Loading AI tools
język indoeuropejski z grupy helleńskiej Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Język grecki, greka (stgr. Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. ελληνική γλώσσα, ellinikí glóssa lub ελληνικά, elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej[1], w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W kulturze europejskiej zaadaptowany, obok łaciny, jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim.
Obszar |
Grecja, Cypr, Włochy, Albania, Macedonia Północna i inne | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pismo/alfabet | |||||||||
Klasyfikacja genetyczna | |||||||||
| |||||||||
Status oficjalny | |||||||||
język urzędowy | ![]() ![]() | ||||||||
Organ regulujący | Kiendro Elinikis Glosas↗ | ||||||||
UNESCO | 1 bezpieczny↗ | ||||||||
Kody języka | |||||||||
ISO 639-5 | grk | ||||||||
IETF | grk | ||||||||
Glottolog | gree1276 | ||||||||
GOST 7.75–97 | гре 157 | ||||||||
Występowanie | |||||||||
Występowanie (jasnoniebieski = język w użyciu, ciemnoniebieski = język urzędowy) | |||||||||
W Wikipedii | |||||||||
| |||||||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym żywym językiem helleńskim.
Określenia „język grecki”, „greka” pochodzą od Rzymian, którzy nazywali ten język po łacinie lingua Graeca. Nazwa stosowana przez samych Greków w grece klasycznej brzmiała ἡ Ἑλληνικὴ γλῶττα = he Hellenikè glõtta (nowogr. η Ελληνική γλώσσα = i Ellinikí glóssa lub τα Ελληνικά = ta Elliniká), co można by przetłumaczyć jako „język helleński”.
Termin „język grecki” jest z naukowego punktu widzenia mało precyzyjny, ponieważ może się odnosić do kilku faz rozwojowych języka, z których każda posiada własną nazwę. Może więc odnosić się do następujących bardziej szczegółowych terminów:
Poniżej przedstawiono uproszczony schemat historii rozwoju poszczególnych odmian języka greckiego:
mykeński † | |||||||||||||||||||
greka archaiczna † | |||||||||||||||||||
greka klasyczna † | |||||||||||||||||||
koine † | |||||||||||||||||||
średniogrecki † (greka bizantyjska) | |||||||||||||||||||
kapadocki[uwaga 1] | |||||||||||||||||||
nowogrecki (demotyk[uwaga 2], katharewusa[uwaga 3], współczesne dialekty) | |||||||||||||||||||
pontyjski[uwaga 4] | |||||||||||||||||||
jewanik †[uwaga 5] | |||||||||||||||||||
cakoński[uwaga 6] | |||||||||||||||||||
griko[uwaga 7] | |||||||||||||||||||