- wymowa:
- IPA: ['kljen̩.te] lub [kli.ˈen̩.te]
- ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) klient
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) klientka
- odmiana:
- (1.1) lp cliente; lm clientes
- (2.1) lp cliente; lm clientes
- przykłady:
- (1.1) Los clientes de este restaurante se quejan del servicio. → Klienci tej restauracji narzekają na obsługę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) clienta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. clientela ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. cliens, clientis
- uwagi:
- źródła:
- wymowa:
- ?/i ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) klient, abonent[1]
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) klientka
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
Hasło „cliente” w: Małgorzata Mordeja, Słownik polsko-portugalski, portugalsko-polski., Level Trading, Czernica 2015, ISBN 978-83-89635-77-8, s. 12.
- wymowa:
- IPA: /kli.ˈɛn.te/
- ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) klient, interesant
- (1.2) staroż. klient
- (1.3) pogard. służalec
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) klientka, interesantka
- odmiana:
- (1.1-3) lp cliente; lm clienti
- (2.1) lp cliente; lm clienti
- przykłady:
- (1.1) Il cliente ha sempre ragione. → Klient ma zawsze rację.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) cliente di un dentista → pacjent dentysty
- synonimy:
- (1.1) acquirente, avventore, compratore
- (1.3) lacchè, leccapiedi, lecchino, lustrascarpe, portaborse
- (2.1) acquirente, avventrice, compratrice
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. clientela ż, clientelismo m
- przym. clientelare, clientelistico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. cliens, -entis
- uwagi:
- źródła: