Uczelnia powstała 28 maja 1925 roku jako państwowe Wyższe Studium Handlowe. W 1937 roku została przekształcona w Akademię Handlową, otrzymując tym samym uprawnienia szkoły akademickiej. Po wybuchu wojny Akademia, podobnie jak inne polskie uczelnie, została zamknięta, zaś jej profesorowie – razem z wykładowcami Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Górniczej – aresztowani i wywiezieni do obozu koncentracyjnego. Podjęto wówczas potajemne nauczanie, z którego skorzystała część dotychczasowych studentów. W 1950 roku przywróconą po wojnie Akademię przekształcono w Wyższą Szkołę Ekonomiczną z trzema wydziałami. W 1974 roku uczelnia uzyskała nazwę Akademia Ekonomiczna w Krakowie, zaś rok później uroczyście obchodzono jej 50-lecie. Po transformacji ustrojowej w 1989 roku uruchomiono nowe kierunki studiów. Gwałtownie wzrosła też liczba studiujących. Na mocy ustawy z dnia 6 lipca 2007 roku przyznano obecnie obowiązującą nazwę – Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie (nazwa obowiązuje od 25 sierpnia 2007 roku).
1908 – szkoła oferuje kursy dla abiturientów szkół średnich i otrzymuje nazwę Akademia Handlowa przeznaczoną dla szkół średnich według prawa zaboru austriackiego
1924 – powstaje Instytut Towaroznawczy przy ul. Kapucyńskiej 2
1925 – powstaje Wyższe Studium Handlowe w Krakowie przy ul. Kapucyńskiej 2 (data ta uważana jest za oficjalny początek historii Uniwersytetu)
1927 – przeniesienie szkoły do budynku przy ul. Sienkiewicza 4
1937 – zmiana dotychczasowej nazwy Uczelni na: Akademia Handlowa w Krakowie
1939 – 9 maja 1939 ogłoszono statut Akademii Handlowej w Krakowie jako prywatne szkoły akademickiej[3]
1939 – zamknięcie i dewastacja Uczelni przez okupantów hitlerowskich, aresztowanie profesorów
1943 – podjęcie zakonspirowanej działalności dydaktycznej
Uczelnia posiada także uprawnienia do prowadzenia studiów I oraz II stopnia na 51 kierunkach kształcenia, spośród których to 10 posiada status kierunku unikatowego; uprawnienia do prowadzenia studiów III stopnia (szkoła doktorska); uprawnienia do prowadzenia studiów podyplomowych oraz uprawnienia do prowadzenia studiów MBA.
Dział Transferu Wiedzy i Projektów Międzynarodowych
Budynek główny Uniwersytetu Ekonomicznego, dawniej gmach fundacji Aleksandra LubomirskiegoWidok z lotu ptakaSala Senacka w Budynku Głównym Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (dawniej basen kryty dla wychowanków Fundacji)Stróżówka – obecnie Sekretariat Uczelni, budynek ochrony oraz siedziba Fundacji Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce [Dz. U. 2018 poz. 1668 z późn. zm.][8], Senat Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie dnia 15 kwietnia 2019 r. powołał organ uczelni publicznej, Radę Uczelni.[9]
Członkowie II Rady Uczelni (kadencja od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r.):
ze Wspólnoty Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie:
dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK
prof. dr hab. Krzysztof Surówka
prof. dr hab. Jan W. Wiktor
spoza wspólnoty Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie:
mgr Piotr Ziętara
mgr Katarzyna Cymerman
mgr Tomasz Brzostowski
oraz Przewodniczący Parlamentu Studenckiego Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.
Uczestnicy posiedzeń z głosem doradczym:
Międzyuczelniany Związek Zawodowy Pracowników Nauki UEK, dr hab. Krzysztof Machaczka, prof. UEK,
Komisja Uczelniana Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” UEK, dr Jan Tatar, prof. UEK,
Związek Nauczycielstwa Polskiego Pracowników Nauki UEK, dr Paweł Zamora,
Małopolska Konfederacja Związków Zawodowych Zakładowa Organizacja Związkowa Pracowników UEK, dr hab. Piotr Buła, prof. UEK.
Wśród absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie znajduje się wiele znanych osobistości ze świata gospodarki, polityki i kultury; m.in.:[10]
prof. dr hab. Jerzy Hausner - minister pracy i polityki społecznej w latach 2001–2003, minister gospodarki, pracy i polityki społecznej w latach 2003–2004, minister gospodarki i pracy oraz wiceprezes Rady Ministrów w latach 2003–2004, w latach 2010–2016 członek Rady Polityki Pieniężnej
prof. dr hab. Leszek Kasprzyk - minister pełnomocny w Stałym Przedstawicielstwie Polski przy ONZ w latach 1968–1971, w latach 1975–1980 wiceprzewodniczący Komitetu ONZ ds. Zasobów Naturalnych i wiceprzewodniczący Komitetu ONZ ds. Nauki i Techniki, w latach 1980–1985 dyrektor Stacji Naukowej PAN w Paryżu, w latach 1991–1993 dyrektor Stacji Naukowej PAN w Wiedniu
Agnieszka Odorowicz - dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej (od 2005), Wiceminister Kultury (2004-2005), wiceprezes Stowarzyszenia Instytutu Sztuki w Krakowie (1998-2004).
prof. dr hab. Stanisław Owsiak - od 2004 r. do 2010 r. członek Rady Polityki Pieniężnej
dr Jan Pamuła - prezes Portu Lotniczego Kraków-Balice (2008-2016), poseł na Sejm (1991-1993), w latach 90. prezes Izby Rzemieślniczej w Krakowie oraz wiceprezes BPH
Katarzyna Rogowiec - jest brązowa medalistką paraolimpiady w Vancouver w 2010 roku oraz dwukrotną mistrzynią paraolimpiady w Turynie w 2006 roku. Ponadto jest osobą aktywną zawodowo i czynnie wspiera działania Stowarzyszeń ZSN UEK na rzecz osób niepełnosprawnych.
Ewa Wachowicz - Miss Polonia 1992, III wicemiss konkursu Miss Świata, wygrała wybory Miss Świata Studentek (Miss World University) w 1993 r., dziennikarka Polsat Cafe, b. sekretarz prasowy premiera Waldemara Pawlaka, producentka programu „Podróże kulinarne Roberta Makłowicza”, prowadzi program „Ewa gotuje” w TV Polsat
prof. dr hab. Andrzej Wojtyna - od 2004 r. do 2010 r. członek Rady Polityki Pieniężnej
Korporacja Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Korporacja Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, w skrócie Korporacja UEK – organizacja absolwencka założona przez absolwentów uczelni, będąca zarejestrowanym stowarzyszeniem, której celem jest integrowanie i animowanie kontaktów w środowisku absolwentów. Wzorowana częściowo na korporacjach akademickich, z tą różnicą, że nie mogą do niej należeć studenci, lecz jedynie absolwenci. Powstała w maju 2002 roku.
91. Statut Akademii Handlowej w Krakowie.„Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”.Nr 3,s.139,9 maja 1939.