Loading AI tools
włoski duchowny rzymskokatolicki, łaciński patriarcha Jerozolimy Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Giuseppe Valerga (ur. 9 kwietnia 1813 w Loano, zm. 2 grudnia 1872 w Jerozolimie) – włoski duchowny rzymskokatolicki, pierwszy łaciński patriarcha Jerozolimy rezydujący w Jerozolimie od czasów wypraw krzyżowych.
Patriarcha | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
9 kwietnia 1813 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
2 grudnia 1872 |
Miejsce pochówku | |
Patriarcha Jerozolimy | |
Okres sprawowania |
1847–1872 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat |
11 grudnia 1836 |
Sakra biskupia |
10 października 1847 |
Wybór patriarchy |
4 października 1847 |
Data konsekracji |
10 października 1847 | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||
Miejsce |
Kaplica Paulińska | ||||||||||
Konsekrator | |||||||||||
Współkonsekratorzy |
Giovanni Giuseppe Canali, Giovanni Niccolò Tanari | ||||||||||
| |||||||||||
|
Urodził się 9 kwietnia 1813 w Loano w Królestwie Sardynii. 11 grudnia 1836 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezjalnym. Pracował na misjach na Bliskim Wschodzie i w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej[1].
4 października 1847 papież Pius IX przywrócił łaciński patriarchat w Jerozolimie, który od 1342 był tylko funkcją honorową. Na stanowisko patriarchy mianował Giuseppe Valergę, który 10 października 1847 w Kaplicy Paulińskiej na Watykanie przyjął sakrę biskupią z rąk Piusa IX. Współkonsekratorami byli łaciński patriarcha Konstantynopola Giovanni Giuseppe Canali oraz łaciński patriarcha Antiochii Giovanni Niccolò Tanari. Równocześnie pełnił funkcję Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie.
Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim I, podczas którego propagował jedność dyscyplinarną prawa kanonicznego Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich (propozycja ta upadła)[2].
Zmarł 2 grudnia 1872. Pochowany w Konkatedrze Najświętszego Imienia Jezus w Jerozolimie[3].