Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Europa, Europa (niem. Hitlerjunge Salomon) – film wojenny z 1990 roku w reżyserii Agnieszki Holland, produkcji Artura Braunera i Margaret Menégoz. Koprodukcja polsko-niemiecko-francuska oparta jest na autentycznej autobiografii Solomona Perela, wydanej w 1989 roku. Opisywała ona losy Żyda, który chcąc uniknąć nazistowskiego prześladowania, udawał Aryjczyka.
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji |
1990 |
Data premiery |
14 listopada 1990 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
112 min |
Reżyseria | |
Scenariusz |
Agnieszka Holland, |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia |
Ewa Braun, |
Kostiumy | |
Montaż | |
Produkcja |
Artur Brauner, |
Rok 1938. Solomon, młody Żyd, mieszka z rodziną w Niemczech. W przededniu jego bar micwy dochodzi do nocy kryształowej. Zabita zostaje jego siostra. Rodzina postanawia wtedy uciec do Polski, ale we wrześniu 1939 roku Niemcy dokonują z kolei inwazji na Polskę[1]. Rodzice wysyłają więc chłopaka do Związku Radzieckiego, a sami stają się więźniami łódzkiego getta. Solomon spędza dwa lata w sierocińcu w Grodnie w Białoruskiej SRR, podporządkowuje się propagandzie komunistycznych władz i składa samokrytykę ze względu na „burżuazyjne pochodzenie”[1].
22 czerwca 1941 roku Niemcy atakują ZSRR i likwidują sierociniec. Wszyscy podopieczni zostają jeńcami, ale Salomon, który mówi doskonale po niemiecku, podaje się z powodzeniem za młodego więźnia komunistów. Dzięki umiejętnościom tłumacza (mówi po polsku i rosyjsku) zostaje włączony do pułku, który go znalazł. Następnie przybierając nazwisko Joseph Peters, zostaje wysłany do Berlina, gdzie dołącza do elity Hitlerjugend. Ukrywa się w tej roli do końca wojny. W międzyczasie zakochuje się w zafascynowanej Hitlerem dziewczynie Leni. Leni jednak dostrzega jako pierwsza niearyjskie pochodzenie Solomona, który bez powodzenia próbuje zastąpić utracony napletek (jako że za młodu został obrzezany)[2]. Gdy kolejni nazistowscy znajomi Solomona nabierają podejrzeń, ten zostaje zaprowadzony do komisariatu. Szczęśliwie dla Solomona komisariat zostaje zbombardowany przez lotnictwo sowieckie[3]. Oszczędzony przez wkraczającą do Niemiec Armię Czerwoną, Solomon wyjeżdża do Palestyny[4].
Aktor | Rola |
---|---|
Marco Hofschneider | młody Solomon Perel |
Julie Delpy | Leni |
René Hofschneider | Isaak |
Piotr Kozłowski | David |
André Wilms | żołnierz Robert Kellerman |
Ashley Wanninger | Gerd |
Halina Łabonarska | matka Leni |
Klaus Abramowsky | ojciec Solomona |
Michèle Gleizer | matka Solomona |
Marta Sandrowicz | Bertha |
Nathalie Schmidt | Basia |
Delphine Forest | Inna |
Martin Maria Blau | Ulmayer |
Andrzej Mastalerz | Zenek |
Anna Seniuk | działaczka hitlerowska |
Ryszard Pietruski | Adolf Hitler w śnie |
Alosza Awdiejew | major radziecki |
Artur Barciś | żołnierz radziecki |
Tadeusz Wojtych | dentysta |
Kama Kowalewska | Kati |
Zbigniew Bielski | wychowawca w szkole Komsomołu |
Jarosław Gruda | żołnierz sowiecki w komsomolskiej szkole |
Bohdan Ejmont | żołnierz sowiecki |
Aleksander Bednarz | Niemiec w tramwaju przejeżdżającym przez łódzkie getto |
Włodzimierz Press | syn Stalina |
Solomon Perel | On sam |
Stanisław Zatłoka |
Zdjęcia plenerowe kręcono w następujących lokacjach: Łódź (ul. Przybyszewskiego, cmentarz żydowski, plac Kościelny, ul. Łagiewnicka), Warszawa (basen Pałacu Młodzieży w Pałacu Kultury i Nauki, cmentarz żydowski na Bródnie), Mińsk Mazowiecki (ul. Mireckiego), Katowice (tereny byłej Huty „Silesia”), Ossów[5].
Europa, Europa, choć początkowo miała być kandydatem Republiki Federalnej Niemiec do Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego, została odrzucona przez niemiecką komisję. Do tej decyzji mogła się przyczynić niechęć Niemców do stawiania siebie po raz kolejny w pozycji oprawców, jak również presja ze strony środowisk prawicowych w Niemczech[6]. Obrazoburczy był zwłaszcza sam niemiecki tytuł filmu, jawnie przywołujący motyw przynależności żydowskiego młodzieńca do hitlerowskiej organizacji młodzieżowej[7]. Holland ostatecznie została nominowana za najlepszy scenariusz adaptowany[8].
Rok | Festiwal | Nagroda[9][10][11] | Odbiorca | Wynik |
---|---|---|---|---|
1990 | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Viareggio | Nagroda za reżyserię | Agnieszka Holland | nagroda |
1991 | Boston Society of Film Critics Awards | Najlepszy film obcojęzyczny | Europa, Europa | nagroda |
Kansas City Film Critics Circle Awards | Najlepszy film obcojęzyczny | Europa, Europa | nagroda | |
Los Angeles Film Critics Association Awards | Najlepsza muzyka | Zbigniew Preisner | nagroda | |
Najlepszy film obcojęzyczny | Agnieszka Holland | nominacja | ||
National Board of Review | Najlepszy film obcojęzyczny | Europa, Europa | nagroda | |
New York Film Critics Circle Awards | Najlepszy film obcojęzyczny | Europa, Europa | nagroda | |
1992 | Nagroda Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej w Hollywood | Złoty Glob za najlepszy filmu obcojęzyczny | Europa, Europa | nagroda |
Nagroda Amerykańskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych | Najlepszy film | Europa, Europa | nominacja | |
Najlepszy scenariusz | Agnieszka Holland | nominacja | ||
Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej | Oscar za najlepszy scenariusz adaptowany | Agnieszka Holland | nominacja | |
Dallas-Fort Worth Film Critics Association Awards | Najlepszy film obcojęzyczny | Europa, Europa | nominacja | |
1993 | Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych | Najlepszy film nieanglojęzyczny | Artur Brauner Margaret Ménégoz |
nominacja |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.