Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ludwik Sitowski (ur. 29 marca 1880 w Nowym Sączu, zm. 20 listopada 1947 w Poznaniu) – polski naukowiec, zoolog, entomolog. W latach 1925–1926 rektor Uniwersytetu Poznańskiego.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
29 marca 1880 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
20 listopada 1947 |
Profesor nauk przyrodniczych | |
Specjalność: zoolog | |
Alma Mater | |
Profesura |
1921 |
rektor Wszechnicy Piastowskiej dzisiejszego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu | |
Uczelnia | |
Okres spraw. |
1925–1926 |
Poprzednik | |
Następca |
Syn Jana (sędziego) i Zofii z Myszkowskich. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu, rozpoczął studia w zakresie nauk przyrodniczych na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem Antoniego Wierzejskiego i Henryka Hoyera. Został nauczycielem gimnazjum św. Anny w Krakowie, jednocześnie od 1909 był asystentem Wierzejskiego[1].
W październiku 1919 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim z zakresu zoologii, a 4 listopada 1919 został mianowany na profesora nadzwyczajnego. Od 1919 do 1939 roku i w latach 1945–1947 był kierownikiem Katedry Zoologii i Entomologii, która powstała w 1919 roku jako jedna z pierwszych sześciu katedr na sekcji leśnej Wydziału Rolniczo-Leśnego Wszechnicy Piastowskiej w Poznaniu[2]. Prekursor metody biologicznego zwalczania owadów szkodników (głównie leśnych). Został uznany za światowy autorytet w dziedzinie pasożytniczych owadów[3]. Wspólnie z żoną Zofią prowadził liczne pionierskie prace nad biologią i zwalczaniem owadów szkodliwych[4] m.in. sówki choinówki, borecznika, barczatki sosnówki, brudnicy mniszki, korników za pośrednictwem pasożytów owadzich z rodzin Ichneumonidae, Tachinidae, Chalcididae i Braconidae[5]. Zajmował się także zoogeografią Pienin, fizjologią owadów oraz pszczelarstwem[6].
W 1921 r. został mianowany profesorem zwyczajnym. W latach 1920–1921 sprawował funkcję dziekana.
W latach 1925–1926 był rektorem Uniwersytetu Poznańskiego. Mimo że jego kadencja przypadła na trudny okres kryzysu gospodarczego państwa, zdołał pokonywać trudności finansowe uczelni.
W czasie II wojny światowej przebywał w rodzinnej posiadłości, w Krościenku nad Dunajcem, w Pieninach, gdzie kontynuował badania. W połowie 1944 roku w posiadłości, którą posiadał wraz z żoną – Zofią Dziewolską, udzielił schronienia i przestrzeni pod laboratorium, pracującemu nad szczepionką na dur plamisty (powszechnie zwany tyfusem) profesorowi Rudolfowi Weiglowi[7][8].
Zmarł w Poznaniu 20 listopada 1947 w drodze na wykład[9]. Pochowany został na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu (kw. św. Barbary-rząd 19-grób 8).
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.