Królewski Pruski Order Świętego Jana (niem.Königlich Preußischer St. Johanniter-Orden) – jednoklasowy order zasługi Królestwa Prus, nadawany w latach 1810–1852 jako samodzielne odznaczenie, później jako wieloklasowy order-oznaka protestanckiego Baliwatu Brandenburskiego.
Cesarz Wilhelm II Hohenzollern z insygniami Protektora Baliwatu Brandenburskiego Rycerskiego Zakonu Szpitala św. Jana Jerozolimskiego (widoczny jest także wystający spod poły munduru Krzyż Mariański – odznaczenie honorowe austriackich Krzyżaków)
23 maja 1812 ustanowiony został Królewski Pruski Order św. Jana jako oddzielne odznaczenie. Król rezerwował dla władców Prus tytuł „Protektora”, a „Mistrzem” (niem. Herrenmeister) byli odtąd zawsze książęta z królewskiego rodu Hohenzollernów[uwaga 1].
Baliwat Brandenburski został odrestaurowany w 1852 przez króla Fryderyka Wilhelma IV pod nazwą Baliwat Brandenburski Rycerskiego Zakonu Szpitalników św. Jana Jerozolimskiego (niem. Balley Brandenburg des Ritterlichen Ordens St. Johannis vom Spital zu Jerusalem). Odznaczeni orderem Kawalerowie otrzymali tytuł Kawalerów Honorowych[uwaga 2], a baliwat stał się ekskluzywnym stowarzyszeniem pruskich junkrów[uwaga 3].
Otto von Bismarck z honorowymi insygniami komandorskimi orderu w 1858
Do 1918 order/oznaka zakonna była siódmym odznaczeniem według starszeństwa pruskich odznaczeń, za domowym Orderem Hohenzollernów, a przed kobiecym Orderem Luizy. Po upadku pruskiej monarchii odznaka wraz z innymi insygniami zakonnymi była wciąż nadawana rycerzom zakonnym, ale nie była traktowana jako odznaczenie państwowe[uwaga 4].
Odznaczeni w latach 1812–1852, którzy nie byli członkami zakonu, otrzymali tytuł „Kawalera Honorowego” (później również „Komandora Honorowego”). Dawni (sprzed 1810) i nowi (po 1852) członkowie zakonu otrzymywali tytuł „Kawalera z Prawa” (później również „Komandora z Prawa”).
Listy Komandorów w przykładowych latach wymieniały imiennie:
w 1852 – 3 Komandorów,
w 1854 – 3 Komandorów,
w 1865 – 9 Komandorów i 6 Komandorów Honorowych,
w 1868 – 12 Komandorów i 8 Komandorów Honorowych,
w 1873 – 13 Komandorów i 7 Komandorów Honorowych,
w 1874 – 12 Komandorów z Prawa, 7 Komandorów Honorowych (dodatkowo określiła liczbę 505 Kawalerów z Prawa i 1470 Kawalerów Honorowych, z których 223 oznaczono do 1852)
w 1875 – 11 Komandorów z Prawa, 7 Komandorów Honorowych
w 1905 – 15 Komandorów z Prawa i 4 Komandorów Honorowych,
w 1908 – 16 Komandorów z Prawa i 7 Komandorów Honorowych,
w 1911 – 15 Komandorów z Prawa i 6 Komandorów Honorowych
(patrz: Handbuch über den Königlich Preussischen Hof und Staat).