- wymowa:
- IPA: [marˈʦ̑ɛlʲi], AS: [marcelʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
- podział przy przenoszeniu wyrazu: Mar•celi
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (1.1) imię męskie; zob. też Marceli w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
- przykłady:
- (1.1) Mam na imię Marceli i jestem nauczycielem z Jeleniej Góry.
- (1.1) 16 stycznia, 19 lutego i 17 lipca przypadają imieniny Marcelego i Marcela.
- (1.1) Panie Marceli, proszę nas jutro odwiedzić.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Marceli • brat / kuzyn / wujek / dziadek Marceli • mężczyzna imieniem (o imieniu) Marceli • święty / błogosławiony Marceli • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Marceli • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Marceli • otrzymać / dostać / przybrać imię Marceli • dzień imienin / imieniny Marcelego • na Marcelego (o dniu)
- synonimy:
- (1.1) war. Marcel; zdrobn. Marcelek, Marcyś
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Marcela ż, Marcelka ż, Marcelinka ż, Marcysia ż, Marcelin m
- war. Marcel mos[4]
- zdrobn. Marcelek mos, Marcyś mos[5]
- forma żeńska Marcela ż, Marcelina ż
- przym.
- przest. gw. Marcelowy[6][7]
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. Marcellus (lm Marcelli – nazwa jednego z rzymskich rodów)[8]
- uwagi:
- (1.1) por. Marcel
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- źródła:
Hasło „Marceli” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.Marcel w: Rada Języka Polskiego. Hasło „Marceli” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.