From Wikipedia, the free encyclopedia
Paganismus[1] sive paganitas[2] (ab adiectivo paganus 'qui in pagis habitat') est indigenarum et polytheisticarum religionum earumque traditionum varietas, cuius in cognitionem nos adduxerunt non solum auctores antiqui, qui de populis eorumque moribus narraverunt, sed etiam anthropologi et archaeologi, qui acta et facta investigationum suarum in lucem protulerunt. Paganismus sensu latiore omnes vulgares et ethnicas religiones, quae non a religione Abrahamea profectae sint, comprehendere putatur.[3]
Paganismus recens vel hodiernus, qui etiam neopaganismus appellatur, est vis novorum motuum religiosorum a variis Europae praemodernae religionibus paganis profecta.[4][5] Paganitas hodierna in diversis motibus religiosis exsistit, qui quidem nullam fidei, numinum, rituum, textuum communitatem habent, nec auctoritatem absolutam vindicant ulli. Multae quidem res inter motus paganos magnopere conveniunt, sicut haec opinio, divinitatem in mente hominis et in natura inveniri posse. Qui motus etiam in pluralismo, pantheismo, polytheismo inter se consonant.[6]
Ludovicus Feuerbach paganismum antiquitatis classicae definivit, quem Heidentum appellavit "unitas religionis et civilitatis, spiritus et naturae, dei et hominis,"[7] per notationem mutata, quod homo, sententia pagana, semper ab ethnicitate circumscribitur (hoc est Graeca, Romana, Aegyptia, Iudaica, etc.) ut quaeque traditio pagana etiam traditio nationalis sit. Rerum gestarum scriptores hodierni paganismum potius definiunt totas culturae actiones, intra civicum, potius quam nationalem contextum positas, sine fide scripta vel notione orthodoxiae.[8]
Feuerbach praeterea postulavit originem monotheismi, et ergo finis aetatis paganae, fuisse progressum qui ex philosophia Hellenistica sponte crevit ob contradictionem in ethnico traditionis paganae ingenio et universalitate spiritualitatis humanae (Geist) inhaerentem, tandem religionem spatii universi forma Christianitatis primae parientem.[9]
Essentia paganismi fuit unitas religionis et civilitatis, spiritus et naturae, dei et hominis, sed homo in paganismo non fuit homo solus, sed homo certae gentis: Graecae, Romanae, Aegyptiae, Iudaeae, et itaque eius deus fuit nationalis, certus, praecipuus, numen contra numen vel deum aliorum populorum—numen sic animum contradicens qui essentia humanitatis et eius ingenii est, ut generalis omnium nationum et gentium unitas. Abrogatio huius contradictionis in paganismo fuit philosophia pagana; quia ea hominem ex eius secessu nationali et statu per se sufficienti eripuit, eum supra arrogantiam hominum angusti animi et fidium vulgarium sustulit, sententiam cosmopolitam ei dedit.[10]
Nemo historicus recens Christianitatem natam videt fastigium inclinationis ad monotheismum proprium: assectatores certarum deitatum acceptarum et singularum vocatarum, adeo eorum sacerdotes, alios deos etiam venerabantur.[11]
Paganismus recens, vel Neopaganismus, religiones redintegratas amplecti potest, sicut cultus deorum Romanorum, polytheismus Hellenicus, Neopaganismus Slavicus (Rodnovery), Paganismus Reconstructionisticus Celticus, vel reconstructionismus religiosus Germanicus, cum recentioribus traditionibus eclecticis sicut Discordianismus, Wicca, et eius multi consequentes. Saepe autem fit distinctio vel separatio nonnullorum reconstructionistarum polytheisticorum, sicut reconstructionistae polytheistici Hellenici religionis Hellenisticae et Neopagani renovantes sicut Wiccani. Discrimen res varias tractat, sicut momentum orthopraxis accuratae secundum fontes antiquos exstantes, usus et notio magicae, quod calendarium adhiberi et quales feriae observari debent, et usus vocabuli pagani ipsius.[12][13][14]
Multae redintegrationes, potissimum Wicca et Neodruidismus, ex Romanticismo saeculi undevicensimi ortae sunt, certasque occultismo vel theosophiae proprietates quae tum obtinebantur retinent, eas a religione historica rustica (pagana) distinguentes. Plurimi autem Pagani ingenio divino mundi naturalis credunt, et Paganismus igitur saepe describitur "religio telluris."[15]
Sunt auctores Pagani qui coniunctiones motuum redintegrationis polytheisticae saeculi vicensimi cum polytheismo historico et traditionibus hodiernis vulgaris indigenarum religionis investigent. Isaac Bonewits tria vocabula ad hanc discrepantiam explicandam excogitavit.[16]
Prudence Jones et Nigel Pennick in A History of Pagan Europe (1995) religiones paganas per has proprietates digerunt:
In Islandia, sodales Ásatrúarfélagið, vix plus quam mille homines, sunt solum 0.4 centesimae totius numeri incolarum.[19] In Lithuania, multi homines Romuvam exercent, religionem prae-Christianam illius civitatis redintegratam; Lithuania fuit una ex ultimis regionibus Europaeis Christianizata. In civitatibus Anglosaxonicis sicut Australia, Odinismus rite constituitur ex annis 1930 vel ante.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.