Ang ika-13 dantaon (taon: AD 1201 – 1300), ay isang siglo na tumagal mula Enero 1, 1201 hanggang Disyembre 31, 1300 sang-ayon sa kalendaryong Huliyano.
Ang Imperyong Mongol noong 1227 sa pagkamatay ni Genghis KhanDobleng pilak na dirham ni Ghazan Khan na ginawa pagkatapos ng panghihimasok ng Imam na si Ibn Taymiyyah.[1] Harap: Leyenda sa Arabe: لاإله إلا الله محمد رسول الله صلى الله عليه وسلم/ ضرب تبريز/ في سنة سبع ...ر Lā ilāha illa llāha Muḥammadun rasūlu llāhi ṣalla llāhu ʽalayhi wa-sallam / ḍuriba Tabrīz / fī sanati sabʽin ...: "Walang ibang Diyos kundi si Allah, si Muhammad ang kanyang Propeta, sumakanya ang Kapayapaan / Naka-minta sa Tabriz sa taong ...7" Likod: Leyenda sa sulat Mongoliyano (maliban para sa "Ghazan Mahmud" sa Arabe): Tengri-yin Küchündür. Ghazan Mahmud. Ghasanu Deledkegülügsen: "Sa pamamagitan ng kalakasan ng Kalangitan / Ghazan Mahmud / Ginawa ang barya para sa Ghazan".
Minta ng Tabriz. 4.0gr (0.26g). Pilak.Ang pambungad na pahina ng isa sa mga gawang pangmedisina ni Ibn al-Nafis. Marahil na kopya ito na ginawa sa India noong ika-17 dantaon o ika-18 dantaon.
Sa panahong ito, itinatag ni Genghis Khan ang Imperyong Mongol, na sumakop mula Silangang Asya hanggang Silangang Europa. Binago ang kurso ng mundong Muslim ang mga pananakop ni Hulagu Khan at ibang mga pagsalakay ng Mongol, higit na kapansin-pansin ang Pagkubkob ng Baghdad (1258), ang pagwasak ng Bahay ng Karanungan at paghina ng mga Mamluk at Rum, na, sang-ayon sa mga dalubhasa sa kasayasayan, nagdulot ng paghina ng Ginintuang Panahong Islamiko. May ibang mga kapangyarihang Muslim tulad ng Imperyong Mali at Sultanato ng Delhi ang sumakop sa malaking bahagi ng Kanlurang Aprika at subkontinenteng Indiyano, habang nakaranas ang Budismo ng paghina. Sa kasaysayan ng kulturang Europeo, tinuturing ang panahon na ito bilang ang Mataas na Gitnang Panahon.