Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wodnik guamski[3] (Hypotaenidia owstoni) – gatunek nielotnego ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Endemit wyspy Guam. Od 1994 uznawany za gatunek wymarły na wolności, od 2019 za gatunek krytycznie zagrożony.
Hypotaenidia owstoni[1] | |||
Rothschild, 1895 | |||
![]() Wodnik guamski w Cincinnati Zoo | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
wodnik guamski | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() |
Po raz pierwszy gatunek opisał Walter Rothschild w 1895. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Hypotaenidia owstoni[4]. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza wodnika guamskiego w rodzaju Gallirallus[5]. Jest on gatunkiem monotypowym[4][5].
Długość ciała wynosi około 28 cm; masa ciała samców 174–303 g, samic 170–274 g[4]. Ptaki obydwu płci są podobnie upierzone. Samice są mniejsze. Głowa, szyja i przechodzący przez oko pasek brązowe. Gardło i górna część piersi szare. Skrzydła krótkie, ciemne z brązowymi kropkami i białymi paskami. Niższa część piersi, brzuch, pokrywy podogonowe i sterówki czarniawe, pokryte białymi paskami. Dziób szary, tęczówka czerwona (według innego źródła brązowa[6]), stopy ciemnobrązowe[7].
Wodniki guamskie są prawie całkowicie nielotne; zdołają przelecieć 1–3 m[4]. Zamieszkiwały większość dostępnych na Guam środowisk: lasy, sawannę, zakrzewienia, trawiaste obszary z roślinnością wtórną, zarośla paproci i tereny rolnicze[6]. Są wszystkożerne, ale zdają się preferować pokarm zwierzęcy. Zjadają ślimaki, scynki, gekony, bezkręgowce i padlinę, zaś z pokarmu roślinnego – nasiona, liście palm, pomidory, melony[7][4] i kwiaty[6]. Ptaki te najaktywniejsze są o świcie i o zmierzchu; pokarm zdobywają również w nocy[4]. Są to ptaki skryte. Odzywają się głośnym przeszywającym gwizdem lub serią gwizdów[7].
Wodniki guamskie gniazdują cały rok, jednak najintensywniejszy przebieg sezonu lęgowego przypada na okres od czerwca do listopada. Gniazda ulokowane są na ziemi w gęstej trawie. Zniesienie liczy 1–4 (zwykle 3–4) jaja[6]. Inkubacja trwa 20–21 dni[8], jaja wysiadywane są przez obie płci[4]. Pisklęta opuszczają gniazdo w ciągu 24 godzin od wylęgu; są karmione i znajdują się pod opieką obojga rodziców; masę ciała dorosłych osobników osiągają po 7 tygodniach[4]. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku 4 miesięcy[6]. Liczba lęgów podczas jednego roku nieznana[4].
Od 1994 IUCN uznawała wodnika guamskiego za gatunek wymarły na wolności (EW, Extinct in the Wild), w 2019 zmieniła status gatunku na krytycznie zagrożony (CR, Critically Endangered)[2]. Katastrofalne skutki dla gatunku przyniosło pojawienie się na wyspie węża, mangrowca brunatnego (Boiga irregularis) w latach 50. XX wieku[7]. W 1984 rozpoczęto rozmnażanie wodników guamskich w niewoli. Od 1987 podejmuje się próby introdukowania wodnika guamskiego na pobliską wolną od węży wyspę Rota. W 1999 wprowadzone tam ptaki po raz pierwszy się rozmnożyły. Pod koniec 1998 niektóre ptaki wychowane w niewoli wprowadzono na objęty ochroną obszar na północy wyspy Guam, liczący 24 ha powierzchni. Ptaki wyprowadziły nawet lęgi, jednak populacja ta wymarła[6]. 15 listopada 2010[7] szesnaście osobników wypuszczono na Cocos Island. W 2012 podjęły próbę rozrodu[6]. Każdego roku na wyspie Rota wypuszcza się około 100 osobników[7]. Nie są znane przyczyny niepowodzenia niektórych introdukcji na Rota. Za wymarcie reintrodukowanej na Guam populacji odpowiada drapieżnictwo ze strony zdziczałych kotów[6].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.