Loading AI tools
polska historyczka sztuki Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Małgorzata Omilanowska-Kiljańczyk[1] z domu Jakubowska[2] (ur. 10 kwietnia 1960 w Warszawie[3]) – polska historyk sztuki i nauczycielka akademicka, profesor nauk humanistycznych. W latach 2012–2014 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w latach 2014–2015 minister kultury i dziedzictwa narodowego.
![]() Małgorzata Omilanowska-Kiljańczyk (2014) | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
10 kwietnia 1960 |
Profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia architektury XIX i XX wieku, historia sztuki | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1994 – nauki o sztuce |
Habilitacja |
2005 – historia |
Profesura |
9 września 2013 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk |
Uczelnia | |
Minister kultury i dziedzictwa narodowego | |
Okres spraw. |
17 czerwca 2014–16 listopada 2015 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
W 1979 ukończyła XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie[3]. W 1984 została absolwentką historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim[4]. Kształciła się także na wydziale architektury Uniwersytetu Technicznego w Berlinie[3]. W 1994 na podstawie napisanej pod kierunkiem Tadeusza Jaroszewskiego rozprawy zatytułowanej Stefan Szyller (1857–1933) – życie i twórczość uzyskała na Wydziale Historycznym UW stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. Habilitowała się w 2005 w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w oparciu o pracę Świątynie handlu. Warszawska architektura komercyjna doby wielkomiejskiej[1]. W 2013 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[1][5].
Uzyskiwała stypendia zagraniczne, m.in. przyznane przez British Academy. Od 1985 zawodowo związana z Instytutem Sztuki PAN, gdzie była m.in. zastępczynią dyrektora (1999–2007) i redaktor naczelną Słownika Architektów Polskich. Została też wykładowczynią Uniwersytetu Gdańskiego, od 2006 na stanowiskach profesorskich[1]. W 2008 objęła stanowisko dyrektora Instytutu Historii Sztuki UG. Została członkinią rady naukowej Instytutu Herdera w Marburgu, a także członkinią Komitetu Nauk o Sztuce PAN[1]. W 2006 powołana na funkcję prezesa stowarzyszenia Patria Polonorum[6].
12 stycznia 2012 objęła stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 17 czerwca 2014 powołana na urząd ministra kultury i dziedzictwa narodowego, zastępując Bogdana Zdrojewskiego. 22 września 2014 objęła to samo stanowisko w rządzie Ewy Kopacz. 16 listopada 2015 zakończyła pełnienie funkcji ministra.
Została następnie przez radę powierniczą wybrana na stanowisko dyrektora Zamku Królewskiego w Warszawie w miejsce przechodzącego na emeryturę Andrzeja Rottermunda. Nowy minister kultury Piotr Gliński odmówił jednak powołania jej na to stanowisko, motywując to względami politycznymi[7].
W 2019 wybrana w skład Rady Doskonałości Naukowej I kadencji[8]. W 2023 wybrana na kolejną kadencję rady, w styczniu 2024 objęła funkcję przewodniczącej Zespołu I Nauk Humanistycznych RDN[9].
W kadencji 2021–2024 członkini Rady Uniwersytetu Gdańskiego[10]. W 2022 powołana w skład rady Muzeum Gdańska[11] i Rady Odbudowy Pałacu Saskiego[12].
W 2014 odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej[13] oraz Krzyżem Wielkim Orderu Oranje-Nassau[14]. W 2018 udekorowana Orderem Sztuki i Literatury I klasy[15].
W 2016 wyróżniona tytułem honorowego obywatela Połągi[16].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.