From Wikipedia, the free encyclopedia
Associazione Calcio Milan (sebutan bahasa Itali: [assotʃatˈtsjoːne ˈkaltʃo ˈmiːlan]), ataupun dikenali sebagai A.C. Milan dan secara ringkasnya ialah Milan, merupakan kelab bola sepak profesional Itali yang berpangkalan di Milan, Itali dan kini bermain di Serie A, divisyen teratas bola sepak Itali. Milan telah ditubuhkan oleh orang Inggeris yang bernama Herbert Kilpin dan seorang ahli perniagaan, Alfred Edwards pada tahun 1899.[3][4] Milan kini banyak beraksi di Serie A sejak musim 1929-30 kecuali pada musim 1980–81 dan 1982–83.[5]
![]() | ||||
Nama penuh | Associazione Calcio Milan S.p.A.[1] | |||
---|---|---|---|---|
Gelaran | I Rossoneri (The Reds and Blacks) Il Diavolo (The Devil) Casciavit (Lombard untuk: Screwdriver) | |||
Nama pendek | ACM | |||
Diasaskan | 16 Disember 1899[2] | |||
Stadium | San Siro (Kapasiti: 80,018) | |||
Pemilik(s) | Fininvest (99.93%) Pemegang lain (0.07%) | |||
Presiden Kehormat | Paolo Scaroni | |||
Ketua jurulatih | Stefano Pioli | |||
Liga | Serie A | |||
2022–23 | Serie A, Ke-4 | |||
Tapak sesawang | Laman kelab | |||
| ||||
![]() |
Dalam kejohanan Eropah dan antarabangsa, AC Milan telah meraih 18 gelaran antarabangsa yang diiktiraf sekali gus mereka antara kelab Itali paling cemerlang di peringkat antarabangsa. Kelab ini telah memenangi Liga Juara-Juara sebanyak tujuh kali dan hanya Real Madrid sahaja yang telah memenanginya lebih banyak (12).[6] Dalam kejohanan di Itali pula, AC Milan merupakan kelab kedua paling cemerlang dengan 18 gelaran juara liga; di belakang Juventus. AC Milan telah memenangi Piala Antara Benua dan Piala Dunia Kelab empat kali, paling banyak antara semua kelab di dunia. Antara kejuaraan lain yang telah dimenangi Milan adalah Piala Super Eropah lima kali, Piala Juara-Jura UEFA dua kali, walau bagaimanapun mereka tidak pernah berjaya ke final Piala UEFA. Di Itali, AC Milan merangkul trofi Coppa Italia (Piala Itali) lima kali dan lima kejuaraan Piala Super Itali. AC Milan juga merupakan salah satu kelab pengasas G-14, iaitu kumpulan yang mewakili 18 kelab bolasepak paling besar dan berprestij di Eropah sebelum ia dibubarkan.[7]
Milan bermain di gelanggang sendiri iaitu San Siro atau dikenali sebagai Stadio Giuseppe Meazza. Stadium ini dikongsi bersama musuh tradisi, Internazionale selain stadium ini menampung jumlah kapasiti 80,018 sekali gus menjadi stadium terbesar di Itali. Inter adalah pesaing terbesar baik kelab ini dan pertembungan kedua-dua pasukan ini disebut sebagai Derby della Madonnina.[8] Sehingga 2010, Milan merupakan kelab ketiga di Itali memiliki bilangan peminat teramai dan ketujuh kelab memiliki penyokong terbanyak di Eropah.
Kini, pemilik kelab ini ialah mantan Perdana Menteri Itali, Silvio Berlusconi manakala naib presiden pula ialah Adriano Galliani. Kelab ini salah satu kelab terkaya dan berharga di Itali dan di dunia.[9]
Kelab ini ditubuhkan sebagai sebuah kelab kriket pada tahun 1899 oleh dua orang ekspatriat British Alfred Edwards dan Herbert Kilpin, yang datang dari Nottingham. Sebagai tanda hormat pada asal-usulnya, kelab itu telah memilih untuk mengekalkan ejaan Bahasa Inggeris pada namanya, daripada menukarnya kepada Bahasa Itali Milano (walaupun ia terpaksa melakukannya sewaktu rejim fasis, seperti Genoa dan Inter); ia juga harus diketahui bahawa sebutan Italinya yang sebenarnya adalah MEE-lan, dari dialek tempatan. AC Milan memenangi kejuaraan Itali pertamanya pada 1901, dan sekali lagi pada 1906 and 1907.
Pada tahun 1908 kelab itu telah mengalami perpecahan yang disebabkan oleh perbalahan dalaman mengenai pengambilan pemain asing, yang kemudiannya menjurus kepada penubuhan sebuah lagi kelab Milan, F.C. Internazionale Milano. Selepas peristiwa ini, AC Milan telah gagal memenangi sebarang kejuaraan domestik sehinggalah 1950-51. Pada tahun 1963 mereka memperoleh kejuaraan antarabangsa sulungnya, dengan memenangi Piala Eropah mengalahkan S.L. Benfica di final. Kejayaan ini diulangi pada 1969, dan diikuti dengan Piala Antara Benua pada tahun yang sama. Selepas persaraan Gianni Rivera, Milan mengalami zaman kemerosotan, di mana mereka telah terlibat dengan skandal Totonero 1980 dan disingkir ke Serie B sebagai hukuman, buat kali pertama dalam sejarah mereka. Skandal itu berkisar pada sebuah sindiket pertaruhan yang merasuah pemain dan pengadil untuk mengatur keputusan perlawanan. AC Milan berjaya naik semula ke Serie A dengan cepat, tetapi kembali ke Serie B hanya semusim kemudian setelah mereka menamatkan musim Serie A 1981-82 mereka di zon penyingkiran.
Pada tahun 1986, pengusaha Silvio Berlusconi telah membeli kelab tersebut, dan lantas membelanjakan duit yang banyak dalam pasukan itu. Beliau melantik jurulatih yang sedang meningkat naik Arrigo Sacchi sebagai ketua jurulatih baru Rossoneri dan membawa masuk tiga pemain Belanda iaitu Marco van Basten, Ruud Gullit dan Frank Rijkaard. Ia merupakan permulaan zaman paling gemilang dalam sejarah kelab itu, di mana AC Milan telah memenangi tujuh kejuaraan domestik, lima trofi Liga Juara-Juara Eropah, dan tiga Piala Antara Benua.
Selepas Sacchi meninggalkan Milan pada 1991, Fabio Capello menjadi ketua jurulatih dan membimbing Milan untuk menjulang tiga gelaran scudetto selama tiga musim berturut-turut dari musim 1991-92 hingga 1993-94 selain pasukan ini melakar rekod 58 perlawanan tanpa kalah.[10] Selain itu, pasukan Milan semasa di bawah pengurusan Capello berjaya melangkah ke perlawanan akhir Liga Juara-Juara sebanyak dua kali dalam masa dua tahun. Selepas kecewa tewas kepada Marseille pada final 1993, mereka akhirnya menjulang trofi Liga Juara-Juara pada tahun berikutnya dengan menewaskan pasukan Dream Team Barcelona ketika Barcelona di bawah bimbingan Johan Cruyff dengan jaringan 4-0. Capello membawa Milan menjulang trofi liga pada musim 1995-96 sebelum berpindah ke Real Madrid pada tahun 1996.[11] Selepas dua tahun, akhirnya Milan memenangi semula kejuaraan liga.
Milan kembali ke zaman kegemilangannya semula apabila bekas pemain kelab ini, Carlo Ancelotti menjawat jawatan ketua jurulatih. Ancelotti membawa Milan ke final Liga Juara-Juara dan mereka menewaskan Juventus pada penentuan penalti dan berjaya membawa pulang trofi keenam Piala Eropah.[12] Pasukan ini memenangi scudetto pada musim 2003-04 dn melangkah ke final Liga Juara-Juara sekali lagi pada musim berikutnya. Namun kali ini amat memedihkan apabila mereka kecundang di tangan Liverpool pada penentuan penalti selepas seri 3-3. Dua tahun kemudian, dua pasukan ini berentap sekali lagi pada final Liga Juara-Juara dan akhirnya, Milan menang 2-1 sebagai kejuaraan Eropah buat kali ketujuh.[13][14] Pasukan ini meneruskan rentak cemerlang apabila menang pada kejohanan Piala Kelab Dunia FIFA pada Disember 2007.[15] Pada 2009, Ancelotti akhirnya berpindah ke Chelsea selepas menjadi jurulatih kedua paling lama membiming Milan iaitu sebanyak 420 perlawanan dihadapinya.
Pada masa ini juga, Milan terbabit dalam skandal Calciopoli, di mana lima pasukan yang terlibat dalam skandal ini dituduh merasuah penetapan permainan dan termasuk pengadil perlawanan.[16] Siasatan polis ke atas pengurus Milan telah dikecualikan[17] tetapi Persekutuan Bola Sepak Itali (FIGC) kemudiannya memutuskan ia mempunyai keterangan untuk menuduh naib presiden Milan, Adriano Galliani. Sebagai keputusannya, Milan telah dipotong 15 mata dan dilarang untuk menyertai Liga Juara-Juara UEFA 2006-07. Rayuan dikemukakan untuk mengurangkan hukuman kepada lapan mata[18] seterusnya memberi harapan cerah untuk Milan menghadapi saingan Liga Juara-Juara.
Selepas skandal Calciopoli, musuh Milan, Inter mendominasi Serie A dengan membolot empat gelaran scudetto berturut-turut. Walau bagaimanapun, dengan bantuan pemain seperti Zlatan Ibrahimović, Robinho dan Alexandre Pato, mereka berjaya meraih kejuaraan liga pada musim 2010-11 dan seterusnya gelaran liga kali ke-18.[19][20]
Sepanjang keseluruhan sejarah kelab itu, mereka telah menggunakan warna merah dan hitam. Warna tersebut dipilih untuk melambangkan semangat juang yang tinggi para pemainnya (merah) dan kegerunan pihak lawan untuk menghadapi mereka (hitam). Disebabkan pakaian merah dan hitam Milan, mereka telah mendapat gelaran rossoneri.[21] Seluar putih dan stoking hitam digunakan sebagai sebahagian daripada pakaian sewaktu bermain sebagai tuan rumah.
Pakaian Milan sewaktu bermain di tempat lawan adalah sentiasa serba putih. Ia dianggap "pembawa tuah" oleh para penyokong dan kelab tersebut dalam final Liga Juara-juara, melihatkan kepada fakta di mana Milan telah memenangi enam final daripada lapan dengan memakai serba putih (hanya kalah kepada Ajax pada tahun 1995 dan Liverpool pada tahun 2005), manakala mereka hanya memenangi satu daripada tiga sewaktu memakai warna merah-hitam. Pakaian ketiga mereka berubah setiap tahun dan ia merupakan hitam dengan sedikit merah untuk musim terbaru, tetapi ia jarang digunakan.
Selama beberapa tahun, lencana Milan adalah bendera Milan; yang pada asalnya merupakan bendera Saint Ambrose.[22] Satu lagi gelaran yang diambil daripada warna kelab itu adalah "the Devil". Satu imej red devil pernah digunakan sebagai logo AC Milan dengan bintang Golden Star for Sport Excellence diletakkan bersebelahannya;[22] bintang tersebut dianugerahkan kepada kelab tersebut setelah mereka memenangi 10 kejuaraan liga. Ketika ini, lencana itu melambangkan warna kelab tersebut dengan bendera Comune di Milano, dengan akronim ACM di atas serta tahun penubuhan (1899) di bawah.[22]
Stadium pasukan ini adalah San Siro yang berkapasiti 82,955 tempat duduk, secara rasminya dikenali sebagai Stadio Giuseppe Meazza sempena nama bekas pemain yang pernah bermain untuk Milan dan Internazionale. Nama San Siro diambil daripada daerah di mana ia terletak. Stadium ini dikongsi bersama Inter, sebuah lagi kelab bola sepak yang besar di Milan. Stadium ini terkenal dengan suasananya yang hebat disebabkan oleh kedudukan yang dekat di antara tempat duduknya dengan padang. Seringkali mercun digunakan oleh penonton dan menyebabkan masalah kerap berlaku.
Pada 19 Disember 2005, naib presiden AC Milan dan pengarah eksekutif Adriano Galliani mengumumkan bahawa kelab itu bercadang untuk berpindah dari San Siro. Beliau mengatakan bahawa stadium baru Milan akan berdasarkan Veltins-Arena dan mengikut standard stadium bola sepak di Amerika Syarikat, Jerman dan Sepanyol. Ia kemungkinan akan digunakan untuk bola sepak sahaja (tiada balapan olahraga). Stadium baru ini akan dinamakan sempena penaja.[23]
Pada 20 September 2015, walau bagaimanapun, Silvio Berlusconi telah dipanggil untuk menamatkan rancangan Milan untuk membina sebuah stadium baru.
Milan merupakan salah satu kelab bolasepak yang paling ramai penyokong di Itali, menurut satu kajian pada Ogos 2007 oleh akhbar Itali La Repubblica[24]. Dari segi sejarah, Milan disokong oleh golongan pekerja dan ahli kesatuan sekerja,[25] di mana sebahagiannya terdiri daripada pendatang dari kawasan Selatan Itali. Sementara itu, kebanyakan penyokong saingannya pula Inter Milan merupakan golongan yang lebih kaya iaitu golongan pertengahan.[25]
Salah satu kumpulan ultra yang tertua dalam bolasepak Itali, Fossa dei Leoni, berasal dari Milan.[26] Ketika ini kumpulan ultra yang utama adalah Brigate Rossonere dan ia telah menjadi kumpulan utama sejak pertengahan 1970.[26] Dari segi politik, golongan ultra di Milan tidak pernah mempunyai kecenderungan,[26] tetapi pihak media seringkali mengaitkan mereka dengan golongan berhaluan kiri,[27] sehinggalah ketika di bawah Berlusconi sebagai presiden mereka kini dianggap sebagai berhaluan kanan.[28]
Para penyokong Genoa menganggap Milan sebagai musuh ketat selepas seorang penyokong Genoa Vincenzo Spagnolo telah terbunuh setelah ditikam seorang penyokong Milan pada Januari 1995.[29] Walau bagaimanapun, musuh utama Milan, adalah jirannya Inter; kedua-dua kelab ini bertemu dalam perlawanan yang sentiasa ditunggu-tunggu Derby della Madonnina dua kali setiap musim Serie A. Nama pertemuan ini merujuk kepada Blessed Virgin Mary, yang mana patungnya yang terletak di atas Milan Cathedral merupakan salah satu tempat tumpuan di kawasan tersebut. Perlawanan tersebut biasanya menimbulkan suasana yang rancak, di mana banyak sepanduk (kebanyakannya lucu dan mengandungi kata-kata kesat) direntangkan sebelum perlawanan. Mercun juga biasa diguna, tetapi ia juga telah menyebabkan perlawanan kedua suku akhir Liga Juara-Juara 2004-05 di antara Milan dan Inter pada 12 April, 2005, dihentikan setelah mercun yang dilemparkan dari tempat duduk penonton oleh penyokong Inter terkena bahu penjaga gol Milan Dida.[30]
Nota: Bendera menunjukkan pasukan kebangsaan seperti yang ditakrifkan di bawah peraturan kelayakan FIFA. Pemain boleh memegang lebih daripada satu kewarganegaraan bukan FIFA.
|
|
Nota: Bendera menunjukkan pasukan kebangsaan seperti yang ditakrifkan di bawah peraturan kelayakan FIFA. Pemain boleh memegang lebih daripada satu kewarganegaraan bukan FIFA.
|
|
No. | Pemain | Warganegara | Posisi | Debut untuk Milan | Perlawanan terakhir | Ruj. |
---|---|---|---|---|---|---|
3* | Paolo Maldini | ![]() |
Bek tengah / Bek kiri | 25 Januari 1985 | 31 Mei 2009 | [32] |
6 | Franco Baresi | ![]() |
Pertahanan | 23 April 1978 | 1 Jun 1997 | [33] |
* Mungkin akan dikembalikan kepada salah satu daripada dua anaknya, salah seorang daripada anaknya perlu bermain secara profesional untuk kelab.
Posisi | Nama |
---|---|
Ketua jurulatih | Vincenzo Montella |
Pembantu jurulatih | Daniele Russo |
Jurulatih penjaga gol | Alfredo Magni |
Pembantu teknikal | |
Nicola Caccia | |
Giuseppe Irrera | |
Pelatih olahraga | Emanuele Marra |
Penganalisa video | |
Simone Montanaro | |
Riccardo Manno | |
Direktor perubatan | Stefano Mazzoni |
Doktor perubatan | Marco Freschi |
Milan telah mempunyai beberapa presiden dalam sejarah mereka, sesetengah daripadanya adalah pemilik kelab itu manakala yang lain pernah menjadi presiden kehormat. Ini merupakan senarai lengkap mereka.[35]
|
|
|
Berikut merupakan senarai jurulatih Milan dari 1900 sehingga kini.[36]
![]() |
Wikimedia Commons mempunyai media berkaitan A.C. Milan |