From Wikipedia, the free encyclopedia
Psalmus 61 (enumeratione Graeca psalmus 60 dictus) libri Psalmorum verbis "Exaudi, Deus" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Fidibus. David" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista dicit se Dei tutelae confidere.[1]
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Quanquam Psalmus hic a precatione incipit, vel saltem breviter refert orationem a Davide conceptam quum eum premeret gravis anxietas: maior tamen pars in Dei laudibus et gratiarum actione consumitur: quia praedicat se divinitus ab ingenti periculo, qualecunque illud fuerit, liberatum fuisse, et in solio regio stabilitum.[2]
Haec sunt verba psalmi 61 (60) ex versione vulgata Clementina:
1 In finem. In hymnis David.
2 Exaudi, Deus, deprecationem meam;
intende orationi meae.
3 A finibus terrae ad te clamavi, dum anxiaretur cor meum;
in petra exaltasti me.
Deduxisti me, 4 quia factus es spes mea:
turris fortitudinis a facie inimici.
5 Inhabitabo in tabernaculo tuo in saecula;
protegar in velamento alarum tuarum.
6 Quoniam tu, Deus meus, exaudisti orationem meam;
dedisti haereditatem timentibus nomen tuum.
7 Dies super dies regis adiicies;
annos eius usque in diem generationis et generationis.
8 Permanet in aeternum in conspectu Dei:
misericordiam et veritatem eius quis requiret?
9 Sic psalmum dicam nomini tuo in saeculum saeculi,
ut reddam vota mea de die in diem.