Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
James Albert „Jim” Varney, Jr.[1] (ur. 15 czerwca 1949 w Lexington, zm. 10 lutego 2000 w White House) – amerykański komik i aktor. Najbardziej znany był z roli Ernesta P. Worrella, stworzonego w latach 80. przez agencję reklamową Carden & Cherry w Nashville[2].
![]() | |
Imię i nazwisko |
James Albert Varney, Jr. |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 czerwca 1949 |
Data i miejsce śmierci |
10 lutego 2000 |
Zawód |
Komik, aktor, scenarzysta |
Współmałżonek |
Jacqueline Drew |
Lata aktywności |
1977–2000 |
![]() |
Urodził się w Lexington[3] w Kentucky jako czwarte dziecko i jedyny syn Nancy Louise (z domu Howard)[1] i Jamesa Alberta Varneya Seniora[4]. W wieku 8 lat brał udział w przedstawieniach w lokalnym teatrze[5]. W 1968 ukończył Lafayette High School, gdzie wygrał Państwowy Konkurs Aktorski. W wieku 17 lat zaczął pracować jako profesjonalny aktor i artysta w różnych klubach nocnych i barach. Uczył się Shakespeare’a w Barter Theatre w Abingdon[6].
W 1965 jego pierwszą profesjonalną rolą aktorską był Puck w regionalnej produkcji szekspirowskiego Sen nocy letniej[5]. W 1967 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie pracował jako komik i występował w teatrze obiadowym oraz w produkcjach Off-Broadwayowskich.
W 1976 regularnie występował w programie telewizyjnym CBS Johnny Cash i przyjaciele[7]. Następnie gościł w programach: Operation Petticoat (1977), Fernwood 2-Night (1977), The New Operation Petti (1978) i Pink Lady (1980).
W 1980 wziął udział w reklamie, w której pojawiła się ta postać Ernesta P. Worrella w Dallas Cowboys Cheerleaders przy Beech Bend Park, lunaparku koło Bowling Green w Kentucky. Postać Ernesta stała się tak popularna, że wyprodukował nawet serial Się masz, Vern! (Hey Vern, It’s Ernest!, 1988), za który w 1989 otrzymał Emmy, a także serię filmów w latach 80. i 90. XX wieku. Komedia familina Walt Disney Studios Motion Pictures Ernest jedzie na biwak (Ernest Goes to Camp, 1987) odniósł ogromny sukces i zarobił ponad 25 milionów dolarów[4], choć przyniósł Varneyowi nominację do Złotej Maliny w kategorii „Najgorsza nowa gwiazda”[4]. Kolejne filmy o przygodach Ernesta P. Worrella to: Ernest ratuje Święta (Ernest Saves Christmas, 1988), Ernest Goes to Splash Mountain (1989), Ernest idzie do więzienia (Ernest Goes to Jail, 1990), Największy koszmar Ernesta (Ernest Scared Stupid, 1991), Powrót Ernesta (Ernest Rides Again, 1993), Ernest idzie do szkoły (Ernest Goes to School, 1994), Ernest w NBA (Slam Dunk Ernest, 1995), Ernest jedzie do Afryki (Ernest Goes to Africa, 1997) i Ernest na wojnie (Ernest in the Army, 1998).
Użyczył głosu Cienkiemu w filmie animowanym Toy Story (1995) i sequelu Toy Story 2 (1999)[8].
Varney był dwukrotnie żonaty, ale oba małżeństwa zakończyły się rozwodem z Jacqueline Drew (1977–1983) i Jane Varney (1988–1991). Był także wielkim fanem muzyki, zwłaszcza rock and rolla. Przez całe życie palił papierosy, powodując raka płuc[9][10]. Zmarł 10 lutego 2000 w White House w Tennessee w wieku 50. lat[10][2].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.