Specijalnost Biroa Fellner & Helmer bila je projektiranje teatarskih palača, ukupno su ih podigli četrdeset i osam, manje više po Austro-Ugarskoj, i nešto manje po drugim državama Centralne i Istočne Evrope.[1]
Kraj 19. vijeka bilo je doba velike i nagle urbanizacije, sela su preko noći postajala gradovi, a u skladu sa tadašnjom modom, bilo je potrebno da dobiju uz bolnicu, poštu, kolodvor, zgrade uprave i reprezentativnu palaču u centru grada, za teatarske i operne predstave. Austro-Ugarska je bila jedan od predvodnika te mode, a Biro Fellner i Helmer je preko prijateljstva Ferdinanda Fellnera sa Heinrichom Laubeom direktorom bečkogBurgtheatra postao praktički jedini biro koji je dobijao te lukrativne narudžbe. S druge strane, valja istaći činjenicu da su oni, i
pored toga što su radili po šabloni, vrlo kvalitetno obavljali svoje zadatke, uz relativno nisku cijenu i u vrlo kratkom roku.
I oni su bili uklopljeni u tadašnji pomodni val historicizma ali su za razliku od svojih kolega odabrali neobarok a ne neorenesansu što je dotad bio trend kod gradnje reprezentativnih javnih građevina. Kako su im građevine vrlo dopadljivo izgledale, a bile su i funkcionalne, vrlo brzo izrasli su u monopoliste za takav tip građevina u Austro-Ugarskoj, jedini slični biro bio je onaj britanskog arhitekta Franka Matchama koji je radio teatre po Londonu i nije im bio konkurencija. Pored teatara gradili su i druge građevine hotele, robne kuće, stambene palače ...(iako nešto manje). Pred kraj svog djelovanja počeli su projektirati u duhu secesije, koja je tad ušla u modu.
Unatoč brojnim ratovima i razaranjima, koje su se odigrali nakon njihove smrti, skoro sve teatarske zgrade koje su oni projektirali, su i danas u funkciji, i predstavljaju i danas reprezentativne objekte u gradovima u kojima se nalaze. I danas su u istoj funkciji, i to bez nekih velićih preinaka.
Teatari i opere
Teatar u Karlovym VarymaOpera u GrazuSlovački nacionalni teatar BratislavaDeutsches Schauspielhaus, HamburgHrvatsko narodno kazalište u ZagrebuTeatar Olge Kobiljanske, ČernovecTeatar F. X. Saldy u Liberecu
Augsburg: Stadttheater (1877., danas su jedino fasade iste)
Baden pokraj Beča: Stadttheater (podignut kao Jubiläums-Stadttheater, 1909.)
Berlin: Komische Oper (podignut kao Theater Unter den Linden, kasnije Metropol-Theater, 1892. preuređen, za Drugog svjetskog rata srušen)
Berndorf (Donja Austrija): Stadttheater (podignut kao Kaiser-Franz-Josef-Theater, 1898.)
Rijeka: Palazzo Modello (danas Centralni odjel Gradske knjižnice te sjedište i kulturni klub Talijanske unije / Circolo italiano di cultura, podignuta kao Riječka gradska štedionica - 1885.)