Złoto dezerterów
polska komedia wojenna z 1998 roku Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
polska komedia wojenna z 1998 roku Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Złoto dezerterów – polska komedia wojenna z 1998 roku w reżyserii Janusza Majewskiego, będąca kontynuacją filmu C.K. Dezerterzy (1986).
Gatunek |
komedia wojenna |
---|---|
Rok produkcji |
1998 |
Data premiery |
4 grudnia 1998 |
Kraj produkcji | |
Język |
polski |
Czas trwania |
117 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role |
Marek Kondrat |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Kostiumy | |
Montaż | |
Produkcja |
Studio Filmowe Perspektywa |
Dystrybucja |
Vision Film Produktion |
Poprzednik |
C.K. Dezerterzy (1986) |
Zdjęcia trwały od 25 marca do czerwca 1998 roku. Kręcono je w Warszawie, Krakowie, Nieborowie i Leśniakowiźnie[1].
Akcja rozpoczyna się w willi na warszawskim Żoliborzu jesienią 1942 roku. Trwa konspiracyjne spotkanie żołnierzy armii podziemnej: majora Jeremiego (Jan Englert), rotmistrza Leliwy (Leonard Pietraszak), porucznika Lotki (Piotr Machalica) i najmłodszego z nich wszystkich – podporucznika Peta (Artur Żmijewski). Rotmistrz informuje zebranych, że dowództwo powołało oddział do zadań specjalnych o kryptonimie Litzmanstadt. Dowódcą oddziału został mianowany major Jeremi, tym samym pozostali są od tej pory jego podwładnymi. Od niego dowiadują się o planowanej transakcji zakupu dużej ilości broni i amunicji. Towar ten oferuje oficer sztabu dywizji włoskiej, która po wycofaniu się z frontu wschodniego będzie przejściowo stacjonować na terenach polskich.
1999: