Piloto italiano de Fórmula 1 From Wikipedia, the free encyclopedia
Alberto Ascari, nado en Milán o 13 de xullo de 1918 e finado en Monza o 26 de maio de 1955, foi un piloto de Fórmula 1 italiano, cuxo nome cóntase entre as primeiras figuras da categoría e ao mesmo tempo da Scuderia Ferrari.
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 13 de xullo de 1918 ![]() Milán, Italia ![]() |
Morte | 26 de maio de 1955 ![]() Monza, Italia ![]() |
Causa da morte | morte accidental, accidente de tráfico ![]() |
Lugar de sepultura | cemiterio monumental de Milán ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Italia (1946–1955) Reino de Italia (1918–1946) ![]() |
Actividade | |
Ocupación | piloto de Fórmula Un , piloto de motociclismo ![]() |
Lingua | Lingua italiana ![]() |
Deporte | automobilismo Motociclismo ![]() |
Participou en | |
24 Horas de Le Mans ![]() |
|
Familia![]() | |
Pai | Antonio Ascari (en) ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() |
Fillo dun dos grandes pilotos italianos da preguerra, Alberto Ascari converteuse nun dos campións máis dominantes e máis amados da Fórmula Un. Destacou pola pilotaxe precisa, coidadosa e exacta que o converteu nun dos condutores máis seguros na era máis perigosa, tamén era notoriamente supersticioso e esforzouse por evitar tentar o destino. O seu inexplicable accidente mortal, á mesma idade que o seu pai, no mesmo día do mes e en circunstancias similares e inquietantes, segue sendo unha das grandes e tráxicas coincidencias da Fórmula Un.
Pódese dicir que para Ascari as carreiras eran unha cuestión de familia, xa que o seu pai Antonio Ascari fora un talentoso piloto de grandes premios nos 20, conducindo automóbiles da marca Alfa Romeo. A pesar do accidente que causou a morte de Antonio no Gran Premio de Francia de 1926, o seu fillo mantivo o interese no automobilismo, aínda que se di que sempre intuíu que morrería en accidente como o seu pai. Nos seus primeiros anos dedicouse ás motocicletas, pero tras competir nas prestixiosas Mille Miglia ao mando dun Ferrari, comezou a dedicarse ás carreiras sobre catro rodas regularmente.
A súa carreira deportiva no automobilismo viuse interrompida pola segunda guerra mundial, tras a cal disputou os Grandes Premios ao mando dun Maserati. O seu compañeiro no equipo era Luigi Villoresi, quen co tempo transformaríase no mentor e un gran amigo de Alberto. Ascari obtivo a súa primeira vitoria nun Gran Premio en San Remo (Italia) en 1948, e ao ano seguinte lograría outro primeiro posto co mesmo equipo. No entanto, os seus maiores éxitos comezaron cando se uniu a Villoresi en Ferrari. Alí gañaría tres carreiras máis nese ano.
A primeira tempada oficial de Fórmula 1 tivo lugar no ano 1950, e Ferrari fixo o seu debut en Montecarlo con Ascari, Villoresi e o popular piloto francés Raymond Sommer como asentos oficiais.[1] Ascari finalizou a carreira na segunda posición, pero o Tipo 125 era demasiado lento para desafiar aos Alfa Romeo dominantes, Ferrari comezou a traballar nun coche 4.5l. e cando meses máis tarde estivo listo, compartiría o segundo lugar na primeira carreira de F1, última da tempada, disputada en Monza. A pesar diso, só alcanzaría o quinto lugar nas posicións finais do campionato de pilotos.
Ao longo de 1951, Ascari foi unha ameaza para o equipo Alfa Romeo, aínda que ao principio tivo problemas de fiabilidade. Con todo, logo de gañar en Nürburgring[2], e Monza[3] Estaba a só dous puntos de Fangio na clasificación do campionato antes do Gran Premio de España de 1951. Ascari logrou pole position, pero unha desastrosa elección de pneumáticos para a carreira deixou aos Ferrari incapaces de competir, Ascari chegou 4º á meta, mentres que Juan Manuel Fangio gañou a carreira e o título.[4]
Para a tempada de 1952 o Campionato do Mundo de Fórmula 1 usáronse os regulamentos da Fórmula Dúas, con Ascari pilotando un Tipo 500. Faltou a primeira carreira da tempada 1952 o Gran Premio de Suíza de 1952. Tras as expectativas que suscitaran as súas notables actuacións en Europa, Enzo Ferrari cedeu un dos seus autos a Ascari para que participe nas 500 Millas de Indianápolis de 1952, nese entón un acontecemento do campionato do mundo. Foi o único piloto europeo en correr en Indy nos seus 11 anos no calendario do Campionato do Mundo, pero a súa carreira terminou logo de 40 voltas sen causar moita impresión, como resultado do colapso das rodas.[5] Indianápolis foi a única carreira en que Ascari non triunfou nesa tempada. Volvendo a Europa, gañou as seis roldas restantes da tempada para conquistar o título mundial (tamén logrou cinco vitorias fora do campionato) e logrou a volta rápida en cada carreira. Case obtivo o máximo de puntos que se puxeron en xogo na tempada, posto que soamente contaban os catro mellores resultados das oito carreiras do campionato do mundo, pero nese entón outorgábanse puntos a quen marcaba a volta rápida nun Gran Premio, e Ascari debeu compartir medio punto con outro piloto nun dos eventos.[6] Fangio perdeuse a maior parte da tempada logo dun accidente no Gran Premio de Monza en xuño.[7][8]
"Cando lideraba, non podía ser superado facilmente, de feito, era practicamente imposible adiantalo". ——Enzo Ferrari[9] |
Na súa racha de triunfos, Ascari gañou as tres primeiras carreiras da tempada 1953, estendendo desta forma a súa serie a 9 triunfos consecutivos (sen ter en conta o seu abandono en Indianápolis) marca que aínda non foi igualada. A serie interromperíase cun cuarto lugar no Gran Premio de Francia, aínda que se tratou dunha carreira moi competitiva e Ascari non terminou lonxe de quen gañou a proba. Outros dous triunfos nesa tempada permitíronlle alzarse por segundo ano consecutivo co título de campión de pilotos.
Logo dunha disputa sobre o seu soldo, Ascari saíu de Ferrari ao final da tempada e cambiou a Lancia para a campaña de 1954.[7] Con todo, como o seu coche non estivo listo ata a última carreira da tempada, Gianni Lancia permitiulle pilotar dúas veces para Maserati (compartíu a volta rápida no RAC British Grand Prix)[10] e unha vez para Ferrari. Ascari conseguiu polo menos gañar a Mille Miglia conducindo a un Lancia deportivo supervivente a un tempo terribles, e un fallo no resorte do acelerador que foi substituído temporalmente por unha goma.[7][11] Cando o Lancia D50 estivo listo, Ascari logrou a pole position na súa debut no Gran Premio de España de 1954 e liderou de maneira impresionante (estableceu a volta rápida) antes de retirarse cun problema no embrague, o que significa que non rematou ningunha das catro carreiras nas que participou.
A tempada 1955 empezou para Ascari en forma similar á anterior, con dous abandonos. O segundo deles produciuse tras un espectacular accidente en Mónaco, no cal impactou contra un sector do porto tras fallar nunha chicane. Unha semana despois, o 26 de maio, Ascari viaxou a Monza para probar un modelo deportivo de Ferrari, e accidentouse nunha das curvas máis rápidas do circuíto italiano, en concreto no antigo xiro á esquerda que daba acceso á contrarecta. Devandito accidente provocoulle a morte, aínda que os feitos nunca foron aclarados totalmente. A curva onde se produciu o desafortunado feito agora faille honra baixo a denominación de Variante Ascari xa que nese punto agora atópase unha chicane esquerda-dereita-esquerda.
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Pos. | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1950 | Scuderia Ferrari | Ferrari 125 | Ferrari V12 | GBR |
MON 2 |
500 |
SUI Ret |
FRA NTS |
5º | 11 | ||||
Ferrari 275 | BEL 5 |
|||||||||||||
Ferrari 375 | ITA 2 * |
|||||||||||||
1951 | Scuderia Ferrari | Ferrari 375 | Ferrari V12 | SUI 6 |
500 |
BEL 2 |
FRA 2 † |
GBR Ret |
ALE 1 |
ITA 1 |
ESP 4 |
2º | 25 (28) | |
1952 | Scuderia Ferrari | Ferrari 375 | Ferrari V12 | 500 Ret |
1º | 36 (53´5) | ||||||||
Ferrari 500 | Ferrari L4 | SUI |
BEL 1 |
FRA 1 |
GBR 1 |
ALE 1 |
NED 1 |
ITA 1 |
||||||
1953 | Scuderia Ferrari | Ferrari 500 | Ferrari 4 en liña | ARX 1 |
500 |
NED 1 |
BEL 1 |
FRA 4 |
GBR 1 |
ALE 8 ‡ |
SUI 1 |
ITA Ret |
1º | 34´5 (46´5) |
1954 | Officine Alfieri Maserati | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX |
500 |
BEL |
FRA Ret |
GBR Ret |
ALE |
SUI |
25º | 1 1/7 | ||
Scuderia Ferrari | Ferrari 625 | Ferrari 4 en liña | ITA Ret |
|||||||||||
Scuderia Lancia | Lancia D50 | Lancia V8 | ESP Ret | |||||||||||
1955 | Scuderia Lancia | Lancia D50 | Lancia V8 | ARX Ret |
MON Ret |
500 |
BEL |
NED |
GBR |
ITA |
NC | 0 |
(key)
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1950 | Scuderia Ferrari | Ferrari 166 | Ferrari V12 | PAU Ret |
RIC | BAR Ret |
JER | NED 3 |
NOT | ULS | GOO | |||||||||||||||||||||||||||||||
Ferrari 125 | SRM Ret |
PAR | EMP | ALB Ret |
NAT 4 |
INT Ret |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ferrari 375 | PES NCG |
STT | PEN 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1951 | Scuderia Ferrari | Ferrari 375 | Ferrari V12 | SYR NC |
PAU Ret |
RIC | SRM 1 |
BOR | INT NCG |
PAR | ULS | SCO | NED NCG |
ALB | PES Ret |
BAR Ret |
GOO ALT | |||||||||||||||||||||||||
1952 | Scuderia Ferrari | Ferrari 500 | Ferrari 4 en liña | RIO | SYR 1 |
PAU 1 |
IBS | MAR 1 |
AST | INT | ELÄ | NAP | EIF | PAR | ALB | FRO | ULS | MNZ Ret |
LAC | ESS | MAR 3* |
SAB Ret |
CAE | DAI | COM 1† |
NAT | BAU 1 |
MOD 1** |
CAD | SKA | MAD | AVU | JOE | NEW | RIO | |||||||
Ferrari 375 | Ferrari V12 | VAL 5 |
RIC | LAV | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1953 | Scuderia Ferrari | Ferrari 500 | Ferrari 4 en liña | SYR Ret |
PAU 1 |
LAV | AST | BOR 1 |
INT | ELÄ | NAP 5 |
ULS | WIN | FRO | COR | EIF | ||||||||||||||||||||||||||
Ferrari 375 | Ferrari V12 | ALB Ret |
PRI | GRE | ESS | MID | ROU | STR | CRY | AVU | USF | LAC | DRE | BRI | CHE | SAB | NEW | CAD | SAC | RED | SKA | LON | MOD | MAD | BER | JOE | CUR | |||||||||||||||
1954 | G.A.Vandervell | Vanwall | Vanwall L4 | SYR | PAU | LAV NCG |
BOR | INT | BAR | CUR | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Spa Lancia | Lancia D50 | Lancia 2.5 V8 | ROM NCG |
FRO | COR | BRC | CRY | ROU | CAE | AUG | COR | OUT | RED | PES | SAC | JOE | CAD | BER | GOO | DAI | ||||||||||||||||||||||
1955 | Scuderia Lancia | Lancia D50 | Lancia V8 | NZL | BUE | VAL 1 |
PAU 5 |
GLO | BOR | INT | NAP 1 |
ALB | CUR | COR | LON | DAR | RED | DAT | OUT | AVO | SYR |
anor | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1952 | ![]() |
![]() |
Ferrari 250 S Berlinetta Vignale | S3.0 | Ret Embrague | ||
1953 | ![]() |
![]() |
Ferrari 340 MM Pininfarina Berlinetta | S5.0 | 229 | Ret Embrague |
Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1954 | ![]() |
![]() |
Lancia D24 | S5.0 | 87 | Ret Freos |
Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1953 | ![]() |
![]() |
Ferrari 375 MM Pininfarina Berlinetta | S | 216 | Ret Embrague |
Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|
1940 | ![]() |
![]() |
Auto Avio Costruzioni 815 | 1.5 | Ret | |
1948 | ![]() |
![]() |
Maserati A6GCS | S2./+2.0 | Ret | |
1950 | ![]() |
![]() |
Ferrari 275 S Barchetta Touring | S+2.0 | Ret Accidente | |
1951 | ![]() |
![]() |
Ferrari 340 America Barchetta Touring | S/GT+2.0 | Ret Accidente | |
1954 | ![]() |
Lancia D24 | S+2.0 | 1º | 1º |
Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Pos.} | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|
1951 | ![]() |
![]() |
Ferrari 212 Inter Vignale | IC | 2º | 2º |
1952 | ![]() |
![]() |
Ferrari 340 Mexico Vignale Spyder | S | Ret Accidente |
Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | Pos. | Clase Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|
1953 | ![]() |
![]() |
Ferrari 375 MM | S+2.0 | NTS Accidente na practica | |
![]() |
![]() |
Ferrari 500 Mondial | S2.0 | 2º | 1º |
Ano | Chasis | Motor | Saída | Final | Equipo |
---|---|---|---|---|---|
1952 | Ferrari 375 Special | Ferrari | Ret clasificado 31º |
Scuderia Ferrari |
Ascari ten as seguintes marcas na fórmula 1:
Marca | Logrado |
---|---|
Maior porcentaxe de vitorias nunha tempada | 75% das carreiras gañadas en 1952, gañando 6 de 8 carreiras |
Maior porcentaxe de voltas máis rápidas nunha tempada | 75% de voltas rápidas en 1952, logrando a volta rápida en 6 de 8 carreiras |
Maior voltas rápidas consecutivas | 7 voltas rápidas: Bélxica, Francia, Reino Unido, Alemaña, Países Baixos, Italia / Arxentina 53 |
Maior porcentaxe de posibles puntos de campionato nunha tempada | 100% en 1952[N 1][N 2] |
Maior hat tricks (pole, vitoria & volta rápida na mesma carreira) nunha tempada | 5 en 1952[N 3] |
Maior nº de voltas consecutivas liderando | 304 voltas no liderado entre o Gran Premio de Bélxica de 1952 e Gran Premio dos Países Baixos de 1952 |
Predecesor: Juan Manuel Fangio |
Campión da Fórmula 1 1952 - 1953 |
Sucesor: Juan Manuel Fangio |
Alberto Ascari está enterrado xunto á tumba do seu pai no Cimitero Monumentale en Milán.
En 1992 ingresou ao Salón da Fama do Deporte Automotor.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.