Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Henry Chandler Cowles (ur. 27 lutego 1869 w Kensington, Connecticut, zm. 12 września 1939 w Chicago, Illinois) – amerykański botanik, jeden z pionierów ekologii jako dyscypliny nauk przyrodniczych (badania sukcesji roślin Indiana Dunes), inicjator założenia i współtwórca Ecological Society of America, nauczyciel akademicki związany z University of Chicago.
![]() Dr. H.C. Cowles (1914) | |
Data i miejsce urodzenia |
27 lutego 1869 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
Tytuł naukowy | |
Edukacja |
Oberlin College |
Alma Mater | |
Uczelnia |
Urodził się 27 lutego 1869 roku w amerykańskim Kensington – małej miejscowości w pobliżu New Britain (Connecticut) i Berlina[1]. Botaniką zainteresował się już w dzieciństwie, pod wpływem matki, która uczyła go rozpoznawać gatunki drzew, kwiatów i warzyw w czasie spacerów i pracy w rodzinnym gospodarstwie[2].
Po ukończeniu studiów w dziedzinie botaniki i geologii w Oberlin College (1893) pracował przez rok w Nebrasce, ucząc przyrody w Gates College, a następnie kontynuował studia na University of Chicago (od 1895)[2] u J.M. Coultera[3]. Równocześnie pogłębiał wiedzę w tworzonej przez Rollina Salisbury'ego[4] i Thomasa Chamberlina[5] chicagowskiej szkole kompleksowej geografii fizycznej[6][7].
W tym czasie ukazała się przełomowa książka duńskiego botanika, Eugeniusa Warminga Plantesamfund[8], zawierająca pierwszy opis koncepcji zbiorowisk roślinnych (fitocenoz), którą John Coulter zainteresował swoich studentów. Henry Cowles zainteresował się nią na tyle, że przeczytał tekst w języku oryginalnym[9].
Własne prace badawcze wykonywał, w ramach pracy doktorskiej, w warunkach terenowych. Dotyczyły roślinności Indiana Dunes – ruchomych wydm w północnej Indianie, nad jeziorem Michigan. W roku 1898 przedstawił rozprawę doktorską nt. An Ecological Study of the Sand Dune Flora of Northern Indiana (uznawaną za przełomową). W pracy opisał ekologiczną sukcesję zbiorowisk roślinnych jako proces biologiczny powiązany z geomorfologicznym procesem powstawania i przemieszczania się skarp i wydm, zachodzącym z szybkością zależną od wielu zmiennych abiotycznych czynników środowiskowych, m.in. prędkości i kierunku wiatru, wilgotności, składu chemicznego gleby[9][10][uwaga 1]. Pracę opublikował w Botanical Gazette w roku 1899[11][12].
W następnych latach Henry Cowles nie rozwijał tematyki pracy doktorskiej, jednak przez 30 lat zachował wysoką pozycję w swojej dziedzinie[6]. Pracował na Wydziale Botaniki Uniwersytetu w Chicago – jako naukowiec i dydaktyk – do przejścia na emeryturę (1934). W roku 1915 odegrał ważną rolę jako inicjator utworzenia i organizator Ecological Society of America. Został wybrany na prezesa ESA w roku 1918; był też prezesem Association of American Geographers (1910) oraz wiceprezesem i prezesem sekcji botanicznej American Association for the Advancement of Science (1913) i prezesem Botanical Society of America (1922). Pełnił również funkcję redaktora Gazety Botanicznej. Wśród jego studentów byli m.in.[9]: William S. Cooper[13], Arthur Vestal, Victor Shelford, Paul Sears[14].
Zmarł w Chicago w roku 1939.
Wybór według books.google.pl (autorstwo i wpółautorstwo)[15]:
Wyrazem pamięci o życiu i dokonaniach Henry'ego C. Cowlesa ą m.in. publikacje: