Campephilus – rodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów (Picinae) w rodzinie dzięciołowatych (Picidae).
Szybkie fakty Domena, Królestwo ...
Zamknij
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[10].
Długość ciała 28–60 cm; masa ciała 178–570 g[10].
Etymologia
- Dendrocopus: gr. δενδρον dendron „drzewo”; κοπος kopos „uderzający”, od κοπτω koptō „uderzać”[11]. Gatunek typowy: Picus principalis Linnaeus, 1758; młodszy homonim Dendrocopus Vieillot, 1816 (Picidae).
- Campephilus: gr. καμπη kampē „gąsienica”; φιλος philos „miłośnik”[11].
- Megapicos: gr. μεγας megas, μεγαλη megale „wielki”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[11]. Gatunek typowy: Picus imperialis Gould, 1832.
- Phloeoceastes: gr. φλοιος phloios – kora drzewa, od φλεω phleō „obfitować”; κεαζω keazō „podzielić, rozszczepić”[11]. Gatunek typowy: Picus robustus M.H.C. Lichtenstein, 1819.
- Scapaneus: gr. σκαπανευς skapaneus „kopacz”, od σκαπανευω skapaneuō „wykopać”, od σκαπτω skaptō „kopać”[11]. Gatunek typowy: Picus melanoleucos J.F. Gmelin, 1788.
- Cniparchus: gr. κνιψ knips, κνιπος knipos „kornik, owad”; αρχος arkhos „wódz”, od αρχω arkhō „rządzić”[11]. Gatunek typowy: Picus haematogaster von Tschudi, 1844.
- Ipocrantor: gr. ιψ ips, ιπος ipos „kornik”; κραντωρ krantōr, κραντορος krantoros „władca, monarcha”, od κραινω krainō „dowodzić”[11]. Gatunek typowy: Picus magellanicus P.P. King, 1827.
- Megalopipo: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē „wielki”; πιπω pipō „dzięcioł”[11]. Korekta nazwy Megapicos Malherbe, 1849.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:
- Campephilus pollens (Bonaparte, 1845) – dzięcioł białowstęgi
- Campephilus haematogaster (von Tschudi, 1844) – dzięcioł wspaniały
- Campephilus rubricollis (Boddaert, 1783) – dzięcioł czerwonoszyi
- Campephilus robustus (M.H.C. Lichtenstein, 1819) – dzięcioł jasnogrzbiety
- Campephilus guatemalensis (Hartlaub, 1844) – dzięcioł jasnodzioby
- Campephilus melanoleucos (J.F. Gmelin, 1788) – dzięcioł szkarłatnoczuby
- Campephilus gayaquilensis (Lesson, 1845) – dzięcioł pręgogrzbiety
- Campephilus leucopogon (Valenciennes, 1826) – dzięcioł płowogrzbiety
- Campephilus magellanicus (P.P. King, 1827) – dzięcioł magellański
- Campephilus principalis (Linnaeus, 1758) – dzięcioł wielkodzioby – takson prawdopodobnie wymarły[13], ponownie odkryty w 2004 roku[14], lecz odkrycie to zostało niemal natychmiast zakwestionowane i brak jest niezbitych dowodów na istnienie tego gatunku[15][16][17][18]
- Campephilus imperialis (Gould, 1832) – dzięcioł cesarski – takson prawdopodobnie wymarły około 1956 roku[19]
Campephilus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.). D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Woodpeckers (Picidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.picida1.01. [dostęp 2020-06-28]. (ang.). Brak numerów stron w książce ![Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c1/Closed_Access_logo_alternative.svg/8px-Closed_Access_logo_alternative.svg.png)
Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.). J.W. Fitzpatrick, M. Lammertink, M.D. Luneau Jr., T.W. Gallagher, B.R. Harrison, G.M. Sparling, K.V. Rosenberg, R.W. Rohrbaugh, E.C.H. Swarthout, P.H. Wrege, S.B. Swarthout, M.S. Dantzker, R.A. Charif, T.R. Barksdale, J.V. Remsen Jr., S.D. Simon, D. Zollner. Ivory-billed Woodpecker (Campephilus principalis) persists in continental North America. „Science”. 308, s. 1460–1462, 2005. DOI: 10.1126/science.1114103. (ang.). A. Nemésio, M. Rodrigues. A redescoberta do pica-pau-bico-de-marfim (Campephilus principalis): Onde fica o metodo cientifico?. „Atualidades Ornitológicas”. 125, s. 14, 2005. (hiszp.).
Identyfikatory zewnętrzne: