Loading AI tools
polski geolog, poeta, alpinista, grotołaz, działacz społeczny Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Andrzej Henryk Ostromęcki (ur. 15 listopada 1942 w Warszawie, zm. 24 stycznia 2021 tamże) – polski geolog, poeta, alpinista, grotołaz, działacz społeczny. Był filistrem Arkonii.
![]() Andrzej Ostromęcki w czapce (deklu[2]) korporacji akademickiej Arkonia, 2018 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
polski geolog, poeta, prozaik, alpinista i grotołaz |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() |
Był synem Mirosława (1914–2000), inżyniera, oficera NSZ, więźnia politycznego PRL, i Heleny (1915–2000) z domu Deskur[3][4][5]. Razem z matką i siostrą Anną (1944–2000) przeprowadził się do Wrocławia w lipcu 1945[6]. Egzamin maturalny zdał w III Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu w 1960[7]. W 1966 ukończył studia geologii na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego[8]. Był zatrudniony w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN we Wrocławiu i Warszawie (od 1968), gdzie uzyskał doktorat nauk przyrodniczych w 1972[9]. Był także związany z Wydziałem Geologii Uniwersytetu Warszawskiego[10]. Zajmował się zagadnieniami górnego karbonu i dolnego permu w niecce północnosudeckiej[11][12][13]. W latach 1980–1981 pracował w Mauretanii w ramach kontraktu z agencją ONZ[14]. Zmarł 24 stycznia 2021 w Warszawie[15].
Był filistrem Korporacji Akademickiej Arkonia[16]. Jako syn Mirosława[3], członka Arkonii od 1933, został przyjęty do Korporacji w 1982 wraz z innymi synami i krewnymi przedwojennych Arkonów[17]. W roku 1990 został wybrany na członka zarządu Arkonii[18][19]. W 1992 sprawował funkcję oldermana „pierwszego coetusu”[uwaga 1], grupy składającej się z pięciu pierwszych studentów przyjętych do Arkonii po II Wojnie Światowej[20].
W 2011 wziął udział w panelu dyskusyjnym „Żołnierze Wyklęci – wojna domowa czy powstanie narodowe?”[21].
W 2014 był współzałożycielem Fundacji Oleńka, pierwszej w Polsce organizacji pomagającej chorym na raka samotnym matkom[22][23].
Publikował wiersze:
Publikował także formy prozatorskie[24] i teksty na tematy społeczne[25][26][27]. Zamieszczał utwory w czasopismach katolickich „List do Pani”, „Tygodnik Salwatorski”, „Głos Brata Alberta”[28][29][30].
Był członkiem i uczestnikiem wypraw jaskiniowych Sekcji Grotołazów Wrocław od 1962[31]. W 1966 współorganizował Ogólnopolskie Seminarium Ratownictwa Jaskiniowego w Tatrach Zachodnich[32]. Był prezesem Sekcji w kadencji 1967/1968[33].
Brał udział w eksploracji i opisie Jaskini Niedźwiedziej w masywie Śnieżnika[34].
Na przełomie grudnia 1968 i stycznia 1969 wziął udział w wyprawie kierowanej przez Bernarda Uchmańskiego na dno Jaskini Śnieżnej. Wyprawa dokonała wspinaczkowego wyjścia od Syfonu Dominiki do otworu Jaskini Śnieżnej. Był to ówczesny rekord świata (640 m pomiędzy dnem a otworem wejściowym jaskini) we wspinaczce jaskiniowej bez korzystania z lin i drabinek[35][36]. Członkami wyprawy byli także Roman Galar, Jerzy Masełko, Kazimierz Piotrowski, Norbert Pospieszny i Marek Trzeciakowski[37]. Wszyscy zostali odznaczeni Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
W 1969 uczestniczył w wyprawie Sekcji do jaskiń Kaukazu Zachodniego[38]. Był zaprzyjaźniony i uczestniczył w działalności Speleoklubu Warszawskiego[39].
Był mężem Anny Marii (Oleńki) z domu Wielowieyskiej (1945–2013)[4].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.