artigo de listas da Wikimedia From Wikipedia, the free encyclopedia
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972.[1] O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural.[2] Esta é unha lista do Patrimonio da Humanidade en Italia, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Italia ratificou a convención o 23 de xuño de 1978, polo que os seus sitios históricos foron elixibles para a súa inclusión na lista. [3] En 2023, Italia tiña un total de 59 sitios inscritos, o que o converte no estado con máis patrimonio da humanidade.[4]
O primeiro sitio inscrito na lista en Italia foi na 3ª sesión do Comité do Patrimonio da Humanidade, celebrada en O Cairo e Luxor, Exipto en 1979. Nesa sesión, engadiuse o sitio, "Arte rupestre do Val Camonica".[5] Un total de 25 (aproximadamente a metade) de todos os sitios italianos engadíronse durante a década de 1990 (onde foi membro da Comité do Patrimonio Mundial durante toda a década) con 10 sitios engadidos na 21ª sesión celebrada en Nápoles, Italia en 1997. Italia serviu como membro do Comité do Patrimonio Mundial catro veces, concretamente, 1978–1985 (8 anos), 1987–1993 (7 anos), 1993–1999 (7 anos) e 1999–2001 (3 anos).[6]
Dos 59 sitios patrimoniais de Italia, sete son compartidos con outros países: "Monte San Giorgio" e o "Ferrocarril Rético nas paisaxes de Albula / Bernina" con Suíza, "Centro Histórico de Roma" co Vaticano; "Sitios palafíticos prehistóricos dos Alpes" con Austria, Francia, Alemaña, Eslovenia e Suíza; e "Obras venecianas de defensa dos séculos XV ao XVII: Stato da Terra – Stato da Mar occidental con Croacia e Montenegro, as grandes cidades termais de Europa con outros 6 países e os bosques de faias antigas e primixenias dos Cárpatos e outras rexións de Europa son compartidos con outros 17 países. Seis sitios do patrimonio mundial en Italia son do tipo natural, mentres que todos os demais son lugares culturais (53). Polo tanto, Italia ten o maior número de sitios patrimoniais "culturais" do mundo.[3]
Na táboa recóllese información sobre cada sitio Patrimonio da Humanidade:
* Sitio transnacional
Sitio | Imaxe | Localización | Area ha (acre) |
UNESCO data | Descrición |
---|---|---|---|---|---|
Palacio barroco de Caserta e xardíns do século XVIII, acueduto de Vanvitelli e complexo de San Leucio | Provincias de Caserta e Benevento, Campania 41°4′24″N 14°19′35″L |
87 (210); zona tope 111 (270) | 549; 1997; I, II, III, IV | Palacio e parque a grande escala creados polo Rei de Nápoles Carlos III de Borbón a mediados do século XVIII. É notable por mesturarse co ambiente. O sitio tamén inclúe unha ambiciosa cidade e complexo industrial.[8] | |
Palermo árabe-normando e as igrexas da catedral de Cefalù e Monreale | ![]() |
Provincia de Palermo, Sicilia 38°6′39″N 13°21′11″L |
6,24 (15,4); zona tope 483 (1 190) | 1487; 2015; II, IV | Os novos gobernantes normandos comezaron a construír diversos edificios no que se denomina estilo árabe-normando. Incorporáronse as mellores prácticas da arquitectura árabe e bizantina á súa propia arte.[9] |
Zona arqueolóxica e basílica patriarcal de Aquilea | ![]() |
Provincia de Udine, Friúl-Venecia Xulia 45°46′6″N 13°22′3″L |
155 (380) | 825; 1998; III, IV, VI | Restos dunha das cidades máis ricas do Imperio romano (incluídos pisos de mosaico e unha basílica que xogaron un papel fundamental na difusión do cristianismo na Idade Media).[10] |
Sitio arqueolóxico de Agrigento | ![]() |
Provincia de Agrigento, Sicilia 37°17′23″N 13°35′36″L |
934 (2 310); buffer zone 1 869 (4 620) | 831; 1997; I, II, III, IV | Restos ben conservados dunha gran cidade do Mediterráneo antigo con sete templos dóricos converténdoo nun dos sitios máis destacados da arte e cultura gregas.[11] |
Sitios arqueolóxicos de Pompeia, Herculano e Torre Annunziata | ![]() |
Provincia de Nápoles, Campania 40°45′0″N 14°29′0″L |
98 (240); zona tope 24 (59) | 829; 1997; III, IV, V | Restos das dúas cidades enterradas pola erupción do Vesubio no ano 79 dando unha imaxe inigualable da vida antiga cotiá nun momento determinado no tempo.[12] |
Asís, Basílica de San Francisco e outros sitios franciscanos. | ![]() |
Provincia de Perugia, Umbría 43°3′58″N 12°37′21″L |
14 563 (35 990); buffer zone 4 087 (10 100) | 990; 2000; I, II, III, IV, VI | Cidade medieval con notables pezas de arte e arquitectura; lugar de nacemento da orde franciscana.[13] |
Xardín botánico (Orto Botanico) de Padua | ![]() |
Cidade e Provincia de Padua, Véneto 45°23′57″N 11°52′50″L |
2,20 (5,4); zona tope 11 (27) | 824; 1997; II, III | O primeiro xardín botánico do mundo, foi un centro de investigación científica e conserva o seu deseño orixinal desde 1545.[14] |
Castel del Monte | ![]() |
Andria e Corato, Provincia de Bari, Puglia 41°5′5″N 16°16′15.4″L |
3,10 (7,7); buffer zone 10 847 (26 800) | 398; 1996; I, II, III | Construído polo emperador Frederico II no século XIII, o castelo mestura o gótico cisterciense do norte de Europa coa arquitectura musulmá e elementos da antigüidade clásica nun deseño perfectamente simétrico.[15] |
Catedral, Torre Cívica e Piazza Grande de Módena | Cidade e Provincia de Modena, Emilia-Romaña 44°38′46″N 10°55′32″L |
1,20 (3,0); zona tope 1,10 (2,7) | 827; 1997; I, II, III, IV | Esta catedral do século XII construída por Lanfranco (arquitecto) e Wiligelmo (escultor) é un excelente exemplo de arte románica.[16] | |
Igrexa e convento dominicano de Santa Maria delle Grazie coa Última cea de Leonardo da Vinci | Milán, Lombardía 45°27′57″N 9°10′14″L |
1,50 (3,7) | 93; 1980; I, II | O convento alberga a pintura mural "A última cea", unha obra mestra de Leonardo da Vinci e un dos cadros máis famosos do mundo.[17] | |
Parque nacional de Cilento e Val de Diano cos sitios arqueolóxicos de Paestum e Velia, e a Certosa di Padula | ![]() |
Provincia de Salerno, Campania 40°17′0″N 15°16′0″L |
159 110 (393 200); zona tope 178 101 (440 100) | 842; 1998; iii, iv | Excepcional paisaxe cultural con asentamentos e santuarios que reflicten a súa posición histórica nunha ruta de comercio e intercambios culturais e políticos relacionados nos tempos prehistóricos e medievais. O xacemento inclúe Paestum e Velia, restos de dúas grandes vilas da época clásica.[18] |
Cidade de Verona | Cidade e Provincia de Verona, Véneto 45°26′19″N 10°59′38″L |
453 (1 120); zona tope 431 (1 070) | 797; 2000; II, IV | Cidade histórica que conserva estruturas urbanas e arquitectura desde 2.000 anos de desenvolvemento ininterrompido.[19] | |
A cidade de Vicenza e as vilas palladianas do Véneto | Provincias de Padua, Rovigo, Treviso, Venecia, Verona e Vicenza, Véneto 45°32′57″N 11°32′58″L |
334 (830) | 712; 1994;[nb 1] I, II | Os edificios urbanos e as vilas das rexións circudnadantes á veneciana deseñados por Andrea Palladio tiveron unha grande influencia e inspiraron a arquitectura e estilo palladiano.[20] [21] | |
Costa Amalfitana | ![]() |
Provincia de Salerno, Campania 40°39′0″N 14°36′0″L |
11 231 (27 750) | 830; 1997; II, IV, V | Un exemplo destacado dunha paisaxe costeira mediterránea cunha arquitectura e arte notables, así como unha paisaxe rural que testemuña a adaptación á diversa paisaxe montañosa.[22] |
Crespi d'Adda | Provincia de Bérgamo, Lombardía 45°35′36″N 9°32′18″L |
— | 730; 1995; IV, V | Ben conservada e parcialmente en uso colonia industrial construída nos séculos XIX e XX para os obreiros dun fabricante de téxtiles. A colonia inclúe tanto edificios residenciais como servizos públicos comúns como unha clínica, unha escola, teatro ou polideportivo.[23] | |
Monumentos paleocristiáns de Rávena | Cidade e Provincia de Rávena, Emilia-Romaña 44°25′13.5″N 12°11′46.5″L |
1,32 (3,3) | 788; 1996; I, II, III, IV | Colección única de mosaicos cristiáns temperáns de alta calidade desde o século V nun antigo asentamento do Imperio Romano e máis tarde da Italia bizantina.[24] | |
Necrópoles etruscas de Cerveteri e Tarquinia | ![]() |
Provincias de Roma e Viterbo, Lacio 42°0′25″N 12°6′7″L |
21 (52); zona tope 5 786 (14 300) | 1158; 2004; i, iii, iv | Cemiterios etruscos do século IX ao I a.C. con paredes pintadas que representan escenas da vida cotiá desta cultura antiga .[25] |
Ferrara, cidade renacentista, e o seu delta do Po | Cidade e Provincia de Ferrara, Emilia-Romaña 44°50′16″N 11°37′10″L |
46 712 (115 430); zona tope 117 649 (290 720) | 733; 1995;[nb 2] II, III, IV, V, VI | Centro intelectual e artístico durante o Renacemento italiano dos séculos XV e XVI cunha paisaxe urbana ben conservada.[26] [27] | |
Xénova: Le Strade Nuove e o sistema dos Palazzi dei Rolli | ![]() |
Provincia de Xénova, Liguria 44°24′44″N 8°55′52″L |
16 (40); zona tope 113 (280) | 1211; 2006; II, IV | Conxunto de palacios renacentistas e barrocos ao longo das chamadas "rúas novas" (Strade Nuove) no centro histórico de Xénova, que ofrecen unha extraordinaria variedade de solucións diferentes, acadando un valor universal na adaptación ás características particulares do sitio e aos requisitos dunha organización social e económica específica. Tamén ofrecen un exemplo orixinal dunha rede pública de residencias privadas designada para acoller visitas estatais.[28] |
Centro histórico de Florencia | ![]() |
Cidade e Provincia de Florencia, Toscana 43°46′23″N 11°15′22″L |
505 (1 250) | 174; 1982; I, II, III, IV, VI | Símbolo do renacemento con arquitectura e arte extraordinarias como a Catedral de Florencia, Basílica da Santa Cruz, os Uffizi ou o Palacio Pitti.[29] |
Centro histórico de Nápoles | Cidade e Provincia de Nápoles, Campania 40°51′5″N 14°15′46″L |
1 021 (2 520); zona tope 1 350 (3 300) | 726; 1995; II, IV | Fundada no 470 a.C. por colonos gregos, Nápoles é unha das cidades máis antigas de Europa. Gran cantidade de monumentos como a Santa Clara e Castel Nuovo son testemuña das diversas culturas xurdidas en Europa e no Mediterráneo.[30] | |
Centro histórico de Roma, as Áreas de Italia con extraterritorialidade a favor da Cidade do Vaticano e a Basílica de San Paulo Extramuros | Roma, Lacio; also: ![]() 41°53′25″N 12°29′32″L |
1 485 (3 670) | 91; 1980;[nb 3] I, II, III, IV, VI | Roma, centro do Imperio Romano e logo do século IV, do mundo cristián. Foi o fogar dun gran número de monumentos importantes da antigüidade. No recinto tamén se inclúen edificios relixiosos e públicos da Santa Sé.[31] | |
Centro histórico de San Gimignano | ![]() |
San Gimignano, Provincia de Siena, Toscana 43°28′5″N 11°2′30″L |
14 (35) | 550; 1990; I, III, IV | Pequena cidade medieval montañosa coñecida polas súas casas-torre das que sobreviven 14.[32] |
Centro histórico de Siena | ![]() |
Cidade e Provincia de Siena, Toscana 43°19′7″N 11°19′54″L |
170 (420); zona tope 9 907 (24 480) | 717; 1995; I, II, IV | Excepcional cidade medieval que conservou o seu aspecto gótico do século XII ao XV.[33] |
Centro histórico da cidade de Pienza | Pienza, Provincia de Siena, Toscana 43°4′37″N 11°40′43″L |
4,41 (10,9) | 789; 1996; I, II, IV | Por decisión do Papa Pío II, Pienza foi elixida en 1459 para ser a primeira cidade en transformarse segundo as ideas humanistas renacentistas do deseño urbano.[34] | |
Centro histórico de Urbino | ![]() |
Provincia de Pesaro, As Marcas 43°43′30″N 12°38′0″L |
29 (72); zona tope 3 609 (8 920) | 828; 1998; II, IV | Pequena cidade montañosa cunha arquitectura renacentista excepcional datada nun curto período de floración cultural no século XV.[35] |
Isole Eolie (Illas Eolias) | ![]() |
Mar Tirreno sur, Sicilia 38°29′16″N 14°56′44″L |
1 216 (3 000) | 908; 2000; VIII | Este arquipélago presenta un papel destacado na ciencia e na educación do campo da vulcanoloxía, que contén características clásicas dos accidentes xeográficos volcánicos.[36] |
Ivrea, cidade industrial do século XX | Cidade metropolitana de Turín, Piemonte 45°28′00″N 7°53′00″L |
71,185 (175,90); zona tope 400,481 (989,61) | 1538; 2018; IV | A cidade industrial de Ivrea está situada na rexión do Piamonte e desenvolveuse como lugar de probas para Olivetti, fabricante de máquinas de escribir, calculadoras mecánicas e ordenadores de oficina. Deseñado por destacados urbanistas e arquitectos italianos, principalmente entre 1930 e os anos 60, este conxunto arquitectónico reflicte as ideas do Movemento Comunitario (Movimento Comunità). Un proxecto social modelo, Ivrea expresa unha visión moderna da relación entre a produción industrial e a arquitectura.[37] | |
Cidades do barroco tardío do Val di Noto (Sicilia do sueste) | Provincias de Catania, Ragusa e Siracusa, Sicilia 36°53′35.5″N 15°4′8″L |
113 (280); zona tope 306 (760) | 1024; 2002; I, II, IV, V | Oito cidades (Caltagirone, Militello Val di Catania, Catania, Modica, Noto, Palazzolo, Ragusa e Scicli) reconstruíronse despois da destrución no terremoto de 1693, que representa o pináculo da arte barroca tardía en Europa.[38] | |
Centros de poder dos longobardos en Italia (568-774 d.C.) | Various 46°5′39″N 13°25′59″L |
14 (35); zona tope 306 (760) | 1318; 2011; II, III, VI | Monasterios, igrexas e fortalezas asociadas aos Longobardos que se estableceron en Italia do século VI ao VIII. O sitio está repartido en sete cidades en Italia (Brescia, Cividale del Friuli, Castelseprio, Spoleto, Campello sul Clitunno, Benevento e Monte Sant'Angelo). A súa arquitectura marca unha síntese de diversos estilos e a transición á Idade Media.[39] | |
Mantua e Sabbioneta | ![]() |
Lombardía 45°9′34″N 10°47′40″L |
235 (580); zona tope 2 330 (5 800) | 1287; 2008; II, III | Dúas cidades representativas do urbanismo de época renacentista: Mantua orixinaria da época romana e que conserva estruturas do século XI renovouse nos séculos XV e XVI, mentres que Sabbioneta ideouse como "cidade ideal" na segunda metade do século XVI.[40] |
Vilas e xardíns Médici na Toscana | Toscana 43°51′28″N 11°18′15″L |
125 (310); zona tope 3 539 (8 750) | 175; 2013; II, IV, VI | Doce casas e dous xardíns construídos baixo o patrocinio da familia Medici nos séculos XV ao XVII. Son o primeiro exemplo de combinación de residencias aristocráticas con xardíns nun ambiente natural, unha idea que foi adoptada en toda Italia e Europa.[41] | |
Monte San Giorgio | ![]() |
Lombardía; tamén: Ticino, ![]() 45°53′20″N 8°54′50″L |
1 089 (2 690); zona tope 3 207 (7 920) | 1090; 2003;[nb 4] VIII | O mellor sitio do mundo para rexistros de fósiles da vida mariña do período Triásico (250 a 200 Ma).[42] [43] |
Monte Etna | Sicilia 37°45′22″N 14°59′48″L |
19 237 (47 540) | 1427; 2013; VIII | Como un dos volcáns máis activos do mundo con diversas características volcánicas e ecosistemas notables, o monte Etna é de grande interese científico e cultural.[44] | |
Piazza del Duomo, Pisa | Cidade e Provincia de Pisa, Toscana 43°43′23″N 10°23′47″L |
8,87 (21,9); zona tope 254 (630) | 395; 1987;[nb 5] I, II, IV, VI | Esta zona amurallada é un dos complexos arquitectónicos máis belos do mundo e inclúe catro obras mestras medievais do século XI ao XIV: a catedral, o baptisterio, o cemiterio e a torre inclinada.[45] [46] | |
Portovenere, Cinque Terre, e as illas (Palmaria, Tino e Tinetto) | ![]() |
Provincia de La Spezia, Liguria 44°6′25″N 9°43′45″L |
4 689 (11 590) | 826; 1997; II, IV, V | Zona costeira particularmente paisaxística con pequenas cidades construídas entre un terreo escarpado.[47] |
Sitios palafíticos prehistóricos dos Alpes | compartido con:![]() ![]() ![]() ![]() ![]() 47°16′42″N 8°12′27″L |
274 (680); zona tope 3 961 (9 790) | 1363; 2011; IV, V | Contén 111 pequenos sitios individuais en seis países con restos de asentamentos prehistóricos de viviendas sobre pilotes (ou palafitos) en e arredor dos Alpes construídos desde en torno ao 5000 ao 500 a.C. nas beiras de lagos, ríos ou zonas húmidas. Aínda que só escaváronse algúns dos sitios, conteñen moita información sobre a vida e o comercio de culturas agrarias do Neolítico e da Idade do Bronce na Europa Alpina. Os 19 sitios italianos están localizados en Italia do Norte.[48] | |
Bosques de faias primarias dos Cárpatos e outras rexións de Europa | ![]() |
compartido con:![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
58 353,04 (144 193,5); zona tope 191 413,09 (472 992,0) | 1133; 2017; IX | Esta extensión transfronteiriza do Patrimonio da Humanidade dos bosques de faias primarias dos Cárpatos e dos bosques de vellas faias de Alemaña (Alemaña, Eslovaquia, Ucraína) esténdese por 12 países. Desde o final da última glaciación, a faia europea estendeuse a partir duns poucos refuxios illados nos Alpes, Cárpatos, Mediterráneo e Pireneos durante un curto período duns miles de anos nun proceso que aínda está en curso. Esta exitosa expansión está relacionada coa flexibilidade da árbore e a tolerancia de diferentes condicións climáticas, xeográficas e físicas.[49] |
Residencias da casa real de Savoia | ![]() |
Provincia de Turín, Piemonte 45°4′21″N 7°41′8.6″L |
371 (920); zona tope 6 931 (17 130) | 823; 1997;[nb 6] I, II, IV, V | |
Ferrocarril Rético nas paisaxes de Albula / Bernina | ![]() |
Compartido con:![]() 46°29′54″N 9°50′47″L |
152 (380); zona tope 109 386 (270 300) | 1276; 2008; II, IV | Liña ferroviaria sobre unha lonxitude total de 128 km. nos Alpes suízos que cruza dous pasos en paisaxes de montaña extremos. Con 55 túneles ou galerías e 192 viadutos e pontes, supón un logro arquitectónico e de enxeñería notable, en harmonía co seu contorno.[50] |
Arte rupestre do Val Camonica | ![]() |
Provincia de Brescia, Lombardía 45°57′25″N 10°17′50″L |
432 (1 070); zona tope 1 018 (2 520) | 94; 1979; III, VI | Un enorme número de 140.000 gravados que representan escenas da agricultura, navegación, guerra e maxia. As tallas creáronse nun val durante 8.000 anos desde o Epipaleolítico ata a época romana e medieval.[51] |
Sacri Monti do Piemonte e a Lombardía | Lombardía, Piemonte 45°58′28″N 9°10′10″L |
91 (220); zona tope 722 (1 780) | 1068; 2003; II, IV | Nove montes sagrados (ital.: "sacri monti") con capelas e outras características arquitectónicas construídas a finais do século XVI e XVII con fins didácticos e espirituais. Destacan especialmente a destreza coa que se integraron nunha fermosa paisaxe natural.[52] | |
Su Nuraxi de Barumini | ![]() |
Barumini, Provincia de Medio Campidano, Sardeña 39°42′21″N 8°59′29″L |
2,33 (5,8); zona tope 3,92 (9,7) | 833; 1997; I, III, IV | Mellor e máis completo asentamento nuraga do II milenio antes de Cristo: un tipo único de estrutura defensiva composta por torres defensivas circulares en forma de conos truncados construídos en pedra vestida, con cámaras internas con bóvedas con canzorros, que só existe na illa de Sardeña.[53] |
Siracusa e a necrópole rochosa de Pantálica | ![]() |
Cidade e Provincia de Siracusa, Sicilia 37°3′34″N 15°17′35″L |
898 (2 220); zona tope 5 519 (13 640) | 1200; 2005; II, III, IV, VI | A necrópole de Pantalica contén máis de 5.000 tumbas, a maioría que datan dos séculos XIII ao VII a.C., e restos de estruturas da época bizantina. Doutra banda, a cidade de Siracusa inclúe o seu núcleo do século VIII a.C e moitos outros restos que son testemuño da súa historia.[54] |
Os Dolomitas | Various 46°36′47″N 12°9′47″L |
141 903 (350 650); zona tope 89 267 (220 580) | 1237; 2009; VII, VIII | Cordilleira no norte dos Alpes italianos con 18 picos por riba dos 3.000 m., e algúns dos máis fermosos paisaxes de montaña do mundo, incluíndo penedos rochosos, paredes verticais, vales longos e estreitos.[55] | |
Os Sassi e o conxunto das igrexas rupestres de Matera | ![]() |
Cidade e Provincia de Matera, Basilicata 40°39′59″N 16°36′37″L |
1 016 (2 510); zona tope 4 365 (10 790) | 670; 1993; III, IV, V | Exemplo máis destacado de vivendas rupestres no Mediterráneo, con partes que datan do paleolítico.[56] |
os Trulli de Alberobello | ![]() |
Provincia de Bari, Puglia 40°46′57″N 17°14′13″L |
11 (27) | 787; 1996; III, IV, V | Pequena cidade con trulli, cabanas de pedra calcaria nunha técnica prehistórica de paneis de xeso, normalmente con tellados cónicos, abovedados ou piramidais de lousas de pedra acanaladas.[57] |
Val d'Orcia | Provincia de Siena, Toscana 43°4′N 11°33′L |
61 188 (151 200); zona tope 5 660 (14 000) | 1026; 2004; IV, VI | No interior do territorio de Siena, a paisaxe foi rediseñada coidadosamente durante o Renacemento (século XIV e XV) para reflectir un modelo de goberno idealizado e crear un panorama agradable. Contou cun papel destacado nas pinturas da época.[58] | |
Obras venecianas de defensa dos séculos XV ao XVII: Stato da Terra – Stato da Mar occidental | Lombardía, Véneto, Friúl, tamén: ![]() ![]() |
378,37 (935,0); zona tope 1 749,62 (4 323,4) | 1533; 2017; II, IV | Fortificacións militares e estruturas defensivas creadas pola República veneciana nos seus dominios terra firme (Stato da Terra) e os seus territorios que se estenden ao longo da costa adriática (Stato da Mar).[59] | |
Venecia e a súa lagoa | ![]() |
Venecia, Provincia de Venecia, Véneto 45°26′3.5″N 12°20′20″L |
— | 394; 1987; I, II, III, IV, V, VI | Fundada no século V destaca como potencia marítima no século X, a localización única de Venecia en 118 pequenas illas alberga un gran número de obras mestras arquitectónicas e importantes obras dalgúns dos máis grandes artistas.[60] |
Vila Adriana (Tivoli) | Tívoli, Provincia de Roma, Lacio 41°56′39″N 12°46′19″L |
80 (200); zona tope 500 (1 200) | 907; 1999; I, II, III | Vila Adriana ou "Vila de Adriano" é un complexo de edificios clásicos do século II construído polo emperador romano Adriano que combina elementos arquitectónicos de Grecia, Exipto e Roma.[61] | |
Villa d'Este, Tivoli | ![]() |
Tívoli, Provincia de Roma, Lacio 41°57′50″N 12°47′46.5″L |
4,50 (11,1); zona tope 7,00 (17,3) | 1025; 2001; I, II, III, IV, VI | Un bo exemplo dun palacio italiano do Renacemento e xardín do século XVI, os xardíns de Villa d'Este son un dos Grandi Giardini Italiani e tiñan unha grande influencia no deseño de xardíns europeos.[62] |
Vila Romana del Casale | ![]() |
Piazza Armerina, Provincia de Enna, Sicilia 37°21′58″N 14°20′3″L |
8,92 (22,0); zona tope 10 (25) | 832; 1997; I, II, III | Unha das vilas máis luxosas construídas a comezos do século IV e decoradas con mosaicos de calidade excepcional.[63] |
A paisaxe dos viñedos do Piemonte: Langhe-Roero e Monferrato | ![]() |
Piemonte 44°36′31″N 7°57′49″L |
10 789 (26 660); zona tope 76 249 (188 420) | 1390; 2014; III, V | Área vitivinícola e de procesamento do viño de Piemonte cunha longa historia que se remonta a polo menos ao século V a.C. O sitio inclúe o Castelo de Grinzane Cavour.[64] |
Le Colline do Prosecco di Conegliano e Valdobbiadene ( "Os outeiros do Prosecco en Conegliano e Valdobbiadene") | ![]() |
Provincia de Treviso, Véneto 45°53′12″N 12°17′50″L |
20 334,02 (50 246,5); zona tope 43 988,2 (108 697) | 1571; 2019; V | Paisaxe vitícola caracterizada por outeiros ciclioni, bosques, pequenas aldeas e terras de cultivo, moldeadas e adaptadas durante séculos polo home. [65] |
Grandes Balnearios de Europa * | ![]() |
Pistoia | 2021 | 1613; II, III, IV, VI (cultural) | As grandes cidades termais de Europa comprenden 11 cidades balnearios en sete países europeos onde as augas minerais usábansecon fins curativos e terapéuticos antes do desenvolvemento da medicación industrial no século XIX. A cidade de Montecatini Terme figura na lista de Italia.[66] |
Ciclos de frescos do século XIV de Padua (incluídos os pintados nos espazos da Capela dos Scrovegni, Palazzo della Ragione, Basílica de San Antonio de Padua e Oratorio de San Michele) |
![]() |
Padua | 2021 | 1623; II (cultural) | O recinto comprende oito edificios, tanto relixiosos como profanos, repartidos en catro grupos. Albergan ciclos de frescos que foron pintados entre 1302 e 1397 por varios pintores destacados: Giotto, Guariento di Arpo, Giusto de' Menabuoi, Altichiero da Zevio , Jacopo d'Avanzi e Jacopo da Verona. Os frescos son innovadores na súa forma de representar a narración alegórica e utilizan novas técnicas de perspectiva. A Capela Scrovegni aparece na imaxe.[67] |
Os Pórticos de Boloña | ![]() |
Cidade metropolitana de Boloña | 2021 | 1650; IV (cultural) | Os pórticos representan un importante patrimonio cultural e arquitectónico da cidade de Boloña. Durante séculos, utilizáronse como pasarelas protexidas e como lugares privilexiados para as actividades comerciais. Construíronse en madeira, ladrillo, pedra e no século XX tamén en formigón armado. Ás veces cobren os dous lados da rúa. Están listados doce complexos de pórticos.[68] |
Karst evaporítico e covas dos Apeninos do Norte | ![]() |
Varios sitios | 2023 | 1692; VIII (natural) | Este xacemento comprende catro áreas con evaporita karst, dúas con Triásico anhidritas, e dúas con mesinio xeso (exemplo do Parque Gessi Bolognesi na imaxe). Hai máis de 700 covas que presentan unha gran variedade de características kársticas e conteñen minerais raros. Tamén están habitadas por varias especies vexetais, moitas das cales están en perigo de extinción.[69][70] |
Ademais dos sitios inscritos na Lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios tentativos que poidan considerar para a súa candidatura. As candidaturas para a lista do patrimonio mundial só se aceptan se o sitio xa foi incluído na lista de tentativas.[71]
A partir do 2019, Italia rexistraba corenta e dous sitios na súa lista tentativa. Estes sitios, xunto co ano no que foron incluídos na lista tentativa son:[3]
Ano | Nome | Rexión | Imaxe |
---|---|---|---|
2006 | Arco de Traxano | Campania | ![]() |
2006 | Arquipélago da Maddalena e illas do Estreito de Bonifacio | Sardeña | |
2006 | Bradisismo nos Campos Flégreos | Campania | ![]() |
2006 | Catarata de Mármore e Valnerina: Sitios monásticos e antigos traballos de recuperación hidrolóxica | Umbría e As Marcas | ![]() |
2006 | Cattolica di Stilo e complexos basilio-bizantinos | Calabria | ![]() |
2006 | Cittadella di Alessandria | Piemonte | |
2006 | Xardín botánico Hanbury | Liguria | |
2006 | Centro histórico de Lucca | Toscana | ![]() |
2006 | Centro histórico de Parma | Emilia-Romaña | ![]() |
2006 | Centro histórico de Pavia con Certosa | Lombardía | ![]() |
2006 | Illa de Asinara | Sardeña | ![]() |
2006 | Covas cársicas na Puglia prehistórica | Puglia | ![]() |
2006 | Rexión lacustre do Lago Maior e Lago D'Orta | Lombardía e Piemonte | ![]() |
2006 | Illa Mozia e Lilibeo: A civilización fenicio-púnica en Italia | Sicilia | ![]() |
2006 | Orvieto | Umbría | |
2006 | Pelagos: o santuario de cetáceos | Sardeña, Liguria e Toscana | ![]() |
2006 | Estanques na baía de Oristano e na illa da Península de Sinis de Mal di Ventre | Sardeña | ![]() |
2006 | Catedrales en Puglia de estilo románico | Puglia | ![]() |
2006 | Salento e o "Barroco de Lecce" | Puglia | ![]() |
2006 | Capela dos Scrovegni en Padua | Véneto | |
2006 | Sulcis e Iglesiente | Sardeña | ![]() |
2006 | Taormina e Isola Bella | Sicilia | ![]() |
2006 | O val Aniene e Vila Gregoriana en Tivoli | Lacio | |
2006 | As paleosuperficies paleolíticas inferiores en Isernia-La Pineta e Notarchirico | Basilicata e Molise | ![]() |
2006 | A conca do mármore de Carrara | Toscana | ![]() |
2006 | A Murge de Altamura | Puglia | ![]() |
2006 | Os pórticos de Boloña | Emilia-Romagna | ![]() |
2006 | A Transhumancia: A "pista de pastoreo real" (Il Cammino Reale) | Abruzos, Puglia, Campania e Molise | ![]() |
2006 | Via Appia "Regina Viarum" | Puglia, Basilicata, Campania e o Lacio | ![]() |
2006 | Vilas da nobreza papal | Lacio | ![]() |
2006 | Volterra: Cidade histórica e paisaxe cultural | Toscana | ![]() |
2008 | Zona fronteiriza do Mont-Blanc (xunto con Francia e Suíza) | Val de Aosta | ![]() |
2010 | Os outeiros do Prosecco en Conegliano e Valdobbiadene. ("Le Colline del Prosecco di Conegliano e Valdobbiadene") | Véneto | ![]() |
2010 | Sitio prehistórico de Longola [72] en Poggiomarino e Striano | Campania | |
2012 | Parque nacional da Sila – Sila, "Gran bosco d’Italia" | Calabria | ![]() |
2013 | Área fronteiriza dos Alpes marítimos - "Les Alpes de la Mer" (xunto con Francia) | Piemonte e a Liguria | |
2014 | Grandes Balnearios de Europa (con Austria, Bélxica, a República Checa, Francia, Alemaña e o Reino Unido) | Toscana | ![]() |
2016 | Padova Urbs Picta. Giotto, a capela Scrovegni e os ciclos de pintura do século XIV | Véneto | |
2017 | A paisaxe cultural de Civita di Bagnoregio | Lacio | |
2017 | Os Alpes do Mediterráneo (Italia) Ligurianos e Alpes marítimos | Liguria e Piemonte | ![]() |
2018 | Karst de evaporita e covas da rexión de Emilia-Romaña | Emilia Romagna | |
2019 | Via Francíxena en Italia | Val de Aosta, Piemonte, Lombardía, Emilia Romagna, Liguria, Toscana e o Lacio | ![]() |
2021 | Arte e arquitectura na prehistoria de Sardeña. A domus de janas. | Sardeña | ![]() |
2021 | Biodiversidade mariña do eoceno do val de Alpone | Verona, Vicenza | ![]() |
2021 | Teatros históricos da rexión das Marcas | Marche | |
2021 | Monumentos nuráxicos de Sardeña | Sardeña | ![]() |
2023 | O sistema da Vila-fatoria no Chianti Classico | Florencia, Siena | ![]() |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.