Pilica – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Pilica.
miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||
![]() Rynek w Pilicy | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | |||
Prawa miejskie |
(1393) 1994 | ||
Burmistrz |
Artur Janosik | ||
Powierzchnia |
8,22 km² | ||
Populacja (30.06.2016) • liczba ludności • gęstość |
| ||
Strefa numeracyjna |
+48 32 | ||
Kod pocztowy |
42-436 | ||
Położenie na mapie gminy Pilica ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu zawierciańskiego ![]() | |||
![]() | |||
TERC (TERYT) |
2416074 | ||
SIMC |
0219566 | ||
Urząd miejski ul. Żarnowiecka 46a42-436 Pilica | |||
Strona internetowa |
Według danych z 30 czerwca 2008 r. miasto miało 1999 mieszkańców[2].
Położenie
Miasto leży u źródeł rzeki Pilicy, w środkowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.
Demografia
Piramida wieku mieszkańców Pilicy w 2014 r.[1]:
Historia
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Pilica_5.jpg/320px-Pilica_5.jpg)
Przez wieki Pilica należała do Małopolski. Testament Bolesława Krzywoustego Pilica weszła w skład senioralnej dzielnicy krakowskiej. W latach 1918–1945 Pilica należała do województwa kieleckiego, powiatu olkuskiego. W czasie okupacji niemieckiej (1939–1945) Pilica znalazła się w Generalnym Gubernatorstwie, w powiecie miechowskim. W latach 1945–1975 Pilica należała do województwa krakowskiego, powiatu olkuskiego, w 1975 r. włączona do województwa katowickiego. Natomiast od 1 stycznia 1999 r. należy do województwa śląskiego, powiatu zawierciańskiego.
Prawdopodobna data otrzymania praw miejskich to 1393 r. Rezydencja właścicieli Pilicy – średniowieczny, a potem renesansowy zamek Pilica – pierwotnie znajdowała się w pobliskim Smoleniu. W początku XVII w. powstała nowsza, warowna siedziba położona w pobliżu miasta, rozbudowana następnie do potężnej nizinnej twierdzy bastionowej. Została ona stosunkowo łatwo zajęta przez Szwedów, którzy jednak rychło zostali zmuszeni do jej opuszczenia. Wycofując się, Szwedzi spalili miasto oraz stary zamek, który od tego momentu zaczął obracać się w ruinę. Drugi raz – na znacznie dłużej – Szwedzi zajęli zamek pilicki w czasie wojny północnej[3].
Kilka lat po powstaniu styczniowym, 1 stycznia 1870 r. Pilica utraciła prawa miejskie na podstawie ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Odzyskała je dopiero w 1994 r.
W 1921 mieszkało tu 3299 osób. W 1929 były tu cztery kościoły katolickie (trzy filialne), klasztor reformatów, zbór protestancki i synagoga[4]. Synagoga zlokalizowana była przy ulicy Łaziennej. Był to budynek drewniany. W czasie okupacji Niemcy spalili bożnicę[5].
We wrześniu 1939 oddziały Wehrmachtu zamordowały czterech mieszkańców Pilicy[6]. W 1942 około 2000 Żydów z Pilicy, którzy stanowili ponad połowę mieszkańców miasta, zostało deportowanych do obozów zagłady lub do getta w Wolbromiu[7].
Miejska architektura
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Aw._Jana_Chrzciciela_w_Pilicy.jpg/640px-Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Aw._Jana_Chrzciciela_w_Pilicy.jpg)
- Zabytkowy XVII-wieczny zamek z parkiem i murami obronnymi
- Kościół parafialny św. Jana Chrzciciela[8]
- Sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej – Opiekunki Rodzin
- Klasztor zakonu augustianów – obecnie w ruinie
- Kościół szpitalny św. Jerzego
- Historyczny drewniany kościół św. apostołów Piotra i Pawła na wzgórzu św. Piotra spalony pod koniec II wojny światowej w 1945 r. Obecny kościół stanowią wykonane z drewna ołtarz, ogrodzenie i dzwonnica oraz murowana zakrystia, która jako jedyna ocalała z pożaru w 1945 r. Tylko raz w roku – w święto patronów kościoła 29 czerwca – odprawiane są tu pod gołym niebem Msze Święte. W Wielki Piątek – ma tutaj swój początek nabożeństwo drogi krzyżowej, które kończy się w kościele św. Jana Chrzciciela.
Galeria
- Zamek
- Zamkowe mury obronne
- Rynek
- Rynek, stan z lipca 2020.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.