Loading AI tools
polski ekonomista Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zdzisław Stropek (ur. 2 grudnia 1921 w Sanoku, zm. 15 lutego 2011 w Katowicach) – polski ekonomista, profesor zwyczajny Wyższej Szkole Ekonomiczny w Katowicach. Żołnierz Armii Krajowej.
Po wybuchu II wojny światowej podczas okupacji niemieckiej ukończył tajne nauczanie w ramach przedwojennego sanockiego gimnazjum, zadjąc maturę[1]. Działał w Armii Krajowej pod pseudonimem „Ścisły”[2]. Służył w placówce Sanok obwodu Sanok AK[3]. Był członkiem patrolu dywersyjnego[4]. W nocy 20/21 lipca 1944 uczestniczył w nieudanej akcji uwolnienia Władysława Szelki ps. „Borsuk” z więzienia w Sanoku[5]. W 1944 brał udział w Akcji „Burza” w szeregach VI plutonu pod dowództwem Pawła Dziubana ps. „Dziedzic”[6][3]. W czasie wojny był zatrudniony w sanockiej fabryce wagonów zdobywając zawód spawacza.
Później pracował jako księgowy w Kopalnictwie Naftowym w Sanoku. Stamtąd został skierowany na studia ekonomii w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach (wraz z nim Marcin Drozd, z którym mieszkał tamże)[7]. Pozostał na uczelni obejmując kolejno stanowiska asystenta, adiunkta, docenta w Katedrze Rachunkowości. W 1962 uzyskał stopień doktora za rozprawę pt. Rachunek kosztów walcowni i jego problematyka w świetle równoczesnych metod rachunkowości. 13 czerwca 1975 uzyskał habilitację (rozprawa pt. Wybrane problemy teorii rachunku kosztów własnych produkcji) jako drugi naukowiec w historii Katedry Rachunkowości, a jednocześnie otrzymał posadę zastępcy dyrektora Instytutu Organizacji Przetwarzania Danych WSE (dyrektorami byli Zbigniew Messner, a od 1982 Bernard Binkowski)[8], w ramach którego był kierownikiem Zakładu Rachunkowości. Od 1969 do 1982 był kierownikiem naukowo-dydaktycznym punktu konsultacyjnego WSE w Częstochowie. Prócz pracy wykładowcy opublikował ok. prac naukowych. W 1983 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Następnie otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Należał do Stowarzyszenia Księgowych w Polsce[9].
Zamieszkiwał przy ulicy Juliana Marchlewskiego w Katowicach (obecnie ulica Misjonarzy Oblatów MN)[10]. Po przejściu na emeryturę zamieszkał ponownie w rodzinnym Sanoku. Miał syna Janusza. Na początku 2001 ogłoszono jego awans na stopień podporucznika oraz przyznanie patentu „Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny”[11]. Pod koniec życia w wyniku upadku ze schodów w bloku mieszkalnym doznał wielu złamań, a po miesiącu zmarł 15 lutego 2011[12]. Został pochowany 18 lutego 2011 po uroczystościach żałobnych w parafii św. Antoniego z Padwy na katowickim cmentarzu w Panewnikach[13][14].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.