словачки велосипедист From Wikipedia, the free encyclopedia
Петер Саган (словачки: Peter Sagan; р. 26 јануари 1990 во Жилина) — словачки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Бора-Хансгрое.[5] Саган имал успешна јуниорска кариера во планинскиот велосипедизам и велокросот, победувајќи на Светското првенство во 2008 година, пред да се префрли во друмскиот велосипедизам.
Саган на Тур де Франс 2015 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Лични податоци | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Цело име | Петер Саган | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Прекар | „Петар Велики“[1] „Турминатор“[2] „Халк“[3] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Роден | 26 јануари 1990 Жилина, ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Висина | 1,84 м[4] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Маса | 78 кг[4] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Податоци за клубот | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Мом. клуб | Бора-Хансгрое | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Дисциплина | друмски велосипедизам | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Улога | возач | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Вид на возач | спринтер Специјалист за класици | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Аматерски клубови | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2009 | Дукла Тренчин Мерида | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Професионални клубови | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2010–2014 2015-2016 2017- | Ликвигас-Доимо Тинкоф-Саксо Бора-Хансгрое | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Значајни победи | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Последна промена 12 јануари 2020 |
Саган е сметан за еден од најголемите таленти, откако освоил некои престижни победи,[6][7] вклучувајќи ги: три светски првенства, едно европско, две етапи на Париз-Ница, седум на Тирено-Адријатико, една на Тур де Романди, три и генерален пласман на Трката околу Полска, рекордни седумнаесет и генерален пласман на Трката околу Калифорнија,[8] и рекордни петнаесет на Тур де Свис. Освоил бројни класици, вклучувајќи ги монументите Париз-Рубе и Трка околу Фландрија, три изданија на Гент-Вевелгем и Е3 Харелбеке, заедно со шеснаесет етапи на големите трки: четири на Вуелта а Еспања и дванаесет на Тур де Франс. Откако станал прв возач кој го освоил бодовниот пласман на Тур де Франс во неговите први пет обиди, стигнал до рекордни седум победи, во 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018 и 2019.
По неговата победа на Светското друмско првенство 2017, Саган ја носел виножито-маичката во сезоната 2018 трета година по ред.[9] Потпишал тригодишен договор со германската екипа Бора-Хансгрое, почнувајќи од 2017 година.[10]
Саган е најмалиот во семејство со три постари браќа и една сестра. Бил одгледан од неговата сестра, бидејќи неговите родители поголемиот дел од денот го поминувале во малата продавница, која тие ја поседувале во неговиот роден град. Неговиот брат Јурај Саган е исто така професионален велосипедист и е исто така член на екипата Бора-Хансгрое.[11]
Саган започнал да вози велосипед на возраст од девет години, кога се приклучил на Cyklistický spolok Žilina, мал локален клуб во неговиот роден град. Низ неговите јуниорски години Саган возел и планински и друмски велосипедизам и бил добро познат по неговиот необичен стил на возење во патики за тенис и маички, пиејќи само чиста вода. Саган привлекол поголемо внимание, кога се појавил на Словачкиот куп со велосипед позајмен од неговата сестра, откако по грешка го продал неговиот, а велосипедот од спонзорот VeloSprint доцнел во испораката. Возејќи обичен велосипед со не толку добри кочници и ограничена брзина, тој ја освоил трката.[12][13]
Саган го покажал неговиот талент во професионалниот велосипедизам, кога бил примен од екипата Дукла Тренчин Мерида, словачка екипата во континенталната про (втора) дивизија. Во 2008, победил на светското јуниорско првенство во планински велосипедизам во Вале ди Соле. Истата година, завршил втор на светското јуниорско првенство во велокрос во Тревизо и на јуниорскиот Париз-Рубе.[14]
Саган се придружил на екипата Квик Степ за друмско тестирање, но не успеал да добие договор. Неговата фрустрација била толку голема, што тој одлучил да се откаже од друмскиот велосипедизам, меѓутоа притиснат од неговото семејство, тој се обидел со Ликвигас-Доимо и успеал. Ликвигас му понудил на Саган двегодишен договор (2010–2011) со можност да вози планински велосипедизам за Канондале. Договорот бил продолжен до крајот на 2012 во април 2010. Докторите и менаџерите на Ликвигас биле зачудени од резултатите на медицинските тестови на Саган, велејќи дека никогаш не виделе возач со 19 години да биде толку физички силен и способен како Саган. Во текот на тренирањето, Саган уништил повеќе планински велосипедизам отколку кој било друг возач, поради неговата способност да вози повеќе отколку што издржува велосипедот. Неговите колеги започнале да го викаат Терминатор, и покрај тоа што како личност е мирен и многу љубезен.[15]
„Ви велам, овој млад Словенец покажува голем талент“.
Ликвигас го одредил Саган за неговата прва Pro Tour друмска трка Тур Даун Андер во јануари 2010 година, на возраст од 19 години. Тој бил вклучен во пад во текот на втората етапа, но останал да вози со 17 шавови на неговата рака и левото бедро. На кралската етапа до Вилунга тој се приклучил во нападот преку последното искачување со Кедел Еванс, Алехандро Валверде и Луис Леон Санчес. Четворката се борела да се оддалечи од спринтерската група во следните 20 километри, со што Санчес победил на крајот.[16]
Саган ја освоил првата и втората ProTour етапа во текот на друмската трка Париз-Ница 2010. Саган првично не бил одреден за трката, но му се приклучил на составот од екипата, откако неговиот совозач Маќеј Боднар ја скршил неговата клучна коска.[17] Неговата прва етапна победа била постигната на 10 март 2010 година, кога Саган се приклучил на нападот поттикнат од Николас Роуш на последното искачување на третата етапа во Орилак и ги поминал Роуш и Хоаким Родригес за етапна победа. Оваа етапна победа исто така му го донела и водството во бодовниот пласман.[18] Втората ProTour победа на Саган дошла два дена подоцна со соло напад во петтата етапа во Екс ан Прованс. Напаѓајќи во последните три километри од крајот на тешкото искачување, Саган бил способен да се оддели од главната група за победа.[19] Покрај неговата две етапни победи, Саган исто така завршил втор на етапата 2 до Лимож и трет на шестата етапа до Турет сир Луп. Збирот на високите места во етапите и бодовите од средните спринтови му ја донеле зелената маичка на Саган за 2010. Ја завршил етапата на 17. место, три минути и дваесет и една секунда за победникот на трката Алберто Контадор, кој го пофалил младиот Словак и предвидел дека во иднина ќе му биде конкурент. Исто така завршил осми во пласманот за млад возач.[20]
„Не сакам да бидам втор Еди Меркс. Сакам да бидам прв Петер Саган.
На Трка околу Калифорнија 2010, Саган победил на петтата и шестата етапа, доаѓајќи со кандидатите за генерален пласман во исто време. По грешка на етапата 3, тој каснел 17 секунди. Двете етапни победи не само што го поместиле на третото место во генералниот пласман, туку го преземал водството и во бодовниот пласман. На седмата етапа, хронометарот низ Лос Анџелес, тој доцнел само 9 секунди. Иако претходно имал некои успеси во пролозите, овој хронометар бил малку подолг и тој изгубил една минута и 35 секунди во генералниот пласман. И покрај овој неуспех, тој сепак успеал да го задржи водството во бодовниот пласман и пласманот за млад возач. Завршил осми во крајниот пласман, зад сезонските ветерани како Леви Лајпхајмер, Мајкл Роџерс, Давид Забриски, Крис Хорнер и Јенс Фогт, сите добро познати во велосипедизмот. Саган завршил четврти на почетниот пролог на Тур де Свис 2010, само три секунди зад Фабијан Канчелара, но завршил скоро 11 минути зад групата на втората етапа и не успеал да ја започне трката следниот ден поради алергија.[22]
По паузата во јули, се вратил со добра форма подоцна во сезоната, обезбедувајќи високи места во голем број европски трки, како и второто место на првото издание на Гран при Монтреал. Возел на Светското друмско првенство во Гилонг, Австралија за Словачка, но не успеал да направи пробив во долгата трка. Планирал да вози неколку сезонски трки, вклучувајќи го и Париз-Тур и Џиро ди Ломбардија, но проблемите со цревата го принудиле да се откаже.[23]
Саган бил подготвен да продолжи во 2011 со истата екипа, сега преименувана во Ликвигас-Канондејл. Во тренинг-кампот во декември 2010, Саган изјавил дека негова прва цел за сезоната 2011 ќе биде Милано-Санремо.[24]
По почетокот на неговата сезона со некои добри пласмани во неколку италијански еднодневни трки, Саган сериозно ја започнал сезоната на Џиро ди Сардења. Ги освоил трите од петте етапи на трката, како и генералниот и бодовниот пласман, тесно победувајќи го Хосе Серпа за 3 секунди во генералниот пласман.[25]
Во текот на Трка околу Калифорнија, ја освоил етапата 5 на патот кон победа во бодовниот пласман втора година по ред на оваа трка.[26]
Во јуни учествувал на Тур де Свис, освојувајќи го импресивното трето место во воведниот пролог. Потоа ја освоил и планинската етапа 3, докажувајќи ја својата разновидност, кога го достигнал Дамијано Кунего близу Гросе Шајдег и потоа го одминал на самата цел. Исто така, Саган успеал да дојде до подиум на уште две низински етапи, како и победа на етапата 8 во масовен спринт. Оваа победа била доволна да го обезбеди бодовниот пласман на оваа трка.[27]
Тој возел на Трката околу Полска како подготовка за Вуелта. Ја преземал водечката маичка по победата на етапата 4 и потоа ја освоил и етапата 5. Иако ја загубил маичката од Даниел Мартин по тешката завршница на етапата 6, тој успеал да ја поврати на последниот ден од трката, благодарение на бонус секунди на средните спринтови и второто место на етапата. Исто така го освоил и бодовниот пласман.[27][28]
Саган возел и на Вуелта а Еспања, што му било прво појавување на некоја голема трка. Тој не разочарал, заработувајќи три етапни победи на трката. На етапата 6 предизвикал поделба на малата водечка група кога го возеле последниот спуст. Тројца негови колеги го преживеале спустот, како и Пабло Ластрас (Мовистар Тим), кој заедно со Саган заминал кон победа во спринт.[29] Исто така, ја освоил етапата 12 во спринтерска завршница. Негова следна цел била последната етапа во Мадрид, каде победил благодарение на многу малата разлика од соперниците Даниеле Бенати и Алесандро Петаки.[30]
„Денес Петер Саган беше феноменален на последното искачување и успеа до крајот. Доколку победи Нибали, му должи на Саган автомобил или нешто“.
На почетокот на 2012, Саган неофицијално објавил дека ќе го продолжи неговиот договор со Ликвигас до 2014. Во договорот, потпишан пред Вуелта а Еспања, Саган добил подобри финансиски користи за можноста да вози и неговиот брат Јурај во екипата. „За мене, Ликвигас беше првиот избор. Имав понуди од други екипи, кои дури и би ми дале поголема слобода во групата. Но Ликвигас ме доведе во професионалниот велосипедизам, тие веруваа во мене и јас сакам да им возвратам на тоа“, коментирал Саган за 53x11, чешки велосипедски месечник.
Ја започнал сезоната во добра форма, освојувајќи етапа, како и бодовниот пласман на Трката околу Оман. Саган победил на етапата 4 на Тирено-Адријатико и исто така играл клучна улога во помагањето на Винченцо Нибали во победата на целата трка. Добрата форма на Саган продолжува во сезоната на класиците, со четвртото место на Милано-Санремо, второ на Гент-Вевелгем, етапна победа на Три дена Де Пане, петто место на Трката околу Фландрија и третото на Амстел Голд Рејс.
На првата етапа на Трката околу Калифорнија, Саган имал незгода на 7 километри пред крајот. Но, успеал да се врати во групата и да ја избегне несреќата, која се случила на 3 километри пред крајот на етапата. Неговиот колега Даниел Ос го довел во последните неколку километри и Саган ги отспринтал сите соперници, земајќи ја етапната победа.[32] Следниот ден, повторно ја освоил етапата 2 во Санта Крус. Откако доживеал пад на искачувањето, тој повторно се вратил и неговата екипа го довела до последната кривина на трката, на само неколку стотина метри од целта. Саган излегол прв од кривината и забрзал до крајот, со што ја освоил втората победа по ред.[33] На третата етапа, Саган ја однел третата последователна победа со многу тесна разлика пред Хајнрих Хауслер (Гармин-Баракуда) третпат по ред.[34] Тој повторно победил на четвртата етапа во масовниот спринт.[35] Откако завршила трката, Саган имал пет етапни победи, вклучувајќи ја осмата и последна етапа во Лос Анџелес[36] и бодовниот пласман, надминувајќи го претходниот рекорд по број на етапни победи на Трката околу Калифорнија со вкупно осум етапи, кој му припаѓал на Леви Лајпхајмер од екипата Омега Парма-Квик Степ со шест победи. Тој исто така бил награден за неговиот резултат со спринтерската маичка.[37][38]
„Никогаш немам видено возач како него. Мислам дека никој нема. Тој е единствен. Може да очекува сè, бидејќи може да победи што и да посака. Сè. Ако некогаш победи на Тур де Франс, нема да биде изненадување за мене. Гледајте го“.
Саган покажал добра форма уште еднаш на трката од Светската турнеја Тур де Свис преку освојување четири етапи и маичката во бодовниот пласман. Ги подредил работите со некако изненадувачката победа на воведниот пролог, надминувајќи го локалниот фаворит и специјалист за хронометри Фабијан Канчелара (РадиоШек-Нисан) за 4 секунди на патеката од 7,3 километри.[40] Втората етапа не била поставена за него бидејќи била планинска, но успеал на третата етапа во драматична завршница, каде групата ги достигнале последните двајца бегалци во последниот километар. Асфалтот бил влажен од дождот и стапалото на Саган излегло од неговата педала на една од последните кривини, но тој успеал да одржи рамнотежа и да го помине возачот на Орика-ГринЕЏ Баден Кук пред целта, со рацете во воздух и носејќи ја белата маичка за најдобар спринтер.[41] Следниот ден ја освоил неговата трета победа во четири дена, уште еднаш во дождливи услови. На околу 350 метри пред целта, Маркус Бургхарт од Аксент.џобс-Вилемс Веранда започнал спринт до целта. Саган го поминал неговиот колега и влегол во заветрината на Бургхарт и го поминал за победа. Ѝ заблагодарил на неговата екипа за нивните напоро, особено на Морено Мозер, кој „го затвора секој напад на крајот на трката, дозволувајќи ми да спринтам; големо благодарам до Морено и се надевам дека ќе можам да му ја вратам услугата наскоро“.[42] Следната победа дошла на етапата 6, последната етапа на трката, која била поставена за спринтери. Последните километри во Бишофсцел биле во урбана област со остри кривини и Саган останал на чело на групата. На 200 метри пред целта, Саган влегол во лева кривина и излегол на калдрма со полна брзина. Ги допрел бариерите додека од позади се појавил возачот на Орика-ГринЕЏ Михаел Албасини и спринтал за победа. Кога го прашале за блискиот пад во споменатата кривина, Словакот одговорил: „Краевите на Тур де Свис никогаш не се прави, така треба да измислиш нешто и да најдеш простор [...].“[43]
„Би му ги исчистил и чевлите на Басо, доколку ме замоли, бидејќи не можам да изразам колку сум му благодарен“.
Пред Тур де Франс, Саган направил облог со претседателот на Ликвигас Паоло Ѕани. Доколку Саган освои две етапи и зелената маичка, Ѕани ќе му купи автомобил Порше. Саган го започнал Тур со завршување на 53. место на прологот, откако изгубил некое време на кривините. Ја освоил првата етапа во Серен на врвот на мало искачување, откако се одвоил од другите следејќи го Фабијан Канчелара (РадиоШек-Нисан) и го отспринтал него и Едвалд Боасон Хаген (Тим Скај).[45] На етапата 3, стигнал прв на последното искачување од категоријата 4 во Булоњ-сур-Мер, поминувајќи ја и оставајќи ја групата зад него.[46] Откако ја поминал целната линија, која била сместена на 700 метри стрмно искачување, тој направил гест имитирајќи го Форест Гамп.[47] Потоа ја освоил и етапата 6, која има терен за масовен спринт и завршувала во Мец. Ги победил главните спринтери Андре Грајпел од Лото-Белисол и Метју Гос од екипата Орика-ГринЕЏ, за малку повеќе од должината на едно тркало.[48] Ја завршил трката со 3 етапни победи и зелената маичка, исто така заработувајќи ја наградата за најборбен возач на планинската етапа 14.[49] Добил Порше по направениот облог со менаџментот на Ликвигас, дека може да победи 2 етапи и да го освои бодовниот пласман.[50]
„Тој е вонсериски возач. Тој е супер, супер добар. Нè прави сите да изгледаме како јуниори“
Во 2013 година, екипата на Саган го променила своето име во Канондејл, бидејќи Ликвигас ставил крај на своето спонзорство по осум години.[52] Саган ја започнал сезоната на Тур де Сан Луис, доаѓајќи близу успех на последната етапа кога за една секунда завршил зад Матија Гаваци.[53] Првата победа во сезоната ја освоил на втората етапа на Трката околу Оман. Саган се одвоил од групата во последните километри, им се приклучил на тројцата бегалци, но продолжил со својот напор и забележал соло победа.[54] Повторно победил следниот ден, на истата патека од втората етапа од минатогодишното издание, која исто така ја освоил.[55] Пред почетокот на етапата 5, Саган објавил дека се повлекува поради бронхитис.[56] Забележал победа на неговата прва трка, Гран Премио Чита ди Камаиоре кога ја отспринтал групата од дванаесет возачи.[57] Завршил втор на Страде Бјанке, додека неговиот колега Морено Мозер ја освоил трката. Саган ги покривал доцните обиди за бегство со цел да му помогне на Мозер во победата, а потоа и самиот нападнал за заокружување на еден-два победа за Канондејл.[58] Ги освоил етапите 3 и 6 на Тирено-Адријатико. На етапата 3 ги отспринтал Марк Кевендиш и Андре Грајпел во услови на дожд откако неговата екипа ја зголемила брзината на екипата на малото искачување близу целта.[59] На етапата 6, Саган го преживеал искачувањето со наклон и до 30% и создал бегство со поранешниот колега Винченцо Нибали и Хоаким Родригес. И обајцата ги победил во спринтот.[60]
Извонредната форма на Саган се одразила и на Милано-Санремо каде бил голем фаворит за победа. Меѓутоа, Саган бил победен во спринтерската завршница од Гералд Чолек.[61] Победил на трката Гент-Вевелгем, која била скратена за 50 километри поради ладното време. Саган се одвоил од групата на 10 возачи на 4 километри пред крајот и победил сам, откако извел неколку круга по поминувањето на целта.[62] Два дена подоцна, Саган ја докажал својата добра форма на Три дена Де Пане, каде победил во спринтот на првата етапа пред Арно Демар од ФДЖ. Демар се жалел на организаторите на трката дека Саган малку скршнал во последните метри, но без успех и Саган ја задржал победата.[63] Саган завршил како втор на Трката околу Фландрија откако заминал во бегство со Фабијан Канчелара и им се приклучил Јирген Рулантс. Канчелара нападнал на последното искачување, Патерберг, каде отпаднал Саган и стигнал сам до победа.[64] Саган предизвикал контроверзија на подиумот откако го штипнал задникот на една од девојките на подиумот[65] и по силната медиумска реакција, се извинил наредниот ден.[66] На церемонијата за потпишување пред Брабант Пејл, Саган лично ѝ се извинил на девојката од подиумот (Маја Леје) и ѝ подарил букет цвеќиња.[67] Подоцна ја освоил трката, откако го достигнал нападот на Грег ван Авермат во последните километри. Само Филип Жилбер можел да го следи, но Саган бил побрз во последните метри на целта.[68] Негова следна победа била третата етапа во мај на Трката околу Калифорнија. Во масовниот спринт, Саган стигнал од далеку до Мајкл Метјус, наоѓајќи премин на десната страна патот во последен миг.[69] Ја завршил трката со победа на последната етапа, обезбедувајќи ја маичката во бодовниот пласман четврта година по ред.[70]
На третата етапа на Тур де Свис, Саган покажал дека сè уште има вештина да се искачува на врвовите. Откако успеал да ја намали групата на искачувањето, Саган бил во можност да се оддалечи заедно со Руј Кошта, Роман Кројцигер и Матијас Франк на завршниот спуст, кој бил влажен и тесен. Четворката се одржала пред остатокот од групата и Саган ја освоил етапата.[71] Саган ја зациментирал неговата победа во бодовниот пласман со освојувањето на осмата етапа, која била порамна и повеќе наменета за спринтерите. Го добил најдоброто од Даниеле Бенати и Филип Жилбер.[72] Потоа го освоил националното друмско првенство по третпат, изјавувајќи дека ќе биде среќен да го носи националниот грб на неговата маичка на Тур де Франс.[73] На Тур де Франс, Саган забележал бројни втори места пред да победи на седмата етапа, откако неговата екипа работела да ги отстрани најдобрите спринтери на искачувањето од втора категорија на етапата. Ја отспринтал избраната група на велосипедисти во која се наоѓал, поминувајќи на целта пред Џон Дегенколб.[74] Саган ја задржал зелената маичка до Париз и ја офарбал неговата брада во зелено за да ја истакне победата.[75] Потоа го освоил спринтерскиот пласман и неколку етапи на САД Про Сајклинг Челинџ (4 етапни победи) и Трката околу Алберта (2 етапни победи). Саган останал без победа на Гран при Квебек каде силно забрзан на едно од последните искачување, но ослабил пред целта. Ова го надокнадил по два дена откако победил на Гран при Монтреал, побегнувајќи од водечката група на искачување на 5 километри пред целта и сам дошол до победа.[76]
Успешната година 2013 била признаена во Словачка, каде бил прогласен за спортист на годината, за првпат во неговата кариера.[77]
Саган ја започнал 2014 на Тур де Сан Луис, каде завршил втор на последната етапа.[78] Потоа настапил на Дубаи Тур, каде завршил на второто и третото место. На двапати Марсел Кител бил подобар од него во спринтот.[79][80] Завршил повторно како втор на Страде Бјанке, овој пат поразен од Михал Квјатковски. Двајцата возачи нападнале на 21 километар пред целта, но Квјатковски бил посилен на последното искачување.[81][82] На Тирено-Адријатико, Саган освоил една етапа и бодовниот пласман.[83][84] Саган завршил десетти на Милано-Санремо, и покрај тоа што бил сметан за еден од фаворитите пред трката.[85][86] Потоа победил на Е3 Харелбеке и завршил трет на Гент-Вевелгем. Следниот обид на Саган за победа на некој монумент бил на Трката околу Фландрија, но завршил само на 16. место.[87] Една недела подоцна Саган настапил на Париз-Рубе, каде завршил на шестото место.[88] Саган ја освоил претпоследната етапа на Трката околу Калифорнија 2014,[89] и го освоил спринтерскиот пласман, петта година по ред.
ВО првата недела на Тур, Саган забележал седум завршници по ред во првите пет, без притоа да забележи победа, подвиг кој не бил забележан после Шарл Пелисје кој имал осум завршници во првите пет по ред во 1914 година.[90] Седмиот од овие резултати бил многу близок спринт помеѓу Саган и Матео Трентин решен во фотофиниш, во кој Саган морал да се помири со второто место за само неколку милиметри.[91] Саган извозел на 63 етапи на Тур де Франс, од кои на 58 ја носел зелената маичка. Доколку се исклучат воведните етапи, каде ниеден возач не носи ниедна маичка, Саган поминал 58 од 60 етапи во зелената маичка. 26 пати завршил во првите пет.
На почетокот на август, Саган и неговиот постар брат Јурај Саган потпишале тригодишен договор со Тинкоф-Саксо почнувајќи од 2015 година.[92] Се очекува да заработува 3,5 милиони евра годишно.[93]
Саган настапил на Класика де Сан Себастијан, но се повлекол.[94] Потоа учествувал на Вуелта а Еспања и имал потешкотии во првата недела, додека прв позначаен резултат му бил третото место на осмата етапа.[95] Ова му бил единствен подиум пред да се повлече на четиринаесеттата етапа.[96] Се вратил на 16 септември на Копа Берноки, каде бил помошник на неговиот колега Елија Вивијани.[97] Во ноември, Саган се искачил на Килиманџаро заедно со неговата нова екипа Тинкоф-Саксо како подготовка за идната сезона.[98]
Саган ја започнал неговата сезона на Трката околу Катар, освојувајќи го првото место на подиумот во сезоната на четвртата етапа, каде завршил втор.[99] Повторно завршил втор наредниот ден. Ја завршил трката прв во пласманот за млад возач и ја освоил белата маичка. Потоа се упатил на Трката околу Оман, каде не успеал да дојде до првата победа во сезоната. Потоа, учествувал на Тирено-Адријатико, каде завршил втор на првата[100] и на втората етапа.[101] На шестата етапа, Саган ја освоил првата победа во боите на Тинкоф-Саксо на рамната етапа во многу лоши услови со дожд и бегства во групата.[102] Ја завршил етапната трка прв во бодовниот пласман и ја освоил црвената маичка. Потоа учествувал на монументот Милано-Санремо, каде спринтал до четвртото место.[103] На Е3 Харелбеке, Саган се одвоил од главната група со Герајнт Томас и Здењек Штибар на 41. километар, но опаднал во темпото откако Томас нападнал на четвртиот километар пред целта и завршил на 30. место.[104] Два дена подоцна завршил десетти на Гент-Вевелгем, каде само 39 возачи ја завршиле трката поради лошите временски услови.[105] Во април се нашол на четвртото место на Трката околу Фландрија. Ја следел водечката двојка со Грег ван Авермат, но се нашол во проблеми при крајот, слично како на Е3 Харелбеке.[106] На Париз-Рубе бил во група која ја следела победничката двојка, но имал механички проблем со менувачот и морал да го промени неговиот велосипед во последните десет километри, што го чинело скапоцено време. Завршил на 23. место.[107]
По прекинот на натпревари, Саган се вратил во мај на Трката околу Калифорнија. На првата етапа, завршил втор, во заветрина на Марк Кевендиш.[108] Повторно стигнал до второто место следниот ден зад Кевендиш, но овој загубил за половина тркало.[109] На третата етапа, Саган уште еднаш го повторил второто место зад осамениот бегалец, Томс Скујинш, кој завршил минута пред него.[110] На четвртата етапа, Саган победил одвојувајќи се од Ваутер Виперт и Кевендиш на малото искачување пред целта. Откако поминал низ целта, Саган го удрил неговото предно тркало двапати на асфалтот и се упатил кон публиката за прослава.[111] На петтата етапа, Саган се нашол на третото место. Меѓутоа, на идниот хронометар во Санта Кларита, Саган се покажал себеси на рамната и техничка патека, освојувајќи ја водечката маичка притоа.[112] На следната седма етапа до Маунт Болди, Саган го изгубил водството од Жилијан Алафилип, меѓутоа со изненадувачки силен резултат кон крајот на етапата, се нашол на две секунди зад Алафилип во генералниот пласман и му дало шанса да го преземе водството преку временските бонуси на завршната етапа.[113] Освоил секунда на средниот спринт на последната етапа до Пасадена, пред да заврши на третото место на целта, освојувајќи четири секунди бонус што му донело разлика од три секунди во генералното водство.[114]
По мал одмор, Саган се вратил на Тур де Свис. Завршил четврти на прологот и десетти на втората етапа по освојувањето на спринтот во втората група на етапата. На планинската трета етапа, неговиот колега Рафал Мајка му помогнал во одбивањето на многу напади, пред Саган да ја претекне намалената група за победа на целта.[115] Бил втор на четвртата етапа, пропуштајќи го водството на трката за една секунда.[116] Ја освоил шестата етапа во масовен спринт за израмнување на рекордот за победи на Тур де Свис на единаесет. Носители на рекордот се Иго Кобле и Ферди Кублер.[117] Саган бил приклештен во спринтот на следната етапа со сомнителен потег на Хосе Хоакин Рохас, но успеал да дојде до второто место зад Александер Кристоф.[118] Ја завршил Тур де Свис со маичка од бодовниот пласман. Потоа го освоил националното хронометарско првенство на 26 јуни,[119] по што следувала победа на националното друмско првенство два дена подоцна. Обете трки биле одржани во родниот град на Саган, Жилина.[120]
На Тур де Франс, откако имал дупната гума и ја достигнал 25-члената водечка група, Саган дошол до второто место на втората етапа, каде Андре Грајпел го победил за влакно.[121] На четвртата етапа со калдрма, Саган спринтал за трето место штитејќи го својот водач Контадор.[122] На петтата етапа повторно се нашол втор зад Грајпел откако имал задоцнет напад на целта.[123] Морал повторно да се задоволи со второто место на шестата етапа, откако Здењек Штибар отишол сам на последното мало искачување пред целта.[124] На следната етапа завршил трет зад Кевендиш и Грајпел.[125] Се нашол повторно втор на тринаесеттата етапа, завршувајќи со тркалото на Грег ван Авермат.[126] На следната етапа, Саган бил дел од бегство, освојувајќи најмногу бодови на средните спринтови и завршувајќи петти.[127] На петнаесеттата етапа, Саган повторно бил во бегство и завршил четврти во завршниот спринт. Ја добил наградата за борбеност на етапата.[128] На следната етапа, со искачување од втора категорија близу целта, Рубен Плаза (Мовистар Тим) избегал од водечката група. Саган го следел преку спустот, но не успеал и Плаза стигнал до победа. Саган се нашол втор и повторно ја освоил наградата за борбеност на етапата.[129] Саган освоил пет втори места на Тур и зелената маичка со разлика од 66 бода пред Грајпел.[130]
Саган ја запрел својата суша со победи на големите трки на Вуелта а Еспања кога ги претекнал Насер Бухани и Џон Дегенколб на третата етапа.[131] На следната етапа завршил втор зад Алехандро Валверде во масовна завршница.[132] На осмата етапа, мотор од организацијата на трката кој ја претекнувал групата предизвикал Саган да падне.[133] Иако Саган ја завршил етапата, бил приморан да се повлече од Вуелта, додека водел во бодовниот пласман.[134]
На 27 септември, Саган го освоил Светското друмско првенство во Ричмонд, Вирџинија. Нападнал на краткото калдрмисано искачување сместено на малку повеќе од два километри пред завршницата, победувајќи сам.[135] Ја завршил сезоната со трката Абу Даби, забележувајќи две втори места.[136]
„Ако ја изгубам жолтата, ја имам зелената. Ако ја изгубам зелената маичка, ја имам виножито-маичката.“
Саган ја започнал сезоната на Тур де Сан Луис, освојувајќи го првиот подиум во годината на втората етапа, завршувајќи втор.[138] Во февруари, по тринеделен тренинг на Сиера Невада во Шпанија, настапил на воведните трки во белгиската класична сезона, завршувајќи втор на Омлоп Хет Ниувсблад и седми на Курне-Брисел-Курне.[139] Потоа, завршил четврти на Страде Бјанке, каде бил дел од четиричлениот одлучувачки потег, но отпаднал на последното искачување до Сиена.[140] Учествувал на Тирено-Адријатико, каде завршил втор во генералниот пласман, една секунда зад Грег ван Авермат. Ова издание на трката било различно од останатите, бидејќи единствената планинска етапа била откажана поради снег. Саган, исто така, ја освоил маичката во бодовниот пласман.[141] Саган го освоил своето осмо второ место без победа од Светското првенство на белгискиот класик Е3 Харелбеке, пред да ја освои првата победа како светски првак на Гент-Вевелгем,[142] станувајќи прв моментален светски првак кој ја освоил трката од Рик ван Лој во 1962 година.[143] По неговата победа на Гент-Вевелгем, Саган станал светски број 1 во новосоздадениот пласман.[144]
Ги продолжил успесите освојувајќи го својот прв монумент на Трката околу Фландрија, победувајќи го неговиот последен соперник Сеп Ванмарке на Патерберг и завршувајќи ги последните 14 километри од трката сам, додека двоецот Канчелара-Ванмарке го држеле на поглед, но не успеале да го стигнат. Саган ја посветил својата победа на двајцата велосипедисти, кои починале тие денови, Антоан Демоатје и Дан Мингер.[145] Една недела подоцна учествувал на Париз-Рубе, завршувајќи единаесетти откако главната група се поделила. Извел акробација на калдрмата откога Канчелара паднал директно пред него, правејќи „зајачки скок“ над велосипедот на Швајцарецот и избегнувајќи пад, и покрај тоа што само едната патика му била прикачена за педалите.[146]
На Трката околу Калифорнија, Саган ја освоил првата етапа, каде имало масовен спринт, и четвртата етапа. На седмата етапа бил дел од бегството, останувајќи сам педесет километри, но бил достигнат на 20 километри до целта. Сепак успеал да дојде до второто место за само неколку сантиметри зад Александер Кристоф.[147] На осмата етапа повторно завршил на второто место и го задржал бодовниот пласман.[148] На следната трка, Тур де Свис, Саган спринтал за победа на ридестата прва етапа. Тоа било рекордна дванаесетта победа за словачкиот возач на швајцарската трка.[149] Следниот ден освоил уште една етапа откако се приклучил на доцното бегство по нападот на намалената главна група на крајот на искачувањето и претекнувајќи го двоецот.[150]
На Тур де Франс, Саган завршил трет на првата етапа. Потоа, ја освоил втората етапа која вклучувала завршница на искачување од трета категорија, при што ја освоил жолтата маичка по првпат во својата кариера. Спомнал дека не знаел дека победил, мислејќи дека други возачи од бегството ја поминале целта пред него.[151] Саган бил дел од бегството на десеттата етапа. Завршил втор зад Мајкл Метјус и ја освоил наградата за борбеност за неговиот труд.[152] На следната етапа, Саган се одвоил со носителот на жолтата маичка Крис Фрум, Герајнт Томас и неговиот колега Маќеј Боднар во завршните километри. Го претекнал Фрум, осуетувајќи ги спринтерските планови. По етапата, прашан зашто извел таков смел потег, изјавил: „Ние сме уметници“.[153] Саган ја освоил третата победа на етапата 16 во Берн, победувајќи го Александер Кристоф во спринт за неколку центиментри. Завршил втор зад Грајпел на последната етапа на Шанзелизе, обезбедувајќи ја зелената маичка. Исто така, бил прогласен за најборбен возач на целиот Тур.[154]
Негова следна трка му била планинската трка на Олимпијадата. Имал дупната гума на вториот круг, додека бил трет на патеката и поради тоа не успеал да забележи значаен резултат.[155] По напуштањето на ГП Западна Франција поради вирус,[156] победил на Гран при Квебек[157] и завршил втор на Гран при Монтреал.
Во текот на 2016 година, агентот на Саган, Ломбарди, водел преговори за нов договор со Бора-Хансгрое. Според Олег Тинков, сопственикот на екипата Тинкоф, Саган се очекувало да заработи 6 милиони евра. Старата екипа Тинкоф ќе ја напуштел на крајот од сезоната 2016, кога се очекувало да се распадне.[93]
На 16 октомври, Саган го освоил Светското првенство по вторпат во Доха, Катар. На целта дошол заедно со 24 други возачи вклучени во бегството, победувајќи во масовниот спринт пред Британецот Марк Кевендиш и Том Бонен од Белгија, соодветно.[158] Во декември му била доделена престижната награда „Златен велосипед“ како најдобар возач во годината.[159]
Саган ја започнал сезоната 2017 на Тур Даун Андер, каде завршил на второто место на етапите 3, 4 и 6.[160] По тренинг следните неколку недели, Саган завршил втор на Омлоп Хет Ниусблад зад олимпискиот првак Грег ван Авермат.[161] Следниот ден, Саган нападнал од бегство на завршните стотина метри и ја освоил првата победа во сезоната на Курне-Брисел-Курне. Ова било прва победа за новата екипа Бора-Хансгрое и 90. победа за Саган во неговата кариера.[162] Саган настапил на Страде Бјанке како фаворит, но по падот на околу 75 километри од трката, се повлекол 20 километри подоцна наведувајќи болест. Саган тврдел дека веројатно му треба шиење на неговата рака по падот и се надевал дека ќе биде подготвен за трката на почетокот на следната недела.[163] Саган ја постигнал втората победа во сезоната со спринт на целта пред групата на третата етапа на Тирено-Адријатико. Два дена подоцна, Саган спринтал за уште една победа на петтата етапа по стрмното искачување. Следниот ден го освоил второто место зад колумбискиот спринтер Фернандо Гавирија и ја обезбедил црвената маичка во бодовниот пласман. На завршниот хронометар, Саган за малку избегнал повреда вртејќи од патот, кога жена со нејзиното куче поминувала на патот.
Завршил втор на Милано-Санремо откако започнал напад близу целта на падините на Поџо, а зад него биле Михал Квјатковски и Жилијан Алафилип. Полјакот Квјатковски бил подобар од него на крајот во близок спринт на Вија Рома и Саган се задоволил со второто место.[164] Саган настапил на Трката околу Фландрија со надеж да ја одбрани титулата. На 55 километри пред целта, Филип Жилбер нападнал во групата и отишол во соло бегство. Во обид да се доближи до него, Саган започнал потера со соперникот Грег ван Авермат. На 17 километри до целта и 59 секунди зад Жилбер, рачката на Саган закачила во јакна обесена од гледач на пречката на Ауде Кваремонт што предизвикало да падне и да ги сруши шансите за победа. По трката изјавил: „За жал, мојот пад на Ауде Кваремонт значеа дека е крај. Не знам како паднав, но овие работи се дел од велосипедизмот“.[165] На Тур де Свис, Саган успеал да освои две други победи, на петтата и осмата етапа. Исто така, го освоил бодовниот пласман.
Саган ја освоил третата етапа на Тур де Франс во Вител.[166] По завршницата во масовен спринт на четвртата етапа, на која Саган завршил како втор, бил дисквалификуван откако организаторите на трката оцениле дека предизвикал Марк Кевендиш да падне, при што претседателот на судиите Филип Марин изјавил дека тој „сериозно ги загрозил некои од своите колеги“.[167][168] Пред падот, Кевендиш се обидел да навлези низ просторот кој видел дека се затвора. Мислењата биле главно негативни за тоа дали Саган требало да биде дисквалификуван од трката.[169] Кевендиш се повлекол од трката истиот ден поради повреди.[170]
По дисквалификувањето од Тур, светскиот првак се насочил кон Трката околу Полска, каде ја освоил првата етапа. Исто така, изјавил дека ќе ја пропушти Вуелта, тренирајќи за рекордната трета последователна победа на Светското првенство во Норвешка.
На 8 септември, Саган спринтал за својата 100. победа во кариерата на Гран при Квебек 2017.[171] На 24 септември, Саган го освоил Светското друмско првенство трета година по ред. Го започнал завршното искачување на 80. место и завршил во масовниот спринт пред Норвежанецот Александер Кристоф и Австралиецот Мајкл Метјус.[172]
Саган ја започнал сезоната 2018 со победа на Пиплс Чојс Класик, критериум пред трката Тур Даун Андер. Два дена подоцна, го освоил третото место на првата етапа на Тур Даун Андер во масовен спринт со Андре Грајпел и Кејлеб Јуан, соодветно.[173] На четвртата етапа, Саган го одржал темпото на водечката група и успеал да стигне до првата победа во сезоната по спустот до целта.[173] Ја избегнал сезоната на првите трки во Белгија за да се подготвува во камп на Сиера Невада пред да ја започне европската сезона во Италија. Завршил осми на Страде Бјанке,[174] 43. на Тирено-Адријатико,[175] и шести на Милано-Санремо.[176]
Одејќи на калдрмисаните класици, завршил на 26. место на Е3 Харелбеке пред да ја освои рекордната и израмнувачка победа на Гент-Вевелгем.[177] Една недела подоцна завршил шести на Трка околу Фландрија.[178] На 8 април, Саган победил на Париз-Рубе со напад на 55 километри пред целта приклучувајќи се на раното бегство.[179] Единствено Силван Дилје успеал да го следи, а Саган го поразил Швајцарецот во меѓусебниот спринт на велодромот во Рубе. Ја затворил класичната сезона со четвртото место на Амстел Голд Рејс.[180]
На Тур де Франс, Саган ја завршил првата етапа втор зад Фернандо Гавирија.[181] На втората етапа, Саган победил и ја освоил зелената маичка и ја носел до крајот на трката.[182] Повторно победил на петтата етапа[183] и на тринаесеттата етапа.[184] Паднал при спуст на седумнаесеттата етапа,[185] но ја завршил и го освоил бодовниот пласман.[186]
Саган ја освоил петтата етапа[187] на Тур де Франс. Го освоил бодовниот пласман, станувајќи прв возач кој го освоил седум пати.
Саган се оженил со својата девојка Катарина Смолкова во Долни Кубин на 11 ноември 2015 година.[188] Живеат во Монако.[189] Нивното прво дете, Марлон, се родило на 25 октомври 2017 година.
Саган е католик и се сретнал со папата Франциск во Ватикан во јануари 2018 година.[190]
Распоред на резултатите на монументите | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Монумент | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
Милано-Санремо | — | 17 | 4 | 2 | 10 | 4 | 12 | 2 | 6 | 4 |
Трка околу Фландрија | — | СО | 5 | 2 | 16 | 4 | 1 | 27 | 6 | 11 |
Париз-Рубе | СО | 86 | — | — | 6 | 23 | 11 | 38 | 1 | 5 |
Лиеж-Бастоњ-Лиеж | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
Џиро ди Ломбардија | СО | — | — | СО | — | — | — | — | — | — |
Распоред на резултатите на класиците | ||||||||||
Класик | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
Омлоп Хет Ниусблад | 66 | — | — | — | — | — | 2 | 2 | — | — |
Курне-Брисел-Курне | СО | — | — | — | — | — | 7 | 1 | — | — |
Страде Бјанке | — | — | 26 | 2 | 2 | 31 | 4 | СО | 8 | — |
Е3 Харелбеке | — | — | 14 | 2 | 1 | 30 | 2 | 108 | 26 | 17 |
Гент-Вевелгем | — | 49 | 2 | 1 | 3 | 10 | 1 | 3 | 1 | 32 |
Схелдепрејс | — | — | — | — | 70 | 72 | СО | СО | — | — |
Брабантсе Пејл | — | — | СО | 1 | — | — | — | — | — | — |
Амстел Голд Рејс | — | 97 | 3 | 36 | — | — | — | — | 4 | СО |
Флеш Валон | — | — | — | 12 | — | — | — | — | — | СО |
Класика де Сан Себастијан | — | — | — | — | СО | — | — | — | — | — |
Класик Хамбург | 79 | — | 14 | — | — | — | — | — | 10 | 6 |
Класик Бретања | 7 | — | СО | — | — | — | СО | — | — | — |
Гран при Квебек | 19 | — | 26 | 10 | — | — | 1 | 1 | — | 2 |
Гран при Монтреал | 2 | — | 12 | 1 | — | — | 2 | 9 | — | 18 |
Распоред на резултатите на етапните трки | ||||||||||
Етапна трка | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
![]() |
28 | — | — | — | — | — | — | 71 | 32 | 55 |
![]() |
— | — | 39 | — | — | 6 | — | откажана | ||
![]() |
— | — | 36 | СО | 49 | 51 | — | — | — | — |
![]() |
16 | СО | — | — | — | — | — | — | — | — |
![]() |
— | — | 43 | 33 | 29 | 50 | 2 | 47 | 43 | 105 |
![]() |
12 | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
![]() |
8 | 35 | 42 | 56 | 55 | 1 | 35 | 39 | 58 | 79 |
![]() |
СО | 50 | 65 | 48 | 68 | 30 | 111 | 72 | 76 | 76 |
![]() |
— | 1 | — | — | — | — | — | 35 | — | — |
![]() |
— | — | — | — | — | — | 3 | 7 | — | — |
Настан | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | ||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
хронометар | неодржано | — | неодржано | — | неодржано | ||||||
друмска трка | 34 | — | ||||||||||
крос-кантри | — | 35 | ||||||||||
![]() |
хронометар | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | |
друмска трка | СО | 12 | 14 | 6 | 43 | 1 | 1 | 1 | СО | 5 | ||
![]() |
хронометар | неодржано | — | — | — | |||||||
друмска трка | 1 | — | СО | — | ||||||||
![]() |
хронометар | — | — | — | — | — | 1 | — | — | — | — | |
друмска трка | — | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 1 | 4 |
2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Џиро | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ | ДНЕ |
Освоени етапи | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
Бодовен пласман | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
Тур | ДНЕ | 42 | 82 | 60 | 46 | 95 | ДСК-4 | 71 | 82 |
Освоени етапи | — | 3 | 1 | 0 | 0 | 3 | 1 | 3 | 1 |
Бодовен пласман | — | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | — | 1 | 1 |
Вуелта | 121 | ДНЕ | ДНЕ | ДНФ-14 | ДНС-9 | ДНЕ | ДНЕ | 119 | ДНЕ |
Освоени етапи | 3 | — | — | 0 | 1 | — | — | 0 | — |
Бодовен пласман | 4 | — | — | — | — | — | — | 2 | — |
1 | Победник |
2–3 | Топ три |
4–10 | Топ десет |
11– | Друго место |
ДНЕ | Не учествувал |
ДНФ-x | Не завршил (се повлекол на етапа x) |
ДСК | Диквалификуван |
Н/А | Трката/пласманот не беше одржана |
НР | Нерангиран во овој пласман |
Оваа табела вклучува број на победи, втори и трети места по година, исклучувајќи ги трките надвор од Светската турнеја.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.