Jadwiga Maria Bukojemska (ur. 11 lipca1898 w Iwoniczu k. Krosna, zm. 1 kwietnia1970 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, tancerka oraz piosenkarka.
Szybkie fakty Data i miejsce urodzenia, Data i miejsce śmierci ...
Jadwiga Bukojemska
Jadwiga Bukojemska w przedstawieniu pt. Gaj święty (1926)
Nagrobek Jadwigi Bukojemskiej na Cmentarzu Powązkowskim
Była córką inżyniera-nafciarza Włodzimierza Bukojemskiego i Marii z Gernerów (zm. 1947)[1][2]. Urodzona w 1898 r. – podawana najczęściej data jej urodzenia, rok 1900, jest nieprawdziwa. Uczyła się w szkole średniej we Lwowie, następnie przyjechała do Warszawy, gdzie została przyjęta do warszawskiej szkoły baletowej przy Warszawskich Teatrach Rządowych (WTR). Od 1909 r., jako uczennica szkoły, tańczyła w spektaklach baletowych, operowych, niekiedy w operetkach. W latach 1912–1914 uczyła się w warszawskiej Szkole Aplikacyjnej, równocześnie tańczyła w balecie WTR, a także niekiedy na innych scenach, np. w czerwcu 1913 r. w Teatrze Popularnym (ul. Kaliksta). Jako aktorka debiutowała 15 czerwca 1914 r. w przedstawieniu rewiowym w Teatrze Nowoczesnym (ogródek Bagatela). Nadal jednak występowała głównie jako tancerka; latem 1914 r. wystąpiła w imprezie działowej bezrobotnych członków warszawskiego Teatru Wielkiego; we wrześniu 1914 r. w Teatrze Małym (m.in. tańczyła modne tango), a także w Teatrze Nowości, gdzie zagrała rólkę Pokojówki (spektakl Ułani księcia Józefa); w sezonie 1914/1915 tańczyła w balecie Teatru Wielkiego, m.in. jedną z Bajader (Pan Twardowski A. Sonnenfelda) i w tańcach solowych w Arlekinadzie; w sezonie 1915/1916 pracowała w zespole baletowym Teatru Nowości[3].
W 1922 i 1923 występowała w programach kabaretu Stańczyk, gdzie recytowała wierszowane monologi pióra Jana Brzechwy. Na otwarcie teatrzyku Niebieski Młyn (2 maja 1923) recytowała monodram N. Jewreinowa Za kulisami duszy. W sezonie 1925/1926 występowała w Teatrze Nowym w Poznaniu, m.in. jako Laida (Eros i Psyche), Adrianna (Święty gaj). Po powrocie do Warszawy w czerwcu i lipcu 1926 r. brała udział w przedstawieniu rewiowym z artystami kabaretu Perskie Oko. Od marca 1928 r. do końca sezonu 1928/1929 w kabarecie Morskie Oko i z jego zespołem w sierpniu 1929 r. gościnnie w Krakowie i Lwowie. Wyjeżdżała wielokrotnie na występy do innych miast, np. w Płocku – gościła z kabaretem Czarnego Kota (sierpień 1917 r.), z zespołem artystów warszawskich (maj 1921 r., lipiec 1932 r.), z zespołem na czele z Władysławem Walterem (sierpień 1932 r., maj 1933 r.); w Kaliszu – z zespołem aktorów scen warszawskich (maj-czerwiec 1933 r.); 25 maja 1933 r. gościnnie występowała w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy; w lipcu i sierpniu 1934 r. w Teatrze Bagatela w Łodzi. Rozgłos zyskała także jako recytatorka, występując przed II wojną światową w radiowym Podwieczorku przy mikrofonie. W latach 1936–1939 wystąpiła w 15 filmach kinowych (debiutowała wcześnie, już w 1915 r., w filmie Szpieg)[3].
Podczas II wojny światowej w teatrze nie występowała; była kelnerką w kawiarni Napoleonka w Warszawie; przez kilka miesięcy była więziona przez Niemców. Po powstaniu warszawskim zamieszkała w Krakowie. W latach 1945–1948 z powodów rodzinnych w teatrze nie pracowała, utrzymywała się z lekcji języka francuskiego. W sezonie 1948/1949 zaangażowała się do Starego Teatru w Krakowie i zagrała małą rólkę Pani I (Romans z wodewilu). W 1957 r. współpracowała przy wystawieniu Podróży po Warszawie w Teatrze Powszechnym. 1 października 1961 r. przeszła na emeryturę.
Zmarła w Warszawie w wieku niespełna 72 lat, spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 184-1-10)[2].
Początki
8 VIII 1913: Sumurun Friedrich Freksa, reż. Ryszard Ordyński – jako dziewczyna w Haremie Szejka (Teatr Nowości, Warszawa)[4]
15 VI 1914: przedstawienie rewiowe (Teatr Nowoczesny, Warszawa)
X 1914: Ułani księcia Józefa – jako Pokojówka (Teatr Nowości, Warszawa)
9 X 1915: Książę HektorKarl Michael Ziehrer, reż. Ludwik Śliwiński – jako dziewczyna w amerykańskim "step dancing" (Teatr Nowości, Warszawa)[5]
lata 20.
2 V 1923: Za kulisami duszy monodram Nikołaja Jewreinowa (Teatrzyk rewiowy Niebieski Młyn, Warszawa) inauguracja[3]
1925: Eros i Psyche Jerzy Żuławski – jako Laida (Teatr Nowy, Poznań)
1926: Święty gaj – jako Adrianna (Teatr Nowy, Poznań)
9 III 1928: Publiczność ma głos program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Nowe Perskie Oko, Warszawa)
lata 30.
11 II 1930: Weź mnie program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
20 V 1930: Czy pani lubi bez? program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
23 VI 1930: Halama u nas program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
3 IX 1930: Niebieski walc program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
14 X 1930: Tańcowały dwa Michały program składany/kabaretowy/rewiowy (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
30 VI 1931: Bez suflera (Teatrzyk rewiowy Wesoły Wieczór, Warszawa)
22 XII 1931: Rok 1932 program składany/kabaretowy/rewiowy, reż. Eugeniusz Koszutski i Jan Wojcieszko (Teatrzyk rewiowy Wesołe Oko, Warszawa)
5 III 1932: Kobiety mają szansę (Teatr Kameleon, Warszawa)
2 IV 1932: Walter pod Messalką (Teatr Kameleon, Warszawa)
6 IV 1935: Wszelkie prawa zastrzeżone Kaye Davis Irving, reż. Zbigniew Ziembiński (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa)
5 III 1938: Dama od Maxima Georges Feydeau, reż. Roman Niewiarowicz (Teatr Letni, Warszawa)
13 I 1939: Madame Sans-GeneVictorien Sardou, reż. Roman Niewiarowicz (Teatr Letni, Warszawa)
lata 40.
31 XII 1948: Romans z wodewilu scen. i reż. Władysław Krzemiński – jako Pani I (Teatry Dramatyczne – Stary Teatr, Kraków)
22 X 1949: NiemcyLeon Kruczkowski, reż. Bronisław Dąbrowski – jako Berta (Teatry Dramatyczne – Stary Teatr, Kraków)
8 XII 1949: Moralność pani DulskiejGabriela Zapolska, reż. Roman Niewiarowicz – jako Juliasiewiczowa z Dulskich (Teatry Dramatyczne – Stary Teatr, Kraków)
lata 50.
7 VI 1950: Niemcy Leon Kruczkowski, reż. Aleksander Gąssowski – gościnnie, jako Berta (Teatr Polski, Bielsko-Cieszyn)
28 VII 1951: Dwa tygodnie w "Raju"Zdzisław Skowroński i Józef Słotwiński, reż. Czesław Szpakowicz – jako Zawiszyna (Teatr Syrena, Warszawa)
28 X 1952: Wielki cyrk Z. Gozdawa i W. Stępień, reż. Czesław Szpakowicz (Teatr Syrena, Warszawa)
29 V 1954: Żołnierz Królowej MadagaskaruJulian Tuwim, reż. Janusz Warnecki – w podwójnej roli: Pani Lemięcka, Pani z Radomia (Teatr Syrena, Warszawa)
19 I 1957: Podróż po WarszawieFeliks Szober, reż. Maryna Broniewska – opracowanie muzyczne (Teatr Powszechny, Warszawa)
1 III 1957: Dzieje grzechów program składany, reż. Zenon Wiktorczyk (Teatrzyk Satyryczny „Buffo”, Warszawa)
14 VI 1958: Nasze jajko reportaż satyryczny, reż. Kazimierz Krukowski (Teatr Syrena, Warszawa)
27 XII 1958: Czym chata bogata... program składany/kabaretowy/rewiowy, reż. Kazimierz Krukowski (Teatr Syrena, Warszawa)
Schyłek
20 X 1960: Hajże na stolicę program składany, reż. Kazimierz Krukowski – w podwójnej roli: Bywalczyni Momusa, Mama (Teatr Syrena, Warszawa)
24 III 1961: Słomkowy kapeluszEugène Labiche, reż. Ludwik Sempoliński – jako Margrabina (Teatr Syrena, Warszawa)
Debiut
III 1915: Szpieg niemy film wojenny, reż. Aleksander Hertz – obsada aktorska[6]
lata 30.
23 I 1936: Dodek na froncie film fabularny, reż. Michał Waszyński – jako dama na balu
4 III 1936: Jego wielka miłość film obyczajowy, reż. Stanisława Perzanowska i Mieczysław Krawicz – jako widz w teatrze
17 IX 1936: Bolek i Lolek film fabularny, reż. Michał Waszyński – obsada aktorska
19 XI 1936: Ada! To nie wypada! komedia obyczajowa, reż. Konrad Tom – jako garderobiana Iry Roletti
7 XII 1936: Barbara Radziwiłłówna dramat historyczny, reż. Józef Lejtes – jako dama na dworze króla Zygmunta Augusta