twarz (1.1) wymowa:
? /i , IPA : [tfaʃ] , AS : [tfaš] , zjawiska fonetyczne: utr. dźw. • wygł.
? /i
znaczenia: rzeczownik, rodzaj żeński
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
(1.1) przednia część głowy człowieka , zawierająca usta , nos , oczy
(1.2) przen. pot. aspekt , często aspekt charakteru , wariant czegoś
(1.3) przen. osoba , która powszechnie jest kojarzona z czymś , np. z instytucją , z ideą
(1.4) st.pol. stworzenie [1]
odmiana :
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Przedszkolanka kazała dzieciom umyć twarze .
(1.2) Strach ma wiele twarzy .
(1.2) Ten polityk w ostatnim wystąpieniu pokazał ludzką twarz .
(1.3) Nasza Jola stała się ostatnio twarzą pewnego kolorowego magazynu .
składnia:
(1.3) twarz + D.
kolokacje :
(1.1) smukła / pyzata / pociągła / wąska / trójkątna twarz • z ludzką twarzą • twarzoczaszka • wyraz twarzy
synonimy:
(1.1) książk. oblicze , lico , fizys ; wulg. morda , pysk , ryj ; pot. dziób ; slang. pot. facjata
(1.2) oblicze
antonimy:
(1.1) potylica ; pośladki
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) głowa
meronimy:
(1.1) czoło , nos , oko , podbródek , policzek , usta
wyrazy pokrewne:
rzecz. potwarz ż , twarzowiec m , twarzówka ż , potwarz ż , potwarzenie n , spotwarzenie n
zdrobn. twarzyczka ż
czas. potwarzyć ndk. , spotwarzyć dk.
przym. twarzowy
przysł. twarzowo
związki frazeologiczne:
blada twarz • kurza twarz • odzyskać twarz • powiedzieć w twarz • stracić twarz • śmiać się w twarz • twarzą w twarz • wyjść z twarzą • zachować twarz • twarz Hipokratesa • plunąć w twarz • ciągły uśmiech w twarzy wszystko lekceważy • każdy czas ma swoją twarz
etymologia:
czes. tvář [3]
uwagi:
tłumaczenia: afrykanerski: (1.1) gesig
ajnoski: (1.1) ナン (nan), ナㇴ (nan)
albański: (1.1) fytyrë
angielski: (1.1) face
arabski: (1.1) وجه , egip. arab. وش
baskijski: (1.1) aurpegi
białoruski: (1.1) твар m
bułgarski: (1.1) лице (lice) n , лик (lik) m , образ (obraz) m
chorwacki: (1.1) lice n
czeski: (1.1) obličej m , tvář ż
dolnołużycki: (1.1) woblico n
duński: (1.1) ansigt n
esperanto: (1.1) vizaĝo
estoński: (1.1) nägu
fiński: (1.1) kasvot
francuski: (1.1) face ż , visage m , figure ż
galicyjski: (1.1) cara ż , face ż
górnołużycki: (1.1) wobličo n
guarani: (1.1) tova
gudźarati: (1.1) ચહેરો m (cahērō)
hausa: (1.1) fuska
hebrajski: (1.1) פנים (panim), פרצוף (partzuf)
hiszpański: (1.1) cara ż , rostro m , faz ż
islandzki: (1.1) andlit n
japoński: (1.1) 顔 (かお , kao)
jidysz: (1.1) פּנים (ponem) n
kaszubski: (1.1) skarń , twôrz
kataloński: (1.1) cara ż
kazachski: (1.1) бет
koreański: (1.1) 얼굴 (ŏlgul)
litewski: (1.1) seja ż , veidas m
łaciński: (1.1) facies ż
łatgalski: (1.1) vaigs , mute
łotewski: (1.1) seja
macedoński: (1.1) лице n
niderlandzki: (1.1) gezicht n , aangezicht n , gelaat n
niemiecki: (1.1) Gesicht n
norweski (bokmål): ansikt n
nowogrecki: (1.1) πρόσωπο n ; (1.2) πρόσωπο n
ormiański: (1.1) դեմք
polski język migowy:
portugalski: (1.1) rosto m
rosyjski: (1.1) лицо n
rumuński: (1.1) față ż , obraz n
serbski: (1.1) лице n
slovio: (1.1) lico / лицо
słowacki: (1.1) tvár ż , obličaj m
słoweński: (1.1) obraz m , obličje n
suahili: (1.1) uso
szwedzki: (1.1) ansikte n , książk. anlete n , slang. feja w , fejs n , pot. nuna w , nylle
tahitański: (1.1) mata
turecki: (1.1) yüz
tuvalu: (1.1) mata
tybetański: (1.1) ཞལ
ukraiński: (1.1) обличчя n , лице n
wenedyk: (1.1) faczej ż
węgierski: (1.1) arc
wilamowski: (1.1) gyzyht n , gyzycht n , twoż ż ; (1.2) gyzyht n , gyzycht n , twoż ż ; (1.3) gyzyht n , gyzycht n , twoż ż
włoski: (1.1) faccia ż , viso m , volto m
wolof: (1.1) kanam źródła: Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego , PWN, Warszawa 2002, s. 327.
Wołacz w: koalar, Formy potencjalne .Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego , PWN, Warszawa 2002, s. 136.