Loading AI tools
rosyjska linia lotnicza Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Transaero (ros. Трансаэро) – byłe rosyjskie linie lotnicze z siedzibą w Moskwie. Obsługiwały połączenia krajowe, do Afryki, Azji, Europy i Ameryki Północnej, jak również połączenia czarterowe. Głównym hubem był port lotniczy Domodiedowo, natomiast portem zapasowym port lotniczy Szeremietiewo. Linie zakończyły działalność 26 października 2015.
![]() | ||||
| ||||
Historia | ||||
Data założenia |
28 grudnia 1990 | |||
---|---|---|---|---|
Rozpoczęcie działalności |
5 listopada 1991 | |||
Zaprzestanie działalności |
26 października 2015 | |||
Lokalizacja | ||||
Państwo | ||||
Węzeł | ||||
Kooperacja | ||||
Program lojalnościowy |
Transaero Privilege Program | |||
Flota | ||||
Liczba samolotów |
103 | |||
Liczba tras |
156 | |||
Przedsiębiorstwo | ||||
Siedziba | ||||
Członkowie zarządu |
Olga Pleszakowa, CEO | |||
Strona internetowa |
Spółka Akcyjna Transaero powstała w dniu 28 grudnia 1990. Przewoźnik operował tylko na trasach czarterowych samolotami wydzierżawionymi od Aerofłotu. Transaero był drugim, za Aerofłotem rosyjskim przewoźnikiem, który został dopuszczony do obsługi połączeń regularnych. Pierwsze połączenie czarterowe przewoźnik otworzył 5 listopada 1991 na trasie:
W lipcu 1992 Transaero otrzymał własne samoloty Ił-86. Przewoźnik w styczniu 1993 uruchomił pierwsze połączenie krajowe na trasie:
Kolejnymi kierunkami, otwartymi przez Transaero z Moskwy były:
W tym samym roku, przewoźnik przekształcił połączenie do Tel Awiwu z czarterowego, w połączenie rejsowe. W latach 1993–1994 Transaero zaczął operować zachodnimi maszynami. Pierwsze tego typu maszyny we flocie przewoźnika to:
Transaero był również pierwszą rosyjską linią lotniczą, która zaczęła korzystać z programu lojalnościowego, który pojawił się w Transaero w 1995. W 1997 linia otrzymała certyfikat CAA. W grudniu 1998 Transaero otworzył połączenie z Moskwy na lotnisko Londyn-Gatwick. W następnych latach przewoźnik wprowadzał kolejne typy samolotów:
W 2003 Transaero składa zamówienie na 10 samolotów Tu-214. W 2005 Transaero dodaje do floty pasażerskie samoloty Boeing 747, i staje się pierwszym przewoźnikiem w Rosji, który użytkuje tego typu samoloty. Pierwszy egzemplarz wyleasingowany od linii Virgin Atlantic Airways, obsługiwał rejsy do Tel Awiwu, oraz czartery do kurortów wypoczynkowych. W maju 2005 Transaero rozpoczął rejsy między Moskwą a Montrealem, a w 2006 do kanadyjskiej siatki połączeń Transaero dodał również kierunek do Toronto.
W październiku 2009 Austrian Airlines i Transaero Airlines zawarły umowę code-share w Moskwie, porozumienie obejmowało trasę z Wiednia do Moskwy.
W kwietniu 2010 roku, linie Transaero zaaranżowały leasing 9 Boeingów 747-400 należących wcześniej do Japan Airlines, które zostały wprowadzone do floty w latach 2010–2012, a w grudniu 2010 roku ogłoszono, że linie zwiększają zamówienie do 12 sztuk. W październiku 2010 roku Transaero uruchomił loty do Pekinu, Miami i Nowego Jorku[1]. To oznaczało powrót Transaero do Stanów Zjednoczonych. Pekin stał się drugim kierunkiem obsługiwanym w Chinach po Sanya.
W 2011 roku Transaero otrzymały 4 samoloty Boeing 777-300, które wcześniej należały do Singapore Airlines[2]. Również w 2011 roku linie złożyły zamówienie na 4 Boeingi 787 oraz 4 Boeingi 747-8[3], w tym samym roku zawarto też porozumienie na zakup 4 Airbusów A380[4].
W dniu 29 kwietnia 2012 wznowiono loty między Moskwą i Los Angeles, wykorzystując 777-200ER. W 2013 roku linie przewiozły prawie 12,5 mln osób i posiadały 98 samolotów.
W 2014 roku zaczęły się problemy finansowe linii lotniczej. Wraz z gwałtownym spadkiem wartości rubla i jego dewaluacją, zmniejszeniu uległa liczba rosyjskich pasażerów latających na zagranicznych trasach. Konsekwencją problemów była decyzja Aerofłotu o zakupie za symbolicznego 1 rubla 75% udziałów w Transaero[5]. Jednakże 2 października 2015 Aeroflot wycofał swoją ofertę, twierdząc, że porozumienie z Transaero nie zostało osiągnięte w terminie[6]. W tym samym dniu dług linii wzrósł do 3,9 mld euro (260 mld rubli)[7], a Transaero ogłosiło, że zamierza zakończyć wszystkie operacje lotnicze w dniu 15 grudnia 2015 w obliczu nieuchronnego bankructwa[8][9]. Aeroflot ogłosił wkrótce po tym chęć przejęcia 34 samolotów użytkowanych przez Transaero[10], z czego 20 to modele dalekodystansowe. Po tej informacji linie zawiesiły sprzedaż biletów oraz drastyczne zmniejszono liczbę oferowanych połączeń[11][12].
W dniu 20 października 2015 roku linie S7 Airlines ogłosiły, że są zainteresowane zakupem 50 procent udziałów upadających linii lotniczych. Transakcja nie doszła jednak do skutku, natomiast w dniu 24 października 2015 roku rosyjskie władze ogłosiły, że certyfikat przewoźnika lotniczego Transaero zostanie cofnięty w terminie 48 godzin. Jak uzasadniono, zadłużenie Transaero sprawia, że dalsze działanie linii stanowiłoby realne zagrożenie dla pasażerów[13]. Część tras zagranicznych przewoźnika została przejęta przez Aerofłot, co wiązało się ze zobowiązaniem zatrudnienia 6385 byłych pracowników Transaero.
Przed zamknięciem linie rozpoczęły przebazowywanie swojej floty na lotnisko Teruel w Hiszpanii. Wśród przebazowanych samolotów znalazło się 6 z 9 Boeingów 747 oraz prawie połowa floty średniego zasięgu składająca się z samolotów Boeing 737[14]. Ostatni lot Transaero odbył się pomiędzy lotniskiem Sokol w pobliżu Magadanu a Portem lotniczym Moskwa-Wnukowo w dniu 26 października 2015.[15][16]
Typ | Ilość | Liczba pasażerów max. | Uwagi |
---|---|---|---|
Airbus A380 | 0 (4 zamówione) |
560 (trzy klasy) – 853 (jedna klasa) | |
Boeing 737-300 | 3 | 122 (8/42/72) | |
Boeing 737-400 | 5 | 140 (8/30/102) | |
Boeing 737-500 | 14 | 56 (18/8/30) 101 (8/42/51) 102 (8/46/48) 112 (4/108) |
|
Boeing 737-700 | 7 | 121 (16/105) 164 (8/156) |
|
Boeing 737-800 | 15 | 154 (16/138) 158 (8/54/96) |
|
Boeing 747-400 | 20 | 352 (11/56/285) 522 (12/510) |
|
Boeing 767-200ER | 3 | 219 (24/195) 230 (16/214) 231 (16/215) |
|
Boeing 767-300ER | 14 | 216 (26/98/92) 235 (12/117/106) 236 (12/133/91) 241 (24/217) 255 (6/249) |
|
Boeing 777-200 | 9 | 299 (12/14/169/94) 306 (12/14/167/113) 323 (30/176/117) |
|
Boeing 777-300 | 5 | 373 (4/14/133/222) | |
TU-214 | 3 (7 zamówionych) |
182 (8/174) | |
Razem | 98 (11 zamówionych) |
Linie lotnicze Transaero podczas 20 lat istnienia na rynku lotniczym nie doznały żadnych poważniejszych wypadków i incydentów, jako jedne z niewielu rosyjskich linii lotniczych.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.