From Wikipedia, the free encyclopedia
Woh-wohan punika cara ingkang dipunginakaken déning tetuwuhan kembangan (inggih punika angiosperm) kanggé nyebaraken wijipunanipun. woh-wohan ingkang kasedhiya kanggé dipunmangan, kanthi tansah dipunginakaken ngginakaken gerakan manungsa lan satwa-satwa sanès ing sesambetan simbiosis ingkang dados sarana kanggé penyebaran wiji kanggé siji kelompok lan gizi kanggé kelompok sanèsipun; sanajan tenan, manungsa lan kathah satwa sanèsipun sampun dados gumantung dhateng woh-wohan minangka sumber pangan.[1] Ing mangka wusananipun, woh-wohan njagi persentase ageng saking output pertanian donya, lan sawetawis (kados ta apel lan delima) sampun pikantuk teges budaya lan simbolis ingkang jembar.
Macem-macem jinis woh – woh sing mateng (prastawa) saking apel ngantos bluberi ngantos semangka; woh sing garing (prastawa) kalebet kacang lan beras lan kelapa; woh sing gumantung kalebet stroberi, rasberi, bluberi, lan pawpaw; lan woh sing múltipél kados ta nanas, tin, lan murbei – ndarbèni nilai komersial minangka panganan manungsa. Woh-wohan dipun santap kanthi seger lan ugi minangka selai, marmalade, lan panganan awetan woh sanèsipun. Woh-wohan ugi digunakaken sacara wiyar ing panganan olahan lan panganan proses (roti, kue, barang dipanggang, perasa, es krim, yogurt, sayuran kaléng, sayuran beku, lan panganan siap saji) lan ombèn-ombèn kados ta jus woh lan ombèn-ombèn alkohol (brandy, bir woh, anggur).[2] Rempah-rempah kados vanili, lada ireng, lan paprika punika asalé saking woh-wohan. Woh zaitun dipencet kanggé njaluk minyak zaitun lan prosès sing padha ditrapaken marang woh-wohan lan sayuran liyané sing ngandhut minyak.[3] Ana woh-wohan sing kasedhiya saben taun, dene woh-wohan liyané (kados bluberi lan apricot ing Inggris) gumantung marang kasedhiyan musiman.[4]