lista w projekcie Wikimedia Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wśród licznych placówek muzealnych, które znajdują się w Łodzi, jest m.in. Muzeum Sztuki – z unikatową w skali Europy, gromadzoną od lat 30. XX w., kolekcją sztuki nowoczesnej, Centralne Muzeum Włókiennictwa – posiadające (w zabytkowym gmachu Białej Fabryki Ludwika Geyera) największą w Polsce kolekcję tkaniny artystycznej, Muzeum Historii Miasta Łodzi (w pałacu Izraela Poznańskiego, jednego ze współtwórców XIX-wiecznej potęgi przemysłowej miasta), czy Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne – z zabytkami regionu łódzkiego oraz dużą kolekcją numizmatyczną – z monetami, wśród których wiele prezentowanych ocalało tylko w kilku lub kilkunastu egzemplarzach na świecie.
Misją Muzeum jest kreowanie warunków umożliwiających współczesnemu odbiorcy komunikację z twórczością artystyczną minionych i obecnych pokoleń, a poprzez to rozbudzanie w nim umiejętności samodzielnego widzenia, rozumienia i odczuwania otaczającej go rzeczywistości. Muzeum promuje sztukę jako istotny element społecznego życia zdolny czynić ludzką egzystencję pełniejszą i bardziej wartościową. Misyjny cel jest realizowany poprzez gromadzenie, konserwację i opracowywanie zbiorów, a także poprzez realizację przedsięwzięć artystycznych oraz szeroko rozumianą działalność naukową, edukacyjną i popularyzatorską. Przez wzgląd na ścisły związek łączący historię Muzeum z historią awangardy, w jego działalności szczególny nacisk kładzie się na promocję progresywnych zjawisk artystycznych oraz na współpracę z ich twórcami.
Przy studio filmowym powstało muzeum, gdzie można obejrzeć lalki, dekoracje i rekwizyty ze słynnych filmów animowanych wyprodukowanych w Se-ma-forze. Są tam i Miś Uszatek i Miś Colargol, Pingwin Pik-Pok i oscarowy Piotruś i wilk. Na sali projekcyjnej pokazywane są filmy, a pracownicy studia opowiadają zwiedzającym o technikach animacji, realizacji zdjęć filmowych, budowie lalek i dekoracji. W pierwszym roku istnienia muzeum odwiedziło ponad dziesięć tysięcy gości – głównie dzieci i młodzież. W 2018 roku prywatne muzeum z powodu długów zostało zamknięte[1]. Część zbiorów wróciła do Muzeum Kinematografii i Muzeum Archeologiczno-Etnograficznego, część figurek zajął komornik. W 2019 roku figurki zajęte przez komornika zostały przekazane do Narodowego Centrum Kultury Filmowej. Plany filmowe, które posiadało muzeum zostały wyrzucone na zewnątrz i uległy zniszczeniu[2].
Muzeum prezentuje książkę w mnogości form i materiałów oraz proces jej realizacji na różnych urządzeniach. W muzeum powstają nowe książki, projekty wystaw, programy wykorzystujące technologie komputerowe dla celów edukacyjnych i promocyjnych. Równolegle zbierane i remontowane są zabytkowe urządzenia do realizacji książek. Powstaje też biblioteka książek artystów polskich i zagranicznych i „książek o książkach”.
Otwarte 19 listopada 2007 w Instytucie Papiernictwa i Poligrafii PŁ. Zgromadzone są w nim zabytkowe urządzenia do produkcji papieru, maszyny typograficzne oraz introligatorskie i inne zbiory eksponatów ukazujące historię papiernictwa, drukarstwa i introligatorstwa. Od 2013 siedzibą muzeum jest „Dom Papiernika”.
Muzeum Oświaty Ziemi Łódzkiej zostało utworzone w 1983 w ramach Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Łodzi jako Wydział Zbiorów Specjalnych. Placówka gromadzi dokumenty i eksponaty związane z historią szkolnictwa w regionie łódzkim. Zbiory są popularyzowane w formie wystaw, lekcji muzealnych oraz publikacji.
Muzeum zostało utworzone w 1964 w ramach Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej. Zbiory liczą 17 tysięcy woluminów i zawierają książki wydane od XVIII w. do czasów współczesnych.
W Muzeum na ponad 800 metrach kwadratowych powierzchni znajdują się eksponaty związane z medycyną od najdawniejszych czasów, cenne starodruki i dokumenty (w tym dzieło Paracelsusa, ZielnikSzymona Syreńskiego wydrukowany w języku polskim w 1612 , podręczniki chirurgii polowej Ludwika Perzyny czy zaświadczenie napisane przez Roberta Kocha), obraz Wojciecha Kossaka, stare narzędzia i sprzęty lekarskie, pamiątki związane z historią polskiej wojskowej służby zdrowia od Legionów Piłsudskiego przez II Rzeczpospolitą, powstanie warszawskie, PRL po czasy współczesne, mundury lekarzy wojskowych od czasów napoleońskich po misję w Iraku czy dioramy przedstawiające leczenie rannych żołnierzy na polach bitew na przestrzeni ostatnich dwóch wieków. Muzeum prezentuje również historię polskiego wyższego szkolnictwa wojskowo-medycznego od Centrum Wyszkolenia Sanitarnego przez Wojskową Akademię Medyczną po Wydział Wojskowo-LekarskiUniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Muzeum Fabryki prezentuje XIX-wieczną Łódź: zdjęcia z tamtego okresu, a także pracujące krosna. Umożliwia dotknięcie ówczesnej bawełny lub ufarbowanie kawałka tkaniny.