Wojciech Zieliński (chemik)
polski chemik Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
polski chemik Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wojciech Zieliński (urodzony 5 października 1938 r. w Rudzie Śląskiej) – chemik, profesor i rektor Politechniki Śląskiej.
![]() W. Zieliński podczas Inauguracji Roku w 2004 r. | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Profesor nauk technicznych | |
Specjalność: chemia organiczna | |
Alma Mater | |
Profesura |
1995 |
Doktor honoris causa Politechnika Lwowska, Ukraina – 2008 | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Politechnika Śląska |
Okres zatrudn. |
od 1962 |
Prorektor ds. Dydaktyki Politechniki Śląskiej | |
Okres spraw. |
1996–2002 |
Rektor Politechniki Śląskiej | |
Okres spraw. |
2002–2008 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Mieszka i pracuje w Gliwicach. Absolwent Politechniki Śląskiej. Od 1962 r. pracuje na Wydziale Chemicznym w Instytucie Chemii i Technologii Organicznej, kolejno na stanowiskach: asystenta (od 1962), adiunkta (od 1968), docenta (1985), profesora nadzwyczajnego (1991), profesora zwyczajnego (2000). Jego zainteresowania naukowe i znaczące osiągnięcia w tym zakresie dotyczą chemii organicznej, a w szczególności badań nad syntezą związków heterocyklicznych o potencjalnej aktywności biologicznej (leki, pestycydy). Jest autorem ponad 150 publikacji i 19 patentów oraz wielu opracowań niepublikowanych, realizowanych na potrzeby przemysłu. Ma uznaną pozycję w środowisku naukowym, będąc wybranym członkiem prezydium Rady Naukowej Instytutu Przemysłu Organicznego w Warszawie (od 1992 r.), RN Centrum Polimerów PAN (od 1998 r.), RN Zakładu Karbochemii PAN (od 1998 r.), aktualnie Centrum Materiałów Polimerowych i Węglowych PAN, członkiem Komitetu ds. Pestycydów PAN, Komitetu PAN w Katowicach oraz Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ds. Pestycydów. Recenzował liczne prace doktorskie – w tym zagraniczne – i habilitacyjne, oraz wnioski na tytuł profesora. Współpracuje także z redakcją czasopisma Polish Journal of Applied Chemistry, recenzując liczne prace z zakresu chemii i technologii organicznej. Współpracuje z wieloma ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą. Ma bardzo dobre kontakty z przemysłem, będąc wieloletnim konsultantem w P.P.H. POCh w Gliwicach i utrzymując ścisłe kontakty z przedsiębiorstwami produkującymi środki ochrony roślin. Wdrożył kilkanaście technologii.
Pełnił z wyboru przez kilka kadencji funkcje zastępcy dyrektora (1981–1991) i dyrektora Instytutu Chemii i Technologii Organicznej Politechniki Śląskiej (1991–1997). W latach 1996–2002 pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyki Politechniki Śląskiej, a następnie w latach 2002–2008 – rektora Politechniki Śląskiej[1]. W tym czasie rozwinął szeroką działalność międzynarodową w dziedzinie edukacji. Jest w komitecie sterującym cyklicznej międzynarodowej konferencji edukacji inżynierskiej (ICEE), utworzył międzynarodową sieć na rzecz edukacji inżynierskiej i badań (iNEER) i jest w jej władzach (iNEER Board)[2], jest członkiem Rady w Internationales Hochschulinstitut Zittau (Niemcy), a od 2006 r. jest jej prezydentem[3]. Działał w Konferencji Prorektorów ds. Kształcenia Uczelni Technicznych, będąc między innymi inicjatorem powstania Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych, której był członkiem.
Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną był wielokrotnie wyróżniony nagrodami Ministra. Był odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski oraz wieloma odznaczeniami branżowymi i okolicznościowymi. W październiku 2008 roku otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Lwowskiej.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.