเย็น[79] ที่สะท้อนถึงความตึงเครียดหลังจากการสิ้นสุดความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส[11] โดยใช้ภาพเกี่ยวกับพิธีศพ—อุปลักษณ์ของสก็อตต์ บอร์เชตตา และการขายสิทธิ์การครอบครองเพลงของสวิฟต์[67][11] ประกอบไปด้วยกล่องดนตรี ประสานเสียงรอง เสียงก้อง กลอนสด บริดจ์ และถึงจุดไคลแมกซ์ที่อึกทึกครึกโครมด้วยเสียงกลองที่สั่นสะเทือน[41][80] "มิเรอร์บอล" เป็นแนวเพลงแต่งเติมโฟล์ก ดรีมป็อป[38] ขับเคลื่อนด้วยกีตาร์แป้นเหยียบเหล็กและทวิงลิงกีตาร์[81][79] เนื้อเพลงพรรณนาถึงสวิฟต์ในฐานะลูกบอลดิสโก ซึ่งเกี่ยวข้องกับคุณภาพการสะท้อนแสง โดยบรรยายถึงความสามารถของเธอในการสร้างความบันเทิงให้ผู้คนด้วยดนตรีของเธอโดยทำให้ตัวเธอเองเป็นคนอ่อนแอและอ่อนไหว[82][67]
ในเพลง "เซเวน" สวิฟต์ร้องเพลงด้วยน้ำเสียงที่ไร้เดียงสา[82][39] ชวนให้นึกถึงเพื่อนที่ถูกทารุณกรรมในวัยเด็กของเธอในเพนซิลเวเนีย[83] ซึ่งเธอจำไม่ได้ทั้งหมดแต่ยังมีความทรงจำดี ๆ ผ่านการเรียบเรียงเสียงประสานที่ประกอบด้วยเครื่องสายและเปียโนที่พลิ้วไหว[39] "ออกัสต์" เป็นเพลงแนวดรีมป็อป[40] ที่จับภาพความสัมพันธ์ช่วงฤดูร้อนระหว่างคู่รักหนุ่มสาว 2 คน เด็กสาวไร้เดียงสาที่ถูกมองว่ากำลังจับเด็กหนุ่มที่ "ไม่ใช่ของเธอที่กำลังจะสูญเสีย";[55] หนุ่มคนนี้ถูกเปิดเผยว่าเป็นเจมส์ในอัลบั้มต่อมา[67] เพลงนี้พรรณนาถึงหญิงสาวที่โศกเศร้าและโหยหาความรักของเธอ โดยใช้การส่งที่เบาและสดชื่นของสวิฟต์ การร้องด้วยเสียงร้อง "โยโย่" และการผลิตที่สง่าขับเคลื่อนด้วยกีตาร์อะคูสติก เสียงร้องที่เปล่งประกายแวววาว และการปรับเปลี่ยนคีย์ร้อง[40][67]
เพลงที่เก้า "ดิสอิสมีไทร์อิง" เป็นเพลงป็อปออเคสตราที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับความรับผิดชอบและความเสียใจของผู้ติดสุราที่ยอมรับว่ารู้สึกไม่ดีพอ[79][67] ประกอบด้วยเสียงร้อง "น่าขนลุก" ของสวิฟต์ และการผลิตที่หนาแน่นและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ[39][82] ผ่านการจัดเรียงแบบอะคูสติกของสายที่ดึงนิ้วและแตรที่นุ่มนวล[40] "อิลิลซิตแอฟแฟรส์" เป็นเพลงเปิดเผยการนอกใจของผู้บรรยายที่ไม่ซื่อสัตย์ และเน้นมาตรการที่เขาทำเพื่อรักษาความลับ[82][81] "อินวิซิเบิลสตริง" เป็นเพลงแนวโฟล์ก[84] ที่นำเสนอเรื่องราวชีวิตความรักของสวิฟต์กับออลวิน โดยเล่าถึงความสัมพันธ์ที่ "มองไม่เห็น" ระหว่างพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้จนกระทั่งได้พบกัน โดยอ้างอิงถึงตำนานพื้นบ้านในเอเชียตะวันออกที่เรียกว่าด้ายแดงแห่งโชคชะตา[67] ประกอบด้วยอะคูสติกริฟฟ์ จังหวะเสียงร้องที่หนักแน่น[84][67] รูปแบบการเขียนแบบพาสซีฟที่โดดเด่น[52] และอ้างอิงถึงเพลงเก่า ๆ ของเธอ[67]
"แมดวูแมน" เป็นเพลงจัดการกับข้อห้ามที่เชื่อมโยงกับความโกรธของผู้หญิง[67] โดยใช้คำพูดประชดประชันเกี่ยวกับการกีดกันทางเพศ[55][81] ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งการประชดประชันของโฟล์กลอร์[45] โดยอธิบายในเชิงเปรียบเทียบเกี่ยวกับข้อพิพาทของสวิฟต์กับบอร์เชตตาและสกูตเตอร์ เบราน์[11] วาดภาพเรื่องราวของหญิงม่ายผู้เบี่ยงเบนที่ได้รับการแก้แค้น โดยมีการอ้างอิงถึงการล่าแม่มด[48] "อีพิฟฟานี" เป็นเพลงสดุดีแอมเบียนต์[38][81] ภาพนี้แสดงให้เห็นความหายนะของโรคระบาด โดยเป็นการแสดงความเคารพต่อเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่เธอเห็นอกเห็นใจ โดยเปรียบเทียบพวกเขากับทหารที่บอบช้ำทางจิตใจ[55] เช่น ดีน ปู่ทหารผ่านศึกของเธอ ซึ่งต่อสู้ในสมรภูมิกัวดัลคะแนล (1942)[67] เพลงนี้ผลิตโดยใช้เกลเชิลเปียโน[84] และเสียงเครื่องเป่าทองเหลือง[80]
เพลงที่สิบสี่ "เบ็ตตี" เป็นเพลงคันทรีและโฟล์กร็อกที่มีฮาร์โมนิกาที่โดดเด่น[41][81] อธิบายถึงความสัมพันธ์ที่เล่าใน "คาร์ดิแกน" แต่ในมุมมองของแฟนนอกใจที่ชื่อเจมส์[55] ซึ่งกำลังคบหาอยู่กับผู้บรรยายหญิงในเพลง "ออกัสต์" ในช่วงฤดูร้อน เจมส์ขอโทษสำหรับการกระทำที่ผ่านมาของเขาแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของอย่างเต็มที่โดยอ้างข้อแก้ตัว[48] ตัวละคร (เบ็ตตี, เจมส์ และอิเนซ) ได้รับการตั้งชื่อตามลูกสาวของเบลก ไลฟ์ลี และไรอัน เรย์โนลส์[85] เพลง "พีซ" เป็นเพลงแนวอาร์แอนด์บีมีเสียงร้องแจ๊สพร้อมเมโลดีเสียงร้องที่ซับซ้อน[79][23] ด้วยพัลส์ที่วางเคียงคู่กับสายเบสสามสายที่ประสานกันอย่างสวยงาม[55][24] เสริมด้วยมินิมัลซินท์และเปียโนที่พริ้วไหว[57] ในเนื้อเพลง "พีซ" เป็นบทกวีถึงคนรักของสวิฟต์[79] วิเคราะห์ผลกระทบของความเป็นดาราที่วุ่นวายต่อความสัมพันธ์ของเธอ และเตือนเรื่องที่ท้าทายในอนาคต[86][82]
อัลบั้มรุ่นมาตรฐานปิดท้ายด้วยเพลง "โฮกซ์" เพลงบัลลาดเปียโนที่เนิบช้าพร้อมเนื้อเพลงที่ดิบเถื่อนทางอารมณ์ซึ่งให้รายละเอียดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ไม่สมบูรณ์แต่เป็นนิรันดร์[48][23] ปิดท้ายอัลบั้มด้วยข้อความเศร้าสลดหดหู่ใจ[87] ส่วนโบนัสแทร็กดีลักซ์ "เดอะเลกส์" เป็นเพลงแนวสตริงจังหวะมิดเทมโป[87] ที่กล่าวถึงการหวนคิดของสวิฟต์ในเลกดิสตริกต์ ประเทศอังกฤษ[7] สถานที่นี้ยังถูกกล่าวถึงใน "อินวิซิเบิลสตริง" ด้วย[67] การจินตนาการถึงดอกกุหลาบสีแดงที่งอกออกมาจากทุ่งทุนดรา "โดยที่ไม่มีใครคอยทวีต" สวิฟต์จินตนาการถึงยูโทเปียที่ปราศจากสื่อสังคมออนไลน์ โดยอ้างอิงถึงวิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ กวีชาวอังกฤษที่เป็นที่รู้จักจากงานเขียนแนวโรแมนติกของเขา[87]
ตั้งแต่เริ่มต้น เทย์เลอร์มีความคิดที่ชัดเจนว่าเธอต้องการอะไรสำหรับภาพของอัลบั้ม เราดูงานแนวเซอร์เรียลิสต์ ซึ่งเป็นภาพที่เล่นกับขนาดของมนุษย์ในธรรมชาติ เรายังดูออโตโครม แอมโบรไทป์ และหนังสือนิทานภาพถ่ายในยุคแรก ๆ จากทศวรรษที่ 1940 ด้วย
— เบธ การ์ราแบรนต์, พูดคุยกับช่างภาพที่อยู่เบื้องหลังผลงานศิลปะโฟล์กลอร์ของเทย์เลอร์ สวิฟต์, ไอ-ดี[88]
ภาพปกอัลบั้ม บรรจุภัณฑ์ และวิดีโอเนื้อเพลงของโฟล์กลอร์ถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีดีไอวาย[11] สวิฟต์ร่วมมือกับช่างภาพเบธ การ์ราแบรนต์ สำหรับงานศิลปะ โดยไม่มีทีมเทคนิคเนื่องจากความกังวลเรื่องโควิด-19 การถ่ายภาพดังกล่าวเป็นการเปลี่ยนแปลงจากการถ่ายภาพเก่า ๆ ของสวิฟต์ ซึ่งเธอจะมี "คน 100 คนอยู่ในกองถ่าย คอยสั่งการร่วมกับคนอื่น ๆ ในลักษณะที่เป็นคณะการทำงาน" เธอจัดสไตล์ตัวเอง ทั้งทรงผม แต่งหน้า และเสื้อผ้า และกำหนดมูดบอร์ดให้การ์ราแบรนต์โดยเฉพาะ[11] ภาพถ่ายมีลักษณะเป็นสีเทา ฟิลเตอร์ขาวดำ[89][52]
ภาพปกอัลบั้มรุ่นมาตรฐานแสดงให้เห็นว่าสวิฟต์เป็นผู้สำรวจในศตวรรษที่ 18 ที่กำลังเดินละเมออยู่ในชุดนอน[11] เธอเห็นตัวเองยืนอยู่คนเดียวในป่าที่มีหมอกปกคลุมด้วยหมอกยามเช้า[90]สวมเสื้อคลุมลายสกอตยาวกระดุมสองแถวในบนชุดแพรสีขาว[91] จ้องมองไปที่ต้นไม้ที่มีความสูง[92] ในขณะที่ปกด้านหลัง เธอยืนหันหลังให้กล้อง สวมแจ็กเก็ตยีนส์บุด้วยผ้าแฟลนเนลหลวม ๆ โอบรอบแขนของเธอ และสวมเสื้อคลุมลูกไม้สีขาว ทำทรงผมมวยถักหลวม ๆ สองอันต่ำลงมาเหนือต้นคอ คล้ายกับตุ๊กตาอเมริกันเกิร์ล เคิร์สเตน ลาร์สัน[91][90] ชื่ออัลบั้มเขียนด้วยตัวเอียงอักษรโรมันที่ชวนให้นึกถึง "ลายมือหวัดแบบตำนานแห่งนาร์เนีย"[93][94]
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 จิมมี คิมเมลสัมภาษณ์สวิฟต์เกี่ยวกับการที่มีคำว่า "วูดเวล" บนหน้าปกของโฟล์กลอร์ ฉบับ "ไฮด์แอนด์ซีก" ซึ่งบางคนสงสัยว่าจะเป็นชื่ออัลบั้มใหม่หลังจากอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์; สวิฟต์ได้ปฏิเสธและบอกว่าเธอนั้นไม่ได้เปิดเผยชื่ออัลบั้มโฟล์กลอร์ให้ใครรู้จนกระทั่งก่อนเปิดตัว และใช้ชื่อ "วูดเวล" เป็นชื่อรหัสลับ ซึ่งรวมอยู่ในงานศิลปะสำหรับการอ้างอิง แต่ถูกตีพิมพ์ในผลิตภัณฑ์โดยบังเอิญเท่านั้น
สะท้อนให้เห็นถึงลวดลายกวีของการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง[95] โฟล์กลอร์มองว่าสวิฟต์โอบรับความเป็นชนบท[52] เน้นธรรมชาติ[89] คอตเทจคอร์[91][96] สุนทรียภาพสำหรับโปรเจ็กต์นี้ โดยหลีกหนีจาก "เทศกาลเทคคัลเลอร์" ของอัลบั้มก่อนอย่างเลิฟเวอร์[97] มิวสิกวิดีโอของ "คาร์ดิแกน" บอกเล่าความขยายออกไปของคอตเทจคอร์ และเริ่มด้วยการที่เธอนั่งที่เปียโนวินเทจในกระท่อมแสนสบายในป่า วิดีโอนำเสนอป่าที่ปกคลุมด้วยมอสส์ และน้ำตกที่ไหลออกจากเปียโน สวิฟต์ขายแบบจำลองของ "เสื้อคาร์ดิแกนโฟล์กลอร์" ในรูปแบบสายถักสีครีม ปักดาวสีเงินที่ข้อศอกหนา ๆ ของแขนเสื้อ และท่อสีน้ำเงินกรมท่าและกระดุมที่เธอสวมในวิดีโอลงบนเว็บไซต์ของเธอ[91]
นิตยสารดับเบิลยู มองว่าเสื้อคาร์ดิแกนเป็น "pièce de résistance" (แปลว่า อาหารจานสำคัญ) ของสุนทรียภาพ และคิดว่าผลงานศิลปะปกทั้งแปดเล่มของโฟล์กลอร์มีสวิฟต์ที่ "เที่ยวเล่นในป่าเหมือนราชินีแห่งคอตเทจคอร์"[98] ไอริชดิอินดีเพ็นเดนต์ กล่าวว่าเธอกลายเป็น "นักแต่งเพลงในชนบทที่สื่อสารกับนกและต้นไม้" โดยสวมเสื้อสเวตเตอร์ "สไตล์-เดอะแคลนซีบราเธอรส์"[99] อาร์ทีอีขอบคุณที่สวิฟต์สวมใส่คาร์ดิแกนเสื้อที่ทำให้ "กลับมาอยู่บนแผนอีกครั้ง"[100] ถ้าสังเกตว่ายุคอัลบั้มของเธอถูกกำหนดโดยโทนสี แฟชั่น และวัฒนธรรมของตนเอง ทีนโว้กก็ได้อธิบายว่า โฟล์กลอร์ถือเป็นเสื้อผ้าที่เรียบง่ายในโทนสีกลาง โดยคาร์ดิแกนช่วยให้เข้าใจบทบาทของอารมณ์ที่สื่อผ่านเสื้อผ้า[101] แนวทางคอตเทจคอร์ได้รับการฟื้นตัวบนอินเทอร์เน็ตหลังจากที่สวิฟต์ใช้เป็นสุนทรียภาพ[102] ด้วยยอดขายเสื้อสเวตเตอร์แอเรนถักด้วยมือพุ่งสูงขึ้นในไอร์แลนด์และสหรัฐอเมริกา[103]
เมื่อเปรียบเทียบกับอัลบั้มที่ผ่านมาของเธอ เดอะการ์เดียนได้อธิบายลักษณะของอัลบั้ม 1989 ที่ดูเรียบหรูและอ่อนโยน เรพิวเทชัน ที่มีสไตล์โกธิกและอันตราย และ เลิฟเวอร์ ที่มีสีที่สดใสและพาสเทล ในขณะที่ โฟล์กลอร์ มีลักษณะที่เป็นเอกรงค์ (Monochrome) ของนักแต่งเพลงที่หวนคืนสู่รากเหง้าของความเป็นชาวโฟล์ก[62] รีไฟเนร์รีได้ขนานนามสุนทรียะนี้ว่าสวิฟต์ได้กลับมาเป็น "ตัวตนที่แท้จริง" ของเธอ[104] และเปรียบเทียบรูปลักษณ์ใหม่ของเธอกับรูปลักษณ์ของ "กุหลาบอังกฤษคลาสสิก" นิตยสารโว้กพบว่าสวิฟต์เลือกใช้จานสีแบบพาสทอรัล และดึงความคล้ายคลึงกับมิวสิกวิดีโอของซิงเกิล "เซฟแอนด์ซาวด์" ในปี ค.ศ. 2012 ของเธอ[81] เว็บไซต์บีตส์เพอร์มินิต ถือเป็นสุนทรียภาพที่ทำให้นึกถึงผลงานของจิตรกรแกรนต์ วูด, แอนดรูว์ ไวเอท และไลโอเนล วอลเดน โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานศิลปะอเมริกันโกธิกของวูด[92] วอลทรูได้ให้คำนิยามโฟล์กลอร์ว่าเป็น "ภาพยนตร์สยองขวัญอินดีย้อนยุคขาวดำที่น่าขนลุก" ที่เห็นถึงต้นแบบต่อภาพยนตร์เกินวิสัยต่าง ๆ โดยเฉพาะหนังสยองขวัญจากค่ายเอ24 ด้วยเพลงที่ทำให้นึกถึงภาพในโรงภาพยนตร์[97] ความสวยงามของอัลบั้มถูกนำไปเปรียบเทียบกับภาพจริงในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น อีวาโนโวดเตสตโว (1962), ปิกนิกแอตแฮงกิงร็อก (1975), สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย (1999), แพนส์แลบรินธ์ (2006), บาบาดุค ปลุกปีศาจ (2014), เดอะวิทช์ (2015), เล่ห์ลวง พิศวาส ปรารถนา (2017), จิตหลอนซ่อนลวง (2017), เดอะไลท์เฮาส์ (2019), เทศกาลสยอง (2019) และสี่ดรุณี (2019)[97][105][91][81]
โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มเซอร์ไพรส์ นับเป็นครั้งแรกที่สวิฟต์ละทิ้งการออกอัลบั้มแบบเดิมของเธอ โดยเลือกที่จะออกวางจำหน่ายกะทันหัน เธอกล่าวว่า "ถ้าคุณทำสิ่งที่คุณรัก คุณควรเผยแพร่มันออกไปให้โลกเห็น" เธอเปิดตัวอัลบั้มผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เพียง 16 ชั่วโมงก่อนที่จะปล่อยสู่แพลตฟอร์มเพลงดิจิทัลในเวลาเที่ยงคืน[106] สวิฟต์แจ้งให้รีพับลิกเรเคิดส์ทราบเกี่ยวกับอัลบั้มใหม่เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนวางจำหน่าย[107] ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีวางจำหน่ายอย่างแพร่หลายหรือบนชั้นร้านค้าปลีก โดยเฉพาะในสัปดาห์แรก[107] ซีดีรุ่นดีลักซ์และแผ่นเสียงไวนิลพร้อมปกสำรองอีก 7 แผ่น จำหน่ายบนเว็บไซต์ของสวิฟต์เท่านั้น[108] ซีดี "อินเดอะทรีส์" ของโฟล์กลอร์รุ่นมาตรฐาน วางจำหน่ายในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2020[109] ในขณะที่ซีดี "มีตมีบีไฮด์เดอะมอล" จัดทำขึ้นเฉพาะสำหรับทาร์เก็ต[110] ก่อนหน้านี้โฟล์กลอร์รุ่นดีลักซ์แบบพิเศษเฉพาะทางกายภาพซึ่งมีโบนัสแทร็กเพลง "เดอะเลกส์" เผยแพร่บนแพลตฟอร์มดิจิทัลเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020[34]
ตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020 มีการวางจำหน่ายซีดีโฟล์กลอร์พร้อมลายเซ็นในจำนวนจำกัด ได้ถูกส่งไปยังร้านแผ่นเสียงอินดีหลายแห่งในสหรัฐอเมริกาและสกอตแลนด์ เพื่อสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็กที่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาด[111][112] สวิฟต์ได้ส่งเสื้อคาร์ดิแกนโฟล์กลอร์ของเธอ ไปให้เพื่อนคนดังและผู้ปรารถนาดี[113] อัลบั้มรวมแทร็กโฟล์กลอร์สี่เพลงได้รับการเผยแพร่สู่การสตรีม โดยพิจารณาจากบทเนื้อเพลงต่าง ๆ ; ดิอิสเคฟฟิสซึมแชปเตอร์, เดอะสลีปเลสไนตส์แชปเตอร์, เดอะซอลต์บ็อกซ์เฮาส์แชปเตอร์ และเดอะยาห์ไอโชว์อัพแอตยัวร์ปาร์ตีแชปเตอร์ซอลต์บ็อกซ์ วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม–กันยายน ค.ศ. 2020[114] สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 ของสวิฟต์ เอฟเวอร์มอร์ เป็นภาคต่อของโฟล์กลอร์ เธอเรียกว่า "อัลบั้มพี่น้อง"[115]
"คาร์ดิแกน" เป็นซิงเกิลนำของอัลบั้มโฟล์กลอร์[116] มาพร้อมกับมิวสิกวิดีโอที่โพสต์บนยูทูบ กำกับโดยสวิฟต์ และอำนวยการสร้างโดยจิล ฮาร์ดิน ทั้งคู่วางจำหน่ายในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 พร้อมกับอัลบั้ม[6] เปิดให้บริการในรูปแบบวิทยุป็อปของสหรัฐอเมริกาและป็อปสำหรับผู้ใหญ่ ในวันที่ 27 กรกฎาคม[117][118] เพลงเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นอันดับสูงสุดอันดับที่หกของสวิฟต์ และเป็นเพลงเปิดตัวอันดับหนึ่งครั้งที่สอง[119] บิลบอร์ดตั้งสังเกตเห็นว่าการเปิดตัวโฟล์กลอร์ทางวิทยุนั้นไม่เหมือนใคร ซึ่งมีไม่กี่เพลงที่ได้รับการประชาสัมพันธ์พร้อมกัน ในขณะที่ "คาร์ดิแกน" มีผลต่อสถานีวิทยุเพลงป็อปและผู้ใหญ่ร่วมสมัย[120] "เอ็กซ์ไซล์" ถูกส่งไปยังวิทยุออลเทอร์นาทิฟสำหรับผู้ใหญ่ในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งตอนแรกขึ้นสูงสุดที่อันดับหกในฮอต 100[121][119] ในขณะที่ "เบ็ตตี" ถูกส่งไปยังสถานีวิทยุคันทรีในวันที่ 17 สิงหาคม[122] หลังจากขึ้นถึงอันดับหกในชาร์ตเพลงฮอตคันทรี[123] "เดอะวัน" เปิดตัวเป็นซิงเกิลโปรโมตในเยอรมนีเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ;[124] "เดอะวัน" ยังสามารถครองชาร์ตถึงอันดับสี่ในฮอต 100 อีกด้วย[119] ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งเป็นวันครบรอบครั้งแรกของโฟล์กลอร์ เพลง "เดอะเลกส์" เวอร์ชันออร์เคสตราดั้งเดิมก็ได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ด้วย[125]
สารคดีคอนเสิร์ตชื่อ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ เผยแพร่ทางดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 กำกับและอำนวยการสร้างโดยสวิฟต์ โดยได้เห็นเธอแสดงเพลงจากอัลบั้มโฟล์กลอร์ทั้งหมด ในบรรยากาศส่วนตัวที่ลองก์พอนด์สตูดิโอ และแบ่งปันเรื่องราวเบื้องหลังเพลงร่วมกับแอนโตนอฟฟ์และเดสเนอร์[17] นอกเหนือจากรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์แล้ว อัลบั้มบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 3 ของสวิฟต์ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (ฟรอมเดอะดิสนีย์+ สเปเชียล) ซึ่งมีเวอร์ชันอะคูสติกจากในภาพยนตร์ ก็ได้รับการเผยแพร่บนแพลตฟอร์มสตรีมมิงต่าง ๆ[126][127]
ผลคะแนน | |
---|---|
ที่มา | ค่าประเมิน |
เมทาคริติก | 88/100[128] |
เอนีดีเซ็นต์มิวสิก? | 8.5/10[129] |
คะแนนคำวิจารณ์ | |
ที่มา | ค่าประเมิน |
ออลมิวสิก | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
เดอะเดลีเทลิกราฟ | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี | A[83] |
เดอะการ์เดียน | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
ดิอินดีเพ็นเดนต์ | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
ดิไอริชไทม์ | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
เอ็นเอ็มอี | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
พิตช์ฟอร์ก | 8.0/10[46] |
โรลลิงสโตน | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
เดอะซิดนีย์มอนิงเฮรัลด์ | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
โฟล์กลอร์ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ดนตรีซึ่งยกย่องน้ำหนักทางอารมณ์และการแต่งเพลงอย่างใคร่ครวญ[132] เรียกได้ว่าเป็นผลงานที่สงบเสงี่ยมและซับซ้อนที่สุดของสวิฟต์[133] เมทาคริติกซึ่งให้คะแนนปกติจาก 100 แก่บทวิจารณ์จากสื่อสิ่งพิมพ์ระดับมืออาชีพ อัลบั้มนี้ได้รับคะแนนเฉลี่ย 88 จากบทวิจารณ์ 27 บท ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นผลงาน "ยกย่องสากล" (universal acclaim)[128] โฟล์กลอร์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของสวิฟต์ และเป็นอัลบั้มบุกเบิกของปี ค.ศ. 2020[60][134]
ร็อบ เชฟฟีลด์ จากโรลลิงสโตน ยกย่องความสามารถในการแต่งเพลงของสวิฟต์ที่ดึงเอา "ปัญญาที่ลึกที่สุด ความเห็นอกเห็นใจ และความร่วมรู้สึก" ของเธอออกมา ทำให้โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่คุ้นเคยที่สุดของเธอจนถึงตอนนี้[7] นอกจากนี้จากการสังเกตการเล่าเรื่องที่มีชีวิตชีวาของอัลบั้มนี้เต็มไปด้วยจินตนาการและอุปมา จิลเลียน เมปส์ จากพิตช์ฟอร์กถือว่าโฟล์กลอร์เป็นการก้าวที่เติบโตในงานศิลปะของสวิฟต์ ในขณะที่ยังคงรักษาแกนกลางของเธอในฐานะนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง[46] มาร์ก ซาเวจ จากบีบีซีจัดให้โฟล์กลอร์เป็นการบันทึกอินดีที่เกี่ยวข้องกับความคิดถึงและความผิดพลาดที่สะท้อนกลับของเวลา[135] เคที มูลตัน จากคอนเซเควนซ์ ชื่นชมความเป็นผู้ใหญ่ของสวิฟต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้มุมมองบุคคลที่สามซึ่งเป็นสิ่งที่พบไม่บ่อยในผลงานก่อนหน้านี้ของเธอ[78] นีล แมกคอร์มิก จากเดอะเดลีเทลิกราฟ ชมเชยงานเขียนของอัลบั้ม[53] ซาราห์ คาร์สัน จากไอ[55] และจีเซลล์ อู เนียง เหงียน จากเดอะซิดนีย์มอนิงเฮรัลด์[40] ได้ให้คะแนนอัลบั้มเต็ม ฮันนาห์ มิลเรีย จากเอ็นเอ็มอี โดยอธิบายว่า โฟล์กลอร์เป็นความพยายามที่กล้าได้กล้าเสีย ยกย่องความสามารถของสวิฟต์ในการทำให้เกิดภาพที่สดใส แต่บอกว่าการรัน 16 เพลงนั้นสามารถ "ยืดเยื้อเล็กน้อย" ได้ในบางครั้ง[41]
นักวิจารณ์หลายคนยินดีกับแนวทางดนตรีใหม่ของสวิฟต์ คริส วิลแมน จากวาไรเอตี มองว่าโฟล์กลอร์เป็น "อัลบั้มอันดับหนึ่ง" และการเปลี่ยนแปลงรูปแบบดนตรีเป็น "การกระทำในการการล้างจานสีเสียงที่รุนแรง" ของสวิฟต์[45] ลอรา สเนปส์ จากเดอะการ์เดียน ถือว่ามีความเหนียวแน่นที่สุดและทดลองมากที่สุดในบรรดาผลงานของสวิฟต์[39] มอรา จอห์นสตัน จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ถือว่าอัลบั้มนี้เป็นการเคลื่อนไหวที่กล้าหาญของป็อปสตาร์อย่างสวิฟต์ในการท้าทายผู้ฟัง[83] รอยซิน โอคอนเนอร์ จากดิอินดีเพ็นเดนต์ ยกย่องอัลบั้มนี้ว่า "ประณีต, กวีนิพนธ์ที่ใช้เปียโนเป็นหลัก" ซึ่งเธอพบว่าชุดเพลงของสวิฟต์นั้นไม่ธรรมดา[131] สตีเฟน โธมัส เออร์เลอไวน์ จากออลมิวสิก มีทัศนคติเชิงบวกต่ออัลบั้มนี้ แต่รู้สึกว่าแนวดนตรีของสวิฟต์ไม่ใช่ "เทคนิคใหม่อย่างแม่นยำ"[130] ตามข้อตกลง แอนนี ซาเลสกี จากดิเอวีคลับ ถือว่าอัลบั้มยังไม่ใช่การทดลองอย่างสมบูรณ์ แต่ก็เป็นมุมมองศิลปะใหม่ของของสวิฟต์[84] ในคอลัมน์คอนซูเมอร์ไกด์ที่ตีพิมพ์ในซับสแตก เผยแพร่โดยโรเบิร์ต คริสเกา ให้ความสนใจในเพลง "เซเวน" และ "เบ็ตตี" ในอรรถบทเยาวชนมากที่สุดมากกว่าเพลงสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเขาสรุปว่า "เป็นเพลงป็อปที่ขับร้องอย่างไพเราะ ขับร้องได้ไพเราะจับใจ" เขาแยก "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" เป็นเพลงเดียวที่ไม่สามารถทนได้เนื่องจากมันทำให้เขานึกถึง "เทย์เลอร์ สวิฟต์ มหาเศรษฐีคนดัง"[136] ในการวิจารณ์ที่หลากหลาย จอน คารามานิกา นักวิจารณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องการแต่งเพลงของสวิฟต์ แต่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้เต็มไปด้วย "ความอ้างว้าง" และ "หมกมุ่น" ในแนวเพลงอินดีร็อก[50]
สิ่งพิมพ์จำนวนมากระบุโฟล์กลอร์ในรายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2020 รวมถึงอันดับหนึ่งจากบิลบอร์ด[5] ลอสแอนเจลิสไทมส์[137] โรลลิงสโตน[138] อินไซเดอร์[139] เอ็นเจ.คอม[140] เซาต์ไชนามอนิงโพสต์[141] อัพพร็อกซ์[142] ยูเอสเอทูเดย์[143] อัสวีกลี[144] วาไรเอตี[145] และวอลลาวอลลายูเนียนบูลเลตติน[146] โฟล์กลอร์ อยู่ในอันดับที่ 3 ในการจัดอันดับอัลบั้มที่มีการกล่าวถึงมากที่สุดของเมทาคริติกในรายการสิ้นปี ค.ศ. 2020[147] ในเพลง "เดอะวัน"[148] "คาร์ดิแกน"[149] "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี"[150] "เอ็กไซล์"[151] "มิเรอร์บอล"[69] "เซเวน"[152] "ออกัสต์"[153] "ดิสอิสมีไทร์อิง"[154] "อินวิซิเบิลสตริง"[155] และ "เบ็ตตี"[156] ยังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2020
วิจารณ์/เผยแพร่ | รายการ | อันดับ | อ้างอิง |
---|---|---|---|
บีบีซี | อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 3 |
|
บิลบอร์ด | 50 อันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 1 |
|
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี | 15 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 5 |
|
เดอะการ์เดียน | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 9 |
|
ดิอินดีเพ็นเดนต์ | 40 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 10 |
|
ลอสแอนเจลิสไทมส์ | 10 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 1 |
|
เอ็นเอ็มอี | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 2 |
|
พิตช์ฟอร์ก | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 29 |
|
โรลลิงสโตน | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 1 |
|
ไทม์ | 10 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 1 |
เปิดตัววันแรกที่มากที่สุดบนสปอติฟายสำหรับอัลบั้มปี ค.ศ. 2020 โฟล์กลอร์เปิดตัวด้วยการสตรีมทั่วโลกมากกว่า 80.6 ล้านครั้งบนแพลตฟอร์ม และได้รับบันทึกสถิติโลกกินเนสส์สำหรับการสตรีมในวันเปิดอัลบั้มของศิลปินหญิงมากที่สุด แซงหน้า แธงก์ยูเน็กซ์ ของอารีอานา กรานเด[161] "คาร์ดิแกน" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตสปอติฟายทั่วโลกด้วยยอดการเล่น 7.742 ล้านครั้ง ซึ่งเป็นวันแรกที่มีการเล่นมากที่สุดสำหรับเพลงของศิลปินหญิงในปี ค.ศ. 2020[162] อัลบั้มนี้ยังทำลายสถิติแอปเปิลมิวสิกสำหรับอัลบั้มเพลงป็อปที่มีการสตรีมมากที่สุดในหนึ่งวัน[163]และเพลงอินดี/ออลเทอร์เนทิฟของแอมะซอนมิวสิก[164] รีพับลิกเรเคิดส์รายงานว่าโฟล์กลอร์ขายได้มากกว่า 1.3 ล้านหน่วยทั่วโลกในวันแรก และ 2 ล้านหน่วยในสัปดาห์แรก[163][165] สวิฟต์เป็นผู้หญิงที่มีการสตรีมมากที่สุดเป็นอันดับสองในปี ค.ศ. 2020 บนสปอติฟายรองจากบิลลี ไอลิช[166] และยังมียอดการสตรีมมากที่สุดของปีบนแอมะซอนมิวสิก[167] ภายในสิ้นปี ค.ศ. 2020 โฟล์กลอร์สามารถขายสำเนาต้นฉบับได้ 2 ล้านชุดทั่วโลก สมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศยกให้เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของปีโดยศิลปินหญิง และเป็นอัลบั้มเดี่ยวของสวิฟต์ที่ขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 2020[168]
ยอดสตรีมในวันแรกตามออนดีมานด์ของอัลบั้มอยู่ที่ 72 ล้านในสหรัฐอเมริกา สามารถเอาชนะแธงก์ยูเน็กซ์ที่ 55.9 ล้าน[169] โฟล์กลอร์ขายได้มากกว่า 500,000 หน่วย รวมถึงยอดขาย 400,000 ชุดในสามวันแรก กลายเป็นอัลบั้มแรกที่ทำได้ตั้งแต่เลิฟเวอร์ของสวิฟต์[170] โฟล์กลอร์เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 และครองอันดับหนึ่งเป็นเวลาแปดสัปดาห์ กลายเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งที่ครองตำแหน่งยาวนานที่สุดในปี ค.ศ. 2020 เปิดตัวด้วย 846,000 หน่วย ประกอบด้วยยอดขายจริง (pure sale) 615,000 ชุด และยอดสตรีม 289.85 ล้านครั้ง ถือเป็นอัลบั้มที่มากที่สุดในสัปดาห์การขายและการสตรีมของปี ค.ศ. 2020 แซงหน้าอัลบั้ม ลีเจนส์เนเวอร์ดาย ของจูซเวิลด์ ยอดขายในสัปดาห์แรกเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของปี โดยเอาชนะอัลบั้ม แมฟออฟเดอะโซล: 7 ของบีทีเอส สวิฟต์กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่เปิดตัวครั้งแรกในบิลบอร์ด 200 ถึง 7 ครั้ง และเสมอกับเจเน็ต แจ็กสันเป็นอันดับสาม[107] โดยบดบังเอ็มมิเน็ม เธอเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ของนีลเซน ซาวด์สแกนที่มีเจ็ดอัลบั้ม ซึ่งในแต่ละอัลบั้มสามารถขายได้ 500,000 แผ่นขึ้นไปในหนึ่งสัปดาห์[107] และเป็นผู้หญิงคนแรกนับตั้งแต่บาร์บรา สไตรแซนด์ที่มีหกอัลบั้มที่ใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการไต่ขึ้นอันดับหนึ่ง[171] โฟล์กลอร์ทำให้สวิฟต์เข้าสู่รายการแรกของเธอ ในอัลบั้มออลเทอร์เนทิฟพร้อมการเปิดตัวที่มากที่สุดในชาร์ต[172]
เป็นอัลบั้มที่เร็วที่สุดในปี ค.ศ. 2020 ที่สามารถขยับเป็นหนึ่งล้านยูนิตได้[173] เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งของศิลปินหญิงที่ติดอันดับยาวนานที่สุดในบิลบอร์ด 200 นับตั้งแต่ เรพิวเทชัน[174] และเป็นอัลบั้มแรกที่ใช้เวลาสี่สัปดาห์แรกในอันดับสูงสุดนับตั้งแต่อัลบั้ม 25 ของอะเดล (2015);[175] สวิฟต์กลายเป็นศิลปินคนแรกในศตวรรษที่ 21 ที่มีหกอัลบั้ม แต่ละอัลบั้มใช้เวลาอยู่บนอันดับสูงสุดสี่สัปดาห์[176] และเป็นศิลปินเดี่ยว/หญิงคนแรก (ถัดจากเดอะบีเทิลส์) ที่มีห้าอัลบั้ม แต่ละอัลบั้มติดอันดับสูงสุดหกสัปดาห์ขึ้นไปหรือมากกว่านั้น[177][178] บิลบอร์ดระบุว่าความสำเร็จของอัลบั้มมาจากจังหวะเวลาเพลงที่เหมาะกับโรคระบาด และความสามารถของสวิฟต์ในการเชื่อมต่อกับผู้ฟัง[179] เธอยังแซงวิตนีย์ ฮิวสตันในฐานะผู้หญิงที่มีสัปดาห์มากที่สุดบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 (47 สัปดาห์)[180] โฟล์กลอร์ขายสำเนาจริงได้หนึ่งล้านชุดในสหรัฐอเมริกาภายในเดือนตุลาคม กลายเป็นอัลบั้มเดียวในปี ค.ศ. 2020 ที่ทำได้ และเป็นโปรเจ็กต์ที่เก้าของสวิฟต์ที่ทำได้[181] เมื่อเอฟเวอร์มอร์ติดอันดับบิลบอร์ด 200 ในปีต่อมาโฟล์กลอร์ขึ้นเป็นอันดับสามด้วยจำนวน 133,000 หน่วย ทำให้สวิฟต์เป็นผู้หญิงคนแรกที่มีอัลบั้มติดชาร์ตสองอัลบั้มพร้อมกันในสามอันดับแรก[182]
เพลงทั้งหมด 16 เพลงเปิดตัวพร้อมกันในบิลบอร์ดฮอต 100 โดยติดอันดับสิบอันดับแรก 3 เพลง และเพลงที่ติดยี่สิบอันดับแรก 5 เพลง สวิฟต์กลายเป็นคนแรกที่เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และฮอต 100 ในสัปดาห์เดียวกัน กับการเปิดตัวอันดับหนึ่งของ "คาร์ดิแกน" นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่เปิดตัวสองเพลงในสี่อันดับแรกและสามเพลงในหกอันดับแรกพร้อมกัน ขณะที่ "เดอะวัน" อยู่ที่อันดับสี่ และ "เอ็กไซล์" ที่อันดับหก โดยเพิ่มจำนวนรวมของเพลงฮิต 10 อันดับแรกของสวิฟต์เป็น 28 รวม 18 กับการเปิดตัว 10 อันดับแรก โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่สองติดต่อกันของเธอที่ติดชาร์ตเพลงทั้งหมดด้วยกันในฮอต 100 รองจาก เลิฟเวอร์[183] สวิฟต์ขยายสถิติของเธอสำหรับการเปิดตัวฮอต 100 พร้อมกันมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในกลุ่มศิลปินหญิง (16 รายการ) และบดบังนิกกี มินาจในฐานะผู้หญิงที่มีรายการฮอต 100 มากที่สุด (113 รายการ)[184] 11 เพลงติดชาร์ตฮอตร็อกแอนด์ออลเทอร์เนทิฟซองส์ซึ่งมี 8 เพลงที่ติด 10 อันดับแรก[172]
ในชาร์ตบิลบอร์ดสิ้นปี ค.ศ. 2020 สวิฟต์เป็นศิลปินหญิงอันดับหนึ่งเป็นครั้งที่ 5 ในอาชีพของเธอ[185] สวิฟต์ หรือโฟล์กลอร์ ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตยอดขายอัลบั้มประจำปี อัลบั้มแทสต์เมกเกอร์, อัลบั้มออลเทอร์เนทิฟ, ศิลปินฮอตร็อกแอนด์ออลเทอร์เนทิฟ และบิลบอร์ด 200 ชาร์ตศิลปินหญิง 11 เพลงจากโฟล์กลอร์ขึ้นชาร์ตฮอตร็อกแอนด์ออลเทอร์เนทิฟซองส์ในช่วงสิ้นปี ซึ่งเป็นเพลงที่มากที่สุดสำหรับการขับร้องหรืออัลบั้มใด ๆ[186] สวิฟต์ได้รับการจัดอันดับให้เป็นศิลปินหญิงที่มียอดสตรีมสูงสุดของสปอติฟายในสหรัฐของปี ค.ศ. 2020[166] และเป็นศิลปินที่มีผู้ชมมากที่สุดในปีนั้น โดยมียอดรวม 3.5 ล้านยูนิต (รวมยอดขาย 1.3 ล้านยูนิต)[187] เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 2020 โฟล์กลอร์ทำรายได้ 2.3 ล้านยูนิต รวมยอดขาย 1.276 ล้านยูนิต[188][189] ทำให้สวิฟต์เป็นคนแรกที่มีอัลบั้มขายดีที่สุดประจำปีถึง 5 ครั้ง ต่อจาก เฟียร์เลส (2009) 1989 เรพิวเทชัน และเลิฟเวอร์[190] โฟล์กลอร์ยังเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับแปดของปี ค.ศ. 2021 ด้วยยอดขาย 304,000 ชุด[191]
โฟล์กลอร์เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในบิลบอร์ดคะเนเดียนอัลบั้ม โดยเป็นเพลงอันดับหนึ่งติดต่อกันเป็นลำดับที่ 7 ของสวิฟต์ โดยใช้เวลาสูงสุดสี่สัปดาห์ เพลงทั้งหมด 16 เพลงเปิดตัวในชาร์ตคะเนเดียนฮอต 100 โดยเพลง "คาร์ดิแกน", "เอ็กไซล์" และ "เดอะวัน" อยู่ใน 10 อันดับแรก[192][193] โฟล์กลอร์อยู่ในอันดับที่เก้าในรายการอัลบั้มแคนาดายอดนิยมประจำปี ค.ศ. 2020[186]
ในสหราชอาณาจักร โฟล์กลอร์เปิดตัวบนชาร์ตอัลบั้มอย่างเป็นทางการด้วยยอดขาย 37,000 ชุด แซงหน้า มิวสิกทูบีเมอเดอร์บาย ของเอ็มมิเน็มในสัปดาห์ที่มียอดขายดิจิทัลมากที่สุดของปี ค.ศ. 2020 กลายเป็นอันดับสูงสุดในชาร์ตอันดับที่ 5 ติดต่อกันของสวิฟต์ ทำให้เธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงเพียง 5 คนที่ทำสถิติติดอันดับ 5 อัลบั้มในอันดับหนึ่งของสหราชอาณาจักร รองจากมาดอนนา, ไคลี มิโนก, สไตรแซนด์ และเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มแรกที่ทำได้ในศตวรรษที่ 21[194][195] กลายเป็นอัลบั้มแรกของสวิฟต์ที่ใช้เวลาหลายสัปดาห์บนชาร์ต โฟล์กลอร์ยังคงครองอันดับหนึ่งเป็นเวลาสามสัปดาห์ติดต่อกัน[196] ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเพลง "คาร์ดิแกน" "เอ็กไซล์" และ "เดอะวัน" เปิดตัวที่อันดับ 6, 8 และ 10 ตามลำดับ ทำให้อันดับ 10 อันดับแรกของสวิฟต์ในสหราชอาณาจักรรวมเป็น 16 รายการ[197] และทำให้เธอเป็นผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักรที่เปิดตัวพร้อมกันสามเพลงใน 10 อันดับแรก[198] โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่มีการดาวน์โหลดมากที่สุดในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2020[199] นอกจากนี้ยังติดอันดับชาร์ตอัลบั้มไวนิลอย่างเป็นทางการ[200]
อัลบั้มนี้ขึ้นสู่อันดับหนึ่งในชาร์ตอัลบั้มไอริช โดยทำคะแนนในสัปดาห์เปิดตัวที่มากที่สุดของไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2020 และทำผลงานได้ดีกว่าอัลบั้มอื่น ๆ ในห้าอันดับแรกรวมกัน สวิฟต์กลายเป็นศิลปินเดี่ยวหญิงคนแรกที่มีอัลบั้มอันดับหนึ่งของไอริช 5 อัลบั้มในศตวรรษที่ 21 โฟล์กลอร์ครองอันดับสูงสุดเป็นเวลาสี่สัปดาห์ ส่งผลให้อัลบั้มครองอันดับหนึ่งของไอริชที่ออกจำหน่ายยาวนานที่สุดของสวิฟต์ แทร็ก "เอ็กไซล์" "คาร์ดิแกน" และ "เดอะวัน" ปรากฏอยู่ในอันดับที่ 3, 4 และ 7 ในชาร์ตซิงเกิลของไอร์แลนด์ตามลำดับ ทำให้มีสิบอันดับแรกของสวิฟต์ในอาชีพรวมเป็น 15[201][202][203] โฟล์กลอร์ยังเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งของไอร์แลนด์ที่เปิดจำหน่ายยาวนานที่สุดในปี ค.ศ. 2020 และเป็นอัลบั้มที่มีการดาวน์โหลดมากที่สุด[204] สามารถครองอันดับหนึ่งในเบลเยียม[205] สาธารณรัฐเช็ก[206] เดนมาร์ก[207] เอสโตเนีย[208] ฟินแลนด์[209] กรีซ[210] นอร์เวย์[211] สวิตเซอร์แลนด์[212][213] และอีกหลายประเทศในยุโรป
ในประเทศจีน อัลบั้มขายได้มากกว่า 200,000 ชุดใน 6 ชั่วโมงแรก และประมาณ 740,000 ชุดในสัปดาห์แรก กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดและขายเร็วที่สุดในปี ค.ศ. 2020 ของการแสดงของตะวันตก[214][215] โฟล์กลอร์ได้รับการรับรองระดับไดมอนด์จากคิวคิวมิวสิก ทำให้เธอเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่มีสี่อัลบั้ม ร่วมกับ เรพิวเทชัน 1989 และเลิฟเวอร์ ที่สามารถทำได้ เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่มีการสตรีมมากที่สุดของแพลตฟอร์มในปี ค.ศ. 2020[216] ในมาเลเซีย โฟล์กลอร์ได้มีเพลง 20 อันดับแรกในชาร์ตอาร์ไอเอ็มซิงเกิลจำนวน 9 เพลงคือ "คาร์ดิแกน" "เอ็กไซล์" "เดอะวัน" "มายเทียส์ริโคเชต์" และ "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" ขึ้นสู่ 10 อันดับแรก[217] ในสิงคโปร์ 14 เพลงจากอัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตรีอัสซิงเกิล โดย 11 เพลงอยู่ใน 20 อันดับแรก และ 5 เพลงใน 10 อันดับแรก[218] โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มต่างประเทศที่ขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 2020 ในญี่ปุ่น[219]
ในออสเตรเลีย โฟล์กลอร์ติดอันดับชาร์ตอัลบั้มอาเรีย เป็นอัลบั้มที่หกของสวิฟต์ที่ทำได้ ทำให้เธอติดอันดับชาร์ตในประเทศในปี ค.ศ. 2010–2020 มากกว่าศิลปินคนอื่น ๆ[220] 16 เพลงเข้าสู่ 50 อันดับแรกของชาร์ตอาเรียซิงเกิลพร้อมกัน ทำลายสถิติเปิดตัวมากที่สุดในหนึ่งสัปดาห์ตลอดกาลของโพสต์ มาโลน และเอ็ด ชีแรน "คาร์ดิแกน" กลายเป็นเพลงอันดับหนึ่งลำดับที่ 6 ของสวิฟต์ในขณะที่ "เอ็กไซล์" "เดอะวัน", "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" และ "มายเทียส์ริโคเชต์" ขึ้นถึง 10 อันดับแรก; สวิฟต์กลายเป็นศิลปินที่มีเพลงฮิตติดอันดับสูงสุด 10 อันดับของออสเตรเลียมากที่สุดในปี ค.ศ. 2020[221] โฟล์กลอร์ติดอันดับชาร์ตสี่สัปดาห์ติดต่อกันในฐานะอัลบั้มอันดับหนึ่งของออสเตรเลียที่ยาวนานที่สุดนับตั้งแต่อัลบั้ม 1989 อัลบั้มเดียวในปี ค.ศ. 2020 ที่ติดอันดับชาร์ตนานกว่าสองสัปดาห์[222][223] และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของประเทศโดยผู้หญิงในปี 2020[224] ติดอันดับชาร์ตอัลบั้ม 40 อันดับแรกอย่างเป็นทางการของนิวซีแลนด์เช่นกัน โดยใช้เวลาอยู่บนอันดับสูงสุดสองสัปดาห์[225] "คาร์ดิแกน" "เอ็กไซล์" และ "เดอะวัน" ติดอันดับสูงสุดใน 10 ของชาร์ตซิงเกิลของนิวซีแลนด์ และ "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" อยู่ในอันดับที่ 13[226] โฟล์กลอร์อยู่ในอันดับที่ 7 ในรายการอัลบั้มสิ้นปี ค.ศ. 2020 ของอาร์ไอเอเอ็นซี (RIANZ)[227]
โฟล์กลอร์และเพลงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 5 ครั้งในพิธีครั้งที่ 63 สามารถคว้ารางวัลอัลบั้มแห่งปี ทำให้สวิฟต์กลายเป็นผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ที่คว้ารางวัลอัลบั้มแห่งปีรวม 3 สมัย[หมายเหตุ 3] และเป็นศิลปินคนที่ 4 ร่วมกับแฟรงก์ ซินาตรา, สตีวี วันเดอร์ และพอล ไซมอน[228] อัลบั้มนี้ยังเข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "คาร์ดิแกน" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงขับร้องเพลงป็อปเดี่ยวยอดเยี่ยมและเพลงแห่งปี ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประเภทหลังด้วย 5 รางวัล "เอ็กไซล์" เข้าชิงรางวัลขับร้องเพลงป็อปคู่/กลุ่มยอดเยี่ยม[229][230] ที่งานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ปี ค.ศ. 2020 สวิฟต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 4 รายการ ได้แก่ ศิลปินแห่งปี ศิลปินหญิงป็อป/ร็อกที่ชื่นชอบ มิวสิกวิดีโอยอดนิยมสำหรับ "คาร์ดิแกน" และอัลบั้มป็อป/ร็อกยอดนิยมสำหรับ โฟล์กลอร์ และได้รับรางวัลสามรายการแรก[231] จากสถิติของเธอในฐานะศิลปินที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรายการด้วยรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 32 รางวัล[232] นอกจากนี้ยังถือเป็นปีที่ 3 ติดต่อกันที่สวิฟต์ได้ครองตำแหน่งศิลปินแห่งปี และอันดับที่ 6 โดยรวม ซึ่งเป็นศิลปินคนแรกและคนเดียวที่ทำได้[233]
ปี | องค์กร | รางวัล | ผล | Ref. |
---|---|---|---|---|
2020 | อเมริกันมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มป็อป/ร็อกที่ชื่นชอบ | เสนอชื่อเข้าชิง | |
แอปเปิลมิวสิกอะวอดส์ | นักแต่งเพลงแห่งปี (โฟล์กลอร์) | ชนะ | ||
อาเรียมิวสิกอะวอดส์ | ศิลปินสากลยอดเยี่ยม (โฟล์กลอร์) | เสนอชื่อเข้าชิง | ||
เดนนิชมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มสากลแห่งปี | ชนะ | ||
อี! พีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ | อัลบั้มแห่งปี 2020 | เสนอชื่อเข้าชิง | ||
กินเนสส์เวิลด์เรเคิด | อัลบั้มที่สตรีมมากที่สุดในวันแรกบนสปอติฟาย (ผู้หญิง) | ชนะ | ||
เน็ตอีสมิวสิก | อัลบั้มตะวันตกยอดนิยม | ชนะ | ||
อัลบั้มเพลงโฟล์กยอดนิยม | ชนะ | |||
2021 | บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มยอดนิยมบิลบอร์ด 200 | เสนอชื่อเข้าชิง | |
รางวัลกัฟฟา | อัลบั้มสากลแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง | ||
รางวัลแกรมมี | อัลบั้มแห่งปี | ชนะ | ||
อัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | |||
เจแปนโกลด์ดิสอะวอดส์ | 3 อัลบั้มตะวันตกยอดเยี่ยม | ชนะ | ||
รางวัลจูโน | อัลบั้มสากลแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง | ||
ไอฮาร์ตเรดิโอมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มป็อปที่ดีที่สุด | ชนะ | ||
2022 | เทกอะวอดส์ | ความสำเร็จด้านความคิดสร้างสรรค์ที่โดดเด่น – การผลิตแผ่นเสียง/อัลบั้ม | เสนอชื่อเข้าชิง |
การเปิดตัวของโฟล์กลอร์ทำให้เกิดความสนใจอย่างมากกับคำว่า "โฟล์กลอร์" บนอินเทอร์เน็ตในวงกว้าง การตอบสนองต่อกระแสหลักนี้ อเมริกันโฟล์กลอร์โซไซเอตีได้เปิดตัวเว็บไซต์ชื่อ "What is Folklore?" (แปลว่า โฟล์กลอร์คืออะไร?) และมีส่วนร่วมในการรณรงค์ออนไลน์เพื่อให้ความรู้แก่ผู้สนใจเกี่ยวกับการศึกษาคติชนวิทยา มีการจ้างนักโฟล์กลอร์เพื่อเผยแพร่วิชาการแก่ประชาชนทั่วไปทางสื่อสังคมออนไลน์[246] ปริมาณการเข้าชมของเมทาคริติก พุ่งสูงขึ้นประมาณครึ่งล้านครั้ง หลังจากการเปิดตัวของโฟล์กลอร์ มาร์ก ดอยล์ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์กล่าวว่า "ไม่มีอะไรที่เหมือนกับเทย์เลอร์ สวิฟต์อีกแล้ว" ซึ่งอัลบั้มของเธอ "มีปริมาณการเข้าชมและการมีส่วนร่วมของผู้ใช้งานเป็นจำนวนมาก" ไปยังไซต์เมื่อใดก็ตามที่มีการเผยแพร่[247]
อัลบั้มนี้ได้รับบริบทเป็นโครงการล็อกดาวน์โดยนักวิจารณ์[248] และได้รับชื่อเสียงในฐานะอัลบั้มกักตัวตามแบบฉบับ[249] เดอะการ์เดียนให้ความเห็นว่าโฟล์กลอร์เป็นการพักผ่อนจากเหตุการณ์วุ่นวาย[62] เดลีเทเลกราฟเรียกมันว่า "งดงาม, ชัยชนะจากการล็อกดาวน์ที่เอาใจใส่"[53] เอ็นเอ็มอีกล่าวถึงอัลบั้มว่าจะถูกจดจำในฐานะ "หัวใจของอัลบั้มล็อกดาวน์" ที่ "รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนที่สมบูรณ์แบบสำหรับความเหงาที่แปลกประหลาด" ในปี ค.ศ. 2020[250][160] อินไซเดอร์ระบุว่าโฟล์กลอร์จะเป็นที่รู้จักในชื่อ "ผลงานชิ้นเอกที่แท้จริงของการล็อกดาวน์"[139] โรลลิงสโตนกล่าวว่าอัลบั้มนี้อาจถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็น "อัลบั้มกักกันที่เด็ดขาด" เพื่อมอบความสบายและระบาย "ในเวลาที่เราต้องการมากที่สุด"[138] บิลบอร์ดประกาศว่าโฟล์กลอร์จะได้รับการชื่นชมในฐานะหนึ่งในอัลบั้มที่มีอิทธิพลมากที่สุดของสวิฟต์[5] อัพพร็อกซ์สังเกตว่าโฟล์กลอร์เปลี่ยนโทนเสียงของดนตรีอย่างไรในปี ค.ศ. 2020[251] และผลกระทบที่มีต่อภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของปีนั้นเป็นที่ "ไม่สามารถวัดได้"[142]
ในรายการที่มอบรางวัลให้กับผลงานสร้างสรรค์ในช่วงการกักตัว วอลทรูจัดให้โฟล์กลอร์เป็น "รายละเอียดที่ดีที่สุดในรูปแบบดนตรี" ประจำปี ค.ศ. 2020 สำหรับการจัดการกับความเหงาและความคิดที่เกี่ยวข้อง [252] โว้กจัดอันดับให้อัลบั้มนี้อยู่ท่ามกลางช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวัฒนธรรมการล็อกดาวน์[253] เดอะวีกเรียกว่า "ศิลปะการแพร่ระบาดใหญ่ครั้งแรก" เพื่อการตั้ง "มาตรฐานสูง" เพื่อโครงการที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการแพร่ระบาดในอนาคต[254] ไฟแนนเชียลไทมส์ เรียกว่า "อัลบั้มล็อกดาวน์ยอดเยี่ยมชุดแรก"[255] ในขณะที่ ฮอตเพรสเรียกว่า "สุดยอดอัลบั้มแรกของยุคล็อคดาวน์"[256] พิจารณาจากคำพิพากษ์และความสำเร็จทางการค้า ทอม ฮัลล์สรุปได้ว่าสวิฟต์ "จับจิตวิญญาณของเวลา" ด้วยโฟล์กลอร์[257] บิลบอร์ดยกให้โฟล์กลอร์และเอฟเวอร์มอร์เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของอัลบั้มนวัตกรรมจากศิลปินที่ปรับเปลี่ยนกระบวนการสร้างสรรค์ของพวกเขาในช่วงโรคระบาด[258] และในรายการชื่อ "25 ช่วงเวลาทางดนตรีที่กำหนดไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2020" เรียกอัลบั้มว่า "ชนการค้า" และ "แกรมมีที่รัก" ซึ่งหมายถึง "หนึ่งในหัวใจของการกักตัวแบบเต็มยาว"[259]
โลกของฉันรู้สึกเปิดกว้างขึ้นอย่างสร้างสรรค์ มีจุดหนึ่งที่ฉันต้องทำในฐานะนักแต่งเพลงที่เขียนแต่เพลงแนวไดอารี ซึ่งฉันรู้สึกว่ามันไม่ยั่งยืนสำหรับอนาคตของฉันที่ก้าวไปข้างหน้า สิ่งที่ฉันรู้สึกหลังจากที่เรานำเสนอโฟล์กลอร์ก็คือ "โอ้ ว้าว ผู้คนสนใจสิ่งนี้เหมือนกัน สิ่งนี้รู้สึกดีจริง ๆ สำหรับชีวิตของฉัน และรู้สึกดีจริง ๆ สำหรับความคิดสร้างสรรค์ของฉัน... มันก็รู้สึกดีสำหรับพวกเขาด้วย"
— สวิฟต์เล่าถึงวิธีที่โฟล์กลอร์เปลี่ยนกระบวนการสร้างสรรค์ของเธอให้ก้าวไปข้างหน้า, แอปเปิลมิวสิก 1[260]
การสร้างและการต้อนรับอย่างคลั่งไคล้ต่อโฟล์กลอร์ สนับสนุนให้สวิฟต์เปิดตัว เอฟเวอร์มอร์ สวิฟต์เองให้เครดิตโฟล์กลอร์ที่นำเสนอแนวความคิดใหม่ในการแต่งเพลงในละครของเธอ ซึ่งส่งผลต่อผลงานเพลงของเธอที่ปล่อยออกมาในภายหลัง[60] โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มยอดนิยมประจำปี ค.ศ. 2020 โดยจีเนียส[261] และสวิฟต์เป็นการแสดงที่มีการค้นหาสูงสุด[262] เธอยังเป็นนักดนตรีเดี่ยวที่ทำรายได้สูงสุดในโลกปี ค.ศ. 2020[263] และผู้ทำรายได้สูงสุดในสหรัฐฯ จากรายได้ของเธอจากอัลบั้มในปี ค.ศ. 2020 เพียงอย่างเดียว[264]
เฮย์ลีย์ วิลเลียมส์ จากวงพาร์อะมอร์บรรยายสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของเธอชื่อ ฟาวเวอร์สฟอร์แวซัส/เดสกันโซส ว่าเป็นโฟล์กลอร์ของเธอ[265] ฟีบี บริดเจอรส์เสนอว่าการบันทึกเพลงครั้งต่อไปของเธออาจได้รับแรงบันดาลใจจากโฟล์กลอร์[266] นักวิจารณ์ตั้งข้อสังเกตถึงอิทธิพลของโฟล์กลอร์ในอัลบั้มเปิดตัวของโอลิเวีย โรดริโก ซาวเออร์ (2021) และซิงเกิลนำ "ไดเวอรส์ไลเซินซ์"[267][268] นักร้องนักแต่งเพลงชาวสเปน ซาฮารา เปิดตัวเพลงชื่อ "เทย์เลอร์" เพื่อยกย่องเธอและให้เครดิตโฟล์กลอร์ที่สนับสนุนให้เธอแต่งเพลงอีกครั้งหลังจากห่างเหินหลายเดือน[269] มีอา ดิมซิช นักร้องชาวโครเอเชียยกย่องให้อัลบั้มเพลงโฟล์กลอร์เป็นแรงบันดาลใจของเพลง "เกลตีเพลสเชอร์" ซึ่งเป็นเพลงของเธอในการเป็นตัวแทนของโครเอเชียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022[270][271] คริสตินา เพร์รีและซาบรินา คาร์เพนเทอร์ยกเครดิตให้โฟล์กลอร์ด้วยการกระตุ้นให้พวกเขาแสดงอารมณ์อย่างตรงไปตรงมาในเพลงโดยไม่ต้องกังวลกับความคาดหวังจากภายนอก[272][273] นักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่นอังกฤษ รินะ ซาวายามะ อ้างถึงลักษณะบทกวีและเรื่องสมมติของโฟล์กลอร์เป็นแหล่งแรงบันดาลใจสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของเธอ โฮลด์เดอะเกิร์ล (2022)[274] แอบบี แมคโดนัลด์นักเขียนของบริดเจอร์ตันกล่าวว่าเพลง "อิลิลซิตแอฟแฟรส์" เป็นแรงบันดาลใจให้เขียนบทในตอน "ชะตากรรมที่คาดไม่ถึง" ของฤดูกาลที่สองของละคร[275] มายา ฮอว์ก นักร้องนักแต่งเพลงและนักแสดงชาวอเมริกันได้รับแรงบันดาลใจจากการแต่งเพลงของโฟล์กลอร์ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเธอ มอสส์ (2022)[276] หลักจากโฟล์กลอร์ ศิลปินเช่นฮอว์ก[277]แล้วก็มี เกรซี เอบรามส์,[278] เอ็ด ชีแรน,[279] คิงพรินเซส,[280] และเกิร์ลอินเรด[281] เลือกที่จะทำงานร่วมมือกับเดสเนอร์และบันทึกเพลงที่ลองก์พอนด์สตูดิโอของเขา[280]
ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
---|---|---|---|---|
1. | "The 1" | เดสเนอร์ | 3:30 | |
2. | "Cardigan" |
| เดสเนอร์ | 3:59 |
3. | "The Last Great American Dynasty" |
| เดสเนอร์ | 3:51 |
4. | "Exile" (featuring Bon Iver) |
| เดสเนอร์ | 4:45 |
5. | "My Tears Ricochet" | สวิฟต์ |
| 4:15 |
6. | "Mirrorball" |
|
| 3:29 |
7. | "Seven" |
| เดสเนอร์ | 3:28 |
8. | "August" |
|
| 4:21 |
9. | "This Is Me Trying" |
|
| 3:15 |
10. | "Illicit Affairs" |
|
| 3:10 |
11. | "Invisible String" |
| เดสเนอร์ | 4:12 |
12. | "Mad Woman" |
| เดสเนอร์ | 3:57 |
13. | "Epiphany" |
| เดสเนอร์ | 4:49 |
14. | "Betty" |
|
| 4:54 |
15. | "Peace" |
| เดสเนอร์ | 3:54 |
16. | "Hoax" |
| เดสเนอร์ | 3:40 |
ความยาวทั้งหมด: | 63:29 |
ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
---|---|---|---|---|
17. | "The Lakes" |
|
| 3:32 |
ความยาวทั้งหมด: | 67:01 |
เครดิตดัดแปลงมาจากพิตช์ฟอร์ก, ทิเดล และบันทึกย่อของอัลบั้ม
การบันทึกเครื่องดนตรีเพิ่มเติม[lower-alpha 2]
รายสัปดาห์
|
สิ้นปี
|
ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
---|---|---|
Australia (ARIA)[346] | 2× Platinum | 140,000![]() |
Austria (IFPI Austria)[347] | Gold | 7,500![]() |
Belgium (BEA)[348] | Gold | 10,000![]() |
Denmark (IFPI Danmark)[349] | Platinum | 20,000![]() |
Italy (FIMI)[350] | Gold | 25,000![]() |
New Zealand (RMNZ)[351] | 3× Platinum | 45,000![]() |
Norway (IFPI Norway)[352] | Platinum | 20,000* |
Poland (ZPAV)[353] | Platinum | 20,000![]() |
Singapore (RIAS)[354] | Gold | 5,000* |
Spain (PROMUSICAE)[355] | Gold | 20,000![]() |
United Kingdom (BPI)[356] | Platinum | 300,000![]() |
United States (RIAA)[357] | 2× Platinum | 2,000,000![]() |
*ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว |
ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | รุ่น | ค่าย | อ้างอิง |
---|---|---|---|---|---|
ทั่วโลก | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 |
|
มาตรฐาน | รีพับลิก | [358] |
สหราชอาณาจักร | 4 สิงหาคม ค.ศ. 2020 | ซีดี | ดีลักซ์ | อีเอ็มไอ | [359] |
ทั่วโลก | 7 สิงหาคม ค.ศ. 2020 | รีพับลิก | [360] | ||
ญี่ปุ่น | ซีดี | ยูนิเวอร์แซล | [361] | ||
|
พิเศษ | [362] |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.