Loading AI tools
polska aktorka Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Agnieszka Grochowska-Gajewska (ur. 31 grudnia 1979 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, laureatka nagrody na Festiwalu Filmowym w Gdyni za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Trzy minuty. 21:37 i za pierwszoplanową rolę kobiecą w filmie Obce niebo, a także Orła za główną rolę kobiecą w filmie Bez wstydu.
![]() Agnieszka Grochowska (2017) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód | |
Współmałżonek |
Dariusz Gajewski (od 2004) |
Lata aktywności |
od 2001 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Urodziła się w 1979 w Warszawie. Jest córką dziennikarza i ekonomistki, ma młodszą o dwa lata siostrę Monikę[1]. W okresie szkoły podstawowej uczęszczała do ogniska aktorskiego działającego przy warszawskim Teatrze Ochota prowadzonym przez Halinę i Jana Machulskich[2]. W 2002 roku ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Akademii Teatralnej w Warszawie. Trenowała także taniec towarzyski[3]. Od 2003 roku jest aktorką Teatru Studio w Warszawie.
W pierwszej dekadzie lat 2000. uważana była za jedną z najzdolniejszych aktorek młodego pokolenia[4]. Zadebiutowała w 2001 roku w sztuce Teatru Telewizji Beatryks Cenci, gdzie wcieliła się w tytułową postać. Po ukończeniu studiów wystąpiła w serialu telewizyjnym Zaginiona, w którym wcieliła się w postać Uli Tokarskiej, która upozorowała własne zaginięcie. Następnie otrzymała angaż w Teatrze Studio w Warszawie, na którego scenie grała w spektaklach w reżyserii Zbigniewa Brzozy, m.in. w Mewie u boku Krystyny Jandy oraz w Amadeuszu, gdzie partnerowała Zbigniewowi Zapasiewiczowi. Za rolę w tych sztukach otrzymała nominację nagrody Feliksa za najciekawszy debiut teatralny sezonu.
Przed kamerą zadebiutowała w 2002 roku, w filmie AlaRm, w reżyserii swojego przyszłego męża, Dariusza Gajewskiego. Z Gajewskim rok później zrealizowała dramat Warszawa, w którym wcieliła się w postać naiwnej Klary. Następnie wcieliła się w główną postać w polsko-szwedzkim filmie Podróż Niny (2004). W tym samym roku wystąpiła w niemieckim obrazie Unterwegs. Przełomem w jej karierze aktorskiej okazała się postać Tani w filmie Magdaleny Piekorz Pręgi. Za rolę w tym obrazie została nominowana do Polskiej Nagrody Filmowej oraz do Europejskiej Nagrody Filmowej w kategorii plebiscytu widzów dla najlepszej aktorki europejskiej. Została również po raz pierwszy nominowana do nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.
W 2006 wystąpiła u boku Borysa Szyca w filmie Południe-Północ, za który otrzymała drugą nominację do nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. W tym samym roku wystąpiła w komedii romantycznej Tylko mnie kochaj, w którym zagrała u boku Macieja Zakościelnego i Agnieszki Dygant, oraz w adaptacji powieści Janusza Leona Wiśniewskiego Samotność w sieci w reżyserii Witolda Adamka, w którym zagrała drugoplanową rolę Natalii. Następnie wystąpiła jako zmęczona małżeńską rutyną Ola w filmie Hania w reżyserii Janusza Kamińskiego. Zagrała także Dorotę, asystentkę w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w serialu politycznym Agnieszki Holland Ekipa. Użyczyła również głosu w polskiej wersji językowej filmu studia Pixar Ratatuj. W 2007 otrzymała nagrodę „Shooting Stars” dla najbardziej obiecującej aktorki, przyznaną podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie.
W 2008 roku zagrała pierwszoplanową rolę w produkcji amerykańsko-polskiej Mała wielka miłość, w którym partnerował jej Joshua Leonard. Następnie rozpoczęła pracę na planie filmu Upperdog (2009), w którym wcieliła się w postać Marii, Polki, która postanawia połączyć rozdzielone przed laty rodzeństwo. Za rolę w tym filmie otrzymała w 2010 roku nagrodę Amanda dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej[5] oraz została nominowana do nagrody Kanon, przyznawanej podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Kosmorama w Trondheim[6]. W 2010 roku wystąpiła również w filmie Jana Jakuba Kolskiego Wenecja oraz w pierwszym tryptyku Macieja Ślesickiego Trzy minuty. 21:37, za którego otrzymała Złotego Lwa za drugoplanową rolę kobiecą podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2010 roku wystąpiła również w filmie koprodukcji belgijsko-polskiej Stepy w reżyserii Vanji d’ Alcantary. Grochowska wcieliła się w postać Niny, żony polskiego oficera, która zostaje zesłana wraz ze swoim maleńkim dzieckiem w głąb stepów Azji Centralnej, do pracy w sowchozie. Gdy dziecko zaczyna chorować, zdesperowana matka ucieka w poszukiwaniu lekarstwa. Za tę rolę otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na Festiwalu Filmów w Ostendzie w 2011 roku[7]. Obraz został również zakwalifikowany do konkursu głównego 63. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Locarno, a sama Grochowska otrzymała pozytywne recenzje, m.in. w amerykańskim The Hollywood Reporter[8].
W styczniu 2012 roku odbyła się polska premiera filmu Agnieszki Holland W ciemności, w którym Grochowska zagrała jedną z głównych ról. Obraz został nominowany do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny podczas 84. ceremonii wręczenia Oscarów, a Grochowska była nominowana do Polskich Nagród Filmowych za najlepszą główną rolę kobiecą. Następnie wcieliła się w postać Danuty Wałęsy w filmie Andrzeja Wajdy Wałęsa. Człowiek z nadziei (2012).
11 kwietnia 2014 została odznaczona brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[9].
Od lipca 2004 jest żoną reżysera Dariusza Gajewskiego[1]. W 2012 urodził się ich pierwszy syn – Władysław[10], a w 2016 drugi – Henryk[11].
Rok | Tytuł | Rola |
---|---|---|
2002 | AlaRm | Sylwia |
2003 | Warszawa | Klara |
2004 | Unterwegs | Kazia |
Pręgi | Tatiana | |
2005 | Возьми себя в руки | Ilonka |
Ninas resa | Nina | |
2006 | Wszyscy jesteśmy Chrystusami | matka Adasia |
Tylko mnie kochaj | Julia | |
Samotność w sieci | Natalia | |
Południe-Północ | Julia | |
2007 | Hania | Ola |
2008 | Mała wielka miłość | Joanna |
Magiczne drzewo | mama | |
Limousine | Ania | |
2009 | Upperdog | Maria |
Nie opuszczaj mnie | Rolska | |
2010 | Wenecja | Barbara |
Trzy minuty. 21:37 | lektorka | |
Beyond the Steppes | Polka Nina | |
2011 | W ciemności | Klara Keller |
80 milionów | Anka | |
2012 | Bez wstydu | siostra Tadka |
2013 | Wałęsa. Człowiek z nadziei | Danuta Wałęsa |
2014 | Obce ciało | Kris Nilska |
2015 | Child 44 | Nina Andreeva |
Ambasador nadziei | Irina | |
Obce niebo | Basia | |
2018 | Miłość jest wszystkim | Krysia Szwarc-Wolińska |
Moja gwiazda: Teen Spirit | Marla | |
2021 | Żeby nie było śladów | Grażyna Popiel |
2022 | Jak pokochałam gangstera | Milena „Czarna” |
Fucking Bornholm | Maja Malecka | |
2023 | Kos | pułkownikowa Maria Giżyńska |
Skołowani | Julia Lewińska | |
Dzień Matki | Nina Nowak | |
Akademia pana Kleksa | Anna Niezgódka, matka Ady |
Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
---|---|---|---|
2003 | Zaginiona | Ula Tokarska | |
Na dobre i na złe | siostra Dominika | odc. 165 | |
2007 | Ekipa | asystentka Dorota | |
2017 | Polizeiruf 110 | Anna Kowalska[12] | odc. Das Beste für mein Kind |
2018 | Nielegalni | pułkownik Ewa Dębska | |
2019 | Sanktuarium zła | doktor Zofia Kowalska | |
Motyw | Anna „Czarna” Czarnecka | ||
2020 | W głębi lasu | Laura Goldsztajn | |
2022 | Zachowaj spokój | Laura Goldsztajn-Kopińska |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.