Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mieczysław Obiedziński (ur. 15 maja 1920 w Tajenku, zm. 3 września 1993 w Warszawie) – generał broni Wojska Polskiego, główny kwatermistrz WP 1970-1985, wiceminister obrony narodowej 1976-1985.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Stanowiska |
Główny Kwatermistrz WP 1970–1985, |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Do 1939 skończył 4 klasy gimnazjum w Augustowie, 1939-1941 uczył się w sowieckiej „dziesięciolatce”. W czerwcu 1941 deportowany na sowiecki Daleki Wschód, gdzie pracował w kołchozie. W maju 1943 wstąpił do 1 DP. im. T. Kościuszki. Skończył szkołę oficerską w Riazaniu ze stopniem podporucznika[1] i został oficerem kwatermistrzostwa 3 Dywizji Piechoty. Przebył szlak bojowy na froncie niemieckim od Pilicy przez warszawską Pragę, Bydgoszcz, Kołobrzeg do Berlina.
Po wojnie od 3 VI 1945 do 31 III 1948 brał udział w walkach z podziemiem w okolicach Lubaczowa, Jarosławia, Tomaszowa Lubelskiego, Biłgoraja, Hrubieszowa i Zamościa. Kwatermistrz grupy operacyjnej i p.o. kwatermistrza zgrupowania, od 2 XI 1946 kwatermistrz dywizji w stopniu kapitana, a od lipca 1947 majora. W kwietniu 1948 usunięty ze służby i prawdopodobnie aresztowany.
W kwietniu 1950 powrócił do służby i kierował wydziałami, a w latach 1954-1957 był zastępcą szefa Departamentu Żywnościowego MON. W drugiej połowie 1954 był uczestnikiem Misji Polskiej przy Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Kambodży. 1957-1960 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego, a w 1965 został inżynierem technologii rolno-spożywczej. 16 X 1964 został szefem sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP, a w latach 1970-1985 był głównym kwatermistrzem WP. Generał brygady od jesieni 1965 (nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab, generał dywizji od jesieni 1970 (nominację wręczył mu przewodniczący Rady Państwa marszałek Polski Marian Spychalski). W 1976 został wiceministrem obrony narodowej. Jesienią 1977 awansowany do stopnia generała broni (nominację wręczył mu I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR Edward Gierek). Po przeniesieniu w stan spoczynku w grudniu 1985 był w latach 1987-1990 Konsulem Generalnym PRL w Mińsku na Białorusi.
Działacz PZPR, w latach 1980-1986 zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera BII-12-8)[2].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.