structura anatomica in multis vertebratis inventa From Wikipedia, the free encyclopedia
Pes (-dis, m.) est structura anatomica in multis vertebratis inventa, quae est distalis membri inferioris corporis pars, extrema membri pars, quae pondus fert et locomotionem sinit.
Viginti sex ossa pedis humana tarsus, metatarsus et digiti ordinata sunt. Quoque pedi triginta tres articuli insunt. Multa ligamenta ad pedis formam attribuunt. Separantur varii musculorum greges. Inveniuntur intra pedes vasa arteriosa, venosa, lymphacea velut nervi. Cutis structuras pedis tegit.
Pedes, in multis animalibus quibus sunt pedes, sunt organa separata in extremo cruris parte, ex uno aut pluribus segmentis vel ossibus consistentes, plerumque ungulis vel unguibus carentes.
Pes humanus ex viginti sex (26) ossibus componitur, tarsi septem (7), metatarsi quinque (5), digiti quattuordecim (14):
Flexibilitatis motuumque inter pedis ossa articuli sunt:
Supra, inter crus et pedem, nexus fibrosi syndesmosis articulationi talocrurali stabilitatem dant per:
Musculi pedis sunt (secundum nomenclaturam Terminologiae Anatomicae):
Pedis angiosomata sex descripta sunt[1], orientes ab tribus arteriis ita pedem sanguine arteriale providentes:
Pedibus pondera et corporis et aliorum onerosorum rerum portantur velut locomotio corporis effici possunt, ita distinguuntur functiones staticae et dynamicae. Pro eis res biomechanicae diversae momentum habent. Denique, ad functionem ambulantis spectans, phases quattuor considerandae sunt.