Loading AI tools
ogród pomologiczny w Warszawie Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ogród Pomologiczny w Warszawie – sad owocowy pełniący funkcję parku, który w latach 1870–1944 znajdował się między ulicami: Nowogrodzką, Emilii Plater, Wspólną i Tytusa Chałubińskiego w Warszawie.
![]() Brama Ogrodu Pomologicznego przed 1916 | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Dzielnica | |
Powierzchnia |
4[1] ha |
Data założenia |
1864, 1870 |
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
![]() |
Pierwszy ogród pomologiczny w Warszawie został założony w 1864 z inicjatywy Jerzego Aleksandrowicza na terenie Instytutu Agronomicznego na Marymoncie[1][2]. Po jego likwidacji (w związku z rozbudową Cytadeli) na gruntach folwarku Świętokrzyskiego między ulicami: Nowogrodzką, Leopoldyny (obecnie Emilii Plater), Wspólną i Teodora (ob. Tytusa Chałubińskiego) założono kolejny ogród[1][2]. Został on otwarty dla publiczności w 1870[3][4]. Pierwotnie miał powierzchnię ok. 10 ha i sięgał do ul. Hożej[1]. Po przebiciu ul. Wspólnej jego powierzchnię zmniejszono do 4 ha[1].
Ogród powstał w celu badania i aklimatyzacji drzew i krzewów owocowych oraz popularyzacji najbardziej wartościowych odmian[1]. Przypominał wiejski sad[5]. Rosło w nim 12 tys. drzew owocowych[3], głównie jabłoni i grusz[6]. Wśród nich wytyczono ścieżki[7] i ustawiono ławki[8]. Prowadzono tam także szkółkę drzew owocowych z ok. 20 tys. drzewek[2]. Przy wejściu do ogrodu znajdowała się budka z wagą, w której sprzedawano uprawiane w nim owoce[8].
Naprzeciwko ogrodu powstały zabudowania utworzonej w 1879 przy Ogrodzie Pomologicznym Szkoły Ogrodniczej; od 1915 działała tam Państwowa Średnia Szkoła Ogrodnicza[2][9].
Ogród został zniszczony w czasie powstania warszawskiego[10]. Jego pozostałości zostały zlikwidowane w latach 50.[11] W jego miejscu wzniesiono m.in. kompleks obiektów IX Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny Hoffmanowej (ul. Emilii Plater 29)[12] i Szkoły Podstawowej nr 171 im. Wojska Polskiego (ul. Emilii Plater 31)[13] oraz biurowiec Intraco II[14].